Calperos

Co to jest Calperos i w jakim celu się go stosuje?

Calperos to lek zawierający węglan wapnia, który jest dla organizmu źródłem wapnia zjonizowanego. Wapń jest pierwiastkiem biorącym udział w tworzeniu i mineralizacji tkanki kostnej na przestrzeni całego życia człowieka. Warunkuje prawidłowe przewodnictwo nerwowe i kurczliwość mięśni poprzecznie prążkowanych. Utrzymuje równowagę elektrolitową organizmu, wpływa również na sprawność pracy mięśnia sercowego. Uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi.

Wapń wpływa na aktywność katalityczną szeregu enzymów, pełni też rolę przekaźnika, dzięki któremu bodźce chemiczne, fizyczne lub hormonalne ulegają przekształceniu w określony efekt biologiczny. Dzięki właściwości zmniejszania przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych wapń działa przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo i przeciwalergicznie.

Wskazania do stosowania

Wskazaniami do stosowania leku Calperos są:

• Stany zwiększonego zapotrzebowania na wapń: okres intensywnego wzrostu u dzieci i młodzieży oraz w przebiegu ciąży i podczas laktacji.
• Nieprawidłowe żywienie produktami ubogimi w wapń.
• Zaburzenia wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych.
• Zmniejszone stężenie wapnia we krwi z podwyższonym stężeniem fosforu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, poddawanych dializom i zapobieganie wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej.
• Profilaktycznie w zapobieganiu i uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy.
• Stany po długotrwałym unieruchomieniu i okres rekonwalescencji po złamaniach kości.
• Wspomagająco w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych.

Jak działa Calperos?

Węglan wapnia zawarty w preparacie Calperos pomaga pokryć dzienne zapotrzebowanie na wapń, zmniejsza utratę wapnia z układu kostnego u kobiet w okresie około- i postmenopauzalnym oraz u wszystkich osób w podeszłym wieku. Zapobiega wystąpieniu zmian kostnych w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek. Wpływa łagodząco na odczyny alergiczne na powierzchni skóry i błon śluzowych.

Skład

Substancją czynną jest węglan wapnia (Calcii carbonas).

Jedna kapsułka twarda zawiera 1000 mg węglanu wapnia, co odpowiada 400 mg jonów wapnia.

Substancje pomocnicze: stearynian magnezu, talk; kapsułka żelatynowa: tytanu dwutlenek (E 171), indygotyna (E 132), żelatyna.

Dawkowanie i sposób podawania

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak opisano to w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty.

• Lek do stosowania doustnego.
• Lek należy stosować podczas posiłku.

Dorośli: 1 kapsułka (400 mg wapnia) 1-3 razy na dobę. Nie należy stosować więcej niż 1200 mg jonów wapniowych, czyli 3 kapsułek Calperos.

Dawkę ustala się zazwyczaj w oparciu o zapotrzebowanie dzienne, które przedstawia się następująco:

• Młodzież i dorośli: 800-1200 mg (w przeliczeniu na wapń elementarny)
• Kobiety w ciąży i karmiące piersią: 1000-1500 mg
• Kobiety po menopauzie nie stosujące hormonalnej terapii zastępczej (HTZ): 1500 mg
• Kobiety po menopauzie stosujące HTZ: 1000 mg
• Wszyscy powyżej 65 r. ż.: 1500 mg

Kiedy nie stosować leku Calperos

Nie należy stosować leku Calperos w następujących przypadkach:

• W przypadku uczulenia na substancję czynną – węglan wapnia lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
• W przypadku zwiększonego stężenia wapnia we krwi i nadmiernego wydalania wapnia w moczu (zjawisko to towarzyszy w nadczynności tarczycy, przytarczyc, przedawkowaniu witaminy D, nowotworom odwapniejących, ciężkiej niewydolności nerek nie leczonej dializami).
• W przypadku kamicy nerkowej.
• Jeśli pacjent przyjmuje glikozydy nasercowe.
• Gdy występuje ciężka hiperkalcuria (nadmierne wydalanie wapnia z moczem).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

• W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczna jest kontrola stężenia wapnia i fosforu we krwi podczas stosowania leku.
• Podczas stosowania dużych dawek, zwłaszcza z jednoczesnym przyjmowaniem preparatów witaminy D, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi z następowym uszkodzeniem nerek, dlatego u takich pacjentów należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi i czynność nerek.
• Pacjenci leczeni glikozydami nasercowymi przed zastosowaniem preparatów wapnia powinni poradzić się lekarza, gdyż jednoczesne przyjmowanie obu leków może nasilić działanie glikozydów na serce i spowodować ryzyko zaburzeń rytmu.

Interakcje z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

• Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia, zmniejszają tym samym ilość jonów wapnia wydzielonych do moczu i stwarzają ryzyko wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi.
• Podawane jednocześnie kortykosteroidy działające układowo zmniejszają wchłanianie wapnia i może być konieczne zwiększenie jego dawki.
• Węglan wapnia może zmniejszać wchłanianie antybiotyków z grupy tetracyklin, soli żelaza, dlatego wskazane jest przyjmowanie tych leków 2 godziny przed lub 2 godziny po zastosowaniu preparatów Calperos.
• Związki wapnia mogą również powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych antybiotyków z grupy cefalosporyn oraz preparatów zawierających żelazo.
• Preparaty wapnia mogą nasilać działanie i tym samym, zwiększać toksyczność glikozydów nasercowych.
• Bisfosfoniany lub fluorek sodu należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia, ze względu na zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego w przypadku jednoczesnego stosowania.
• Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400 j.m./dobę zwiększa się znacząco wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia.
• Lek osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy.

Kwas szczawiowy (zawarty w dużych ilościach w szpinaku i rabarbarze) i kwas fitynowy (zawarty w pełnych ziarnach) mogą zmniejszać wchłanianie wapnia z powodu tworzenia nierozpuszczalnych soli wapnia. Pacjenci nie powinni zażywać preparatów wapnia w ciągu 2 godzin od przyjęcia pokarmów z dużą zawartością kwasu szczawiowego lub fitynowego.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża: W okresie ciąży wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla płodu.

Karmienie piersią: W okresie karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla noworodka.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niezbyt często występujące działania niepożądane:

• Nadmierne stężenie wapnia we krwi
• Nadmierne wydalanie wapnia w moczu

Rzadko występujące działania niepożądane:

• Zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka
• Świąd, wysypka, pokrzywka

Częstość nieznana:

• Zespół mleczno-alkaliczny, obserwowany zazwyczaj tylko przy przedawkowaniu. Zespół mleczno-alkaliczny jest zazwyczaj odwracalny po odstawieniu leku i specjalnym leczeniu.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C, chronić od wilgoci.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania i tylko wtedy, gdy jest to konieczne. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.