Singulair 10

Przyjmuj jedną tabletkę 10 mg raz na dobę, najlepiej wieczorem, dokładnie według zaleceń lekarza. Kontynuuj stosowanie leku nawet wtedy, gdy nie odczuwasz aktualnie żadnych objawów astmy, ponieważ jego regularne przyjmowanie pomaga utrzymać długotrwałą kontrolę choroby. W przypadku pominięcia dawki nie przyjmuj podwójnej ilości – wróć do zwykłego schematu leczenia. Nie przerywaj terapii bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli czujesz się lepiej.

Singulair 10, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Do poważnych objawów, które wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem, należą reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła utrudniające oddychanie bądź przełykanie), drgawki, zmiany nastroju i zachowania (np. agresja, depresja), a także objawy takie jak kołatanie serca, drżenie, zwiększona skłonność do krwawień czy objawy sugerujące zapalenie płuc lub wątroby. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje skórne (np. rumień wielopostaciowy), objawy zespołu Churga-Straussa, a także zaburzenia psychiczne, w tym omamy, dezorientacja, myśli samobójcze lub próby samobójcze.

Wśród lżejszych i częściej występujących działań niepożądanych odnotowano ból głowy i ból brzucha, a także zakażenia górnych dróg oddechowych, biegunki, nudności, wymioty, wysypki, gorączkę czy senność. U niektórych pacjentów pojawiają się także objawy ze strony układu nerwowego i psychicznego, takie jak zawroty głowy, koszmary senne, lunatyzm, drażliwość, lęk, trudności z zasypianiem czy uczucie zmęczenia. Rzadziej może wystąpić krwawienie z nosa, świąd, bóle mięśni i stawów, a u dzieci – moczenie nocne.

Pełna lista działań niepożądanych dostępna jest w ulotce dołączonej do opakowania. W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Leku nie należy przyjmować, jeśli pacjent ma uczulenie na montelukast lub którykolwiek inny składnik preparatu.

Przedawkowanie leku Singulair 10 jest rzadkie i zazwyczaj nie wiąże się z poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi. W badaniach klinicznych nawet bardzo wysokie dawki – do 900 mg na dobę przez tydzień – nie powodowały istotnych klinicznie działań niepożądanych. U pacjentów, zarówno dorosłych, jak i dzieci, którzy przyjęli duże ilości leku (nawet do 1000 mg), najczęściej obserwowane objawy były łagodne i zgodne z dotychczasowym profilem bezpieczeństwa montelukastu. Należały do nich: ból brzucha, ból głowy, senność, wymioty, nadmierne pragnienie oraz zwiększona aktywność psychoruchowa.

W przypadku przedawkowania, leczenie powinno być objawowe i wspomagające. Nie ma dowodów na to, że montelukast można skutecznie usunąć z organizmu za pomocą hemodializy lub dializy otrzewnowej. W przypadku podejrzenia przyjęcia zbyt dużej dawki leku, szczególnie u dzieci, należy skontaktować się z lekarzem lub ośrodkiem toksykologicznym, aby ocenić sytuację kliniczną i zdecydować o dalszym postępowaniu.