Przed rozpoczęciem leczenia Naklofenaem należy poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:
Przewód pokarmowy
Stosowanie Naklofenu, jak i innych NLPZ, może prowadzić do krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego, które mogą być niebezpieczne dla życia. Te powikłania mogą wystąpić w każdym momencie leczenia, często bez wcześniejszych objawów ostrzegawczych. Ryzyko jest większe u osób starszych, u pacjentów z chorobą wrzodową w przeszłości oraz przy stosowaniu wyższych dawek. Jeśli zauważysz jakiekolwiek nietypowe objawy brzuszne, krwawe wymioty, czarne stolce lub silny ból brzucha, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Jeśli masz w przeszłości problemy z przewodem pokarmowym, lekarz może zalecić dodatkowe leki osłonowe, takie jak inhibitory pompy protonowej.
Układ krążenia
Diklofenak, szczególnie stosowany w wysokich dawkach i przez długi czas, może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru. Z tego powodu lek ten jest przeciwwskazany u osób z chorobami serca i naczyń krwionośnych. Jeśli masz nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, wysokie cholesterol, palisz papierosy lub masz inne czynniki ryzyka chorób serca, poinformuj o tym lekarza.
Wątroba i nerki
Naklofen może wpływać na pracę wątroby i nerek. Podczas długotrwałego stosowania konieczne jest regularne monitorowanie wyników badań. Jeśli masz zaburzenia czynności wątroby lub nerek, lekarz musi ściśle kontrolować Twój stan zdrowia. W przypadku utrzymujących się nieprawidłowości w badaniach lub pojawienia się objawów takich jak żółtaczka, lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia.
Reakcje alergiczne
Naklofen może wywoływać reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne, nawet jeśli wcześniej nie miałeś problemów z tym lekiem. Objawy mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu czy ból w klatce piersiowej. W razie wystąpienia takich objawów natychmiast przerwij stosowanie leku i skontaktuj się z lekarzem.
Osoby starsze
Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej narażeni na działania niepożądane, dlatego zaleca się u nich stosowanie najmniejszych skutecznych dawek i szczególnie uważne monitorowanie.
Miejsce wstrzyknięcia
Należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących wykonywania wstrzyknięć domięśniowych, aby uniknąć powikłań w miejscu podania, takich jak osłabienie mięśni, martwica tkanek czy zespół Nicolaua.