Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Wybierz wariant produktu
- Opakowanie
10 tabl.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
20 tabl.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
30 tabl.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
50 tabl.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
100 tabl.Aktualnie brak ofert dla tego produktu
Lek Dexamethasone Zentiva zawiera deksametazon, który jest glikokortykosteroidem syntetycznym (hormon kory nadnerczy). Wpływa na metabolizm, równowagę elektrolitową organizmu, funkcjonowanie układu immunologicznego oraz pracę wielu narządów.
Ulotka Dexamethasone Zentiva dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Dexamethasone Zentiva – skuteczny lek kortykosteroidowy
Dexamethasone Zentiva to produkt leczniczy w postaci tabletek zawierających 1 mg deksametazonu jako substancję czynną. Jest to syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym. Lek dostępny jest wyłącznie na receptę i stosowany w leczeniu wielu poważnych schorzeń wymagających interwencji kortykosteroidowej.
Skład leku
Każda tabletka zawiera 1 mg deksametazonu. Tabletki mają charakterystyczną białą lub prawie białą barwę, okrągły kształt z wytłoczonym napisem ‘DX’ po jednej stronie i ‘1’ po drugiej. Oprócz substancji czynnej preparat zawiera substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (137 mg w każdej tabletce), co jest istotne dla osób z nietolerancją laktozy.
W jakich przypadkach stosuje się lek?
Dexamethasone Zentiva jest stosowany w leczeniu szerokiego spektrum schorzeń. Najważniejsze wskazania obejmują:
Schorzenia neurologiczne
Lek jest skuteczny w leczeniu obrzęku mózgu wywołanego guzem mózgu, zabiegami neurochirurgicznymi, bakteryjnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych czy ropniem mózgu. Działa, zmniejszając stan zapalny i obrzęk tkanki mózgowej.
Choroby układu oddechowego
Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu ciężkich ostrych napadów astmy, gdzie pomaga szybko opanować stan zapalny dróg oddechowych i przywrócić prawidłowe oddychanie.
Schorzenia skórne
Stosuje się go w początkowym etapie leczenia rozległych, ciężkich chorób skóry o ostrym przebiegu, takich jak erytrodermia (zaczerwienienie całej skóry), pęcherzyca zwykła czy ostra egzema. Lek skutecznie hamuje nadmierną reakcję zapalną skóry.
Choroby autoimmunologiczne
Dexamethasone Zentiva jest wykorzystywany w leczeniu układowego tocznia rumieniowatego, szczególnie gdy choroba atakuje narządy wewnętrzne. Działa przez hamowanie nadmiernej aktywności układu odpornościowego, który w tej chorobie atakuje własne tkanki organizmu.
Choroby stawów
Preparat jest wskazany w ciężkim, postępującym przebiegu aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów, zwłaszcza w szybko postępujących postaciach niszczących stawy lub gdy występują objawy pozastawowe.
Ciężkie infekcje
Lek może być stosowany w ciężkich chorobach zakaźnych z objawami toksycznymi, takimi jak gruźlica czy dur brzuszny, jednak zawsze w połączeniu z odpowiednim leczeniem przeciwinfekcyjnym.
Leczenie COVID-19
Dexamethasone Zentiva jest wskazany w leczeniu choroby wywołanej przez koronawirusa (COVID-19) u dorosłych pacjentów oraz młodzieży w wieku od 12 lat o masie ciała co najmniej 40 kg, którzy wymagają podawania tlenu. Badania wykazały, że lek zmniejsza śmiertelność u pacjentów hospitalizowanych z COVID-19 wymagających wsparcia oddechowego.
Leczenie paliatywne nowotworów
Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu wspomagającym pacjentów z nowotworami złośliwymi, pomagając łagodzić objawy i poprawiać jakość życia.
Dodatkowe wskazania
Tabletki 1 mg mogą być również stosowane w profilaktyce i leczeniu wymiotów pooperacyjnych lub wywołanych chemioterapią oraz w leczeniu wrodzonego zespołu nadnerczowo-płciowego u dorosłych.
Jak działa deksametazon?
Deksametazon należy do grupy glikokortykosteroidów – hormonów wytwarzanych naturalnie przez nadnercza. Jest to substancja syntetyczna o działaniu około 30 razy silniejszym niż naturalny hydrokortyzon. Lek działa przez aktywację specjalnych receptorów w komórkach, co prowadzi do uruchomienia wielu procesów biologicznych.
Główne mechanizmy działania obejmują zmniejszenie produkcji i uwalniania mediatorów zapalnych – substancji odpowiedzialnych za reakcje zapalne w organizmie. Deksametazon hamuje również aktywność i migrację komórek układu odpornościowego do miejsc zapalenia, co skutkuje zmniejszeniem objawów zapalnych, takich jak obrzęk, zaczerwienienie i ból.
Ważną cechą deksametazonu jest jego długi biologiczny okres półtrwania wynoszący ponad 36 godzin, co oznacza, że działa w organizmie przez długi czas po przyjęciu dawki.
Jak stosować lek?
Dawkowanie Dexamethasone Zentiva jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od rodzaju i stopnia zaawansowania choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
Ogólne zasady przyjmowania
Tabletki należy połykać w całości podczas posiłku lub po posiłku, popijając dużą ilością płynu. W miarę możliwości całą dawkę dobową przyjmuje się rano jako pojedynczą dawkę, co naśladuje naturalny rytm wydzielania hormonów przez organizm. W niektórych przypadkach, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek, lekarz może zalecić podzielenie dawki na kilka mniejszych porcji w ciągu dnia.
Przykładowe dawkowanie w różnych schorzeniach
Obrzęk mózgu: Leczenie rozpoczyna się od dawki 16-24 mg na dobę (w ciężkich przypadkach do 48 mg), podzielonej na 3-4 pojedyncze dawki przez 4-8 dni. W niektórych przypadkach konieczne jest dłuższe podawanie mniejszych dawek.
Ciężki napad astmy: U dorosłych stosuje się 8-20 mg, a następnie w razie potrzeby 8 mg co 4 godziny. U dzieci dawka wynosi 0,15-0,3 mg na kilogram masy ciała.
COVID-19: U dorosłych i młodzieży zaleca się 6 mg raz na dobę przez okres do 10 dni.
Choroby skóry: Dobowe dawki wynoszą zazwyczaj 8-40 mg, a w niektórych przypadkach nawet do 100 mg, z następowym stopniowym zmniejszaniem.
Ważne informacje dotyczące dawkowania
Lekarz zawsze stara się stosować możliwie najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Każde zmniejszenie dawki następuje stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia. Nagłe przerwanie leczenia, szczególnie po długotrwałym stosowaniu, może być niebezpieczne i prowadzić do ostrej niewydolności nadnerczy.
Jeśli po początkowej terapii konieczne jest długotrwałe leczenie, lekarz może rozważyć zmianę na inny kortykosteroid, taki jak prednizon lub prednizolon, aby ograniczyć wpływ na funkcję nadnerczy.
Kiedy nie wolno stosować leku?
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Dexamethasone Zentiva jest nadwrażliwość (alergia) na deksametazon lub którykolwiek składnik preparatu. Jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Ciebie reakcja alergiczna po przyjęciu tego leku, musisz poinformować o tym lekarza.
Szczególne sytuacje wymagające ostrożności
Istnieje wiele stanów zdrowia, w których stosowanie deksametazonu wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego nadzoru lekarskiego. W takich przypadkach lekarz dokładnie ocenia, czy korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko.
Infekcje
Ze względu na osłabienie układu odpornościowego podczas leczenia kortykosteroidami istnieje zwiększone ryzyko rozwoju lub nasilenia infekcji. Szczególnie niebezpieczne mogą być choroby wirusowe, takie jak ospa wietrzna czy odra – u osób leczonych kortykosteroidami mogą one przebiegać bardzo ciężko.
Lek może maskować objawy rozwijającej się infekcji, co utrudnia jej wczesne wykrycie. Dlatego podczas leczenia należy szczególnie uważać na wszelkie oznaki infekcji i natychmiast zgłaszać je lekarzowi. W przypadku niektórych infekcji (np. gruźlicy, wirusowego zapalenia wątroby typu B) konieczne jest równoczesne stosowanie odpowiedniego leczenia przeciwinfekcyjnego.
Szczepienia
Podczas leczenia kortykosteroidami nie należy wykonywać szczepień żywymi szczepionkami (od około 8 tygodni przed do 2 tygodni po szczepieniu). Możliwe są szczepienia szczepionkami z zabitych drobnoustrojów, ale należy pamiętać, że odpowiedź immunologiczna może być osłabiona.
Choroby przewodu pokarmowego
Kortykosteroidy zwiększają ryzyko wystąpienia wrzodów żołądka i jelit oraz krwawień z przewodu pokarmowego. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z wrzodami żołądka lub jelit w wywiadzie, ciężkim wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, zapaleniem uchyłków czy po niedawnych zabiegach chirurgicznych na jelitach. Ważne jest, że objawy podrażnienia otrzewnej po perforacji jelita mogą być zamaskowane przez kortykosteroidy.
Układ sercowo-naczyniowy
Pacjenci z ciężką niewydolnością serca lub trudnym do wyrównania nadciśnieniem tętniczym powinni pozostawać pod szczególnie uważną obserwacją. Kortykosteroidy mogą powodować zatrzymanie sodu i wody w organizmie, co może nasilać objawy tych schorzeń. Konieczna jest regularna kontrola ciśnienia krwi.
Cukrzyca
Deksametazon może podwyższać stężenie glukozy we krwi. U osób chorych na cukrzycę może być konieczne zwiększenie dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Osoby z cukrzycą powinny częściej kontrolować poziom cukru we krwi podczas leczenia.
Osteoporoza
Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów zwiększa ryzyko osteoporozy (zmniejszenia gęstości kości), co może prowadzić do złamań. Szczególnie narażone są osoby w podeszłym wieku, kobiety po menopauzie oraz osoby z innymi czynnikami ryzyka. Lekarz może zalecić suplementację wapnia i witaminy D oraz odpowiednią aktywność fizyczną. W niektórych przypadkach konieczne jest dodatkowe leczenie przeciw osteoporozie.
Zaburzenia psychiczne
Kortykosteroidy mogą wywoływać różne zaburzenia psychiczne, od łagodnych zmian nastroju po ciężkie psychozy. Mogą wystąpić depresja, euforia, drażliwość, lęk, zaburzenia snu, a nawet myśli samobójcze. Jeśli w przeszłości występowały choroby psychiczne, ryzyko takich objawów jest większe. Wszelkie niepokojące zmiany w nastroju lub zachowaniu należy natychmiast zgłosić lekarzowi.
Choroby oczu
Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może prowadzić do rozwoju zaćmy (zwłaszcza zaćmy tylnej podtorebkowej) lub jaskry. Osoby z jaskrą, uszkodzeniami rogówki czy zakażeniami oczu powinny pozostawać pod opieką okulisty. Zalecane są regularne kontrole wzroku co trzy miesiące podczas długotrwałego leczenia.
Dzieci
U dzieci w okresie wzrostu kortykosteroidy mogą hamować wzrost. Leczenie powinno być ograniczone w czasie, a w przypadku terapii długoterminowej stosowane naprzemiennie. Konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka.
Osoby w podeszłym wieku
Pacjenci starsi są bardziej narażeni na działania niepożądane, szczególnie osteoporozę. Wymaga to szczególnej ostrożności i dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.
Interakcje z innymi lekami
Dexamethasone Zentiva może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.
Leki wpływające na metabolizm deksametazonu
Niektóre leki, takie jak ryfampicyna (stosowana w gruźlicy), fenytoina, karbamazepina czy barbiturany, przyspieszają rozkład deksametazonu w organizmie, co może osłabiać jego działanie. Z drugiej strony, leki hamujące metabolizm (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) mogą zwiększać stężenie deksametazonu i nasilać jego działania niepożądane.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne
Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (takich jak ibuprofen, naproksen) lub aspiryny znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia wrzodów żołądka i jelit oraz krwawień z przewodu pokarmowego.
Leki przeciwzakrzepowe
Deksametazon może osłabiać lub nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny. Może być konieczne częstsze monitorowanie parametrów krzepnięcia i dostosowanie dawki antykoagulantu.
Leki przeciwcukrzycowe
Kortykosteroidy osłabiają działanie leków obniżających stężenie glukozy we krwi, co może wymagać zwiększenia ich dawki.
Glikozydy nasercowe
Ze względu na zwiększone wydalanie potasu podczas leczenia kortykosteroidami może dojść do nasilenia działania glikozydów nasercowych (leków stosowanych w chorobach serca), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych.
Leki moczopędne i przeczyszczające
Mogą dodatkowo zwiększać utratę potasu z organizmu, co może prowadzić do niebezpiecznego niedoboru tego pierwiastka.
Szczepionki
Podczas stosowania kortykosteroidów nie należy przyjmować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Odpowiedź na szczepionki z zabitych drobnoustrojów może być osłabiona.
Leki zobojętniające sok żołądkowy
Preparaty zawierające wodorotlenek glinu lub magnezu mogą zmniejszać wchłanianie deksametazonu. Należy zachować co najmniej dwugodzinną przerwę między przyjęciem tych leków.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Deksametazon przenika przez łożysko do płodu. Lek może być stosowany w czasie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, wyłącznie po bardzo dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza. Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów w czasie ciąży może powodować zaburzenia wzrostu płodu.
Badania na zwierzętach wykazały, że kortykosteroidy mogą wywoływać nieprawidłowości w rozwoju płodu, w tym rozszczep podniebienia czy zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego. Jednak u ludzi nie wykazano zwiększonej częstości występowania wad wrodzonych.
Jeśli kortykosteroidy są podawane pod koniec ciąży, istnieje ryzyko niewydolności kory nadnerczy u noworodka, co może wymagać leczenia substytucyjnego ze stopniowym zmniejszaniem dawki.
Karmienie piersią
Deksametazon może przenikać do mleka matki. Nie zgłoszono przypadków szkodliwego działania na noworodki, niemniej jednak lekarz powinien dokładnie ocenić wskazanie do stosowania leku u karmiących matek. W przypadku konieczności stosowania większych dawek może być zalecane przerwanie karmienia piersią.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Dexamethasone Zentiva może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość i nasilenie działań niepożądanych zależy głównie od stosowanej dawki i czasu trwania leczenia. Przy małych dawkach stosowanych jako terapia zastępcza ryzyko działań niepożądanych jest niskie.
Zaburzenia hormonalne i metaboliczne
Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może prowadzić do rozwoju zespołu Cushinga, który objawia się charakterystycznymi objawami: okrągłą, księżycowatą twarzą, otyłością tułowia (przy szczupłych kończynach), nadmiarem płynów ustrojowych i obrzękami. Może wystąpić zahamowanie funkcji własnych nadnerczy, co jest szczególnie istotne po zakończeniu leczenia.
Możliwe są zaburzenia metabolizmu: zatrzymanie sodu w organizmie (prowadzące do obrzęków), zwiększone wydalanie potasu (co może powodować arytmie serca), zwiększenie masy ciała, pogorszenie tolerancji glukozy lub rozwój cukrzycy, podwyższenie poziomu cholesterolu i trójglicerydów oraz zwiększenie apetytu.
Zaburzenia psychiczne
Kortykosteroidy mogą wywoływać różnorodne zaburzenia psychiczne: depresję, drażliwość, euforię, zwiększony napęd, psychozę, manię, omamy, chwiejność emocjonalną, lęk, zaburzenia snu, a nawet skłonności samobójcze. Jeśli zauważysz u siebie niepokojące zmiany w nastroju lub zachowaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Zaburzenia układu nerwowego
Może wystąpić rzekomy guz mózgu (objawy podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego bez obecności guza), pojawienie się objawów ukrytej padaczki lub zwiększenie częstości napadów u osób z padaczką.
Zaburzenia oka
Długotrwałe stosowanie może prowadzić do rozwoju zaćmy (szczególnie zaćmy tylnej podtorebkowej) lub jaskry. Możliwe jest pogorszenie istniejących zakażeń oczu, owrzodzeń rogówki, a w rzadkich przypadkach perforacja twardówki czy wytrzeszcz. Jeśli zauważysz pogorszenie widzenia lub nieostre widzenie, zgłoś to lekarzowi.
Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego
Może wystąpić nadciśnienie tętnicze, zwiększone ryzyko miażdżycy i zakrzepicy, zapalenie naczyń oraz zwiększona łamliwość drobnych naczyń krwionośnych (co objawia się łatwym powstawaniem siniaków).
Zaburzenia przewodu pokarmowego
Kortykosteroidy zwiększają ryzyko wystąpienia wrzodów żołądka i jelit oraz krwawień z przewodu pokarmowego. Może również wystąpić zapalenie trzustki czy niestrawność.
Zaburzenia skóry
Na skórze mogą pojawić się rozstępy, zanik skóry, teleangiektazje (rozszerzone drobne naczynia krwionośne widoczne przez skórę), wybroczyny, wylewy krwi, nadmierne owłosienie, trądzik steroidowy czy zmiany pigmentacyjne.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
Możliwe są: osłabienie i zanik mięśni (miopatia), osteoporoza (nawet przy krótkotrwałym stosowaniu), jałowe martwice kości, problemy ze ścięgnami (zapalenie, a nawet zerwanie ścięgna), zahamowanie wzrostu u dzieci. Zbyt szybkie zmniejszenie dawki może powodować bóle mięśni i stawów.
Zaburzenia układu odpornościowego i infekcje
Ze względu na działanie immunosupresyjne zwiększa się ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych i pasożytniczych. Objawy zakażeń mogą być zamaskowane. Mogą reaktywować się ukryte infekcje, takie jak gruźlica. Możliwe są reakcje alergiczne, a w rzadkich przypadkach ciężkie reakcje anafilaktyczne.
Inne działania niepożądane
Może wystąpić opóźnione gojenie się ran, zaburzenia miesiączkowania, umiarkowana leukocytoza (zwiększenie liczby białych krwinek) czy policytemia (zwiększenie liczby czerwonych krwinek).
Ważne: To nie jest pełna lista wszystkich możliwych działań niepożądanych. Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, które nie zostały wymienione, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Nie są znane przypadki ostrego zatrucia deksametazonem po jednorazowym przyjęciu zbyt dużej dawki. Nie istnieje specyficzne antidotum (odtrutka) na deksametazon. W przypadku przewlekłego przedawkowania (długotrwałego stosowania zbyt dużych dawek) można spodziewać się nasilenia działań niepożądanych, szczególnie tych dotyczących układu hormonalnego, metabolizmu i równowagi elektrolitowej.
Jeśli przypadkowo przyjąłeś zbyt dużą dawkę leku, skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala, zabierając ze sobą opakowanie leku.
Jak przechowywać lek?
Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Najważniejsze informacje, które musisz zapamiętać
- Nigdy nie przerywaj nagle leczenia – może to być niebezpieczne, szczególnie po długotrwałym stosowaniu. Dawkę należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza.
- Przyjmuj lek zgodnie z zaleceniami lekarza – zazwyczaj rano, podczas posiłku lub po posiłku, popijając dużą ilością płynu.
- Informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach – deksametazon wchodzi w interakcje z wieloma innymi preparatami.
- Unikaj kontaktu z osobami chorymi na ospę wietrzną lub odrę – jeśli taki kontakt nastąpi, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
- Noś przy sobie kartę informującą o zażywaniu kortykosteroidów – jest to szczególnie ważne w przypadkach nagłych.
- Zgłaszaj lekarzowi wszelkie infekcje i nietypowe objawy – lek może maskować objawy zakażeń.
- Regularnie kontroluj ciśnienie krwi i poziom cukru we krwi – jeśli masz cukrzycę lub nadciśnienie.
- Pamiętaj o regularnych wizytach kontrolnych – przy długotrwałym leczeniu zalecane są badania wzroku co trzy miesiące.
Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy
Ten lek zawiera laktozę (137 mg w każdej tabletce 1 mg). Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.
Zamienniki Dexamethasone Zentiva
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Dexamethasone Zentiva, tabletki, 1 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Dexamethasone Zentiva dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Dexamethasone Zentiva stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Dexamethasone Zentiva to: |
| Kategorie | |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Dexamethasone Zentiva jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Dexamethasone Zentiva jest Pabi-Dexamethason |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Dexamethasone Zentiva
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Dexamethasone Zentiva w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Dexamethasone Zentiva
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Dexamethasone Zentiva?
FAQ
Czy można nagle przerwać przyjmowanie Dexamethasone Zentiva?
Nie, nigdy nie należy nagle przerywać stosowania tego leku, szczególnie po długotrwałym leczeniu. Może to prowadzić do ostrej niewydolności nadnerczy, która jest stanem zagrażającym życiu. Dawkę należy zawsze zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza.
Jak długo działa deksametazon w organizmie?
Deksametazon ma długi biologiczny okres półtrwania wynoszący ponad 36 godzin, co oznacza że działa w organizmie przez długi czas po przyjęciu dawki. Dlatego zazwyczaj wystarcza podanie leku raz dziennie.
Czy podczas leczenia deksametazonem można się szczepić?
Nie należy przyjmować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje (od około 8 tygodni przed do 2 tygodni po szczepieniu). Możliwe są szczepienia szczepionkami z zabitych drobnoustrojów, ale odpowiedź immunologiczna może być osłabiona.
Dlaczego podczas leczenia kortykosteroidami trzeba uważać na ospę wietrzną?
Kortykosteroidy osłabiają układ odpornościowy, przez co choroby wirusowe jak ospa wietrzna czy odra mogą przebiegać bardzo ciężko i powodować poważne powikłania. Jeśli podczas leczenia miałeś kontakt z osobą chorą na ospę wietrzną lub odrę, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Czy deksametazon powoduje przyrost masy ciała?
Tak, długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może prowadzić do zwiększenia masy ciała. Jest to spowodowane zwiększonym apetytem, zatrzymaniem wody i sodu w organizmie oraz zmianami w metabolizmie. Charakterystyczna jest otyłość tułowia przy szczupłych kończynach (zespół Cushinga).
Jak deksametazon wpływa na kości?
Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów zwiększa ryzyko osteoporozy, czyli zmniejszenia gęstości kości, co może prowadzić do złamań. Lekarz może zalecić suplementację wapnia i witaminy D oraz odpowiednią aktywność fizyczną jako profilaktykę.
Czy można prowadzić samochód podczas leczenia tym lekiem?
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów. Jeśli jednak wystąpią działania niepożądane takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy senność, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Co zrobić jeśli wystąpi infekcja podczas leczenia?
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Kortykosteroidy osłabiają układ odpornościowy i mogą maskować objawy infekcji, przez co zakażenia mogą rozwijać się szybciej i przebiegać ciężej. Może być konieczne dodatkowe leczenie przeciwinfekcyjne.
Nie daj się jesieni
