Medoxa

Kiedy stosuje się lek Medoxa?

Medoxa jest lekiem stosowanym w bardzo szerokim zakresie chorób. Jego zastosowanie obejmuje schorzenia, które wymagają ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów. Poniżej przedstawiamy najważniejsze z nich:

Leczenie substytucyjne

Lek stosuje się w niewydolności kory nadnerczy o dowolnej przyczynie – np. w chorobie Addisona, zespole nadnerczowo-płciowym, po usunięciu nadnerczy czy w niedoborze ACTH. Medoxa jest szczególnie wskazana po zakończeniu wzrostu. Stosuje się ją również w stanach stresowych po długotrwałym leczeniu kortykosteroidami.

Choroby reumatyczne

Medoxa jest skuteczna w leczeniu aktywnych faz zapalenia naczyń krwionośnych, takich jak guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, zapalenie tętnicy skroniowej czy ziarniniakowatość Wegenera. Stosuje się ją także w tocznię rumieniowatym układowym, zapaleniu wielomięśniowym, reumatoidalnym zapaleniu stawów, zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, łuszczycowym zapaleniu stawów oraz młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów.

Choroby układu oddechowego

Lek znajduje zastosowanie w astmie oskrzelowej, zaostrzeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), śródmiąższowych chorobach płuc (np. zwłóknienie płuc, ostre zapalenie pęcherzyków płucnych), przewlekłym eozynofilowym zapaleniu płuc oraz w sarkoidozie. Stosuje się go również w profilaktyce zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków.

Choroby alergiczne

Medoxa jest skuteczna w ciężkich postaciach kataru siennego i alergicznego nieżytu nosa, gdy inne metody leczenia zawiodły. Stosuje się ją także w ostrych zwężeniach krtani i tchawicy, takich jak obrzęk Quinckego czy obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej.

Choroby skóry

Lek znajduje zastosowanie w leczeniu chorób skóry, których nie można odpowiednio leczyć kortykosteroidami stosowanymi miejscowo. Należą do nich: reakcje alergiczne (np. ostra pokrzywka, wielopostaciowy rumień wysiękowy, zespół Lyella), wypryski (np. wyprysk atopowy, wyprysk kontaktowy), choroby pęcherzowe (np. pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy), zapalenia naczyń, choroby autoimmunologiczne (np. zapalenie skórno-mięśniowe, twardzina układowa, toczeń rumieniowaty), dermatozy ciążowe (np. opryszczka ciężarnych), łuszczyca krostkowa oraz wiele innych ciężkich schorzeń skóry.

Choroby hematologiczne i nowotworowe

Medoxa stosuje się w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, idiopatycznej plamicy małopłytkowej oraz w leczeniu białaczek i chłoniaków (np. ostra białaczka limfoblastyczna, ziarnica złośliwa, przewlekła białaczka limfatyczna, szpiczak mnogi). Lek stosuje się również w profilaktyce i leczeniu wymiotów wywołanych chemioterapią oraz jako element terapii paliatywnej w zaawansowanych chorobach nowotworowych.

Choroby układu nerwowego

Lek znajduje zastosowanie w miastenii, przewlekłym zespole Guillaina-Barrégo, polineuropatii w przebiegu gammapatii monoklonalnej, stwardnieniu rozsianym (przy stopniowym zmniejszaniu dawki po podaniu dużych dawek dożylnych) oraz w zespole Westa u niemowląt.

Choroby oczu

Medoxa stosuje się w chorobach układowych obejmujących oczy, takich jak neuropatia nerwu wzrokowego, choroba Behçeta, sarkoidoza, orbitopatia endokrynologiczna czy odrzucenie przeszczepu. Lek stosuje się również w stanach zapalnych różnych części oka, gdy leczenie miejscowe jest nieskuteczne.

Choroby przewodu pokarmowego

Lek znajduje zastosowanie w wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego oraz chorobie Leśniowskiego-Crohna – szczególnie w okresach zaostrzenia. Długotrwałe leczenie tych schorzeń nie jest wskazane.

Choroby nerek

Medoxa stosuje się w zespole nerczycowym – zarówno w postaciach idiopatycznych, jak i związanych z toczniem rumieniowatym. W niektórych przypadkach długotrwałe leczenie może być konieczne w celu zapobiegania częstym nawrotom.