Popularne

Pabi-Dexamethason to lek, którego głównym składnikiem jest deksametazon. Jest to syntetyczny hormon kory nadnerczy z grupy glikokortykosteroidów, który działa przeciwzapalnie, przeciwalergicznie, przeciwgorączkowo i hamuje reakcje immunologiczne. Lek ten stosuje się w leczeniu chorób, które reagują na terapię glikokortykosteroidami, a także pomaga kontrolować obrzęk mózgu. Pabi-Dexamethason jest również stosowany w leczeniu COVID-19.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Pabi-Dexamethason to lek na receptę zawierający deksametazon – syntetyczny hormon kory nadnerczy z grupy glikokortykosteroidów. Lek dostępny jest w postaci tabletek o dawce 1 mg. Deksametazon wyróżnia się bardzo silnym działaniem przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym, czyli hamującym układ odpornościowy. Jest to lek o długotrwałym działaniu, który znajduje zastosowanie w wielu schorzeniach reagujących na leczenie glikokortykosteroidami.
Każda tabletka zawiera 1 mg deksametazonu jako substancję czynną. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są białe z odcieniem słabo żółtawym, okrągłe, obustronnie płaskie. Po jednej stronie znajduje się grawerowanie „Dx”, a po drugiej stronie linia podziału ułatwiająca dzielenie tabletki.
Lek zawiera również substancję pomocniczą – laktozę jednowodną w ilości 92 mg. To ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze to skrobia ziemniaczana, żelatyna i magnezu stearynian.
Pabi-Dexamethason jest wskazany w leczeniu chorób reagujących na terapię glikokortykosteroidami. Lek stosuje się pomocniczo w kontroli obrzęku mózgu.
Szczególnie istotnym wskazaniem jest leczenie COVID-19 u pacjentów dorosłych oraz młodzieży od 12 roku życia o masie ciała wynoszącej co najmniej 40 kg, którzy wymagają podawania tlenu. Badania kliniczne wykazały, że deksametazon zmniejsza śmiertelność u hospitalizowanych pacjentów z COVID-19 wymagających wspomagania oddychania.
Dawkowanie jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od ciężkości choroby i reakcji pacjenta na leczenie.
Zwykle stosuje się od 0,5 mg do 10 mg na dobę, w zależności od rodzaju choroby. W niektórych przypadkach, szczególnie w sytuacjach stresowych lub przy zmianie obrazu klinicznego, może być konieczne czasowe zwiększenie dawki. Po uzyskaniu pożądanego efektu leczniczego lekarz stopniowo zmniejsza dawkę do najmniejszej skutecznej i kontynuuje obserwację.
U dzieci stosuje się dawki od 0,01 mg do 0,1 mg na kilogram masy ciała. Dawki są ustalane na podstawie indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie.
W leczeniu COVID-19 zalecana dawka to 6 mg raz na dobę doustnie, przez okres do 10 dni. Dotyczy to zarówno dorosłych, jak i młodzieży od 12 roku życia.
Jeżeli w ciągu kilku dni nie wystąpi pozytywna reakcja na leczenie, należy przerwać stosowanie leku. Pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby z zaburzeniami czynności wątroby i nerek nie wymagają dostosowania dawki.
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
Podczas stosowania deksametazonu mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, takie jak obniżenie nastroju, euforia, zmiany nastroju, a nawet myśli samobójcze. Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu kilku dni lub tygodni od rozpoczęcia leczenia. Ryzyko zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania terapii. Jeśli zauważysz u siebie pogorszenie stanu psychicznego, szczególnie obniżenie nastroju lub myśli samobójcze, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Kortykosteroidy osłabiają układ odpornościowy, co zwiększa podatność na infekcje. Lek może maskować objawy zakażenia, przez co ciężkie choroby zakaźne mogą osiągnąć zaawansowany stopień, zanim zostaną zdiagnozowane. Szczególnie niebezpieczne mogą być ospa wietrzna i odra u pacjentów leczonych kortykosteroidami – choroby te mogą mieć znacznie cięższy przebieg.
Bardzo ważne jest, aby nie przerywać nagle przyjmowania deksametazonu, szczególnie po długotrwałym leczeniu. Nagłe odstawienie może prowadzić do ostrej niewydolności kory nadnerczy, która jest stanem zagrażającym życiu. Dawkę należy zmniejszać stopniowo, w ciągu tygodni lub miesięcy, pod kontrolą lekarza.
W trakcie stosowania kortykosteroidów mogą wystąpić zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie, zaćma czy jaskra. Jeśli zauważysz jakiekolwiek problemy ze wzrokiem, zgłoś to lekarzowi.
Zachowaj szczególną ostrożność, jeśli cierpisz na:
Pabi-Dexamethason może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina i inne leki mogą zwiększać metabolizm kortykosteroidów, co zmniejsza ich skuteczność działania.
Kortykosteroidy osłabiają działanie leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny, leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych. Jeśli stosujesz te leki, lekarz może potrzebować dostosować ich dawki.
Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (takich jak ibuprofen czy ketoprofen) zwiększa ryzyko owrzodzenia żołądka i dwunastnicy. Deksametazon zwiększa również działanie hipokalemiczne niektórych moczopędnych, czyli ich wpływ na obniżenie poziomu potasu we krwi.
Doustne środki antykoncepcyjne mogą zwiększać stężenie kortykosteroidów w organizmie. Środki zobojętniające sok żołądkowy, szczególnie zawierające krzemian magnezu, mogą zaburzać wchłanianie deksametazonu z przewodu pokarmowego.
Deksametazon łatwo przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach wykazały, że kortykosteroidy mogą powodować nieprawidłowości rozwoju płodu. Długotrwałe lub częste podawanie kortykosteroidów podczas ciąży może zwiększyć ryzyko opóźnienia rozwoju płodu. U dzieci matek leczonych kortykosteroidami może wystąpić niedoczynność kory nadnerczy po urodzeniu, choć zwykle ustępuje ona samoistnie.
Lek może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przewyża nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
Kortykosteroidy przenikają do mleka kobiecego. U dzieci matek przyjmujących duże dawki kortykosteroidów przez długi okres może wystąpić zahamowanie czynności kory nadnerczy. Jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem leku.
Jak każdy lek, Pabi-Dexamethason może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Prawdopodobieństwo i nasilenie działań niepożądanych zależy od dawki, czasu trwania leczenia i indywidualnej wrażliwości pacjenta.
Może wystąpić zwiększona podatność na infekcje, zmniejszenie odpowiedzi na szczepionki, reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy.
Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga (charakteryzującego się okrągłą twarzą, gromadzeniem tłuszczu w okolicy brzucha, rozstępami), zaburzeń miesiączkowania, nadmiernego owłosienia.
Może wystąpić zwiększenie masy ciała, zwiększenie apetytu, zatrzymanie wody i sodu w organizmie, utrata potasu, pogorszenie tolerancji węglowodanów.
Mogą pojawić się zmiany nastroju, drażliwość, euforia, depresja, myśli samobójcze, omamy, urojenia, zaburzenia snu, lęk, zaburzenia pamięci.
Nieostre widzenie, zaćma, zwiększone ciśnienie śródgałkowe, jaskra, zaostrzenie chorób wirusowych i grzybiczych oka.
Niestrawność, wrzód trawienny z możliwą perforacją i krwawieniem, ostre zapalenie trzustki, nudności, wymioty, wzdęcia.
Zaburzone gojenie ran, sińce, ścieńczenie skóry, rozstępy, trądzik, zwiększona potliwość.
Osteoporoza, złamania kości, martwica kości, zerwanie ścięgien, osłabienie siły mięśniowej.
Po nagłym przerwaniu długotrwałego leczenia może wystąpić ostra niewydolność kory nadnerczy, niedociśnienie, a także zespół odstawienia objawiający się gorączką, katarem, zapaleniem spojówek, bólami mięśni i stawów, złym samopoczuciem.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Deksametazon to syntetyczny hormon kory nadnerczy o bardzo silnym działaniu przeciwzapalnym. Jego efekt przeciwzapalny jest około 7,5 raza silniejszy niż prednizonu, innego popularnego kortykosteroidu. Jednocześnie deksametazon ma słabszy wpływ na przemianę węglowodanową i gospodarkę wodno-elektrolitową – prawie nie zatrzymuje sodu i wody w organizmie, a tylko nieznacznie zwiększa wydalanie potasu.
Lek działa na poziomie komórek, hamując procesy zapalne i odpowiedź immunologiczną organizmu. Obniża ciśnienie śródczaszkowe, co jest szczególnie ważne w leczeniu obrzęku mózgu. Silnie hamuje wydzielanie kortykotropiny z przysadki mózgowej, co wtórnie zmniejsza stężenie kortyzolu we krwi.
Badanie kliniczne RECOVERY przeprowadzone w Wielkiej Brytanii na ponad 6000 pacjentów hospitalizowanych z powodu COVID-19 wykazało, że deksametazon istotnie zmniejsza śmiertelność u pacjentów wymagających wspomagania oddychania. Śmiertelność po 28 dniach była niższa w grupie leczonej deksametazonem (22,9%) niż w grupie otrzymującej standardową opiekę (25,7%). Największy efekt obserwowano u pacjentów poddawanych inwazyjnej wentylacji mechanicznej oraz u tych otrzymujących tlen bez wentylacji mechanicznej.
Ważne: U pacjentów z COVID-19, którzy nie wymagają podawania tlenu, nie wykazano korzyści z leczenia deksametazonem, dlatego nie należy go stosować w tej grupie chorych.
Po przyjęciu doustnym deksametazon szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga między 1 a 2 godziną po zażyciu. Lek szybko przenika do tkanek i rozmieszcza się w płynach ustrojowych. W około 77% wiąże się z białkami osocza krwi.
Deksametazon jest metabolizowany głównie w wątrobie – około 97% leku ulega przemianie, a produkty metabolizmu są wydalane przede wszystkim z moczem i w niewielkiej ilości przez przewód pokarmowy. Biologiczny okres półtrwania wynosi od 36 do 54 godzin, co oznacza, że lek działa długotrwale. Hemodializa nie ma istotnego wpływu na stężenie deksametazonu we krwi.
Pabi-Dexamethason należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu chronionym przed światłem. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Okres ważności wynosi 4 lata. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności.
Pabi-Dexamethason zawiera laktozę jednowodną w ilości 92 mg w każdej tabletce 1 mg. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Pabi-Dexamethason to silny kortykosteroid o szerokim zastosowaniu w leczeniu chorób wymagających terapii przeciwzapalnej i immunosupresyjnej. Szczególnie ważne jest jego zastosowanie w leczeniu COVID-19 u pacjentów wymagających tlenoterapii. Lek wymaga stosowania pod ścisłą kontrolą lekarza, z uwzględnieniem indywidualnego doboru dawki i stopniowego odstawiania po zakończeniu terapii. Nigdy nie przerywaj przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem, a wszelkie niepokojące objawy zgłaszaj natychmiast personelowi medycznemu.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Pabi-Dexamethason, tabletki, 1 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Pabi-Dexamethason dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Pabi-Dexamethason stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Pabi-Dexamethason to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 1 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Pabi-Dexamethason jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Pabi-Dexamethason jest Demezon |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Czas stosowania zależy od schorzenia i ustala go lekarz indywidualnie. W COVID-19 stosuje się go do 10 dni. Długotrwałe stosowanie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej ze względu na ryzyko działań niepożądanych i konieczność stopniowego odstawiania.
Nie, nigdy nie należy nagle przerywać przyjmowania deksametazonu, szczególnie po długotrwałym leczeniu. Może to prowadzić do ostrej niewydolności kory nadnerczy, która jest stanem zagrażającym życiu. Dawkę należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza.
Tak, ale tylko u pacjentów wymagających podawania tlenu lub wentylacji mechanicznej. Badania wykazały, że zmniejsza śmiertelność w tej grupie chorych. U pacjentów niewymagających tlenu nie wykazano korzyści z leczenia.
Do najczęstszych należą: zwiększenie masy ciała, zatrzymanie wody w organizmie, zwiększenie apetytu, zmiany nastroju, osłabienie układu odpornościowego i większa podatność na infekcje, podwyższenie poziomu cukru we krwi oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
Tylko jeśli lekarz uzna, że korzyść dla matki przewyża nad ryzykiem dla płodu. Deksametazon przenika przez łożysko i może wpływać na rozwój dziecka. Decyzję o stosowaniu w ciąży zawsze podejmuje lekarz.
Tak, deksametazon ma działanie immunosupresyjne, czyli osłabia układ odpornościowy. Zwiększa to podatność na infekcje, dlatego podczas leczenia należy unikać kontaktu z osobami chorymi i zgłaszać lekarzowi wszelkie objawy zakażenia.


Nie daj się jesieni