Senolek

Senolek to lek w postaci kapsułek miękkich, zawierający substancję czynną difenhydraminy chlorowodorek. Difenhydramina zaliczana jest do leków przeciwhistaminowych o działaniu nasennym i uspokajającym. Substancja ta powoduje skrócenie czasu zasypiania oraz zwiększa głębokość i poprawia jakość snu. Dzięki temu organizm może się lepiej zregenerować podczas odpoczynku nocnego.

Senolek jest wskazany do krótkotrwałego stosowania w sporadycznie występującej bezsenności u osób dorosłych. Sporadycznie występująca bezsenność może objawiać się:

• Trudnościami z zasypianiem
• Częstymi przebudzeniami nocnymi
• Wczesnym budzeniem w godzinach porannych
• Problemami ze snem związanymi ze stresem
• Zaburzeniami snu wynikającymi ze zmiany stref czasowych

O bezsenności mówimy między innymi wtedy, gdy:

• Czas zasypiania przekracza pół godziny
• Łączne wybudzenie się w czasie nocy trwa dłużej niż pół godziny
• Zakłócenie takie występuje co najmniej przez trzy noce w tygodniu
• Zła jakość snu powoduje zmęczenie lub obniżoną sprawność psychofizyczną w ciągu dnia

Substancją czynną leku jest difenhydraminy chlorowodorek. Każda kapsułka miękka zawiera 50 mg difenhydraminy chlorowodorku.

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to:

• Makrogol 400
• Woda oczyszczona
• Żelatyna
• Sorbitol ciekły, częściowo odwodniony
• Błękit patentowy (E 131)

Lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka dla osób dorosłych: 1 kapsułka na 20 minut przed snem.

Ważne zasady dotyczące dawkowania:

• Nie należy przekraczać zalecanej dawki i częstości dawkowania
• Maksymalna dobowa dawka leku to 1 kapsułka na dobę
• Nie należy przyjmować dodatkowej kapsułki w sytuacji, gdy pacjent obudzi się w nocy

Czas trwania leczenia: Leczenie powinno być jak najkrótsze. Leku nie należy stosować przez okres dłuższy niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem. Jeśli po upływie 7 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem.

Nie należy stosować leku Senolek w przypadku:

• Nadwrażliwości na difenhydraminy chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
• Bliznowaciejącego wrzodu żołądka (uszkodzenie błony śluzowej żołądka lub początkowego odcinka jelita)
• Niedrożności żołądka i jelit (spowodowanej np. wrzodem trawiennym)
• Guza chromochłonnego nadnerczy
• Nabytego lub wrodzonego wydłużenia odstępu QT
• Choroby układu sercowo-naczyniowego lub niskiego tętna
• Małego stężenia soli we krwi (np. zmniejszonego stężenia potasu lub magnezu)
• Jednoczesnego przyjmowania leków stosowanych w zaburzeniach rytmu serca lub leków, które mogą wpływać na rytm serca
• Gdy w najbliższej rodzinie pacjenta wystąpił nagły zgon z powodu schorzeń serca

Przed rozpoczęciem stosowania leku Senolek należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent:

• Choruje na miastenię (objawiającą się nadmiernym osłabieniem mięśni)
• Ma padaczkę lub zaburzenia drgawkowe
• Ma jaskrę z wąskim kątem przesączania (podwyższone ciśnienie w oku)
• Ma powiększoną prostatę lub trudności w oddawaniu moczu (zatrzymanie moczu)
• Ma astmę, zapalenie oskrzeli lub przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP)
• Ma umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek
• Jest w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) i/lub ma zaburzenia świadomości (dezorientację)

Należy zaprzestać stosowania leku Senolek, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy lub oznaki zaburzeń rytmu serca. W takim wypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

W przypadku utrzymującej się bezsenności należy skontaktować się z lekarzem, ponieważ objawy bezsenności mogą być oznaką innej poważnej choroby podstawowej.

Difenhydraminę należy stosować przez najkrótszy możliwy okres czasu. Skuteczność leku Senolek może być niższa, jeśli jest stosowany w sposób ciągły. Stosowanie leku może prowadzić do rozwoju tolerancji i/lub uzależnienia.

Zgłaszano przypadki nadużywania i uzależnienia od difenhydraminy u młodych dorosłych i/lub pacjentów z zaburzeniami psychicznymi i/lub u których wcześniej występowały zaburzenia związane z nadużywaniem leków.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do stosowania.

Lek może nasilać działanie niektórych leków. Nie należy przyjmować leku Senolek, jeśli pacjent przyjmuje:

• Leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca lub leki, które mogą wpływać na rytm serca
• Inne leki zawierające substancje o działaniu przeciwhistaminowym, włącznie z lekami stosowanymi na skórę, w leczeniu kaszlu czy przeziębienia

W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:

• Leki uspokajające, nasenne i przeciwlękowe (difenhydramina może nasilać ich działanie)
• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), które pacjent stosował w ciągu ostatnich 2 tygodni (stosowane w leczeniu depresji)
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (stosowane w leczeniu depresji, takie jak: amitryptylina, doksepina)
• Wenlafaksynę (lek stosowany w leczeniu depresji)
• Atropinę (lek stosowany do rozszerzania źrenicy oka)
• Metoprolol (lek stosowany w leczeniu nadciśnienia, problemów z sercem oraz w zapobieganiu migrenie)

Senolek a alkohol: Nie wolno spożywać alkoholu w trakcie przyjmowania leku.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować leku w okresie ciąży i karmienia piersią.

Senolek jest lekiem o działaniu nasennym, który wkrótce po przyjęciu dawki powoduje senność oraz uspokojenie. Lek wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Może powodować zawroty głowy, niewyraźne widzenie, zaburzenia uwagi oraz zaburzenia psychoruchowe.

W razie wystąpienia tych objawów, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych przez minimum 8 godzin po zażyciu ostatniej dawki leku.

Jak każdy lek, Senolek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala, jeśli u pacjenta wystąpią reakcje nadwrażliwości z takimi objawami jak:

• Nagły obrzęk warg, języka, gardła, twarzy, kończyn lub stawów bez świądu i bólu (tzw. obrzęk naczynioruchowy) – obrzęk w obrębie głowy i szyi może powodować trudności w przełykaniu i oddychaniu
• Wysypka (swędzące, czerwone grudki na skórze)
• Pokrzywka (jasnoróżowe, swędzące bąble na skórze)
• Trudności w oddychaniu, świszczący oddech

Często występujące działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 100):

• Zmęczenie, uspokojenie
• Senność
• Zaburzenia uwagi
• Trudności w utrzymaniu równowagi, zawroty głowy
• Suchość w jamie ustnej

Działania niepożądane o nieznanej częstości:

• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności, wymioty
• Dezorientacja, paradoksalne pobudzenie (np. zwiększona energia, niepokój ruchowy, nerwowość)
• Drgawki, bóle głowy
• Parestezja (uczucie mrowienia, drętwienia lub zmiany temperatury skóry)
• Dyskineza (nieskoordynowane i niezależne od woli ruchy kończyn lub całego ciała, wyginanie i prężenie, mimowolne ruchy warg, wysuwanie i chowanie języka)
• Niewyraźne widzenie
• Tachykardia (przyspieszone bicie serca), kołatanie serca (nierówne, szybkie bicie serca)
• Zgęstnienie wydzieliny oskrzelowej
• Drżenie mięśni
• Trudności w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu

Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) są bardziej podatne na dezorientację i paradoksalne pobudzenie.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C.