Medoxa

W jakich chorobach stosuje się Medoxa?

Lek Medoxa znajduje zastosowanie w bardzo szerokim spektrum schorzeń. Jest przepisywany w leczeniu:

Choroby reumatyczne i zapalenia naczyń

Prednizon stosuje się w aktywnych fazach zapalenia naczyń krwionośnych, takich jak guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, zapalenie tętnicy skroniowej czy ziarniniakowatość Wegenera. Lek jest również skuteczny w leczeniu tocznia rumieniowatego układowego, zapalenia wielomięśniowego, mieszanych chorób tkanki łącznej oraz reumatoidalnego zapalenia stawów – szczególnie w ciężkich, postępujących postaciach z szybkim niszczeniem stawów lub objawami pozastawowymi.

Stosuje się go także w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, łuszczycowym zapaleniu stawów, zapaleniu serca w gorączce reumatycznej oraz młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów (chorobie Stilla).

Choroby układu oddechowego

Medoxa jest przepisywana w astmie oskrzelowej (jednocześnie z lekami rozszerzającymi oskrzela) oraz przy zaostrzeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Znajduje zastosowanie w leczeniu śródmiąższowych chorób płuc, takich jak ostre zapalenie pęcherzyków płucnych, zwłóknienie płuc, przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc czy sarkoidoza. U wcześniaków lek stosuje się profilaktycznie w celu zapobiegania zespołowi niewydolności oddechowej.

W chorobach górnych dróg oddechowych prednizon pomaga w ciężkich postaciach kataru siennego i alergicznego nieżytu nosa oraz w ostrych zwężeniach krtani (obrzęk Quinckego, pseudokrup).

Choroby skóry

Lek jest stosowany w leczeniu wielu ciężkich chorób skóry, których nie można skutecznie leczyć preparatami miejscowymi. Należą do nich reakcje alergiczne (ostra pokrzywka, reakcje anafilaktoidalne), wielopostaciowy rumień wysiękowy, zespół Lyella, rumień guzowaty, zespół Sweeta, wyprysk atopowy i kontaktowy.

Prednizon jest również skuteczny w chorobach autoimmunologicznych skóry, takich jak pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, zapalenie skórno-mięśniowe, twardzina układowa czy toczeń rumieniowaty. Stosuje się go w łuszczycy krostkowej, erytrodermii, chorobie Behçeta, piodermii zgorzelinowej oraz w niektórych chorobach skóry występujących w ciąży (opryszczka ciężarnych, liszajec herpetiformis).

Choroby krwi i nowotwory

W hematologii lek znajduje zastosowanie w leczeniu autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej oraz idiopatycznej plamicy małopłytkowej (choroby Werlhofa).

W onkologii prednizon jest elementem terapii ostrej białaczki limfoblastycznej, choroby Hodgkina, chłoniaka nieziarniczego, przewlekłej białaczki limfatycznej, makroglobulinemii Waldenströma oraz szpiczaka mnogiego. Stosuje się go również w hiperkalcemii związanej z chorobami nowotworowymi, w profilaktyce i leczeniu wymiotów wywołanych chemioterapią oraz w terapii paliatywnej dla złagodzenia objawów zaawansowanych nowotworów.

Choroby układu nerwowego

Prednizon jest stosowany w myasthenii, przewlekłym zespole Guillaina-Barrégo, zespole Tolosa-Hunta, polineuropatii związanej z gammapatią monoklonalną oraz w stwardnieniu rozsianym (przy stopniowym zmniejszaniu dawek po podaniu dużych dawek w postaci infuzji). U niemowląt lek znajduje zastosowanie w zespole Westa (napady padaczkowe).

Choroby oczu

Lek jest przepisywany w chorobach układowych obejmujących oczy, takich jak neuropatia nerwu wzrokowego, choroba Behçeta, sarkoidoza, orbitopatia endokrynologiczna czy odrzucenie przeszczepu. Stosuje się go również w zapaleniu twardówki, rogówki, błony naczyniowej oka oraz alergicznym zapaleniu spojówek – gdy leczenie miejscowe okazało się nieskuteczne.

Choroby przewodu pokarmowego i nerek

Prednizon jest skuteczny w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroby Leśniowskiego-Crohna oraz autoimmunologicznego zapalenia wątroby. W nefrologii stosuje się go w submikroskopowym kłębuszkowym zapaleniu nerek, szybko postępującym kłębuszkowym zapaleniu nerek (w tym w zespole Goodpasture’a) oraz w idiopatycznym włóknieniu zaotrzewnowym.

Terapia zastępcza

Lek znajduje zastosowanie w niewydolności kory nadnerczy o dowolnej przyczynie (choroba Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy, stan po usunięciu nadnerczy, niedoczynność przysadki) po zakończeniu wzrostu. Stosuje się go również w stanach stresowych po długotrwałej terapii kortykosteroidami.

Choroby zakaźne

W skojarzeniu z antybiotykami lub chemioterapeutykami prednizon jest stosowany w stanach toksycznych w ciężkich chorobach zakaźnych, takich jak gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy ciężka postać gruźlicy płuc.