Związki aktywne biologiczne

W preparatach występuje w postaci maleinianu chlorfenaminy.

Dostępne postaci leku

Chlorfenamina jest dostępna w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego oraz tabletek powlekanych.

Działanie

Chlorfenramina wiąże się z receptorem histaminowym H1. Blokuje to działanie endogennej histaminy, co następnie prowadzi do czasowego złagodzenia negatywnych objawów wywołanych przez histaminę, takich jak katar, kichanie, swędzenie i łzawienie oczu.

Wskazania

Chlorfenamina jest stosowana w leczeniu kataru, kichania, swędzenia i łzawienia oczu spowodowanych alergią, przeziębieniem lub grypą.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować maleinianu chlorfenaminy, jeśli pacjent jest na nią uczulony lub jeśli ma:
-jaskrę z wąskim kątem przesączania;
-niedrożność żołądka lub jelit;
-powiększoną prostatę;
-jeśli pacjent nie jest w stanie oddać moczu;
-jeśli u pacjenta wystąpił napad astmy.

Działania niepożądane

Należy przerwać stosowanie maleinianu chlorfenaminy i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią:
-szybkie lub nierówne bicie serca;
-zmiany nastroju;
-drżenie, drgawki (konwulsje);
-łatwe powstawanie siniaków lub krwawienie, nietypowe osłabienie;
-uczucie duszności;
-niewielkie oddawanie moczu lub brak oddawania moczu.

Częste działania niepożądane leku mogą obejmować: zawroty głowy, senność, suchość w ustach, nosie lub gardle, zaparcia, niewyraźne widzenie, uczucie nerwowości lub niepokoju.

Przedawkowanie

Objawami przedawkowania chlorfenaminy są senność, suchość błon śluzowych, duszność, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, omamy, drgawki.

Środki ostrożności

Nie należy stosować leku większych lub mniejszych ilości lub dłużej niż zalecane. Jest on zazwyczaj przyjmowany tylko przez krótki czas, aż do ustąpienia objawów. Nie powinno się stosować go dłużej niż przez 7 dni z rzędu.

Należy zapytać lekarza, czy można bezpiecznie stosować lek, jeśli u pacjenta występuje:
-blokada w przewodzie pokarmowym (żołądek lub jelita);
-choroby wątroby lub nerek;
-astma lub POChP (przewlekła choroba obturacyjna płuc), kaszel ze śluzem, kaszel spowodowany paleniem tytoniu, rozedma płuc lub przewlekłe zapalenie oskrzeli;
-wysokie ciśnienie krwi, chorobę serca, chorobę wieńcową lub niedawno przebyty zawał serca;
-epilepsja lub inne zaburzenia napadowe;
-problemy z oddawaniem moczu;
-guz chromochłonny (guz gruczołu nadnerczy);
-nadczynność tarczycy.