Medoxa

W jakich chorobach stosuje się Medoxa?

Medoxa jest lekiem o bardzo szerokim zastosowaniu. Stosuje się ją w wielu różnych schorzeniach wymagających ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidów:

Terapia zastępcza

Medoxa jest stosowana w niewydolności kory nadnerczy (np. choroba Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy, stan po usunięciu nadnerczy) po zakończeniu wzrostu. Lek stosuje się także w stanach stresowych u osób po długotrwałej terapii kortykosteroidami.

Choroby reumatyczne

Lek jest szeroko stosowany w aktywnych fazach chorób reumatycznych, takich jak:

• Toczeń rumieniowaty układowy – choroba autoimmunologiczna obejmująca wiele narządów.
• Reumatoidalne zapalenie stawów – szczególnie w ciężkich, postępujących postaciach z szybkim zniszczeniem stawów.
• Zapalenie wielomięśniowe – choroba powodująca osłabienie i bóle mięśni.
• Zapalenie naczyń – w tym guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera.
• Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa obejmujące inne stawy.
• Łuszczycowe zapalenie stawów.
• Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów – u dzieci i młodzieży.

Choroby układu oddechowego

Medoxa jest stosowana w:

• Astmie oskrzelowej – jednocześnie z lekami rozszerzającymi oskrzela.
• Zaostrzeniu POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) – zalecany czas leczenia do 10 dni.
• Śródmiąższowych chorobach płuc – takich jak ostre zapalenie pęcherzyków płucnych, zwłóknienie płuc, przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc.
• Sarkoidozie płuc w stadium drugiego i trzeciego – w przewlekłych postaciach z dusznością, kaszlem i pogorszeniem parametrów czynnościowych płuc.
• Profilaktyce zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków.

Choroby alergiczne

Lek stosuje się w:

• Ciężkich postaciach kataru siennego i alergicznego nieżytu nosa – gdy leczenie glikokortykosteroidami podawanymi donosowo nie przynosi efektu.
• Obrzęku Quinckego – nagłym obrzęku błon śluzowych.
• Ostrej pokrzywce i reakcjach anafilaktoidalnych.

Choroby skóry

Medoxa jest stosowana w ciężkich chorobach skóry, których nie można odpowiednio leczyć kortykosteroidami stosowanymi miejscowo:

• Reakcje alergiczne – ostra pokrzywka, alergiczny wyprysk kontaktowy.
• Ciężkie dermatozy – wielopostaciowy rumień wysiękowy, zespół Lyella, zespół Sweeta.
• Wyprysk atopowy i kontaktowy.
• Choroby pęcherzowe – pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy.
• Zapalenia naczyń skóry.
• Choroby autoimmunologiczne skóry – zapalenie skórno-mięśniowe, twardzina układowa, toczeń rumieniowaty.
• Łuszczyca krostkowa, erytrodermia.
• Dermatozy ciążowe – opryszczka ciążowa, liszajec opryszczkowaty.

Choroby krwi i onkologia

Lek stosuje się w:

• Autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej – gdy organizm niszczy własne krwinki czerwone.
• Idiopatycznej plamicy małopłytkowej (choroba Werlhofa).
• Ostrej białaczce limfoblastycznej.
• Chorobie Hodgkina, chłoniakach nieziarniczych, szpiczaku mnogim.
• Hiperkalcemii związanej z chorobą nowotworową.
• Profilaktyce i leczeniu wymiotów wywołanych chemioterapią.
• Terapii paliatywnej chorób nowotworowych – w celu złagodzenia objawów takich jak brak apetytu, nadmierna utrata wagi, ogólne osłabienie.

Choroby neurologiczne

Medoxa jest stosowana w:

• Miastenii – chorobie powodującej osłabienie mięśni.
• Przewlekłym zespole Guillaina-Barrégo.
• Zespole Tolosa-Hunta.
• Polineuropatii związanej z gammapatią monoklonalną.
• Stwardnieniu rozsianym – przy doustnym stopniowym zmniejszaniu dawek po wcześniejszym podawaniu dużych dawek glikokortykosteroidów dożylnie w przebiegu ostrego rzutu choroby.
• Zespole Westa – napadach padaczkowych u niemowląt.

Choroby oczu

Lek stosuje się w chorobach układowych obejmujących oczy oraz w procesach immunologicznych w obrębie oczodołu i oka, takich jak:

• Neuropatia nerwu wzrokowego.
• Choroba Behçeta, sarkoidoza, orbitopatia endokrynologiczna.
• Odrzucenie przeszczepu oka.
• Zapalenie twardówki, nadtwardówki, rogówki, błony naczyniowej oka – gdy leczenie miejscowe jest nieskuteczne.
• Alergiczne zapalenie spojówek.

Choroby przewodu pokarmowego

Medoxa jest stosowana w:

• Wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego.
• Chorobie Leśniowskiego-Crohna – w okresach zaostrzenia.
• Autoimmunologicznym zapaleniu wątroby.
• Oparzeniu przełyku.

Choroby nerek

Lek stosuje się w:

• Kłębuszkowym zapaleniu nerek – w tym w postaciach submikroskopowych i szybko postępujących.
• Zespole nerczycowym.
• Idiopatycznym włóknieniu zaotrzewnowym.