Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Wybierz wariant produktu
- Opakowanie
100 szt.Cena od 351.23 zł Produkt dostępny
w 1 aptekach
Rifamazid jest lekiem, który zawiera dwie substancje czynne: ryfampicynę oraz izoniazyd. Połączenie tych dwóch substancji zapobiega zmniejszaniu się wrażliwości bakterii wywołujących gruźlicę na lek. Rifamazid stosowany jest w leczeniu wszystkich postaci gruźlicy płuc i pozapłucnej, zdiagnozowanej zarówno po raz pierwszy, jak i we wznowach.
Ulotka Rifamazid dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Rifamazid – kompleksowy lek przeciwgruźliczy
Rifamazid to specjalistyczny produkt leczniczy stosowany w walce z gruźlicą. Jest to lek złożony, który łączy w sobie dwie substancje czynne o działaniu przeciwprątkowym: ryfampicynę i izoniazyd. Produkt dostępny jest w postaci kapsułek twardych w dwóch mocach: 150 mg + 100 mg oraz 300 mg + 150 mg. Dzięki połączeniu dwóch substancji aktywnych w jednej kapsułce, lek zapewnia kompleksowe leczenie gruźlicy, jednocześnie zapobiegając powstawaniu oporności bakterii na stosowane leki.
W jakich przypadkach stosuje się Rifamazid?
Rifamazid jest przeznaczony do leczenia wszystkich postaci gruźlicy – zarówno płucnej, jak i pozapłucnej. Lek może być stosowany u pacjentów, u których choroba została zdiagnozowana po raz pierwszy, jak również w przypadku wznowy choroby. Ważnym warunkiem jest zachowana wrażliwość prątków gruźlicy na ryfampicynę i izoniazyd.
Przed rozpoczęciem terapii oraz kilkakrotnie w trakcie leczenia konieczne jest wykonanie badań określających wrażliwość bakterii na składniki leku. Jeśli wykażą one oporność prątków na którąkolwiek z substancji aktywnych lub jeśli pacjent nie reaguje na leczenie, lekarz powinien zmienić schemat terapii. Rifamazid należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami dotyczącymi właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
Jak działa Rifamazid?
Skuteczność leku wynika z synergicznego działania dwóch substancji aktywnych:
Ryfampicyna
Jest to antybiotyk z grupy ansamycyn, który wywiera silne działanie bakteriobójcze na prątki gruźlicy. Substancja ta działa poprzez hamowanie aktywności polimerazy RNA zależnej od DNA, co uniemożliwia bakteriom namnażanie się. Ryfampicyna skutecznie niszczy prątki Mycobacterium tuberculosis znajdujące się zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz komórek. Działa szczególnie silnie na prątki rosnące powoli i średnio szybko. Dodatkowo wykazuje aktywność wobec niektórych bakterii Gram-dodatnich, takich jak gronkowce, oraz Gram-ujemnych.
Izoniazyd
Ta substancja wykazuje działanie bakteriobójcze głównie na prątki umiejscowione poza komórkami, w ścianach jam gruźliczych, które znajdują się w fazie aktywnego podziału i wzrostu. Dzięki temu skutecznie zwalcza bakterie w najbardziej aktywnej fazie ich rozwoju.
Dlaczego połączenie dwóch substancji?
Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i izoniazydu ma kluczowe znaczenie, ponieważ zapobiega powstawaniu lekooporności prątków gruźlicy. Bakterie mają znacznie mniejszą szansę na rozwinięcie oporności na oba leki jednocześnie, co zwiększa skuteczność terapii i zmniejsza ryzyko niepowodzenia leczenia.
Jak stosować Rifamazid?
Dawkowanie leku jest uzależnione od masy ciała pacjenta:
Pacjenci o masie ciała poniżej 50 kg
Zalecana dawka to 3 kapsułki 150 mg + 100 mg na dobę, przyjmowane jednorazowo.
Pacjenci o masie ciała powyżej 50 kg
Zalecana dawka to 2 kapsułki 300 mg + 150 mg na dobę, przyjmowane jednorazowo.
Sposób przyjmowania
Kapsułki należy przyjmować raz na dobę, popijając szklanką wody. Bardzo ważne jest odpowiednie zaplanowanie pory przyjęcia leku względem posiłków – kapsułki należy zażywać 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. Pokarm znajdujący się w żołądku zaburza bowiem proces wchłaniania substancji czynnych, co może zmniejszyć skuteczność leczenia.
Czas trwania terapii
Leczenie należy kontynuować przez pełny okres chemioterapii przeciwprątkowej zalecony przez lekarza. Warunkiem zakończenia leczenia jest przebycie pełnej kuracji oraz uzyskanie ujemnych wyników badań bakteriologicznych wykrywających prątki gruźlicy.
Pacjenci w podeszłym wieku
U osób starszych, szczególnie ze stwierdzoną niewydolnością wątroby, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku.
Kiedy nie wolno stosować Rifamazidu?
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
- Nadwrażliwość na ryfampicynę, izoniazyd lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie.
- Ciężka niewydolność wątroby.
- Żółtaczka.
- Równoczesne leczenie sakwinawirem lub rytonawirem (leki stosowane w terapii HIV).
Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kontrola lekarska
Podczas stosowania Rifamazidu pacjent powinien pozostawać pod stałą kontrolą pulmonologa lub innego lekarza odpowiedniej specjalności. Ze względu na to, że obie substancje czynne mogą zaburzać czynność wątroby, przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby i badań krwi.
Monitorowanie wątroby
Badania czynności wątroby należy powtórzyć, jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy jak: gorączka, wymioty, żółtaczka lub inne dolegliwości pogarszające stan zdrowia. U pacjentów z niewydolnością wątroby lek należy przepisywać w mniejszych, dostosowanych dawkach, a kontrolę parametrów wątrobowych przeprowadzać bardzo regularnie: co tydzień przez pierwsze dwa tygodnie, a następnie co dwa tygodnie przez cały okres leczenia.
Pacjenci wymagający szczególnej uwagi
Szczególną ostrożność należy zachować u:
- Pacjentów w podeszłym wieku.
- Osób wyniszczonych.
- Pacjentów z predyspozycją do neuropatii, takich jak osoby chorujące na cukrzycę.
- Osób nadużywających alkoholu – ze względu na zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby.
- Pacjentów z porfirią – ryfampicyna może zaostrzyć objawy tej choroby.
Leczenie w schemacie przerywanym
Stosowanie leku rzadziej niż 2-3 razy w tygodniu wiąże się z ryzykiem nasilonych działań niepożądanych, zwłaszcza o charakterze immunologicznym. Tacy pacjenci wymagają ścisłego nadzoru medycznego i częstych badań kontrolnych.
Zabarwienie płynów ustrojowych
Podczas leczenia Rifamazidem ślina, plwocina, łzy i mocz mogą zabarwiać się na czerwonobrązowo lub pomarańczowo. Jest to normalny efekt działania leku i nie stanowi powodu do niepokoju. Należy jednak pamiętać, że miękkie soczewki kontaktowe również mogą ulec zabarwieniu.
Badania wzroku
Zaleca się okresowe badanie wzroku podczas leczenia, szczególnie u pacjentów z chorobami oczu.
Interakcje z innymi lekami
Jeśli pacjent przyjmuje stale inne leki (np. z powodu cukrzycy lub chorób układu krążenia), konieczne może być dostosowanie ich dawek ze względu na interakcje z Rifamazidem.
Interakcje z innymi lekami
Rifamazid może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, co wynika głównie z właściwości ryfampicyny, która przyspiesza metabolizm wielu substancji.
Leki wymagające dostosowania dawki
Ryfampicyna przyspiesza rozkład następujących leków, co może wymagać zwiększenia ich dawki:
- Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny) – wymagają codziennego kontrolowania czasu protrombinowego.
- Leki hipoglikemizujące stosowane w cukrzycy.
- Kortykosteroidy (hormony steroidowe).
- Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne.
- Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, karbamazepina).
- Digoksyna i digitoksyna (leki nasercowe).
- Teofilina (lek rozszerzający oskrzela).
- Leki przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol, ketokonazol).
- Wiele innych leków wymienionych w charakterystyce produktu.
Środki antykoncepcyjne
Rifamazid może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. W celu uniknięcia nieplanowanej ciąży należy zastosować dodatkowo niehormonalną metodę antykoncepcji.
Produkty zobojętniające sok żołądkowy
Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać wchłanianie substancji czynnych Rifamazidu. W celu zapobieżenia tej interakcji Rifamazid należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed przyjęciem takiego produktu.
Kwas p-aminosalicylowy (PAS)
Jednoczesne stosowanie PAS i ryfampicyny powoduje zmniejszenie stężenia ryfampicyny we krwi. Zaleca się zachowanie 8-godzinnej przerwy między przyjęciem jednego i drugiego leku.
Inne interakcje izoniazydu
Izoniazyd hamuje metabolizm takich leków jak: etosuksymid, diazepam, triazolam i teofilina, co może prowadzić do zwiększenia ich toksyczności. Izoniazyd podawany razem z karbamazepiną może powodować zwiększenie jej stężenia we krwi i prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Rifamazid można podawać kobietom w ciąży tylko wówczas, gdy istnieje pewność, że proces gruźliczy jest czynny i korzyść dla matki przeważa zagrożenie dla płodu. Brak jest wystarczająco dużych i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży.
Ryfampicyna stosowana w ostatnich miesiącach ciąży może spowodować poporodowe krwawienia zarówno u matki, jak i u noworodka. W takich przypadkach zaleca się podawanie witaminy K.
Karmienie piersią
Zarówno ryfampicyna, jak i izoniazyd przenikają do mleka ludzkiego. Jeśli konieczne jest podanie leku matce karmiącej, zaleca się przerwanie karmienia piersią.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Rifamazid może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Mogą one być spowodowane przez ryfampicynę lub izoniazyd.
Działania niepożądane związane z ryfampicyną
Zaburzenia krwi
Może wystąpić małopłytkowość (często z plamicą), która pojawia się głównie u pacjentów leczonych w schemacie przerywanym. W przypadku wystąpienia małopłytkowości lek należy natychmiast odstawić, gdyż mogą wystąpić groźne krwawienia. Opisywano również niedokrwistość hemolityczną, leukopenię, eozynofilię.
Reakcje immunologiczne
Mogą wystąpić: obrzęk twarzy i kończyn, objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle głowy i mięśni, zawroty głowy), krótki oddech, sapanie, spadek ciśnienia krwi, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Objawy te najczęściej pojawiają się między trzecim a szóstym miesiącem leczenia.
Reakcje skórne
Możliwe są: wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie skóry, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej i języka, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry, zespół Lyella.
Układ pokarmowy
Zgaga, bóle w nadbrzuszu, zmniejszenie łaknienia, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka (może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego).
Wątroba
Przemijające zmiany wyników badań czynnościowych wątroby (zwiększenie stężenia bilirubiny, aktywności fosfatazy zasadowej, aminotransferaz), rzadko toksyczne zapalenie wątroby.
Inne działania niepożądane
Zaburzenia miesiączkowania u kobiet długotrwale leczonych, ból i zawroty głowy, senność i znużenie, ataksja, stan splątania, zaburzenia koncentracji uwagi, ból i drętwienie kończyn, zaburzenia widzenia, osłabienie mięśni, miopatia, hemoglobinuria, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek.
Działania niepożądane związane z izoniazydem
Zaburzenia układu nerwowego
Zapalenie wielonerwowe objawiające się drętwieniem kończyn, mrowieniem, osłabieniem mięśni, niezbornością ruchów. Objawy te pojawiają się bardzo rzadko i dotyczą pacjentów przyjmujących większe niż zalecane dawki. Duże dawki mogą powodować wystąpienie drgawek. U pacjentów z padaczką izoniazyd może zwiększać częstość napadów padaczkowych.
Wątroba
Zwiększenie aktywności aminotransferaz, bilirubinemia, żółtaczka. Niezbyt często może wystąpić zapalenie wątroby, niekiedy ciężkie, w skrajnych przypadkach prowadzące do śmierci, poprzedzone takimi objawami jak: brak łaknienia, nudności, wymioty, zmęczenie, osłabienie.
Inne działania niepożądane
Małopłytkowość, agranulocytoza, niedokrwistość, zapalenie naczyń krwionośnych, nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, zapalenie trzustki, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Przedawkowanie
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić poważne objawy:
- Nudności i wymioty.
- Śpiączka.
- Niewydolność wątroby i żółtaczka.
- Intensywne pomarańczowe lub czerwonobrązowe zabarwienie skóry, śliny, plwociny, moczu, łez, potu.
- Zawroty głowy, niewyraźna mowa.
- Niewyraźne i zamglone widzenie, omamy wzrokowe.
- Zahamowanie czynności układu oddechowego i nerwowego.
- Napady padaczkowe.
- Ciężka kwasica metaboliczna, acetonuria, hiperglikemia.
W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Postępowanie polega na jak najszybszym usunięciu niewchłoniętego jeszcze leku z organizmu (sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego) oraz leczeniu objawowym z monitorowaniem i podtrzymywaniem podstawowych czynności życiowych. W razie potrzeby możliwe jest usunięcie substancji czynnych z organizmu w procesie hemodializy.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Brak danych dotyczących bezpośredniego wpływu Rifamazidu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli jednak pojawią się działania niepożądane zmniejszające zdolność koncentracji, takie jak ból głowy, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
Przechowywanie
Rifamazid należy przechowywać:
- W temperaturze do 25°C.
- W pojemniku szczelnie zamkniętym w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
- W miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu (termin ważności to ostatni dzień danego miesiąca).
Skład i postać leku
Rifamazid dostępny jest w postaci kapsułek twardych w dwóch mocach:
Rifamazid 150 mg + 100 mg
Jedna kapsułka zawiera 150 mg ryfampicyny i 100 mg izoniazydu. Kapsułki są wielkości nr 0, w kolorze wiśniowym.
Rifamazid 300 mg + 150 mg
Jedna kapsułka zawiera 300 mg ryfampicyny i 150 mg izoniazydu. Kapsułki są wielkości nr 00, w kolorze wiśniowym.
Substancje pomocnicze
Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym azorubinę (E 122), która może powodować reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Produkt uznaje się za wolny od sodu (zawiera mniej niż 1 mmol, czyli 23 mg sodu na kapsułkę).
Zamienniki Rifamazid
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Rifamazid, kapsułki twarde, 300 +150 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Rifamazid dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Rifamazid stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Rifamazid to: |
| Kategorie | |
| Producent | Producentem Rifamazid jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Rifamazid
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Rifamazid w aptekach
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Rifamazid?
FAQ
Czy podczas stosowania Rifamazidu mogę nosić soczewki kontaktowe?
Tak, ale należy pamiętać, że lek może powodować zabarwienie łez na czerwonobrązowo lub pomarańczowo, co może spowodować trwałe zabarwienie miękkich soczewek kontaktowych. Zaleca się konsultację z lekarzem lub stosowanie okularów w okresie leczenia.
O której porze dnia najlepiej przyjmować Rifamazid?
Rifamazid należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o stałej porze. Bardzo ważne jest zachowanie odpowiedniej przerwy od posiłków – kapsułki należy zażywać 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku, popijając szklanką wody.
Czy mogę pić alkohol podczas leczenia Rifamazidem?
Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia Rifamazidem. Alkohol w połączeniu z lekiem znacznie zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby, ponieważ obie substancje czynne leku mogą zaburzać czynność tego narządu.
Jak długo trwa leczenie Rifamazidem?
Czas leczenia jest indywidualny i zależy od postaci gruźlicy oraz odpowiedzi organizmu na terapię. Warunkiem zakończenia leczenia jest przebycie pełnej chemioterapii przeciwprątkowej oraz uzyskanie ujemnych wyników badań bakteriologicznych. Decyzję o zakończeniu leczenia podejmuje lekarz prowadzący.
Czy Rifamazid można stosować w ciąży?
Rifamazid można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy istnieje pewność, że proces gruźliczy jest czynny i korzyść dla matki przeważa potencjalne zagrożenie dla płodu. Decyzję o stosowaniu leku w ciąży zawsze podejmuje lekarz po dokładnej ocenie sytuacji klinicznej.
Jakie badania należy wykonywać podczas leczenia Rifamazidem?
Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby i badań krwi. Badania te należy regularnie powtarzać w trakcie terapii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością wątroby – co tydzień przez pierwsze dwa tygodnie, a następnie co dwa tygodnie przez cały okres leczenia.
Nie daj się jesieni
