Popularne

Medoxa to lek zawierający prednizon jako substancję czynną. Należy do grupy glikokortykosteroidów, które wpływają na metabolizm, równowagę soli w organizmie oraz funkcjonowanie tkanek. Lek ten jest wskazany w leczeniu chorób, które wymagają ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Medoxa to lek zawierający prednizon – syntetyczny glikokortykosteroid, czyli hormon kory nadnerczy. Działa przeciwzapalnie, immunosupresyjnie (osłabia odpowiedź układu odpornościowego) i przeciwalergicznie. Prednizon wpływa na metabolizm, równowagę elektrolitową oraz czynność różnych tkanek w organizmie. Lek dostępny jest wyłącznie na receptę i stosowany w leczeniu wielu poważnych schorzeń, które wymagają ogólnoustrojowego podania glikokortykosteroidów.
Medoxa znajduje zastosowanie w terapii szerokiego spektrum chorób – od schorzeń autoimmunologicznych, przez choroby reumatyczne, po stany zapalne i alergie. Lek może być stosowany u dorosłych, dzieci w każdym wieku oraz młodzieży.
Medoxa stosuje się jako terapię zastępczą w przypadku niewydolności kory nadnerczy (np. choroba Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy, stan po usunięciu nadnerczy). Lek podaje się również w stanach stresowych u osób długotrwale leczonych kortykosteroidami.
Lek jest wskazany w aktywnych fazach układowego zapalenia naczyń, takich jak guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic czy polimialgia reumatyczna. Stosuje się go także w ciężkich postaciach reumatoidalnego zapalenia stawów, toczniu rumieniowatym układowym, zapaleniu wielomięśniowym oraz zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa. W przypadku młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (choroba Stilla) Medoxa jest pomocna, gdy inne metody leczenia zawodzą.
Prednizon podaje się w astmie oskrzelowej (jednocześnie z lekami rozszerzającymi oskrzela) oraz w zaostrzeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Lek stosuje się również w śródmiąższowych chorobach płuc, takich jak zwłóknienie płuc, zarostowe zapalenie oskrzelików czy przewlekła sarkoidoza. U wcześniaków Medoxa służy profilaktyce zespołu niewydolności oddechowej.
W przypadku ciężkich postaci kataru siennego i alergicznego nieżytu nosa, gdy leczenie miejscowe nie przynosi efektów, można zastosować Medoxę. Lek pomaga także w ostrym zwężeniu krtani i dróg oddechowych (obrzęk Quinckego, pseudokrup).
Medoxa jest skuteczna w leczeniu poważnych chorób skóry, których nie można leczyć preparatami miejscowymi. Do takich schorzeń należą: pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, toksyczna martwica naskórka (zespół Lyella), łuszczyca krostkowa, wyprysk atopowy, alergiczne zapalenie naczyń, zapalenie skórno-mięśniowe czy opryszczka ciążowa.
Lek stosuje się w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, idiopatycznej plamicy małopłytkowej oraz w leczeniu niektórych nowotworów, takich jak ostra białaczka limfoblastyczna, ziarnica złośliwa, chłoniaki czy szpiczak mnogi. Medoxa może być również stosowana w terapii paliatywnej chorób nowotworowych w celu łagodzenia objawów.
Prednizon pomaga w leczeniu chorób oczu, takich jak zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie twardówki czy alergiczne zapalenie spojówek. W neurologii lek stosuje się w miastenii, przewlekłym zespole Guillaina-Barrégo, stwardnieniu rozsianym oraz w pewnych postaciach padaczki u niemowląt (zespół Westa).
Medoxa jest także stosowana w ciężkich chorobach zakaźnych (np. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, chorobie Leśniowskiego-Crohna, autoimmunologicznym zapaleniu wątroby oraz w kłębuszkowym zapaleniu nerek.
Substancją czynną leku jest prednizon (Prednisonum). Jedna tabletka zawiera 50 mg prednizonu.
Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana (kukurydziana), sodu stearylofumaran.
Lek nie zawiera laktozy ani glutenu (zawiera skrobię kukurydzianą).
Prednizon to syntetyczny glikokortykosteroid – pochodna kortyzolu. Po przyjęciu doustnym jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego i w wątrobie przekształcany w aktywną formę – prednizolon.
Prednizon hamuje rozwój objawów zapalenia, nie wpływając na jego przyczynę. Zmniejsza gromadzenie się komórek zapalnych w ognisku zapalnym, ogranicza przepuszczalność naczyń włosowatych i zapobiega powstawaniu obrzęków.
Lek osłabia odpowiedź układu odpornościowego, hamując komórkowe reakcje immunologiczne. Zmniejsza wydzielanie hormonu ACTH przez przysadkę, co prowadzi do ograniczenia wytwarzania kortykosteroidów i androgenów w korze nadnerczy.
Prednizon nasila rozpad białek i zwiększa dostępność glukozy, co prowadzi do wzrostu stężenia cukru we krwi. Może powodować ujemny bilans azotowy oraz nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej po długotrwałym stosowaniu.
Lek zmniejsza stężenie wapnia w organizmie, co może prowadzić do zahamowania wzrostu kości u dzieci i młodzieży oraz rozwoju osteoporozy. Prednizon może także powodować retencję sodu i wody oraz zwiększone wydalanie potasu (hipokaliemia).
Lek należy przyjmować doustnie, rano, podczas posiłku lub bezpośrednio po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu. Tabletki należy połykać w całości.
Dawka zależy od rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Zazwyczaj stosuje się względnie duże dawki początkowe (w ostrych ciężkich postaciach wyższe niż w chorobach przewlekłych), które następnie stopniowo zmniejsza się do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej (zwykle od 5 do 15 mg prednizonu na dobę).
Dawkowanie u dzieci ustala lekarz indywidualnie w zależności od wskazania, wieku i masy ciała. Medoxa może być stosowana u dzieci w każdym wieku, jednak wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zahamowania wzrostu.
Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u seniorów, jednak ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych (osteoporoza, nadciśnienie, cukrzyca, infekcje) wymagana jest szczególna ostrożność.
Nie wolno nagle przerywać leczenia! Dawkę należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza, aby uniknąć zespołu odstawienia i ostrej niewydolności nadnerczy. Po długotrwałym leczeniu oś podwzgórze-przysadka-nadnercza może być zahamowana przez kilka miesięcy po odstawieniu leku.
Leku nie należy stosować w przypadku:
Uwaga: Nie ma innych przeciwwskazań do krótkotrwałego stosowania w stanach zagrożenia życia.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
Unikać kontaktu z osobami chorymi na ospę wietrzną i odrę podczas leczenia Medoxą, ponieważ lek osłabia układ odpornościowy i zwiększa ryzyko ciężkich infekcji.
Zaleca się dietę bogatą w białko, potas, wapń i witaminę D, z ograniczeniem sodu. Należy unikać grejpfruta, który może wpływać na metabolizm leku.
Jak każdy lek, Medoxa może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ryzyko i nasilenie działań niepożądanych zależy od dawki i czasu trwania leczenia.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące, należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawki leku.
Prednizon może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Lek przenika przez łożysko. Noworodki matek przyjmujących glikokortykosteroidy wymagają monitorowania pod kątem objawów niewydolności nadnerczy. Medoxa jest stosowana w ciąży w takich wskazaniach jak opryszczka ciążowa czy liszajec opryszczkowaty.
Glikokortykosteroidy przenikają do mleka kobiecego. Przy dawkach do 25 mg prednizonu dziennie karmienie piersią jest możliwe, jednak należy obserwować niemowlę pod kątem objawów niepożądanych. Przy wyższych dawkach zaleca się przerwę w karmieniu piersią co najmniej 4 godziny po przyjęciu leku.
Medoxa może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia, przy zmianie dawki lub w połączeniu z alkoholem. Mogą wystąpić zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy zaburzenia psychiczne.
Ostre przedawkowanie Medoxy nie stanowi zagrożenia życia. Nie ma specyficznego antidotum. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i podtrzymujące. Przy długotrwałym stosowaniu zbyt wysokich dawek mogą wystąpić objawy zespołu Cushinga (twarz księżycowata, otyłość centralna, nadciśnienie, cukrzyca, osteoporoza, zaburzenia psychiczne).
Medoxę należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Chronić przed dziećmi. Okres ważności leku wynosi 3 lata.
Podczas długotrwałego leczenia Medoxą konieczne jest regularne monitorowanie:
Zaleca się również wykonywanie badań kontrolnych w kierunku infekcji utajonych (np. gruźlica).
Podczas leczenia Medoxą zaleca się:
Polpharma SA
Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański
Polska
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Medoxa, tabletki, 50 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Medoxa dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Medoxa stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Medoxa to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 50 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Medoxa jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Czas stosowania Medoxy zależy od rodzaju i ciężkości choroby. W stanach ostrych leczenie może trwać kilka dni do tygodni, w chorobach przewlekłych – miesiące lub lata. Decyzję o czasie trwania terapii podejmuje wyłącznie lekarz. Nigdy nie należy samodzielnie przerywać leczenia – dawkę trzeba zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarską.
Tak, Medoxa może powodować zwiększenie masy ciała. Jest to związane ze zwiększonym łaknieniem, retencją wody i sodu oraz nieprawidłowym rozmieszczeniem tkanki tłuszczowej (otyłość typu centralnego). Zaleca się dietę z ograniczeniem sodu i kontrolę masy ciała podczas leczenia.
Podczas leczenia Medoxą i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu nie wolno wykonywać szczepień szczepionkami zawierającymi żywe wirusy ze względu na ryzyko ciężkich infekcji. Szczepionki inaktywowane można podawać, ale odpowiedź immunologiczna może być osłabiona.
Medoxa zmniejsza stężenie wapnia w organizmie i może prowadzić do osteoporozy (zmniejszenia gęstości mineralnej kości), złamań kompresyjnych kręgosłupa oraz martwicy aseptycznej kości. U dzieci może zahamować wzrost. Podczas długotrwałego leczenia zaleca się suplementację wapnia i witaminy D oraz regularne badania gęstości kości.
Jeśli zapomniałeś przyjąć dawkę leku, przyjmij ją jak najszybciej. Jeżeli jednak zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj leczenie według ustalonego schematu. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie wątpliwości skontaktuj się z lekarzem.

Nie daj się jesieni