Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Lek Encorton zawiera prednizon, który jest syntetycznym glikokortykosteroidem, analogiem kortyzolu. Jest on związkiem nieaktywnym, znaczenie kliniczne ma jego metabolit powstający w wątrobie, czyli prednizolon, glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym. Prednizolon hamuje rozwój objawów zapalenia, nie wpływając na jego przyczynę. Zapobiega gromadzeniu się komórek w rejonie ogniska zapalnego.
Ulotka Encorton dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Encorton – lek na receptę z prednizonem
Encorton to lek zawierający prednizon, który należy do grupy syntetycznych glikokortykosteroidów. Substancja ta jest pochodną kortyzolu – naturalnego hormonu produkowanego przez nadnercza. Po przyjęciu tabletki prednizon przekształca się w wątrobie w prednizolon, który jest aktywną formą leku i wykazuje silne działanie przeciwzapalne. Lek dostępny jest w postaci tabletek w różnych dawkach, co pozwala na precyzyjne dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Skład leku Encorton 5 mg
Każda tabletka Encorton 5 mg zawiera 5 mg prednizonu jako substancję czynną. Tabletki mają białe lub prawie białe zabarwienie, są okrągłe, gładkie i obustronnie płaskie, z charakterystycznym oznakowaniem w postaci trójkąta wytłoczonego po jednej stronie.
Substancje pomocnicze: Lek zawiera także substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (82,6 mg w jednej tabletce 5 mg), skrobię ziemniaczaną, magnezu stearynian oraz żelatynę. Obecność laktozy jest istotna dla osób z nietolerancją tego cukru – takie osoby powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Kiedy stosuje się Encorton?
Encorton jest lekiem stosowanym w leczeniu wielu różnych schorzeń, w których organizm wymaga wsparcia działaniem przeciwzapalnym i immunosupresyjnym. Lek przepisywany jest w następujących przypadkach:
Choroby układu hormonalnego
Encorton stosuje się w leczeniu niewydolności kory nadnerczy, zarówno pierwotnej (choroby Addisona), jak i wtórnej. Lek może być również wykorzystywany w przypadku wrodzonej hiperplazji nadnerczy, podwyższonego poziomu wapnia związanego z chorobą nowotworową oraz nieropnego zapalenia tarczycy.
Ciężkie choroby alergiczne
Lek znajduje zastosowanie w terapii ciężkich reakcji alergicznych, które nie reagują na inne metody leczenia. Należą do nich kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, choroba posurowicza, reakcje nadwrażliwości na leki oraz całoroczny lub sezonowy alergiczny nieżyt nosa.
Choroby tkanki łącznej
W tej grupie schorzeń Encorton stosuje się szczególnie w okresach zaostrzenia lub jako leczenie podtrzymujące. Wskazaniami są ostre reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie skórno-mięśniowe (u dzieci może być lekiem pierwszego wyboru) oraz toczeń rumieniowaty układowy.
Choroby skóry i błon śluzowych
Lek przepisywany jest w ciężkich schorzeniach skórnych, takich jak złuszczające zapalenie skóry, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ciężkie łojotokowe zapalenie skóry, ciężki rumień wielopostaciowy (zespół Stevens-Johnsona), ziarniniak grzybiasty, pęcherzyca oraz ciężka łuszczyca.
Choroby przewodu pokarmowego
Encorton może być stosowany w okresach zaostrzenia wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz choroby Leśniowskiego-Crohna. Należy pamiętać, że długotrwałe leczenie w tych przypadkach jest niewskazane.
Choroby układu krwiotwórczego
Lek znajduje zastosowanie w leczeniu różnych rodzajów niedokrwistości, w tym niedokrwistości hemolitycznej nabytej, niedokrwistości aplastycznej wrodzonej, niedokrwistości wskutek wybiórczej hipoplazji układu czerwonokrwinkowego, małopłytkowości wtórnej u dorosłych oraz idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych.
Choroby nowotworowe
W onkologii Encorton stosuje się jako leczenie wspomagające, łącznie z odpowiednim leczeniem przeciwnowotworowym. Wskazaniami są białaczka i chłoniaki u dorosłych oraz ostra białaczka u dzieci.
Zespół nerczycowy
Lek stosuje się w celu wywołania zwiększonego wydalania moczu lub uzyskania remisji w przypadku białkomoczu w zespole nerczycowym bez mocznicy lub w celu poprawy czynności nerek u chorych z toczniem rumieniowatym.
Choroby neurologiczne
Encorton znajduje zastosowanie w stwardnieniu rozsianym w okresach zaostrzenia choroby.
Choroby oka
Lek przepisywany jest w ciężkich ostrych i przewlekłych procesach alergicznych i zapalnych oka, takich jak zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zapalenie naczyniówki i siatkówki, rozlane zapalenie błony naczyniowej tylnego odcinka oka, zapalenie nerwu wzrokowego, współczulne zapalenie naczyniówki, zapalenie przedniego odcinka oka, alergiczne zapalenie spojówek, zapalenie rogówki (nie związane z zakażeniem wirusem opryszczki lub zakażeniem grzybiczym) oraz alergiczne owrzodzenie brzeżne rogówki.
Choroby układu oddechowego
Encorton stosuje się w leczeniu berylozy, zespołu Löfflera, zachłystowego zapalenia płuc, objawowej sarkoidozy, piorunującej lub rozsianej gruźlicy płuc (z jednoczesnym leczeniem przeciwgruźliczym) oraz astmy oskrzelowej.
Choroby reumatyczne
Lek znajduje zastosowanie jako leczenie wspomagające w stanach zaostrzenia zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, łuszczycowego zapalenia stawów oraz reumatoidalnego zapalenia stawów, w tym młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów w przypadkach opornych na inne metody leczenia.
Inne stany zapalne układu kostno-stawowego
Encorton może być stosowany w leczeniu ostrego i podostrego zapalenia kaletki, ostrego dnawe zapalenie stawów, ostrego nieswoistego zapalenia pochewki ścięgna, pourazowego zapalenia kości i stawów, zapalenia błony maziowej u pacjentów z zapaleniem kości i stawów oraz zapalenia nadkłykcia.
Inne wskazania
Lek stosuje się również w gruźliczym zapaleniu opon mózgowych z blokiem podpajęczynówkowym (jednocześnie z leczeniem przeciwgruźliczym) oraz we włośnicy z zajęciem mięśnia sercowego lub układu nerwowego.
Jak stosować Encorton?
Dawkowanie leku Encorton powinno być zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od rodzaju choroby i odpowiedzi organizmu na leczenie. Lek przyjmuje się doustnie, w trakcie posiłku, co zmniejsza ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Tabletek nie należy dzielić.
Ogólne zasady dawkowania
Dorośli i młodzież: Zazwyczaj stosowane dawki wynoszą od 5 mg do 60 mg na dobę, podawane jako pojedyncza dawka lub w dawkach podzielonych. W szczególnych przypadkach dawka może wynosić maksymalnie do 250 mg na dobę.
Dzieci: Zazwyczaj stosowane dawki u dzieci wynoszą 2 mg na kilogram masy ciała na dobę w dawkach podzielonych podawanych co 6 lub 8 godzin, lub w dawce jednorazowej.
Zmniejszanie dawki i odstawianie leku
Po uzyskaniu pożądanego efektu leczniczego wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki do najmniejszej dawki skutecznej. Także przed planowanym odstawieniem leku dawkę należy zmniejszać stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia i niewydolności nadnerczy. W przypadku długotrwałego leczenia dużymi dawkami odstawienie leku można rozpocząć zmniejszaniem dawki o 1 mg miesięcznie, w przypadku krótkiego okresu leczenia – o 2 do 5 mg co 2-7 dni. Prednizon podawany w dawce do 40 mg na dobę przez okres krótszy niż 7 dni można odstawić bez ryzyka zahamowania działania osi hormonalnej.
Pora podawania leku
W celu zmniejszenia ryzyka zahamowania osi hormonalnej zaleca się podawanie leku raz na dobę, w godzinach rannych, ponieważ rano jest największe wydzielanie naturalnych kortykosteroidów przez organizm. Jednakże w niektórych przypadkach może być konieczne częstsze podawanie prednizonu.
Dawkowanie w specyficznych schorzeniach
Stwardnienie rozsiane w okresach zaostrzenia (dorośli): 200 mg na dobę przez 7 dni, następnie 80 mg co drugi dzień przez 1 miesiąc.
Zespół nerczycowy u dzieci: Dawkowanie zależy od wieku dziecka i ustala je lekarz prowadzący.
Gruźlica (z jednoczesnym leczeniem przeciwgruźliczym) u dzieci: 0,5 mg na kilogram masy ciała cztery razy na dobę przez dwa miesiące.
Kiedy nie wolno stosować leku Encorton?
Encorton nie może być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na prednizon lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
- Układowe zakażenia grzybicze – stosowanie leku w takich przypadkach może nasilić zakażenie.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy zachować szczególną ostrożność w wielu sytuacjach klinicznych.
Zakażenia i szczepienia
Encorton może maskować objawy zakażenia, zmniejszać odporność na zakażenie i zdolność organizmu do jego lokalizacji. Osoby leczone tym lekiem powinny unikać ekspozycji na ospę wietrzną i odrę, ponieważ w przypadku zakażenia tymi chorobami ich przebieg jest znacznie cięższy i może zakończyć się nawet zgonem. Pacjentów leczonych prednizonem nie należy szczepić żywymi szczepionkami wirusowymi.
Gruźlica i pełzakowica
Podawanie Encortonu pacjentom z czynną gruźlicą powinno być ograniczone do przypadków gruźlicy rozsianej lub o przebiegu piorunującym i tylko przy jednoczesnym leczeniu przeciwgruźliczym. Lek może ujawnić utajoną pełzakowicę, dlatego u osób przybyłych z krajów tropikalnych lub pacjentów z biegunką o nieznanej przyczynie należy wykluczyć zakażenie pełzakiem przed leczeniem.
Sytuacje stresowe i odstawianie leku
U pacjentów leczonych kortykosteroidami, w sytuacji zwiększonego stresu (np. operacja, uraz, poważna choroba) może wystąpić konieczność podania zwiększonej dawki szybko działającego glikokortykosteroidu. Nagłe zaprzestanie leczenia może spowodować wystąpienie niewydolności kory nadnerczy, dlatego należy dawkę prednizonu zmniejszać stopniowo. Przerwanie leczenia po długotrwałym stosowaniu może wywołać objawy zespołu odstawienia, takie jak gorączka, bóle mięśni i stawów oraz złe samopoczucie.
Zaburzenia psychiczne
Podczas stosowania Encortonu mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, takie jak euforia, bezsenność, nagłe zmiany nastroju, zaburzenia osobowości, ciężka depresja czy objawy psychozy. Istniejąca wcześniej chwiejność emocjonalna lub skłonności psychotyczne mogą nasilać się podczas leczenia.
Szczególne grupy pacjentów
Należy zachować ostrożność stosując Encorton u pacjentów z niedoczynnością tarczycy lub marskością wątroby, ponieważ u tych osób prednizon wykazuje silniejsze działanie. Lek należy ostrożnie stosować w przypadku nieswoistego wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, ropni lub innych ropnych zakażeń, uchyłkowatości jelit, świeżych zespoleń jelitowych, czynnego lub utajonego wrzodu trawiennego, zapalenia przełyku, zapalenia żołądka, nadczynności i niedoczynności tarczycy, niewydolności nerek, nadciśnienia tętniczego, osteoporozy, myasthenia gravis, cukrzycy, upośledzonej czynności wątroby, chorób serca, zastoinowej niewydolności krążenia, niedawno przebytego zawału serca, jaskry, zakażeń grzybiczych lub wirusowych, hiperlipidemii oraz hipoalbuminemii.
Długotrwałe stosowanie
Długotrwałe stosowanie Encortonu może powodować zaćmę, jaskrę z możliwością uszkodzenia nerwów wzrokowych, a także zwiększać ryzyko wtórnych zakażeń grzybiczych lub wirusowych. W przypadku półpaśca ocznego stosować ostrożnie ze względu na ryzyko perforacji rogówki.
Interakcje z innymi lekami
Encorton może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
Leki zwiększające ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych
Niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz alkohol zwiększają ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Podobne działanie mają salicylany, które dodatkowo charakteryzują się zwiększonym wydalaniem i zmniejszonym stężeniem w osoczu podczas stosowania z Encortonem.
Leki wpływające na poziom potasu
Amfoterycyna B oraz inhibitory anhydrazy węglanowej mogą prowadzić do hipokaliemii, przerosту mięśnia sercowego i zastoinowej niewydolności krążenia. Glikozydy naparstnicy zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca i toksyczności związanej z hipokaliemią. Leki moczopędne mogą mieć osłabione działanie i dodatkowo nasilać hipokaliemię.
Leki wpływające na metabolizm
Doustne leki antykoncepcyjne zawierające estrogeny zmieniają metabolizm prednizonu i jego wiązanie z białkami, co prowadzi do wydłużenia okresu półtrwania i nasilenia działania leku. Związki indukujące enzymy mikrosomalne (np. efedryna) mogą przyspieszać metabolizm glikokortykosteroidów, co może wymagać zmiany dawki prednizonu.
Leki przeciwcukrzycowe
Doustne leki przeciwcukrzycowe oraz insulina mogą wymagać zmiany dawki ze względu na zwiększenie stężenia glukozy we krwi wywoływane przez Encorton.
Leki przeciwzakrzepowe
Leki przeciwzakrzepowe, pochodne kumaryny, indandionu, heparyny, streptokinaza i urokinaza mogą mieć zmienioną skuteczność – dawka powinna być ustalona na podstawie czasu protrombinowego. Dodatkowo zwiększa się ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego.
Inne istotne interakcje
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać zaburzenia psychiczne związane ze stosowaniem prednizonu i nie należy ich stosować do leczenia tego powikłania. Leki immunosupresyjne zwiększają ryzyko zakażeń oraz rozwoju chłoniaków i innych chorób limfoproliferacyjnych. Szczepionki zawierające żywe wirusy mogą prowadzić do replikacji wirusów i rozwoju chorób wirusowych – jednoczesne stosowanie nie jest wskazane.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Brak odpowiednio liczebnych, kontrolowanych badań dotyczących stosowania prednizonu u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach kortykosteroidy powodowały zwiększenie częstości rozszczepów podniebienia, poronień, niewydolności łożyska i zahamowania rozwoju płodu. Wprawdzie podejrzenia o działanie powodujące wady rozwojowe u człowieka nie zostały potwierdzone, jednak istnieją dane wskazujące na zwiększone ryzyko niewydolności łożyska, małej masy urodzeniowej i śmierci płodu u kobiet, które otrzymywały glikokortykosteroidy podczas ciąży. Stosowanie Encortonu u kobiet ciężarnych jest dopuszczalne tylko wtedy, kiedy korzyść ze stosowania leku przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
Karmienie piersią
Uważa się, że leczenie matki dawką do 5 mg prednizonu na dobę nie wywołuje u dziecka działań niepożądanych. Jednak stosowanie większych dawek leku może spowodować u dziecka zahamowanie wzrostu lub zahamowanie wydzielania naturalnych hormonów kory nadnerczy. Jeśli konieczne jest stosowanie większych dawek leku u kobiet w czasie karmienia piersią, wskazane jest zaprzestanie karmienia.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektóre działania niepożądane Encortonu, takie jak drgawki, zawroty i bóle głowy, niewyraźne lub podwójne widzenie oraz zaburzenia psychiczne, mogą zaburzyć zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn i sprawność psychofizyczną. Pacjenci powinni być świadomi tego ryzyka i zachować szczególną ostrożność.
Możliwe działania niepożądane
Krótkotrwałe stosowanie Encortonu, podobnie jak innych kortykosteroidów, tylko wyjątkowo prowadzi do działań niepożądanych. Ryzyko działań niepożądanych dotyczy przede wszystkim pacjentów otrzymujących prednizon długotrwale.
Zaburzenia hormonalne
Mogą wystąpić wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki (szczególnie u pacjentów leczonych dawkami powyżej 5 mg na dobę), zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zmniejszona tolerancja węglowodanów, ujawnienie cukrzycy i zwiększone zapotrzebowanie na insulinę oraz nadmierne owłosienie.
Zaburzenia metaboliczne
Może pojawić się ujemny bilans azotowy, podwyższone stężenie glukozy we krwi, obecność glukozy w moczu, wzrost masy ciała oraz zwiększone łaknienie.
Zaburzenia psychiczne
Najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych 2 tygodni leczenia i mogą obejmować objawy schizofrenii, manii lub majaczenie. Występują u 15 do 50 procent pacjentów, są zależne od dawki i występują najczęściej u pacjentów leczonych dawkami 40 mg prednizonu na dobę. Najbardziej podatne na wystąpienie objawów są kobiety i pacjenci z toczniem rumieniowatym.
Zaburzenia układu nerwowego
Możliwy jest wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego z tarczą zastoinową (najczęściej u dzieci, zwykle po zbyt szybkim zmniejszeniu dawki, objawami są bóle głowy, niewyraźne lub podwójne widzenie), drgawki, zawroty głowy oraz bóle głowy.
Zaburzenia oka
Może wystąpić nieostre widzenie, zaćma podtorebkowa tylna (u 2,5 do 60 procent pacjentów, najczęściej u dzieci; może cofnąć się po zaprzestaniu leczenia lub konieczne może być leczenie chirurgiczne), wzrost ciśnienia śródgałkowego, jaskra (zwykle po leczeniu trwającym co najmniej 1 rok) oraz wytrzeszcz.
Zaburzenia przewodu pokarmowego
Możliwe jest wystąpienie wrzodu trawiennego i jego następstw (perforacje, krwawienia), perforacje jelita grubego lub cienkiego (szczególnie u pacjentów ze stanem zapalnym w obrębie jelit), zapalenie trzustki, wzdęcia, wrzodziejące zapalenie przełyku oraz zaburzenia trawienia.
Zaburzenia skóry
Mogą pojawić się rozstępy skórne, trądzik, zaburzone gojenie ran, wybroczyny i wylewy krwawe, rumień oraz nasilone pocenie. Możliwe są także inne reakcje skórne, takie jak alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy.
Zaburzenia układu kostno-mięśniowego
Może wystąpić osłabienie mięśni, miopatia steroidowa (częściej u kobiet; zwykle rozpoczyna się od mięśni obręczy biodrowej i rozszerza się na proksymalne mięśnie barku i ramienia), utrata masy mięśniowej, osteoporoza, kompresyjne złamania kręgosłupa, aseptyczna martwica głowy kości udowej i ramiennej oraz patologiczne złamania kości długich.
Inne działania niepożądane
Możliwe są reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwość, nudności, złe samopoczucie, zaburzenia snu, zatrzymywanie sodu i płynów w organizmie, zastoinowa niewydolność krążenia, utrata potasu, nadciśnienie, zasadowica hipokaliemiczna, zespoły zakrzepowo-zatorowe oraz bradykardia.
Co zrobić w przypadku wystąpienia działań niepożądanych?
Podawanie leku w czasie posiłku może zmniejszyć zaburzenia trawienia i podrażnienie przewodu pokarmowego. W przypadku wystąpienia miopatii steroidowej, jeśli nie można odstawić leku, zastąpienie go innym preparatem może złagodzić objawy. Podczas długotrwałego leczenia może być wskazana większa podaż białka w pokarmie. Ryzyko osteoporozy można zmniejszyć podając wapń i witaminę D lub stosując odpowiednie ćwiczenia fizyczne. W razie wystąpienia psychozy lub depresji należy, jeśli to możliwe, zmniejszyć dawkę lub odstawić lek.
Przedawkowanie
Nawet bardzo duże dawki kortykosteroidów nie powodują zwykle objawów ostrego przedawkowania i nie ma doniesień na temat ostrego zatrucia tymi związkami. Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może jednak powodować bardzo liczne zaburzenia charakterystyczne dla nadmiernej aktywności hormonów kory nadnerczy, w tym zaburzenia psychiczne, nieprawidłowe odkładanie się tkanki tłuszczowej, zatrzymywanie płynów, zwiększenie masy ciała, nadmierne owłosienie, trądzik, rozstępy skórne, wzrost ciśnienia krwi, zaburzenia odporności, osteoporozę oraz wrzód trawienny.
W przypadku ostrego przedawkowania zaleca się opróżnienie żołądka poprzez wymioty lub płukanie. Nie ma swoistego antidotum. Leczenie ostrego przedawkowania polega na podtrzymaniu czynności życiowych.
Przechowywanie leku
Encorton należy przechowywać w temperaturze poniżej 25 stopni Celsjusza, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Jak działa Encorton?
Prednizon jest syntetycznym glikokortykosteroidem, pochodną kortyzolu – naturalnego hormonu produkowanego przez nadnercza. Po przyjęciu prednizon przekształca się w wątrobie w prednizolon, który jest aktywną formą leku. Przyjmuje się, że 5 mg prednizonu wykazuje działanie przeciwzapalne równoważne 20 mg hydrokortyzonu.
Działanie przeciwzapalne
Prednizolon hamuje rozwój objawów zapalenia, nie wpływając na jego przyczynę. Hamuje gromadzenie się makrofagów, leukocytów i innych komórek w rejonie ogniska zapalnego, hamuje fagocytozę oraz uwalnianie enzymów i mediatorów zapalenia. Powoduje zmniejszenie rozszerzalności i przepuszczalności naczyń włosowatych, zmniejszenie przylegania leukocytów do śródbłonka naczyń, co prowadzi do zahamowania migracji leukocytów i tworzenia obrzęków.
Działanie immunosupresyjne
Mechanizmy działania immunosupresyjnego nie są całkowicie poznane, ale prednizolon może zapobiegać lub hamować komórkowe reakcje immunologiczne. Zmniejsza liczbę limfocytów, monocytów i granulocytów kwasochłonnych, zmniejsza przyłączanie się immunoglobulin do receptorów na powierzchni komórek i hamuje syntezę interleukin. Może także hamować przenikanie kompleksów immunologicznych przez błony podstawne i zmniejszać stężenie składników dopełniacza i immunoglobulin.
Wpływ na gospodarkę wodno-elektrolitową
Prednizolon poprzez działanie na cewkę dalszą nerek nasila wchłanianie zwrotne sodu, wydalanie potasu i jonów wodorowych oraz zatrzymywanie wody w organizmie. Podobny wpływ wywiera na transport kationów w innych komórkach wydzielniczych.
Inne działania
Prednizolon hamuje wydzielanie hormonu adrenokortykotropowego przez przysadkę, co prowadzi do zmniejszenia wytwarzania kortykosteroidów i androgenów w korze nadnerczy. Nasila katabolizm białek i indukcję enzymów biorących udział w metabolizmie aminokwasów. Zwiększa dostępność glukozy poprzez indukcję enzymów glukoneogenezy w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia stężenia glukozy we krwi. Nasila lipolizę i uwalnianie kwasów tłuszczowych z tkanki tłuszczowej. Zaburza tworzenie kości i nasila ich resorpcję, co może prowadzić do osteoporozy.
Wchłanianie i wydalanie leku
Dostępność biologiczna prednizonu po podaniu doustnym wynosi 70 do 90 procent. Największe stężenie w osoczu lek osiąga w ciągu 1 do 2 godzin. Okres półtrwania prednizolonu w osoczu wynosi około 3,4 do 3,8 godziny, w tkankach 18 do 36 godzin. Czas działania wynosi 1,25 do 1,5 dnia.
Pokarm zwalnia wchłanianie prednizonu w początkowej fazie, jednak nie wpływa na całkowitą biodostępność leku. Prednizon w 70 do 73 procent wiąże się z białkami osocza. Prednizon metabolizowany jest głównie w wątrobie, w mniejszym stopniu w nerkach. Wydalany jest głównie z żółcią, w 1 do 5 procent z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów oraz w 10 do 20 procent jako prednizolon. Prednizon i prednizolon przenikają przez barierę łożyskową. Do mleka kobiecego wydziela się mniej niż 1 procent dawki prednizonu i prednizolonu.
Zamienniki Encorton
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Encorton, tabletki, 5 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Encorton dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Encorton stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Encorton to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 5 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Encorton jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Encorton
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Encorton w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Encorton
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Encorton?
FAQ
Jak długo można bezpiecznie stosować Encorton?
Encorton można stosować krótkotrwale bez większego ryzyka działań niepożądanych. Przy długotrwałym stosowaniu wzrasta ryzyko powikłań, dlatego czas leczenia i dawkę ustala lekarz indywidualnie. Nigdy nie należy przerywać leczenia nagle – dawkę należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza.
Czy podczas stosowania Encortonu można się szczepić?
Podczas stosowania Encortonu nie wolno szczepić się żywymi szczepionkami wirusowymi. Szczepienia inaktywowanymi szczepionkami są możliwe, ale mogą nie wywołać oczekiwanej odpowiedzi immunologicznej. Decyzję o szczepieniu powinien podjąć lekarz.
Dlaczego Encorton należy przyjmować rano?
Encorton zaleca się przyjmować rano, ponieważ w godzinach rannych organizm naturalnie wytwarza najwięcej kortykosteroidów. Przyjmowanie leku o tej porze zmniejsza ryzyko zaburzenia naturalnego rytmu wydzielania hormonów przez nadnercza.
Czy Encorton wpływa na poziom cukru we krwi?
Tak, Encorton może zwiększać stężenie glukozy we krwi i zmniejszać tolerancję węglowodanów. U osób z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Lek może również ujawnić ukrytą cukrzycę.
Czy można pić alkohol podczas leczenia Encortonem?
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania Encortonu, ponieważ zarówno alkohol, jak i lek zwiększają ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Połączenie tych substancji znacząco zwiększa to ryzyko.
Czy Encorton osłabia kości?
Tak, długotrwałe stosowanie Encortonu może prowadzić do osteoporozy, czyli osłabienia kości. Lek zaburza tworzenie kości i nasila ich resorpcję. Ryzyko to można zmniejszyć poprzez suplementację wapniem i witaminą D oraz odpowiednie ćwiczenia fizyczne, jeśli stan zdrowia na to pozwala.
Nie daj się jesieni
