Związki aktywne biologiczne

W preparatach występuje w postaci chlorowodorku difenhydraminy.

Dostępne postaci leku

Difenhydramina jest dostępna w postaci tabletek, żelu, kropli do oczu, kropli do nosa oraz tabletek powlekanych.

Popularne połączenia

Difenhydramina jest łączona w preparatach z lidokainą, nafazoliną oraz paracetamolem.

Działanie

Difenhydramina działa jako odwrotny agonista na receptor H1, odwracając w ten sposób wpływ histaminy na naczynia włosowate, zmniejszając objawy reakcji alergicznej.

Wskazania

Wskazaniami do stosowania difenhydraminy są:
-stan zapalny spojówek;
-przejściowe zaburzenia snu;
-choroba lokomocyjna;
-ostre objawy reakcji alergicznej;
-świąd;
-pokrzywka.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazaniami do stosowania difenhydraminy są:
-nadwrażliwość na substancję czynną i na środki działające adrenomimetycznie;
-jaskra o wąskim kącie przesączania;
-guz chromochłonny nadnerczy;
-niedrożność jelit;
-bliznowaciejące wrzody żołądka.

Działania niepożądane

Pilnie skontaktuj się z lekarzem w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak:
-objawy reakcji alergicznej: pokrzywka, utrudnione oddychanie, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła;
-przyspieszone bicie serca;
-bolesne lub utrudnione oddawanie moczu;
-dezorientacja, zawroty głowy;
-ucisk w szyi lub szczęce, niekontrolowane ruchy języka;
-senność, utrata koordynacji;
-suchość w ustach, nosie lub gardle;
-zaparcia, rozstrój żołądka;
-suchość oczu, niewyraźne widzenie;
-senność w ciągu dnia.

Przedawkowanie

Przedawkowanie difenhydraminy może powodować rozszerzenie źrenic, gorączka, zaczerwienienie twarzy, pobudzenie, drżenia, reakcje dystoniczne, omamy, zmiany w zapisie EKG oraz drgawki.

Środki ostrożności

Podczas przyjmowania difenhydraminy należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub wykonywania innych niebezpiecznych czynności. Difenhydramina może powodować zawroty głowy lub senność.

Nie należy podawać tego leku dziecku w wieku poniżej 2 lat.

Skonsultuj z lekarzem bezpieczeństwo przyjmowania leku w przypadku:
-problemów z oddawaniem moczu;
-kolostomii lub ileostomii;
-choroby wątroby lub nerek;
-astmy, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) lub innych —zaburzeń oddychania;
-kaszlu ze śluzem lub kaszlu spowodowanego paleniem tytoniu, rozedmą płuc lub przewlekłym zapaleniem oskrzeli;
-chorób serca, niskiego ciśnienia krwi;
-jaskry;
-zaburzeń tarczycy.

Nie wiadomo, czy difenhydramina może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Należy poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku, jeśli pacjentka jest w ciąży. Lek może przenikać do mleka matki, stanowiąc zagrożenie dla dziecka karmionego piersią.