Popularne

Substancją czynną leku Allupol jest allopurynol. Allupol stosuje się długotrwale w celu zapobiegania dnie moczanowej i może być stosowany w innych stanach związanych z nadmiarem kwasu moczowego w organizmie, takich jak kamienie nerkowe i inne choroby nerek oraz kiedy pacjent otrzymuje leczenie z powodu nowotworu lub ma zaburzenia czynności niektórych enzymów.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Allupol to lek na receptę zawierający allopurynol – substancję czynną, która pomaga obniżyć poziom kwasu moczowego we krwi i moczu. Działa poprzez hamowanie aktywności specjalnego enzymu zwanego oksydazą ksantynową, który odpowiada za produkcję kwasu moczowego w organizmie. Lek dostępny jest w postaci tabletek zawierających 100 mg allopurynolu.
Allupol należy do grupy leków zmniejszających biosyntezę kwasu moczowego. Gdy w organizmie znajduje się zbyt dużo kwasu moczowego, może on gromadzić się w stawach i nerkach, powodując bolesne dolegliwości. Allopurynol skutecznie zmniejsza zarówno ilość kwasu moczowego w osoczu krwi, jak i w moczu, co zapobiega powstawaniu problemów zdrowotnych związanych z jego nadmiarem.
Lek jest przepisywany w leczeniu wszystkich postaci hiperurykemii, czyli stanów, w których stężenie kwasu moczowego we krwi jest zbyt wysokie i nie można go kontrolować samą dietą. Allupol stosuje się szczególnie w następujących sytuacjach:
Lek jest skuteczny w leczeniu jawnej dny moczanowej – schorzenia, które objawia się nagłymi, bardzo bolesnymi napadami zapalenia stawów. Pomaga również w przypadku nefropatii moczanowej (uszkodzenia nerek spowodowanego nadmiarem kwasu moczowego) oraz w rozpuszczaniu złogów i zapobieganiu powstawaniu kamieni moczanowych. Allupol jest również wskazany w leczeniu nawracającej kamicy nerkowej z kamieniami o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym, gdy inne metody leczenia okazały się nieskuteczne.
U pacjentów z chorobami nowotworowymi i zespołami mieloproliferacyjnymi (czyli chorobami, w których dochodzi do szybkiego namnażania się komórek krwi), często występuje zwiększone stężenie moczanów. Może to następować samoistnie lub być wywołane leczeniem cytotoksycznym (chemioterapią). W takich przypadkach Allupol pomaga chronić organizm przed nadmierną produkcją kwasu moczowego.
Lek znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń czynności niektórych enzymów, które prowadzą do nadprodukcji moczanów. Należą do nich między innymi zespół Lescha-Nyhana oraz choroba spichrzeniowa glikogenu.
Allupol przyjmuje się doustnie, po posiłku, co zwiększa tolerancję leku przez organizm i zmniejsza ryzyko dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Dawkowanie jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od ciężkości schorzenia i reakcji organizmu na leczenie.
Leczenie rozpoczyna się od małej dawki, zazwyczaj 100 mg na dobę, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dawkę zwiększa się stopniowo, tylko wtedy, gdy wpływ stosowanej dawki na stężenie kwasu moczowego nie jest wystarczający. Zalecane dawki to:
Jeśli dobowa dawka przekracza 300 mg, należy ją podzielić na mniejsze porcje i przyjmować w ciągu dnia, nigdy nie przekraczając 300 mg w pojedynczej dawce.
U dzieci poniżej 15. roku życia Allupol stosuje się w dawkach od 10 do 20 mg na kilogram masy ciała na dobę, jednak nie więcej niż 400 mg na dobę. Stosowanie u dzieci jest rzadko wskazane i dotyczy głównie chorób nowotworowych (szczególnie białaczki) oraz niektórych zaburzeń enzymatycznych.
U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zmniejszenie dawki, ponieważ allopurynol i jego metabolity są wydalane przez nerki. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek może być wskazane stosowanie dawki mniejszej niż 100 mg na dobę lub podawanie 100 mg w odstępach dłuższych niż 24 godziny. U pacjentów dializowanych należy rozważyć podawanie 300-400 mg leku tuż po każdej dializie.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby również należy zmniejszyć dawki i okresowo wykonywać badania kontrolne wątroby.
U osób w podeszłym wieku zaleca się stosowanie najmniejszych skutecznych dawek ze względu na większe ryzyko zaburzeń czynności nerek.
Podczas leczenia Allupolem bardzo ważne jest odpowiednie nawodnienie organizmu – należy pić dużo płynów, aby utrzymać prawidłową diurezę (wydalanie moczu). W niektórych przypadkach lekarz może zalecić alkalizację moczu, czyli zwiększenie jego pH, co pomaga w rozpuszczaniu moczanów.
Leku nie można stosować w przypadku nadwrażliwości na allopurynol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie. Jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Ciebie reakcja alergiczna po przyjęciu tego leku, koniecznie poinformuj o tym lekarza.
Najważniejszym ostrzeżeniem dotyczącym stosowania Allupolu jest możliwość wystąpienia ciężkich reakcji skórnych. Mogą to być wysypki, zespół nadwrażliwości (DRESS), a w rzadkich przypadkach – bardzo poważne stany zagrożenia życia, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Te ostatnie to stany, w których dochodzi do masywnego uszkodzenia skóry i błon śluzowych.
Jeśli w trakcie leczenia pojawi się jakakolwiek wysypka skórna, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Nie wolno ponownie stosować Allupolu u osób, u których wystąpiły ciężkie reakcje skórne.
Badania wykazały, że pewien marker genetyczny zwany allelem HLA-B*5801 zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości na allopurynol. Ten marker występuje szczególnie często u osób pochodzenia chińskiego (Han), tajskiego i koreańskiego. U pacjentów z tych grup etnicznych lekarz może zalecić wykonanie badania genetycznego przed rozpoczęciem leczenia.
Nie należy rozpoczynać leczenia Allupolem podczas ostrego napadu dny – trzeba poczekać, aż objawy całkowicie ustąpią. Co ważne, na początku leczenia Allupol może paradoksalnie wywołać ostry napad dny. Dlatego lekarz zazwyczaj przepisuje równolegle lek przeciwzapalny lub kolchicynę na co najmniej pierwszy miesiąc terapii jako zabezpieczenie.
Jeśli ostry napad dny wystąpi już w trakcie przyjmowania Allupolu, należy kontynuować leczenie w dotychczasowej dawce i jednocześnie stosować lek przeciwzapalny.
Allupol zawiera laktozę (mleczny cukier). Jeśli lekarz stwierdził u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed przyjęciem tego leku. Produkt nie powinien być stosowany u osób z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Allupol może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych. Najważniejsze interakcje to:
Azatiopryna i 6-merkaptopuryna – jeśli przyjmujesz te leki jednocześnie z Allupolem, konieczne jest zmniejszenie ich dawki do jednej czwartej zwykłej dawki, ponieważ allopurynol wydłuża ich działanie, co może prowadzić do toksyczności.
Widarabina – jednoczesne stosowanie wydłuża okres działania widarabiny, co wymaga szczególnej obserwacji pacjenta.
Inne cytostatyki (cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna) – zaburzenia składu krwi występują częściej przy jednoczesnym stosowaniu z Allupolem.
Leki moczopędne (furosemid, diuretyki tiazydowe) – mogą zwiększać stężenie kwasu moczowego i ryzyko nadwrażliwości na Allupol, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek.
Inhibitory ACE – zwiększają ryzyko reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza przy współistniejących zaburzeniach czynności nerek.
Ciąża – bezpieczeństwo stosowania Allupolu w ciąży nie jest wystarczająco udokumentowane. Lek może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a samo schorzenie stanowi zagrożenie dla matki lub nienarodzonego dziecka. Decyzję o stosowaniu leku w ciąży może podjąć wyłącznie lekarz po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka.
Karmienie piersią – allopurynol i jego metabolit przenikają do mleka kobiecego. Ze względu na brak danych dotyczących wpływu na niemowlę, nie zaleca się stosowania Allupolu podczas karmienia piersią.
Allupol może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia koordynacji ruchowej (ataksję). Dlatego przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy upewnić się, że lek nie wywołuje u Ciebie takich objawów. Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy wpływające na koncentrację lub sprawność psychoruchową, unikaj prowadzenia pojazdów i wykonywania niebezpiecznych czynności.
Jak każdy lek, Allupol może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych występuje rzadko i ma niewielkie nasilenie. Ryzyko działań niepożądanych zwiększa się u osób ze współistniejącymi chorobami nerek lub wątroby.
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem:
Bardzo rzadko mogą wystąpić: zawroty głowy, ból głowy, senność, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, dławica piersiowa, bradykardia (spowolnienie akcji serca), nadciśnienie tętnicze, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, łysienie, odbarwienie włosów, krwiomocz, zaburzenia erekcji, ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn), gorączka, osłabienie.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić nudności, wymioty, biegunka i zawroty głowy. Opisywano przypadki spożycia bardzo dużych dawek (nawet 22,5 g) bez poważnych następstw zdrowotnych. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Właściwe nawodnienie organizmu pomaga w wydalaniu allopurynolu i jego metabolitów. W razie konieczności można zastosować hemodializę.
Allupol w tabletkach 100 mg należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Jedna tabletka Allupol 100 mg zawiera 100 mg allopurynolu jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to: skrobia ziemniaczana, laktoza jednowodna (68,1 mg), powidon K-25 oraz magnezu stearynian.
Tabletki są koloru białego, okrągłe, obustronnie płaskie, z linią podziału ułatwiającą rozkruszenie i połknięcie (nie służącą do dzielenia na równe dawki).
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Allupol, tabletki, 100 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Allupol dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Allupol stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Allupol to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Allupol jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Allupol są Argadopin i Milurit |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
W materiałach producenta brak bezpośrednich przeciwwskazań, jednak alkohol może podwyższać poziom kwasu moczowego i prowokować napady dny. Najlepiej skonsultować się z lekarzem prowadzącym.
Allupol jest zwykle lekiem stosowanym przewlekle, przez długi czas. Czas leczenia ustala lekarz indywidualnie w zależności od stężenia kwasu moczowego i odpowiedzi na terapię.
Należy przyjąć zapomnianą dawkę jak najszybciej, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. W takim przypadku należy pominąć zapomnianą dawkę i kontynuować leczenie według ustalonego schematu. Nie należy przyjmować podwójnej dawki.
Tak, ale wymagane jest zmniejszenie dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek allopurynol i jego metabolity mogą się kumulować, dlatego lekarz ustala odpowiednio zredukowaną dawkę i monitoruje pacjenta.
W początkowym okresie stosowania Allupolu może dojść do nagłych zmian stężenia kwasu moczowego, co paradoksalnie może wywołać ostry napad dny. Dlatego lekarz zazwyczaj przepisuje profilaktycznie lek przeciwzapalny na pierwszy miesiąc terapii.


Nie daj się jesieni