Popularne

Anapran to lek w formie powlekanych tabletek, którego głównym składnikiem jest naproksen sodowy. Jest to niesteroidowy lek przeciwzapalny, który działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo. Jego działanie polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co przyczynia się do objawowej poprawy w chorobach reumatycznych. Naproksen sodowy szybko się wchłania, a efekt przeciwbólowy pojawia się już po 20 minutach. Anapran stosowany jest w leczeniu różnych stanów zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie kości i stawów czy ostre stany zapalne narządu ruchu. Lek ten jest także skuteczny w łagodzeniu bólów różnego pochodzenia, np. bólów mięśni, kości, stawów, bólów głowy czy bólów zębów. Anapran pomaga także w przypadku bolesnego miesiączkowania i gorączki.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Anapran to lek przeciwzapalny dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierający naproksen sodowy jako substancję czynną. Każda tabletka dostarcza 550 mg naproksenu sodowego. Tabletki mają okrągły kształt, są obustronnie wypukłe i mają niebieską barwę. Po jednej stronie znajduje się oznakowanie „-“, a druga strona jest gładka.
Naproksen sodowy należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (w skrócie NLPZ). Działa poprzez zmniejszanie stanu zapalnego w organizmie, co prowadzi do łagodzenia bólu i obniżania gorączki. Lek ten jest szczególnie przydatny, gdy potrzebne jest szybkie działanie przeciwbólowe, ponieważ jest wchłaniany z przewodu pokarmowego szybciej niż zwykły naproksen.
Lek znajduje zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń związanych z bólem i stanem zapalnym. Główne wskazania obejmują:
Lek skutecznie obniża gorączkę różnego pochodzenia.
Ważna informacja: Naproksen przenika do stawów stosunkowo powoli, dlatego jego pełne działanie w chorobach stawowych może być widoczne dopiero po kilku do kilkunastu godzinach od przyjęcia leku. To należy uwzględnić podczas oceny skuteczności leczenia.
Lek należy przyjmować doustnie, w trakcie posiłku lub zaraz po nim. Tabletki należy połykać w całości, nie wolno ich dzielić ani rozgryzać.
Standardowa dawka wynosi od 550 mg do 1100 mg na dobę, podzielona na dwie dawki przyjmowane co 12 godzin. Jeśli potrzebna jest dawka 1100 mg dziennie, można przyjąć jedną tabletkę 550 mg dwa razy dziennie lub dwie tabletki 550 mg jednorazowo (rano lub wieczorem).
W ostrej fazie choroby, szczególnie gdy występuje nasilony ból nocny lub sztywność poranna, można zastosować dawkę nasycającą 825 mg lub 1100 mg na dobę. Podobnie postępuje się u osób, którym zmieniono leczenie z dużej dawki innego leku przeciwreumatycznego.
Dawka początkowa wynosi 550 mg, następnie można przyjmować po 275 mg co 6 do 8 godzin, w zależności od potrzeby. Nie należy przekraczać 1375 mg w pierwszym dniu leczenia i 1100 mg w kolejnych dniach.
Zalecana dawka początkowa to 825 mg, a następnie po 275 mg co 8 godzin, aż do ustąpienia dolegliwości bólowych.
Należy przyjąć 825 mg przy pierwszych objawach zbliżającego się napadu. W razie potrzeby można dodatkowo przyjąć od 275 mg do 550 mg w ciągu dnia, ale nie wcześniej niż pół godziny po pierwszej dawce.
U dzieci powyżej 5 lat z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów zalecana dawka wynosi 10 mg naproksenu na kilogram masy ciała na dobę, podzielona na dwie dawki (5 mg na kg dwa razy dziennie).
Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 16 lat w innych wskazaniach niż młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów.
U osób w podeszłym wieku należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, ponieważ ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest u nich większe. Wyniki leczenia należy regularnie oceniać, a w przypadku braku poprawy rozważyć zaprzestanie stosowania leku.
Maksymalna dawka dobowa wynosi 1375 mg.
Ważne: Przyjmowanie leku w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy okres zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku jest bezwzględnie zabronione:
Nie należy stosować Anapranu jednocześnie z innymi lekami zawierającymi naproksen ani z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym lekami z grupy selektywnych inhibitorów COX-2 oraz glikokortykosteroidami (sterydami).
Jeśli stosujesz lek przez dłuższy czas, powinieneś regularnie zgłaszać się na badania kontrolne, aby lekarz mógł monitorować występowanie ewentualnych działań niepożądanych.
Osoby w podeszłym wieku są bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych. Z tego powodu nie powinny stosować leku długotrwale bez ścisłego nadzoru lekarskiego. Jeśli długotrwałe leczenie jest konieczne, konieczne są regularne wizyty kontrolne.
Podczas stosowania leku może wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforacja (przebicie ściany żołądka lub jelit), które mogą być niebezpieczne dla życia. Co ważne, te powikłania mogą pojawić się bez żadnych objawów ostrzegawczych.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie krwawienie (czarne stolce, wymioty przypominające fusy od kawy), natychmiast skontaktuj się z lekarzem. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia należy przerwać stosowanie leku.
Osoby z chorobami przewodu pokarmowego w przeszłości, zwłaszcza starsze, powinny być szczególnie czujne i zgłaszać lekarzowi wszelkie niepokojące objawy.
Ze względu na działanie przeciwzapalne i przeciwgorączkowe, naproksen może maskować objawy zakażenia, co utrudnia rozpoznanie choroby. Jeśli podejrzewasz zakażenie, poinformuj o tym lekarza.
U osób z astmą oskrzelową lub chorobami alergicznymi może wystąpić skurcz oskrzeli po przyjęciu leku.
Naproksen zmniejsza zdolność płytek krwi do sklejania się i wydłuża czas krwawienia. Jest to szczególnie ważne przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi – poinformuj lekarza, że stosujesz ten lek.
Długotrwałe stosowanie niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych w dużych dawkach może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zawału serca lub udaru. Podczas leczenia mogą wystąpić obrzęki, nadciśnienie tętnicze lub niewydolność serca.
Jedna tabletka zawiera 43,30 mg laktozy jednowodnej oraz 50,2 mg sodu. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów lub stosujesz dietę niskosodową, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem leku.
Naproksen może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.
Naproksen może zmniejszać skuteczność leków obniżających ciśnienie krwi, w tym propranololu i innych leków beta-adrenolitycznych. Może również zwiększać ryzyko niewydolności nerek u osób przyjmujących inhibitory konwertazy angiotensyny (leki na nadciśnienie).
Lek może zmniejszać działanie moczopędne furosemidu.
Naproksen zmniejsza wydalanie litu z organizmu, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia we krwi i może powodować zatrucie litem.
Naproksen może zmniejszać wydalanie metotreksatu, co prowadzi do zwiększenia jego toksycznego działania na organizm.
Lek może zwiększać objawy niewydolności serca oraz podnosić stężenie glikozydów nasercowych (leków stosowanych w chorobach serca) we krwi.
Równoczesne stosowanie zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek.
Ten lek zwiększa stężenie naproksenu w organizmie i znacząco wydłuża czas jego działania.
Pierwszy i drugi trymestr: Nie należy stosować leku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i lekarz uzna, że korzyści przewyższają ryzyko. Od 20. tygodnia ciąży naproksen może powodować małowodzie (zmniejszoną ilość płynu owodniowego) spowodowane zaburzeniami czynności nerek płodu. Może również wystąpić zwężenie przewodu tętniczego u płodu. Jeśli stosowanie leku jest konieczne, należy używać najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas. Po kilku dniach stosowania po 20. tygodniu ciąży konieczna może być przedporodowa obserwacja w celu wykrycia tych powikłań.
Trzeci trymestr: Lek jest całkowicie przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. Może powodować:
Naproksen przenika do mleka kobiecego. Nie należy stosować leku podczas karmienia piersią.
Stosowanie naproksenu może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet. Lek nie jest zalecany kobietom planującym zajście w ciążę.
Podczas stosowania leku może zmniejszyć się zdolność do szybkiego reagowania oraz mogą wystąpić zaburzenia koordynacji ruchowej. Możliwe są również senność, zawroty głowy, bezsenność lub depresja. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, zachowaj szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub wykonywania innych czynności wymagających koncentracji i szybkich reakcji.
Jak każdy lek, Anapran może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Mogą wystąpić poważne działania niepożądane dotyczące różnych układów organizmu:
Ważne: Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, szczególnie krwawienie z przewodu pokarmowego (czarne stolce, wymioty przypominające fusy od kawy), ciężkie reakcje skórne, duszność, obrzęki lub objawy reakcji alergicznej, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Przyjęcie zbyt dużej dawki naproksenu może powodować następujące objawy:
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, zgłosić się do szpitala lub zadzwonić pod numer alarmowy. Leczenie przedawkowania polega na usunięciu leku z żołądka i zastosowaniu odpowiedniego leczenia podtrzymującego czynności życiowe. Natychmiastowe podanie węgla aktywnego może znacząco zmniejszyć wchłanianie leku.
Ze względu na silne wiązanie naproksenu z białkami krwi, hemodializa (doczyszczanie krwi) nie jest skuteczna w usuwaniu leku z organizmu, chociaż może być konieczna w przypadku wystąpienia niewydolności nerek.
Anapran zawiera naproksen sodowy, który należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Działa poprzez hamowanie aktywności enzymu zwanego cyklooksygenazą, który bierze udział w produkcji prostaglandyn – substancji odpowiedzialnych za powstawanie stanu zapalnego, bólu i gorączki w organizmie.
Dzięki zmniejszeniu produkcji prostaglandyn, naproksen:
Naproksen w postaci soli sodowej jest wchłaniany z przewodu pokarmowego szybciej niż zwykły naproksen, co pozwala na szybsze uzyskanie działania przeciwbólowego. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy potrzebna jest szybka ulga w bólu.
Po wchłonięciu lek jest obecny w organizmie w postaci anionu (ujemnie naładowanego jonu), dlatego działanie soli sodowej jest praktycznie identyczne jak działanie zwykłego naproksenu. Lek silnie wiąże się z białkami krwi (w ponad 99%) i jest wydalany głównie przez nerki.
Naproksen sodowy jest prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku we krwi występuje po około 1 godzinie od przyjęcia, a działanie przeciwbólowe pojawia się już po 20 minutach. Pokarm nie wpływa znacząco na wchłanianie leku.
Lek bardzo silnie wiąże się z białkami osocza (ponad 99%). Do jam stawowych naproksen przenika stosunkowo powoli – po 3-4 godzinach od podania stężenie w płynie stawowym wynosi 50% stężenia we krwi, a po 15 godzinach osiąga około 74%. Również eliminacja z jam stawowych jest powolna. Stężenie równowagi w płynie maziowym ustala się po około 7 dniach regularnego stosowania.
Okres półtrwania naproksenu u osób zdrowych wynosi od 12 do 15 godzin, co pozwala na przyjmowanie leku dwa razy dziennie. Stan równowagi (stałe stężenie leku we krwi) osiągany jest w ciągu 3 dni od rozpoczęcia regularnego stosowania.
Naproksen jest przetwarzany w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, które nie wykazują działania farmakologicznego.
Lek jest wydalany głównie przez nerki w postaci połączonej z kwasem glukuronowym. Mniej niż 10% podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej.
Uwaga: U dzieci czas półtrwania naproksenu jest podobny jak u dorosłych. Niewydolność wątroby i nerek może znacząco wpływać na szybkość eliminacji leku z organizmu, dlatego u osób z tymi schorzeniami konieczna jest szczególna ostrożność i dostosowanie dawkowania.
Substancja czynna: Jedna tabletka powlekana zawiera 550 mg naproksenu sodowego.
Substancje pomocnicze:
Skład otoczki: indygotyna (E132), glinu wodorotlenek, tytanu dwutlenek, hydroksypropyloceluloza.
Jedna tabletka zawiera 50,2 mg sodu.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Anapran, tabletki powlekane, 550 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Anapran dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Anapran stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Anapran to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 550 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Anapran jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Anapran jest Nalgesin Forte |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Działanie przeciwbólowe pojawia się już po około 20 minutach od przyjęcia tabletki, a maksymalne stężenie leku we krwi osiągane jest po około 1 godzinie. Jednak w przypadku chorób stawowych pełne działanie może być widoczne dopiero po kilku do kilkunastu godzinach, ponieważ lek powoli przenika do jam stawowych.
Nie, tabletek Anapran nie należy dzielić. Należy je połykać w całości, popijając wodą, najlepiej w trakcie posiłku lub zaraz po nim.
Tak, Anapran jest skuteczny w leczeniu migrenowych bólów głowy. Zalecana dawka to 825 mg przy pierwszych objawach zbliżającego się napadu. W razie potrzeby można dodatkowo przyjąć od 275 mg do 550 mg w ciągu dnia, ale nie wcześniej niż pół godziny po pierwszej dawce.
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania Anapranu, ponieważ zwiększa to ryzyko podrażnienia błony śluzowej żołądka i krwawień z przewodu pokarmowego.
Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres. W przypadku stosowania leku dłużej niż kilka dni lub braku poprawy, należy skonsultować się z lekarzem. Długotrwałe stosowanie wymaga regularnej kontroli lekarskiej.
Tak, naproksen może wpływać na niektóre wskaźniki badań laboratoryjnych, w tym próby wątrobowe. Przed wykonaniem badań laboratoryjnych należy poinformować lekarza o stosowaniu tego leku.
Jeśli zapomniałeś przyjąć dawkę, weź ją jak najszybciej, gdy sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj leczenie zgodnie z ustalonym schematem. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.

Nie daj się jesieni