Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Wybierz wariant produktu
- Opakowanie
100 szt.Cena od 147.68 zł Produkt dostępny
w 2 aptekach
Rifampicyna TZF zawiera ryfampicynę jako substancję czynną. Należy do grupy antybiotyków przeciwgruźliczych działających bakteriobójczo. Rifampicyna TZF jest stosowana w leczeniu gruźlicy w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi, trądu, brucelozy, legionellozy oraz ciężkich zakażeń wywołanych przez gronkowce.
Ulotka Rifampicyna TZF dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Rifampicyna TZF – skuteczny antybiotyk w leczeniu gruźlicy i innych ciężkich zakażeń bakteryjnych
Rifampicyna TZF to lek dostępny w postaci kapsułek twardych zawierających 150 mg substancji czynnej – ryfampicyny. Jest to antybiotyk z grupy leków przeciwgruźliczych, który działa bakteriobójczo, czyli zabija bakterie wywołujące zakażenie. Lek ten jest stosowany wyłącznie na receptę i wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego podczas całego okresu leczenia.
W jakich chorobach stosuje się Rifampicynę TZF?
Rifampicyna TZF jest lekiem o szerokim zakresie zastosowania w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Najczęściej jest przepisywana w następujących przypadkach:
Gruźlica
Lek jest stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi w leczeniu wszystkich postaci gruźlicy. Oznacza to, że nadaje się zarówno do leczenia świeżo zdiagnozowanej gruźlicy, jak i jej bardziej zaawansowanych, przewlekłych form, a także postaci opornych na inne leki. Rifampicyna działa skutecznie również przeciwko nietypowym szczepom prątków gruźlicy.
Trąd
W leczeniu trądu lek zawsze stosuje się razem z co najmniej jednym innym lekiem działającym na prątki trądu. Rifampicyna jest skuteczna zarówno w postaci trądu licznoprątkowej, jak i skąpoprątkowej, a leczenie prowadzi się aż do całkowitego wyeliminowania zakażenia z organizmu.
Inne ciężkie zakażenia bakteryjne
Rifampicyna TZF jest również stosowana w leczeniu brucelozy, legionellozy oraz ciężkich zakażeń wywołanych przez gronkowce. W tych przypadkach lek zawsze podaje się w połączeniu z innym odpowiednim antybiotykiem, aby zapobiec rozwojowi szczepów bakterii opornych na leczenie.
Zapobieganie zakażeniom
Lek może być stosowany profilaktycznie – czyli zapobiegawczo – w dwóch szczególnych sytuacjach. Po pierwsze, służy do leczenia bezobjawowych nosicieli bakterii Neisseria meningitidis (wywołującej zapalenie opon mózgowych), aby usunąć meningokoki z gardła. Po drugie, jest stosowany u bezobjawowych nosicieli bakterii Haemophilus influenzae oraz w zapobieganiu rozwojowi zakażenia u dzieci w wieku czterech lat lub młodszych, które miały kontakt z tą bakterią.
Co zawiera Rifampicyna TZF?
Jedna kapsułka twarda zawiera 150 mg ryfampicyny jako substancji czynnej. Kapsułki mają czerwony kolor i są wykonane z żelatyny. Oprócz substancji czynnej preparat zawiera substancje pomocnicze, które nadają lekowi odpowiednią postać i zapewniają jego stabilność. Są to: talk, stearynian magnezu oraz laurylosiarczan sodu. Sama kapsułka składa się z żelatyny, dwutlenku tytanu oraz czerwonego tlenku żelaza, który nadaje jej charakterystyczny kolor.
Jak działa Rifampicyna TZF?
Rifampicyna należy do grupy antybiotyków przeciwgruźliczych i działa bakteriobójczo – oznacza to, że nie tylko hamuje rozwój bakterii, ale je zabija. Lek działa szczególnie skutecznie na bakterie, które szybko się namnażają i znajdują się poza komórkami organizmu, ale jest również aktywny wobec bakterii ukrytych wewnątrz komórek. Co ważne, rifampicyna wykazuje działanie także na prątki gruźlicy, które rozmnażają się powoli lub średnio szybko.
Mechanizm działania leku polega na blokowaniu specjalnego enzymu bakterii zwanego polimerazą RNA zależną od DNA. Enzym ten jest niezbędny bakteriom do wytwarzania białek i rozmnażania się. Rifampicyna bardzo silnie hamuje ten bakteryjny enzym, jednocześnie nie wpływając na podobny enzym występujący w komórkach człowieka. Dzięki temu lek skutecznie niszczy bakterie, nie szkodząc naszym własnym komórkom.
Jak stosować Rifampicynę TZF?
Bardzo ważne: Rifampicynę należy zawsze stosować razem z innymi lekami przeciwprątkowymi – nigdy samodzielnie. Lek przyjmuje się raz na dobę, najlepiej co najmniej pół godziny przed posiłkiem lub dwie godziny po jedzeniu, popijając pełną szklanką wody. Dokładne dawkowanie ustala lekarz na podstawie masy ciała pacjenta i rodzaju leczonego zakażenia.
Dawkowanie w gruźlicy
Dorośli: Zazwyczaj stosuje się od 8 do 12 mg leku na kilogram masy ciała na dobę. Dla osób ważących mniej niż 50 kg dawka wynosi 450 mg dziennie, natomiast osoby ważące powyżej 50 kg otrzymują co najmniej 600 mg na dobę.
Dzieci: Zwykle podaje się od 10 do 20 mg na kilogram masy ciała dziennie, przy czym dawka nie powinna przekraczać 600 mg na dobę.
Dawkowanie w trądzie
Zazwyczaj stosuje się dawkę 600 mg raz w miesiącu lub alternatywnie 10 mg na kilogram masy ciała raz na dobę. Osoby ważące mniej niż 50 kg otrzymują 450 mg dziennie, a osoby ważące powyżej 50 kg – 600 mg dziennie. Pamiętaj, że w leczeniu trądu rifampicyna musi być zawsze stosowana razem z co najmniej jednym innym lekiem przeciwtrądowym.
Dawkowanie w innych zakażeniach
W przypadku brucelozy, legionellozy czy ciężkich zakażeń gronkowcowych dorośli zazwyczaj otrzymują od 600 do 1200 mg dziennie, podzielone na 2-4 dawki. Lek zawsze podaje się w połączeniu z innym odpowiednim antybiotykiem.
Dawkowanie zapobiegawcze
Zapobieganie zapaleniu opon mózgowych: Dorośli przyjmują 600 mg dwa razy dziennie przez dwa dni. Dzieci w wieku 1-12 lat otrzymują 10 mg na kilogram masy ciała dwa razy dziennie przez dwa dni, a niemowlęta w wieku 3-12 miesięcy – 5 mg na kilogram masy ciała dwa razy dziennie przez dwa dni.
Zapobieganie zakażeniom Haemophilus influenzae: Jeśli w rodzinie, w której jest dziecko w wieku czterech lat lub młodsze, wystąpi zakażenie tą bakterią, wszyscy członkowie rodziny (włącznie z zakażonym dzieckiem) powinni przyjmować rifampicynę w dawce 20 mg na kilogram masy ciała raz dziennie (maksymalnie 600 mg dziennie) przez cztery dni. Leczenie należy rozpocząć przed wypisaniem osoby zakażonej ze szpitala. Noworodki w pierwszym miesiącu życia otrzymują 10 mg na kilogram masy ciała dziennie przez cztery dni.
Szczególne grupy pacjentów
U osób z zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 8 mg na kilogram masy ciała na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać szczególnej ostrożności w dawkowaniu, zwłaszcza jeśli występują u nich problemy z wątrobą.
Kiedy nie wolno stosować Rifampicyny TZF?
Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest absolutnie zabronione. Nie możesz przyjmować Rifampicyny TZF, jeśli:
- Jesteś uczulony na ryfampicynę, inne antybiotyki z grupy ryfamycyny lub którykolwiek inny składnik tego leku.
- Masz żółtaczkę – czyli pożółkłą skórę i białka oczu spowodowaną problemami z wątrobą.
- Jesteś leczony sakwinawirem lub rytonawirem – są to leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Jednoczesne stosowanie tych leków z rifampicyną może prowadzić do poważnego uszkodzenia wątroby.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia Rifampicyną TZF oraz w trakcie terapii należy zachować szczególną ostrożność w wielu sytuacjach.
Kontrola lekarska
Podczas przyjmowania tego leku musisz pozostawać pod stałą kontrolą pulmonologa lub innego lekarza odpowiedniej specjalności. Lekarz powinien kontrolować twój stan zdrowia przynajmniej raz w miesiącu, zwracając szczególną uwagę na możliwe działania niepożądane.
Badania przed rozpoczęciem leczenia
Przed rozpoczęciem terapii lekarz zleci badania krwi, aby sprawdzić funkcjonowanie wątroby, stężenie bilirubiny (barwnika żółciowego) i kreatyniny (wskaźnika pracy nerek) oraz zbada morfologię krwi i liczbę płytek krwi. U dzieci takie badania nie są konieczne na początku leczenia, chyba że istnieją obawy o możliwe powikłania.
Problemy z wątrobą
Jeśli masz problemy z wątrobą, rifampicynę możesz przyjmować tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne i pod bardzo ścisłą kontrolą lekarską. W takim przypadku otrzymasz mniejsze dawki leku, a lekarz będzie regularnie kontrolował pracę twojej wątroby – co tydzień przez pierwsze dwa tygodnie, a następnie co dwa tygodnie przez kolejne sześć tygodni leczenia. Jeśli pojawią się objawy uszkodzenia wątroby, lekarz natychmiast odstawi lek i rozważy alternatywną metodę leczenia.
Szczególną ostrożność należy zachować, jeśli oprócz rifampicyny stosujesz również izoniazyd – inny lek przeciwgruźliczy. Dotyczy to zwłaszcza osób z problemami wątrobowymi, osób starszych, niedożywionych oraz dzieci poniżej drugiego roku życia.
Problemy z nerkami
Jeśli masz zaburzenia czynności nerek i otrzymujesz dawkę większą niż 600 mg dziennie, lekarz będzie cię szczególnie uważnie obserwował.
Bilirubina i żółtaczka
W pierwszych dniach leczenia u niektórych osób może wystąpić podwyższony poziom bilirubiny we krwi. Dzieje się tak dlatego, że rifampicyna i bilirubina “konkurują” ze sobą podczas wydalania przez wątrobę. Zwykle nie jest to powód do przerwania leczenia, ale lekarz będzie monitorował sytuację.
Reakcje alergiczne i immunologiczne
Rifampicyna może wywoływać reakcje alergiczne, w tym bardzo poważne, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Reakcje te występują częściej, gdy lek jest przyjmowany nieregularnie – rzadziej niż 2-3 razy w tygodniu. Dlatego niezwykle ważne jest, aby nie przerywać leczenia samodzielnie.
Wpływ na hormony
Rifampicyna może wpływać na działanie niektórych hormonów w organizmie, w tym hormonów nadnerczy, hormonów tarczycy oraz witaminy D. Jeśli masz problemy z nadnerczami, lekarz będzie cię szczególnie uważnie obserwował.
Zabarwienie płynów ustrojowych
Rifampicyna powoduje czerwonawe zabarwienie moczu, potu, łez i śliny. Jest to normalne i nie powinno cię niepokoić. Jednak jeśli nosisz miękkie soczewki kontaktowe, mogą one ulec trwałemu zabarwieniu – warto o tym pamiętać i rozważyć czasowe noszenie okularów podczas leczenia.
Zawartość sodu
Rifampicyna TZF zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej kapsułce, co oznacza, że jest praktycznie “wolna od sodu” i może być stosowana przez osoby na diecie niskosodowej.
Interakcje z innymi lekami
Rifampicyna może wchodzić w interakcje z bardzo wieloma innymi lekami, co może wpływać na ich skuteczność lub nasilać działania niepożądane. Dlatego niezwykle ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz.
Jak rifampicyna wpływa na inne leki?
Rifampicyna jest silnym induktorem enzymów cytochromu P450 – oznacza to, że przyspiesza metabolizm wielu leków w wątrobie. W rezultacie inne leki są szybciej rozkładane i mogą być mniej skuteczne. Może to dotyczyć bardzo wielu grup leków, między innymi:
- Leków przeciwpadaczkowych (takich jak fenytoina).
- Leków regulujących rytm serca (takich jak chinidyna, dyzopiramid).
- Leków przeciwzakrzepowych (takich jak pochodne kumaryny) – podczas jednoczesnego stosowania konieczne jest codzienne badanie czasu krzepnięcia krwi.
- Leków przeciwgrzybiczych (takich jak flukonazol, ketokonazol).
- Leków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu HIV (z wyjątkiem sakwinawiru i rytonawiru, których absolutnie nie wolno łączyć z rifampicyną).
- Leków blokujących receptory beta-adrenergiczne (takich jak propranolol, bisoprolol).
- Leków rozszerzających naczynia krwionośne (takich jak nifedypina, diltiazem).
- Leków uspokajających i nasennych (takich jak benzodiazepiny).
- Antybiotyków (takich jak doksycyklina, klarytromycyna).
- Kortykosteroidów (leków przeciwzapalnych i immunosupresyjnych).
- Leków nasercowych (takich jak digoksyna).
- Hormonalnych środków antykoncepcyjnych – jeśli stosujesz doustną antykoncepcję hormonalną, musisz podczas leczenia rifampicyną stosować dodatkową, niehormonalną metodę zapobiegania ciąży.
- Leków przeciwcukrzycowych – jeśli masz cukrzycę, rifampicyna może utrudnić utrzymanie prawidłowego poziomu cukru we krwi.
- Leków immunosupresyjnych (takich jak cyklosporyna, takrolimus).
- Hormonów tarczycy (takich jak lewotyroksyna).
- Leków obniżających cholesterol – statyn (takich jak symwastatyna).
- Teofiliny (stosowanej w chorobach płuc).
W przypadku jednoczesnego stosowania rifampicyny z tymi lekami może być konieczne zwiększenie ich dawek, aby utrzymać skuteczność leczenia.
Leki, które wpływają na wchłanianie rifampicyny
Leki zobojętniające kwas żołądkowy (takie jak wodorowęglan sodu czy preparaty zawierające glin lub magnez) zmniejszają wchłanianie rifampicyny. Jeśli musisz przyjmować takie leki, zażyj je nie wcześniej niż godzinę po przyjęciu rifampicyny.
Kwas para-aminosalicylowy (PAS) – inny lek przeciwgruźliczy – również zmniejsza stężenie rifampicyny we krwi. Dlatego między przyjęciem obu leków powinna być co najmniej ośmiogodzinna przerwa.
Inne ważne interakcje
Jednoczesne stosowanie rifampicyny z halotan (środkiem znieczulającym) lub izoniazyd zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. Należy unikać łączenia rifampicyny z halotanem, a pacjenci otrzymujący jednocześnie rifampicynę i izoniazyd wymagają szczególnie uważnej obserwacji.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Rifampicyna może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Może dawać fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających opioidy w moczu. Może również zakłócać mikrobiologiczne metody oznaczania kwasu foliowego i witaminy B12 w surowicy. Rifampicyna może również zaburzać badania kontrastowe pęcherzyka żółciowego – takie badania należy wykonywać rano, przed przyjęciem leku.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Ciąża
Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących stosowania rifampicyny u kobiet w ciąży. Wiadomo, że lek przedostaje się przez łożysko i pojawia w krwi pępowinowej, ale nie jest do końca znany jego wpływ na rozwijający się płód. Dlatego rifampicynę można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki jest większa niż potencjalne ryzyko dla dziecka.
Jeśli rifampicyna jest stosowana w ostatnich miesiącach ciąży, może spowodować krwotok poporodowy zarówno u matki, jak i u noworodka. W takich przypadkach może być konieczne podanie witaminy K1.
Karmienie piersią
Rifampicyna przechodzi do mleka matki. Jeśli jesteś leczona tym lekiem, nie powininaś karmić piersią, chyba że lekarz uzna, że korzyść z leczenia dla ciebie jest większa niż ryzyko dla dziecka.
Płodność
Badania na zwierzętach wykazały, że duże dawki rifampicyny mogą powodować wady rozwojowe płodu.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ rifampicyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas leczenia poczujesz się gorzej lub wystąpią u ciebie jakiekolwiek niepokojące objawy, unikaj prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu poprawy samopoczucia.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Rifampicyna TZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej opisano działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas codziennego lub przerywanego przyjmowania leku.
Reakcje skórne
Mogą wystąpić łagodne reakcje skórne, które ustępują samoistnie i nie są reakcjami alergicznymi – takie jak uderzenia gorąca, świąd, czasem z wysypką. Pokrzywka i cięższe reakcje alergiczne skóry występują rzadziej. W bardzo rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważne reakcje skórne, takie jak złuszczające zapalenie skóry, pęcherzyca, rumień wielopostaciowy (w tym zespół Stevensa-Johnsona), zespół Lyella oraz zapalenie naczyń krwionośnych. Jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany na skórze, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Zaburzenia żołądka i jelit
Mogą wystąpić: zmniejszenie apetytu, nudności, wymioty, bóle brzucha, zgaga, wzdęcia oraz biegunka. W rzadkich przypadkach może rozwinąć się rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego – poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji lekarskiej.
Zaburzenia wątroby
Rifampicyna może powodować zapalenie wątroby, dlatego podczas leczenia lekarz będzie regularnie kontrolował funkcjonowanie tego narządu.
Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko mogą wystąpić psychozy – zaburzenia psychiczne wymagające pilnej konsultacji lekarskiej.
Zaburzenia krwi
Może wystąpić małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), z plamicą lub bez. Objaw ten występuje głównie podczas leczenia przerywanego, ale ustępuje po jak najszybszym odstawieniu leku. Jeśli lek nie zostanie odstawiony natychmiast po pojawieniu się plamicy, może dojść do wylewu krwi do mózgu, który w niektórych przypadkach może być śmiertelny.
Rzadko może wystąpić rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe – bardzo poważne powikłanie zaburzające krzepnięcie krwi. U niewielkiego odsetka pacjentów obserwowano eozynofilię (zwiększenie liczby eozynofili we krwi), leukopenię (zmniejszenie liczby białych krwinek), obrzęki, osłabienie mięśni i miopatię (chorobę mięśni). Bardzo rzadko występuje agranulocytoza – dramatyczne zmniejszenie liczby granulocytów we krwi.
Zaburzenia hormonalne
Rzadko notowano przypadki niewydolności nadnerczy u pacjentów, którzy już wcześniej mieli problemy z funkcjonowaniem tych gruczołów.
Reakcje immunologiczne
Poniższe reakcje, prawdopodobnie o podłożu immunologicznym, zwykle występują u pacjentów stosujących naprzemienne dawkowanie leku:
- Objawy grypopodobne: gorączka, dreszcze, ból głowy, zawroty głowy, ból kości. Objawy te najczęściej pojawiają się między trzecim a szóstym miesiącem leczenia i mogą wystąpić nawet u połowy pacjentów przyjmujących rifampicynę raz w tygodniu w dawce 25 mg na kilogram masy ciała lub większej.
- Problemy z oddychaniem: trudności w oddychaniu, świszczący oddech.
- Problemy z ciśnieniem: spadek ciśnienia krwi, wstrząs.
- Reakcje rzekomoanafilaktyczne – poważne reakcje alergiczne przypominające wstrząs anafilaktyczny.
- Ostra niedokrwistość hemolityczna – nagły rozpad czerwonych krwinek.
- Ostra niewydolność nerek – nagłe pogorszenie funkcji nerek spowodowane ostrą martwicą kanalików nerkowych lub śródmiąższowym zapaleniem nerek.
Jeśli wystąpią ciężkie powikłania, takie jak niewydolność nerek, małopłytkowość lub niedokrwistość hemolityczna, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia. W takich przypadkach nigdy nie należy ponownie rozpoczynać leczenia rifampicyną.
Zaburzenia miesiączkowania
Sporadycznie obserwowano zaburzenia miesiączkowania podczas długotrwałego leczenia gruźlicy z zastosowaniem rifampicyny.
Zabarwienie płynów ustrojowych
Rifampicyna powoduje czerwonawe zabarwienie moczu, potu, śliny i łez. Jest to normalne działanie leku i nie powinno cię niepokoić. Jednak miękkie soczewki kontaktowe mogą zostać trwale zabarwione.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u ciebie którykolwiek z objawów niepożądanych, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych możesz przyczynić się do uzyskania większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Przedawkowanie rifampicyny może być niebezpieczne. Wkrótce po zażyciu zbyt dużej dawki mogą wystąpić nudności, wymioty i żółtaczka (pożółknięcie skóry i białek oczu). U osób z ciężką niewydolnością wątroby może nawet dojść do śpiączki.
W przypadku przedawkowania należy jak najszybciej usunąć z żołądka niewchłoniętą jeszcze substancję leczniczą. Można to zrobić przez sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego, który zwiąże resztki leku w żołądku. Jeśli wystąpią ciężkie nudności lub wymioty, może być konieczne podanie leków przeciwwymiotnych.
Aby wspomóc wydalanie leku z organizmu, można zastosować wymuszoną diurezę – zwiększone wydalanie moczu pod kontrolą ilości przyjmowanych i wydalanych płynów. U niektórych pacjentów pomocna może być hemodializa.
W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala.
Przechowywanie leku
Rifampicynę TZF należy przechowywać w temperaturze do 25°C, w miejscu chronionym od światła i wilgoci. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Opakowanie
Rifampicyna TZF 150 mg jest dostępna w pojemniku polipropylenowym o pojemności 125 ml, zamykanym wieczkiem polietylenowym z plombą. W jednym pojemniku znajduje się 100 kapsułek. Pojemnik jest umieszczony w tekturowym pudełku.
Podsumowanie
Rifampicyna TZF to skuteczny antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy i innych poważnych zakażeń bakteryjnych. Lek wymaga stosowania pod ścisłą kontrolą lekarską, regularnych badań kontrolnych oraz przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i czasu przyjmowania. Bardzo ważne jest, aby nie przerywać leczenia samodzielnie oraz informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i wszelkich niepokojących objawach. Pamiętaj, że skuteczne leczenie gruźlicy wymaga długotrwałego, systematycznego stosowania leków – tylko wtedy można osiągnąć pełne wyleczenie i zapobiec rozwojowi oporności bakterii na antybiotyki.
Zamienniki Rifampicyna TZF
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Rifampicyna TZF, kapsułki twarde, 150 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Rifampicyna TZF dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Rifampicyna TZF stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Rifampicyna TZF to: |
| Kategorie | |
| Producent | Producentem Rifampicyna TZF jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Rifampicyna TZF
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Rifampicyna TZF w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Rifampicyna TZF
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Rifampicyna TZF?
FAQ
Czy podczas leczenia Rifampicyną TZF mogę pić alkohol?
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia rifampicyną, ponieważ alkohol dodatkowo obciąża wątrobę, a rifampicyna może powodować zapalenie wątroby. Połączenie alkoholu z rifampicyną znacznie zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby.
Dlaczego mój mocz jest czerwony podczas przyjmowania Rifampicyny TZF?
Czerwonawe zabarwienie moczu, a także potu, łez i śliny jest normalnym działaniem rifampicyny i nie powinno niepokoić. Jest to efekt wydalania leku z organizmu i nie świadczy o żadnych problemach zdrowotnych.
Jak długo trwa leczenie gruźlicy Rifampicyną TZF?
Czas leczenia gruźlicy rifampicyną ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. Zazwyczaj leczenie trwa od kilku miesięcy do roku lub dłużej, w zależności od postaci i zaawansowania choroby. Bardzo ważne jest nieprzerwane stosowanie leku przez cały zalecany okres.
Czy mogę przerwać leczenie Rifampicyną TZF, gdy poczuję się lepiej?
Absolutnie nie. Przerwanie leczenia przed czasem może prowadzić do nawrotu choroby i rozwoju szczepów bakterii opornych na leczenie. Zawsze należy kontynuować terapię przez cały okres zalecony przez lekarza, nawet jeśli objawy ustąpiły.
Czy Rifampicyna TZF wpływa na skuteczność tabletek antykoncepcyjnych?
Tak, rifampicyna zmniejsza skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jeśli stosujesz doustną antykoncepcję, podczas leczenia rifampicyną musisz stosować dodatkową, niehormonalną metodę zapobiegania ciąży, np. prezerwatywę.
Kiedy w ciągu dnia powinienem przyjmować Rifampicynę TZF?
Rifampicynę należy przyjmować raz dziennie, co najmniej 30 minut przed posiłkiem lub 2 godziny po jedzeniu, popijając pełną szklanką wody. Najlepiej przyjmować lek o tej samej porze każdego dnia, np. rano na czczo.
Czy mogę nosić soczewki kontaktowe podczas leczenia Rifampicyną TZF?
Rifampicyna może trwale zabarwić miękkie soczewki kontaktowe na czerwono. Jeśli nosisz soczewki, rozważ przejście na okulary na czas leczenia lub skonsultuj się z okulistą w sprawie używania soczewek jednorazowych.
Nie daj się jesieni
