Hydrocortisonum-SF

Hydrocortisonum-SF to lek dostępny wyłącznie na receptę, zawierający w swoim składzie hydrokortyzon – naturalny hormon kory nadnerczy. Każda tabletka zawiera 10 mg tej substancji czynnej. Hydrokortyzon jest podstawowym kortykosteroidem, który w naturalny sposób wytwarzany jest przez nadnercza w naszym organizmie. Tabletki mają białą barwę, okrągły kształt i są płaskie z obu stron. Na jednej stronie znajduje się linia podziału, dzięki czemu można je podzielić na równe dawki, a na drugiej wytłoczona litera „H”.

Lek ten jest przeznaczony przede wszystkim do leczenia zastępczego w przypadku niewydolności kory nadnerczy. Niewydolność ta może być pierwotna, czyli wynikać z problemów z samymi nadnerczami, lub wtórna – związana z zaburzeniami w pracy przysadki mózgowej, która kontroluje pracę nadnerczy.

Produkt stosuje się również w szczególnych sytuacjach, które stanowią dla organizmu duże obciążenie. Chodzi tu o okres przed operacjami chirurgicznymi oraz podczas poważnych urazów lub ciężkich chorób u pacjentów, u których rozpoznano niewydolność kory nadnerczy lub istnieją wątpliwości co do prawidłowego funkcjonowania nadnerczy.

Hydrokortyzon należy do grupy leków zwanych glikokortykosteroidami. Są to hormony, które naturalnie występują w naszym organizmie lub mogą być wytwarzane syntetycznie. Glikokortykosteroidy mają bardzo szerokie działanie – wpływają na metabolizm, czyli przemiany zachodzące w naszym ciele, a także zmieniają sposób, w jaki nasz układ odpornościowy reaguje na różne czynniki zewnętrzne.

Gdy nadnercza nie produkują wystarczającej ilości hormonów, organizm nie może prawidłowo funkcjonować. Wtedy właśnie konieczne jest leczenie zastępcze, które polega na dostarczeniu brakujących hormonów z zewnątrz. Hydrokortyzon doskonale nadaje się do tego celu, ponieważ jest identyczny z hormonem naturalnie występującym w naszym ciele.

Dawkowanie leku musi być ustalane indywidualnie przez lekarza dla każdego pacjenta. Zależy ono od stanu zdrowia, nasilenia choroby oraz tego, jak organizm reaguje na leczenie. Podstawową zasadą jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki.

Dawkowanie u dorosłych

W przypadku przewlekłej niewydolności kory nadnerczy zwykle zalecana dawka wynosi od 20 do 30 mg na dobę. Czasami konieczne jest jednoczesne przyjmowanie chlorku sodu (4-6 g dziennie) lub innego leku o nazwie fludrokortyzon (50-300 mikrogramów dziennie).

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U młodszych pacjentów dawka jest ustalana w zależności od masy ciała. Zazwyczaj wynosi ona około 0,4 do 0,8 mg na każdy kilogram masy ciała na dobę. Dawka ta jest dzielona na 2 lub 3 mniejsze porcje w ciągu dnia, dostosowane do indywidualnych potrzeb dziecka.

Sposób przyjmowania

Tabletki można przyjmować zarówno podczas posiłków, jak i niezależnie od jedzenia. Dzięki linii podziału można je łatwo podzielić na równe części, jeśli jest to konieczne.

Ważne wskazówki dotyczące dawkowania

Dawki powinny być wielokrotnością 10 mg, czyli 10 mg, 20 mg, 30 mg itd. Nigdy nie należy samodzielnie przerywać leczenia – odstawianie leku musi odbywać się stopniowo, pod kontrolą lekarza. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do niedoczynności kory nadnerczy lub nawrotu choroby podstawowej.

W sytuacjach stresowych dla organizmu, takich jak operacja, zakażenie czy uraz, może być konieczne tymczasowe zwiększenie dawki leku. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na hydrokortyzon lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• Jeśli masz układowe zakażenie grzybicze, czyli zakażenie grzybami obejmujące cały organizm.

Karta informacyjna dla pacjenta

Jeśli stosujesz Hydrocortisonum-SF, powinieneś otrzymać specjalną kartę zawierającą informacje o leku, sposobie jego stosowania i okresie leczenia. Taka karta pomoże w sytuacjach nagłych, gdy trzeba będzie poinformować innych lekarzy o przyjmowanym leczeniu.

Zaburzenia psychiczne

Podczas stosowania kortykosteroidów mogą wystąpić poważne zaburzenia psychiczne. Objawy takie jak obniżenie nastroju, myśli samobójcze, zmiany w zachowaniu czy zaburzenia snu zwykle pojawiają się w ciągu kilku dni lub tygodni od rozpoczęcia leczenia. Jeśli zauważysz u siebie lub bliskiej osoby niepokojące objawy psychologiczne, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Większość objawów ustępuje po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku, ale może być konieczne specjalistyczne leczenie.

Ospa wietrzna i półpasiec

Jeśli nigdy nie chorowałeś na ospę wietrzną, unikaj kontaktu z osobami chorymi na ospę wietrzną lub półpasiec. Te choroby mogą mieć u osób przyjmujących kortykosteroidy bardzo poważny przebieg. W razie kontaktu z chorymi natychmiast skontaktuj się z lekarzem – może być konieczne podanie specjalnej immunoglobuliny zapobiegającej rozwojowi choroby.

Zakażenia

Kortykosteroidy zwiększają podatność na zakażenia i mogą maskować ich objawy. Oznacza to, że zakażenie może być już poważne, zanim zostanie rozpoznane. Jeśli masz utajoną gruźlicę lub dodatnią próbę tuberkulinową, będziesz wymagał szczególnej obserwacji, ponieważ choroba może nawrócić.

Inne ważne ostrzeżenia

Szczególna ostrożność jest potrzebna, jeśli masz lub miałeś:

• Niewydolność nerek.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Cukrzycę lub przypadki cukrzycy w rodzinie.
• Zastoinową niewydolność serca.
• Osteoporozę (szczególnie u kobiet po menopauzie).
• Jaskrę lub przypadki jaskry w rodzinie.
• Wrzody trawienne.
• Nieswoiste wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
• Zaburzenia psychiczne.
• Padaczkę.
• Niedoczynność tarczycy lub choroby wątroby.

Przed operacjami

Jeśli planujesz operację, koniecznie poinformuj anestezjologa o tym, że stosujesz lub stosowałeś w przeszłości kortykosteroidy.

Hydrocortisonum-SF może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Najważniejsze interakcje

Leki przeciwzapalne (NLPZ) i kwas acetylosalicylowy: Jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego i powstawania wrzodów.

Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny): Kortykosteroidy mogą zmieniać ich działanie, dlatego konieczne jest częste badanie czasu krzepnięcia krwi.

Leki moczopędne: Mogą zwiększać utratę potasu z organizmu, co może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia jego poziomu we krwi.

Leki stosowane w cukrzycy: Kortykosteroidy mogą zmniejszać ich działanie, przez co może być konieczne zwiększenie dawki insuliny lub tabletek na cukrzycę.

Doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny: Mogą zwiększać stężenie kortykosteroidów w organizmie.

Żywe szczepionki: Podczas stosowania dużych dawek kortykosteroidów należy unikać szczepień żywymi szczepionkami, ponieważ lek może zmniejszać odpowiedź immunologiczną.

Ciąża

Hydrokortyzon łatwo przenika przez łożysko do organizmu dziecka. Badania na zwierzętach wykazały, że kortykosteroidy mogą powodować zaburzenia rozwoju płodu, w tym rozszczep podniebienia czy opóźnienie wzrostu. Długotrwałe lub częste podawanie kortykosteroidów podczas ciąży może zwiększyć ryzyko opóźnienia rozwoju płodu.

U noworodków matek leczonych kortykosteroidami może teoretycznie wystąpić niedoczynność kory nadnerczy, choć zwykle ustępuje ona samoistnie po urodzeniu. Jak wszystkie leki, kortykosteroidy powinny być przepisywane w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki i dziecka przeważają nad potencjalnym ryzykiem. Kobiety w ciąży przyjmujące ten lek wymagają uważnej obserwacji pod kątem zatrzymywania płynów w organizmie.

Karmienie piersią

Kortykosteroidy przenikają do mleka matki. U niemowląt matek przyjmujących długotrwale duże dawki kortykosteroidów może wystąpić zahamowanie czynności kory nadnerczy. Jeśli karmisz piersią i przyjmujesz ten lek, informacja o leczeniu powinna być dokładnie opisana w dokumentacji medycznej dziecka.

Hydrokortyzon może powodować zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz osłabienie mięśni. Jeśli wystąpią u Ciebie takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, dopóki objawy nie ustąpią.

Jak każdy lek, Hydrocortisonum-SF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane są znacząco zależne od dawki leku i czasu trwania leczenia.

Zaburzenia hormonalne i metaboliczne

• Objawy zespołu Cushinga (charakterystyczna okrągła twarz, gromadzenie się tłuszczu na karku).
• Zahamowanie wzrostu u dzieci.
• Nieregularne miesiączki lub ich brak.
• Pogorszenie tolerancji cukrów, ujawnienie się ukrytej cukrzycy.
• Zatrzymywanie sodu i wody w organizmie, utrata potasu.
• Zwiększony apetyt i przyrost masy ciała.

Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego

• Zaburzenia nastroju (od euforii po depresję), myśli samobójcze.
• Zaburzenia psychotyczne (omamy, mania).
• Lęk, bezsenność, zaburzenia pamięci.
• Zawroty głowy, bóle głowy.
• Rzadko: napady drgawek.

Zaburzenia oczu

• Zaćma (zmętnienie soczewki).
• Jaskra (zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe).
• Nieostre widzenie.

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

• Nadciśnienie tętnicze.
• Zastoinowa niewydolność serca u osób z czynnikami ryzyka.
• Zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (tworzenie się zakrzepów).

Zaburzenia przewodu pokarmowego

• Wrzód trawienny z możliwością krwawienia i perforacji (przebicia ściany żołądka).
• Zapalenie trzustki.
• Niestrawność, nudności, wzdęcie brzucha.

Zaburzenia skóry

• Opóźnione gojenie się ran.
• Cienka, delikatna skóra.
• Rozstępy, wybroczyny.
• Trądzik, nadmierne pocenie się.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

• Osłabienie i zanik mięśni.
• Osteoporoza (szczególnie u kobiet po menopauzie).
• Złamania kości, w tym kompresyjne złamania kręgosłupa.
• Jałowa martwica kości (szczególnie głowy kości udowej).

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza te wymienione jako poważne, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Przypadki ostrej toksyczności w wyniku przedawkowania kortykosteroidów są rzadkie. Nie istnieje specyficzne antidotum na przedawkowanie hydrokortyzonu.

W przypadku przewlekłego przedawkowania leczenie zazwyczaj nie jest konieczne, chyba że u pacjenta występują objawy związane z przyjmowaniem zbyt dużej dawki. Wtedy stosuje się leczenie objawowe. W razie jakichkolwiek wątpliwości lub wystąpienia niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić do szpitala.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie przechowuj leku w temperaturze powyżej 30°C. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Substancją czynną leku jest hydrokortyzon. Jedna tabletka zawiera 10 mg hydrokortyzonu.

Ponadto lek zawiera substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (76 mg), skrobia ziemniaczana, talk, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), żelatyna, magnezu stearynian oraz woda oczyszczona.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Każda tabletka zawiera 76 mg laktozy jednowodnej. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.