Febrisan

Febrisan to kompleksowy lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu objawów przeziębienia i grypy. Preparat zawiera trzy substancje czynne, które wspólnie działają na różne objawy infekcji:

• Paracetamol (750 mg) – działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo.
• Fenylefryna (10 mg) – zmniejsza przekrwienie i obrzęk błon śluzowych nosa, udrożniając przewody nosowe.
• Kwas askorbowy (witamina C, 60 mg) – pokrywa zwiększone zapotrzebowanie na witaminę C występujące podczas przeziębienia i grypy.

Febrisan występuje w postaci proszku musującego o lekko żółtej barwie i cytrynowym smaku, który po rozpuszczeniu w gorącej wodzie tworzy aromatyczny, rozgrzewający napar leczniczy.

Febrisan stosuje się w krótkotrwałym leczeniu objawów przeziębienia i grypy, takich jak:

• Gorączka i dreszcze
• Bóle głowy
• Bóle mięśniowe
• Bóle gardła
• Katar
• Bóle zatok

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: 1 saszetka co 4-6 godzin.

Na dobę nie należy stosować więcej niż 4 saszetki, czyli 3 g paracetamolu, 240 mg kwasu askorbowego i 40 mg chlorowodorku fenylefryny.

Przed zastosowaniem proszek należy rozpuścić w szklance gorącej wody.

Nie stosować leku Febrisan w przypadku:

• Uczulenia na którykolwiek składnik leku
• Nadciśnienia tętniczego, tętniaków
• Nadczynności tarczycy
• Chorób serca
• Ciężkiej niewydolności nerek
• Niewydolności wątroby
• Cukrzycy
• Wrodzonego niedoboru enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
• Fenyloketonurii (lek zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny)
• Jaskry z wąskim kątem przesączania
• Choroby alkoholowej
• Leczenia inhibitorami MAO oraz w okresie do 2 tygodni po ich odstawieniu
• Leczenia β-adrenolitykami
• Leczenia trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi
• Ciąży i karmienia piersią

Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Febrisan należy zachować szczególną ostrożność:

• Ze względu na ryzyko przedawkowania nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol.
• Należy zachować ostrożność u osób stosujących leki przeciwzakrzepowe.
• Stosowanie leku u osób z niewydolnością wątroby, nadużywających alkohol oraz głodzonych stwarza ryzyko uszkodzenia wątroby.
• W trakcie leczenia nie należy spożywać alkoholu.
• Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, czynną chorobą wrzodową, przerostem gruczołu krokowego, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, guzem chromochłonnym.
• Zachować ostrożność u pacjentów uczulonych na kwas acetylosalicylowy oraz leczonych lekami uspokajającymi i innymi lekami sympatykomimetycznymi.

Paracetamol:

• Nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny.
• Podawanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. ibuprofen) nasila ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek.
• Stosowanie z lekami przyspieszającymi metabolizm paracetamolu w wątrobie zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby.
• Podawany z inhibitorami MAO może wywołać stany pobudzenia i wysoką gorączkę.
• Spożywanie alkoholu podczas leczenia paracetamolem może prowadzić do niewydolności wątroby.

Fenylefryna:

• Inhibitory MAO nasilają działanie fenylefryny.
• Indometacyna, beta-adrenolityki lub metyldopa stosowane jednocześnie z fenylefryną mogą spowodować przełom nadciśnieniowy.
• Fenylefryna może osłabiać działanie leków obniżających ciśnienie krwi.
• Jednoczesne stosowanie glikozydów naparstnicy zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.

Kwas askorbowy (witamina C):

• Zwiększa szybkość eliminacji pochodnych amfetaminy i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
• W większych dawkach może fałszować wyniki niektórych badań laboratoryjnych.

W pojedynczych przypadkach mogą wystąpić:

• Reakcje skórne: pokrzywka, wysypka, rumień, obrzęk naczynioruchowy
• Napad astmy oskrzelowej
• Zaburzenia układu krążenia: obniżenie lub podwyższenie ciśnienia tętniczego, przyspieszenie akcji serca
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty
• Zaburzenia wątroby: objawy uszkodzenia wątroby, niewydolność wątroby
• Zaburzenia neurologiczne: bóle i zawroty głowy
• Zaburzenia hematologiczne: neutropenia, trombocytopenia, agranulocytoza
• Zaburzenia nerkowe: kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek, kamica moczowa, zaburzenia w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu (zwłaszcza u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego)

Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w suchym miejscu. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.