Calperos

Calperos to lek zawierający węglan wapnia, który jest dla organizmu źródłem wapnia zjonizowanego. Wapń jest pierwiastkiem biorącym udział w tworzeniu i mineralizacji tkanki kostnej na przestrzeni całego życia człowieka. Warunkuje prawidłowe przewodnictwo nerwowe i kurczliwość mięśni poprzecznie prążkowanych. Utrzymuje równowagę elektrolitową organizmu, wpływa również na sprawność pracy mięśnia sercowego. Uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi.

Wapń wpływa na aktywność katalityczną szeregu enzymów, pełni też rolę przekaźnika, dzięki któremu bodźce chemiczne, fizyczne lub hormonalne ulegają przekształceniu w określony efekt biologiczny. Dzięki właściwości zmniejszania przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych wapń działa przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo i przeciwalergicznie.

Wskazaniami do stosowania leku Calperos są:

• Stany zwiększonego zapotrzebowania na wapń: okres intensywnego wzrostu u dzieci i młodzieży oraz w przebiegu ciąży i podczas laktacji.
• Nieprawidłowe żywienie produktami ubogimi w wapń.
• Zaburzenia wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych.
• Zmniejszone stężenie wapnia we krwi z podwyższonym stężeniem fosforu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, poddawanych dializom i zapobieganie wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej.
• Profilaktycznie w zapobieganiu i uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy.
• Stany po długotrwałym unieruchomieniu i okres rekonwalescencji po złamaniach kości.
• Wspomagająco w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych.

Węglan wapnia zawarty w preparacie Calperos pomaga pokryć dzienne zapotrzebowanie na wapń, zmniejsza utratę wapnia z układu kostnego u kobiet w okresie około- i postmenopauzalnym oraz u wszystkich osób w podeszłym wieku. Zapobiega wystąpieniu zmian kostnych w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek. Wpływa łagodząco na odczyny alergiczne na powierzchni skóry i błon śluzowych.

Substancją czynną jest węglan wapnia (Calcii carbonas).

Jedna kapsułka twarda zawiera 1000 mg węglanu wapnia, co odpowiada 400 mg jonów wapnia.

Substancje pomocnicze: stearynian magnezu, talk; kapsułka żelatynowa: tytanu dwutlenek (E 171), indygotyna (E 132), żelatyna.

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak opisano to w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty.

• Lek do stosowania doustnego.
• Lek należy stosować podczas posiłku.

Dorośli: 1 kapsułka (400 mg wapnia) 1-3 razy na dobę. Nie należy stosować więcej niż 1200 mg jonów wapniowych, czyli 3 kapsułek Calperos.

Dawkę ustala się zazwyczaj w oparciu o zapotrzebowanie dzienne, które przedstawia się następująco:

• Młodzież i dorośli: 800-1200 mg (w przeliczeniu na wapń elementarny)
• Kobiety w ciąży i karmiące piersią: 1000-1500 mg
• Kobiety po menopauzie nie stosujące hormonalnej terapii zastępczej (HTZ): 1500 mg
• Kobiety po menopauzie stosujące HTZ: 1000 mg
• Wszyscy powyżej 65 r. ż.: 1500 mg

Nie należy stosować leku Calperos w następujących przypadkach:

• W przypadku uczulenia na substancję czynną – węglan wapnia lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
• W przypadku zwiększonego stężenia wapnia we krwi i nadmiernego wydalania wapnia w moczu (zjawisko to towarzyszy w nadczynności tarczycy, przytarczyc, przedawkowaniu witaminy D, nowotworom odwapniejących, ciężkiej niewydolności nerek nie leczonej dializami).
• W przypadku kamicy nerkowej.
• Jeśli pacjent przyjmuje glikozydy nasercowe.
• Gdy występuje ciężka hiperkalcuria (nadmierne wydalanie wapnia z moczem).

• W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczna jest kontrola stężenia wapnia i fosforu we krwi podczas stosowania leku.
• Podczas stosowania dużych dawek, zwłaszcza z jednoczesnym przyjmowaniem preparatów witaminy D, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi z następowym uszkodzeniem nerek, dlatego u takich pacjentów należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi i czynność nerek.
• Pacjenci leczeni glikozydami nasercowymi przed zastosowaniem preparatów wapnia powinni poradzić się lekarza, gdyż jednoczesne przyjmowanie obu leków może nasilić działanie glikozydów na serce i spowodować ryzyko zaburzeń rytmu.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

• Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia, zmniejszają tym samym ilość jonów wapnia wydzielonych do moczu i stwarzają ryzyko wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi.
• Podawane jednocześnie kortykosteroidy działające układowo zmniejszają wchłanianie wapnia i może być konieczne zwiększenie jego dawki.
• Węglan wapnia może zmniejszać wchłanianie antybiotyków z grupy tetracyklin, soli żelaza, dlatego wskazane jest przyjmowanie tych leków 2 godziny przed lub 2 godziny po zastosowaniu preparatów Calperos.
• Związki wapnia mogą również powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych antybiotyków z grupy cefalosporyn oraz preparatów zawierających żelazo.
• Preparaty wapnia mogą nasilać działanie i tym samym, zwiększać toksyczność glikozydów nasercowych.
• Bisfosfoniany lub fluorek sodu należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia, ze względu na zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego w przypadku jednoczesnego stosowania.
• Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400 j.m./dobę zwiększa się znacząco wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia.
• Lek osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy.

Kwas szczawiowy (zawarty w dużych ilościach w szpinaku i rabarbarze) i kwas fitynowy (zawarty w pełnych ziarnach) mogą zmniejszać wchłanianie wapnia z powodu tworzenia nierozpuszczalnych soli wapnia. Pacjenci nie powinni zażywać preparatów wapnia w ciągu 2 godzin od przyjęcia pokarmów z dużą zawartością kwasu szczawiowego lub fitynowego.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża: W okresie ciąży wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla płodu.

Karmienie piersią: W okresie karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla noworodka.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niezbyt często występujące działania niepożądane:

• Nadmierne stężenie wapnia we krwi
• Nadmierne wydalanie wapnia w moczu

Rzadko występujące działania niepożądane:

• Zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka
• Świąd, wysypka, pokrzywka

Częstość nieznana:

• Zespół mleczno-alkaliczny, obserwowany zazwyczaj tylko przy przedawkowaniu. Zespół mleczno-alkaliczny jest zazwyczaj odwracalny po odstawieniu leku i specjalnym leczeniu.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C, chronić od wilgoci.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania i tylko wtedy, gdy jest to konieczne. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.