Popularne

Wybierz wariant produktu
Rifampicyna TZF jest antybiotykiem przeciwgruźliczym działającym bakteriobójczo. Jako substancję czynną zawiera ryfampicynę. Wskazaniem do stosowania leku Rifampicyna TZF jest gruźlica, trąd, bruceloza, legionelloza, a także ciężkie zakażenia wywołane przez gronkowce.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Rifampicyna TZF to lek przeciwbakteryjny dostępny w postaci kapsułek twardych zawierających 300 mg substancji czynnej – ryfampicyny. Jest to antybiotyk z grupy ryfamycyn, który działa bakteriobójczo, czyli bezpośrednio niszczy bakterie wywołujące zakażenie. Lek ten jest szczególnie skuteczny w zwalczaniu prątków gruźlicy oraz innych groźnych bakterii.
Rifampicyna TZF jest stosowana w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, przede wszystkim:
Bardzo ważne: Rifampicynę należy zawsze stosować razem z innymi lekami przeciwbakteryjnymi – nigdy samodzielnie. Wynika to z konieczności zapobiegania powstawaniu szczepów bakterii opornych na leczenie.
Rifampicyna działa poprzez hamowanie aktywności specjalnego enzymu bakterii zwanego polimerazą RNA. Enzym ten jest niezbędny bakteriom do prawidłowego funkcjonowania i rozmnażania się. Blokując jego działanie, rifampicyna uniemożliwia bakteriom wzrost i prowadzi do ich śmierci.
Lek jest szczególnie skuteczny wobec bakterii, które szybko się namnażają i znajdują się poza komórkami organizmu, ale działa również na bakterie ukryte wewnątrz komórek. Ta właściwość jest szczególnie istotna w leczeniu gruźlicy, gdzie prątki często “chowają się” wewnątrz komórek układu odpornościowego.
Rifampicynę należy przyjmować raz na dobę, co najmniej 30 minut przed posiłkiem lub 2 godziny po jedzeniu, popijając szklanką wody. Przyjmowanie leku na pusty żołądek zapewnia jego lepsze wchłanianie.
Dorośli:
Dzieci:
Zazwyczaj stosuje się 600 mg raz w miesiącu lub 10 mg na kilogram masy ciała raz na dobę. U osób o masie ciała poniżej 50 kg podaje się 450 mg na dobę, a u osób powyżej 50 kg – 600 mg na dobę.
Dorośli: 600 mg dwa razy na dobę przez 2 dni.
Dzieci:
W przypadku brucelozy, legionellozy i ciężkich zakażeń gronkowcowych u dorosłych stosuje się zwykle 600-1200 mg na dobę, podzielone na 2-4 dawki, zawsze w połączeniu z innym odpowiednim antybiotykiem.
Leku nie wolno stosować w następujących przypadkach:
Podczas stosowania Rifampicyny TZF pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą lekarza specjalisty (pulmonologa lub innego odpowiedniego specjalisty). Lekarz powinien kontrolować stan pacjenta co najmniej raz w miesiącu.
Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań krwi sprawdzających:
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Rifampicynę należy podawać tylko w razie bezwzględnej konieczności, w zmniejszonych dawkach i pod ścisłym nadzorem lekarskim. Konieczne są regularne badania kontrolne czynności wątroby – co tydzień przez pierwsze 2 tygodnie, a następnie co dwa tygodnie przez kolejne 6 tygodni leczenia.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Należy zachować ostrożność, jeśli dawka przekracza 600 mg na dobę.
Szczególnie narażeni na problemy z wątrobą są:
Jeśli podczas leczenia wystąpią następujące objawy, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem:
Objawy te mogą świadczyć o uszkodzeniu wątroby i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
Rifampicyna powoduje czerwonawe zabarwienie moczu, potu, łez i śliny. Jest to normalne zjawisko i nie powinno budzić niepokoju. Należy jednak pamiętać, że lek może trwale zabarwić miękkie soczewki kontaktowe – dlatego podczas leczenia lepiej stosować okulary lub twarde soczewki kontaktowe.
U niektórych pacjentów mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, włącznie ze wstrząsem anafilaktycznym (ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna). Ryzyko to jest większe, gdy lek jest stosowany nieregularnie (rzadziej niż 2-3 razy w tygodniu). Bardzo ważne jest nieprzerwane stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza.
Rifampicyna wchodzi w interakcje z bardzo wieloma lekami, ponieważ przyspiesza ich metabolizm (rozkład) w organizmie. Może to prowadzić do zmniejszenia skuteczności tych leków. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym tych dostępnych bez recepty.
Doustne środki antykoncepcyjne (pigułki): Rifampicyna znacząco zmniejsza skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Kobiety stosujące takie środki muszą podczas leczenia rifampicyną używać dodatkowej, niehormonalnej metody antykoncepcji (np. prezerwatywy).
Leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna): Rifampicyna zmniejsza ich działanie, co może zwiększyć ryzyko zakrzepów. Konieczne jest częste kontrolowanie krzepliwości krwi i dostosowywanie dawek.
Leki przeciwcukrzycowe: U pacjentów z cukrzycą rifampicyna może utrudniać utrzymanie prawidłowego poziomu cukru we krwi.
Leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna): Rifampicyna zmniejsza ich stężenie we krwi, co jest szczególnie istotne u pacjentów po przeszczepach.
Leki przeciw HIV (sakwinawir, rytonawir): Absolutnie nie wolno ich stosować jednocześnie z rifampicyną ze względu na bardzo wysokie ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby.
Leki zobojętniające kwas żołądkowy (np. wodorowęglan sodu, preparaty zawierające glin lub magnez) zmniejszają wchłanianie rifampicyny. Jeśli konieczne jest ich stosowanie, należy je przyjmować nie wcześniej niż godzinę po przyjęciu rifampicyny.
Ciąża: Rifampicyna przenika przez łożysko i dostaje się do krwi płodu. Brak jest wystarczających badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku u kobiet w ciąży. Lek można stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
Rifampicyna stosowana w ostatnich miesiącach ciąży może spowodować krwotoki poporodowe zarówno u matki, jak i u noworodka. W takich sytuacjach może być konieczne podanie witaminy K1.
Karmienie piersią: Rifampicyna przenika do mleka matki. Kobieta leczona tym lekiem nie powinna karmić piersią, chyba że lekarz uzna, że korzyść z leczenia matki przeważa nad ryzykiem dla dziecka.
Jak każdy lek, Rifampicyna TZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U pacjentów stosujących lek nieregularnie (rzadziej niż codziennie) mogą wystąpić objawy przypominające grypę: gorączka, dreszcze, ból głowy, zawroty głowy, ból kości. Objawy te pojawiają się najczęściej między trzecim a szóstym miesiącem leczenia.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić: nudności, wymioty, żółtaczka, a u osób z ciężką niewydolnością wątroby – nawet śpiączka.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Jeśli to możliwe, należy zabrać ze sobą opakowanie leku.
Leczenie przedawkowania polega na usunięciu z żołądka niewchłoniętej jeszcze substancji (płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego). W razie potrzeby lekarz może zastosować leki przeciwwymiotne oraz środki wspomagające wydalanie leku z organizmu.
Substancja czynna: Jedna kapsułka twarda zawiera 300 mg ryfampicyny.
Substancje pomocnicze: talk, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan.
Otoczka kapsułki: tlenek żelaza czerwony (E 172), tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna.
Produkt nie zawiera laktozy ani glutenu. Zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, co oznacza, że jest praktycznie “wolny od sodu”.
Rifampicyna TZF 300 mg to czerwone kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar nr 0. Lek dostępny jest w pojemniku polipropylenowym zamykanym wieczkiem polietylenowym z plombą. Jedno opakowanie zawiera 100 kapsułek.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Rifampicyna TZF, kapsułki twarde, 300 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Rifampicyna TZF dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Rifampicyna TZF stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Rifampicyna TZF to: |
| Kategorie | |
| Producent | Producentem Rifampicyna TZF jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia rifampicyną, ponieważ zarówno alkohol, jak i lek obciążają wątrobę, co zwiększa ryzyko uszkodzenia tego narządu.
Przyjmowanie rifampicyny na pusty żołądek (co najmniej 30 minut przed jedzeniem lub 2 godziny po posiłku) zapewnia lepsze wchłanianie leku i jego większą skuteczność.
Tak, rifampicyna może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających opioidy oraz zaburzać wyniki oznaczeń kwasu foliowego i witaminy B12. Należy poinformować personel laboratorium o stosowaniu tego leku.
Czas leczenia gruźlicy rifampicyną ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, zazwyczaj trwa ono kilka miesięcy. Bardzo ważne jest nieprzerwane stosowanie leku przez cały zalecony okres, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, gdy tylko sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę. Nie podwajaj dawki, aby nadrobić pominiętą.
Tak, rifampicyna znacząco zmniejsza skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Kobiety stosujące takie środki muszą podczas leczenia rifampicyną używać dodatkowej, niehormonalnej metody antykoncepcji.

Nie daj się jesieni