Popularne

Encortolon to lek w formie tabletek, którego głównym składnikiem jest prednizolon – syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym. Lek stosowany jest w celu łagodzenia objawów zapalenia, nie wpływając bezpośrednio na jego przyczynę. Encortolon działa poprzez hamowanie gromadzenia się komórek zapalnych w obszarze zapalenia, co prowadzi do zmniejszenia obrzęków. Dodatkowo, lek wykazuje działanie immunosupresyjne, hamując komórkowe reakcje immunologiczne.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Encortolon to lek zawierający prednizolon w dawce 5 mg w jednej tabletce. Prednizolon należy do grupy leków zwanych glikokortykosteroidami, które są syntetycznymi odpowiednikami hormonów naturalnie wytwarzanych przez nadnercza. Lek ten działa silnie przeciwzapalnie i immunosupresyjnie, co oznacza, że hamuje procesy zapalne w organizmie oraz wpływa na funkcjonowanie układu odpornościowego.
Tabletki Encortolon są białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie z obu stron i posiadają jednostronne oznakowanie. Każda tabletka zawiera laktozę jako substancję pomocniczą, co jest istotne dla osób z nietolerancją tego cukru.
Encortolon jest lekiem na receptę stosowanym w bardzo szerokim zakresie schorzeń. Lek przepisywany jest głównie wtedy, gdy inne metody leczenia okazują się nieskuteczne lub gdy stan zdrowia pacjenta wymaga szybkiej interwencji.
Lek stosuje się w niewydolności kory nadnerczy (chorobie Addisona), gdy organizm nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów nadnerczowych. Encortolon pomaga również w leczeniu zespołu nadnerczowo-płciowego, czyli wrodzonej hiperplazji nadnerczy, gdzie dochodzi do nadmiernej produkcji androgenów. W tych przypadkach lek zastępuje brakujące hormony lub koryguje ich nieprawidłową produkcję.
Prednizolon skutecznie łagodzi objawy ciężkich reakcji alergicznych, które nie reagują na standardowe leczenie. Stosuje się go w całorocznym lub sezonowym alergicznym nieżycie nosa, chorobie posurowiczej oraz w reakcjach nadwrażliwości na leki. W przypadku tocznia rumieniowatego układowego i innych chorób z grupy kolagenoz lek pomaga kontrolować nadmierną aktywność układu odpornościowego.
Encortolon znajduje zastosowanie w leczeniu ciężkich schorzeń skóry, takich jak pęcherzyca, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ciężka łuszczyca czy zespół Stevensa-Johnsona. Pomaga także w atopowym zapaleniu skóry, kontaktowym zapaleniu skóry oraz innych stanach zapalnych skóry, które nie reagują na miejscowe leczenie.
W okresach zaostrzenia wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz choroby Crohna-Leśniowskiego prednizolon pomaga zmniejszyć stan zapalny w jelitach. Należy jednak pamiętać, że długotrwałe stosowanie leku w tych schorzeniach nie jest zalecane.
Lek stosuje się w leczeniu różnych zaburzeń krwi, w tym idiopatycznej plamicy małopłytkowej (choroby Werlhofa) u dorosłych, niedokrwistości hemolitycznej nabytej oraz niedokrwistości aplastycznej wrodzonej. Prednizolon pomaga również w białaczkach i chłoniakach jako element terapii skojarzonej.
Encortolon przepisywany jest w astmie oskrzelowej, szczególnie w ciężkich zaostrzeniach. Stosuje się go także w sarkoidozie, berylozie, zespole Löfflera oraz w piorunującej lub rozsianej gruźlicy płuc, zawsze w połączeniu z odpowiednim leczeniem przeciwprątkowym.
W okulistyce prednizolon znajduje zastosowanie w leczeniu ciężkich stanów zapalnych oka, takich jak zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zapalenie naczyniówki i siatkówki czy zapalenie nerwu wzrokowego. Lek pomaga również w alergicznym zapaleniu spojówek oraz zapaleniu rogówki niezwiązanym z zakażeniem wirusowym lub grzybiczym.
W reumatologii Encortolon stosuje się jako leczenie wspomagające w stanach zaostrzenia reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz łuszczycowego zapalenia stawów. Pomaga także w ostrym dnawie zapaleniu stawów oraz w stanach zapalnych po urazach.
W neurologii lek znajduje zastosowanie głównie w stwardnieniu rozsianym w okresach zaostrzenia, gdzie pomaga zmniejszyć nasilenie objawów i przyspieszyć powrót do zdrowia.
Prednizolon stosuje się w celu wywołania diurezy, czyli zwiększonego wydalania moczu, lub uzyskania remisji w przypadku białkomoczu w idiopatycznym zespole nerczycowym bez mocznicy.
Dawkowanie Encortolonu jest ściśle indywidualne i zależy od rodzaju choroby, jej nasilenia oraz odpowiedzi organizmu na leczenie. Lekarz ustala dawkę specjalnie dla Ciebie, dlatego nigdy nie zmieniaj jej samodzielnie.
Encortolon najlepiej przyjmować rano, zgodnie z naturalnym rytmem dobowym wydzielania hormonów przez organizm. Tabletki należy połykać w całości podczas posiłku, co zmniejsza ryzyko podrażnienia żołądka. Nie należy dzielić tabletek.
Zwykle stosowane dawki u dorosłych wahają się od 5 mg do 60 mg na dobę. W niektórych ciężkich przypadkach dawka może być zwiększona maksymalnie do 250 mg na dobę. W niektórych schorzeniach lek może być podawany częściej niż raz dziennie.
W przypadku stwardnienia rozsianego w okresie zaostrzenia stosuje się szczególny schemat: 200 mg na dobę przez 7 dni, a następnie 80 mg na dobę przez miesiąc.
U dzieci dawkę ustala się na podstawie masy ciała. Zazwyczaj wynosi ona od 0,14 mg do 2 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzielona na trzy lub cztery dawki.
Po uzyskaniu poprawy stanu zdrowia lekarz będzie stopniowo zmniejszał dawkę do najmniejszej skutecznej. Bardzo ważne jest, aby nigdy nie przerywać leczenia nagle, ponieważ może to prowadzić do poważnych powikłań, w tym niewydolności nadnerczy. Dawkę należy zawsze zmniejszać powoli, pod kontrolą lekarza.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie Encortolonu jest bezwzględnie zabronione:
W niektórych sytuacjach leczenie Encortolonem wymaga wzmożonej czujności i regularnej kontroli lekarskiej. Należy poinformować lekarza, jeśli:
Długotrwałe stosowanie prednizolonu może prowadzić do zaćmy, jaskry z możliwością uszkodzenia nerwów wzrokowych oraz zwiększać ryzyko wtórnych zakażeń oka. Jeśli zauważysz nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, natychmiast skonsultuj się z lekarzem. Może być konieczna wizyta u okulisty.
Prednizolon w dużych dawkach może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, zatrzymywanie wody i sodu w organizmie oraz zwiększone wydalanie potasu. U niektórych pacjentów może to prowadzić do obrzęków i problemów z sercem.
Lek może podwyższać poziom cukru we krwi i zmniejszać tolerancję glukozy. Jeśli masz cukrzycę, może być konieczne zwiększenie dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.
Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli masz lub miałeś wrzód żołądka lub dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, uchyłkowatość jelit lub świeże zespolenia jelitowe. Prednizolon może maskować objawy perforacji, czyli przedziurawienia przewodu pokarmowego, dlatego objawy zapalenia otrzewnej mogą być słabo widoczne lub w ogóle nie wystąpić.
Długotrwałe stosowanie prednizolonu może prowadzić do utraty masy kostnej i osteoporozy. Lekarz może zalecić suplementację wapnia i witaminy D oraz odpowiednie ćwiczenia fizyczne.
U pacjentów z twardziną układową istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia twardzinowego przełomu nerkowego, potencjalnie śmiertelnego powikłania. Wymaga to regularnego kontrolowania ciśnienia krwi i czynności nerek.
Prednizolon może maskować objawy zakażenia, zmniejszać odporność i utrudniać jego lokalizację. Nie należy szczepić się żywymi szczepionkami wirusowymi podczas leczenia. Jeśli masz gruźlicę w wywiadzie lub dodatnią próbę tuberkulinową, wymagana jest szczególna ostrożność i ewentualnie profilaktyczne leczenie przeciwprątkowe.
W sytuacjach zwiększonego stresu, takich jak choroba, uraz czy zabieg operacyjny, może być konieczne tymczasowe zwiększenie dawki prednizolonu. Zawsze poinformuj lekarza o planowanym zabiegu lub nagłej chorobie.
Podczas leczenia prednizolonem mogą wystąpić różne zaburzenia psychiczne, w tym euforia, bezsenność, nagłe zmiany nastroju, ciężka depresja czy objawy psychozy. Jeśli masz w przeszłości problemy psychiczne, ryzyko ich nasilenia jest większe. Poinformuj lekarza o wszelkich zmianach w samopoczuciu psychicznym.
Dzieci leczone długotrwale prednizolonem wymagają regularnej kontroli wzrostu i rozwoju, ponieważ lek może zahamować wzrost.
Jeśli masz rzadko występującą dziedziczną nietolerancję galaktozy, brak laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinieneś przyjmować tego leku, ponieważ zawiera on laktozę.
Encortolon może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach.
Jednoczesne stosowanie prednizolonu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (jak ibuprofen, naproksen) lub aspiryną znacząco zwiększa ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Podobnie działa alkohol, którego należy unikać podczas leczenia.
Stosowanie prednizolonu z amfoterycyną B, lekami moczopędnymi czy inhibitorami anhydrazy węglanowej może prowadzić do niebezpiecznej hipokaliemii, czyli zbyt niskiego poziomu potasu we krwi. Może to powodować przerost mięśnia sercowego i zastoinową niewydolność krążenia.
Prednizolon może zmieniać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna, acenokumarol czy heparyna. Zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Konieczne jest regularne kontrolowanie czasu protrombinowego i dostosowywanie dawek.
Prednizolon osłabia działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. Jeśli masz cukrzycę, może być konieczne zwiększenie dawki tych leków.
Niektóre leki, takie jak efedryna, rytonawir czy leki indukcyjne enzymy wątrobowe (np. fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna), mogą przyspieszać metabolizm prednizolonu i zmniejszać jego skuteczność. Z kolei doustne leki antykoncepcyjne zawierające estrogeny mogą wydłużać okres półtrwania prednizolonu i nasilać jego działanie.
Podczas leczenia prednizolonem nie wolno stosować żywych szczepionek wirusowych, ponieważ istnieje ryzyko rozwoju choroby. Podanie inaktywowanych szczepionek może nie wywołać oczekiwanej odpowiedzi immunologicznej.
Prednizolon zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca i toksyczności po glikozydach nasercowych, takich jak digoksyna.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać zaburzenia psychiczne związane ze stosowaniem prednizolonu i nie należy ich stosować do leczenia tego powikłania.
Prednizolon może także wchodzić w interakcje z lekami przeciwtarczycowymi, hormonami tarczycy, asparaginazą, meksyletyną, izoniazydem, salicylanami oraz lekami blokującymi płytkę motoryczną. W każdym przypadku lekarz oceni konieczność modyfikacji dawek lub zmiany leczenia.
Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza. Badania na zwierzętach wykazały, że kortykosteroidy mogą powodować rozszczepy podniebienia, poronienia, niewydolność łożyska i zahamowanie rozwoju płodu. U ludzi istnieją dane wskazujące na zwiększone ryzyko niewydolności łożyska, niskiej wagi urodzeniowej i śmierci płodu.
Encortolon może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.
Prednizolon przenika do mleka matki. Uważa się, że dawka do 5 mg na dobę nie powoduje działań niepożądanych u dziecka. Jednak stosowanie większych dawek może spowodować zahamowanie wzrostu lub zahamowanie wydzielania hormonów kory nadnerczy u niemowlęcia.
Jeśli konieczne jest długotrwałe stosowanie większych dawek prednizolonu, lekarz może zalecić zaprzestanie karmienia piersią.
Niektóre działania niepożądane Encortolonu, takie jak drgawki, zawroty głowy, bóle głowy, niewyraźne lub podwójne widzenie oraz zaburzenia psychiczne, mogą zaburzyć zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jeśli wystąpią u Ciebie takie objawy, nie prowadź pojazdów i nie obsługuj maszyn do czasu ustąpienia dolegliwości.
Jak każdy lek, Encortolon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Krótkotrwałe stosowanie prednizolonu rzadko powoduje działania niepożądane. Ryzyko jest znacznie większe przy długotrwałym leczeniu, szczególnie dużymi dawkami.
Długotrwałe stosowanie prednizolonu może prowadzić do wtórnej niewydolności kory nadnerczy, szczególnie u pacjentów otrzymujących dawki powyżej 5 mg na dobę. Może wystąpić zespół Cushinga, charakteryzujący się okrągłą twarzą, odkładaniem tłuszczu na karku i tułowiu, rozstępami skórnymi. U dzieci może dojść do zahamowania wzrostu. Możliwe są także zaburzenia cyklu miesiączkowego, zmniejszona tolerancja węglowodanów i ujawnienie się cukrzycy.
Prednizolon może powodować ujemny bilans azotowy, hiperglikemię (podwyższony poziom cukru we krwi), zwiększenie masy ciała oraz zwiększone łaknienie.
Najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych tygodni leczenia. Mogą wystąpić objawy schizofrenii, manii lub majaczenie. Działania te są zależne od dawki, a najbardziej narażone są kobiety i pacjenci z toczniem rumieniowatym.
Możliwe są zawroty głowy, bóle głowy, drgawki oraz wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego z tarczą zastoinową, co najczęściej występuje u dzieci po zbyt szybkim zmniejszeniu dawki.
Długotrwałe leczenie może prowadzić do zaćmy podtorebkowej tylnej, która występuje u 2,5 do 60% pacjentów, najczęściej u dzieci. Może wystąpić także zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, jaskra (zwykle po leczeniu trwającym co najmniej rok), wytrzeszcz oraz nieostre widzenie.
Prednizolon może powodować owrzodzenie żołądka i jelit oraz ich następstwa: perforacje i krwawienia. Możliwe jest również zapalenie trzustki, wzdęcia, wrzodziejące zapalenie przełyku, zaburzenia trawienia i nudności.
Na skórze mogą pojawić się rozstępy skórne, trądzik, utrudnione gojenie ran, wybroczyny i wylewy krwawe, rumień oraz nasilone pocenie.
Możliwe jest osłabienie mięśni, miopatia steroidowa (częściej u kobiet, zwykle rozpoczyna się od mięśni bioder i rozszerza się na barki), utrata masy mięśniowej, osteoporoza, kompresyjne złamania kręgosłupa, aseptyczna martwica głowy kości udowej i ramiennej oraz patologiczne złamania kości długich.
Mogą wystąpić: zespoły zakrzepowo-zatorowe, bradykardia (po dużych dawkach), reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości, złe samopoczucie, zaburzenia snu, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej (retencja sodu i płynów, utrata potasu, zasadowica hipokaliemiczna, nadciśnienie).
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem. Nie przerywaj leczenia samodzielnie, ponieważ może to być niebezpieczne. Lekarz oceni sytuację i zdecyduje o ewentualnej modyfikacji leczenia.
Niektóre działania niepożądane można złagodzić poprzez odpowiednie postępowanie, na przykład przyjmowanie leku podczas posiłku zmniejsza podrażnienie żołądka, a suplementacja wapnia i witaminy D może zmniejszyć ryzyko osteoporozy.
Nawet bardzo duże jednorazowe dawki kortykosteroidów zwykle nie powodują objawów ostrego przedawkowania. Jednak długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek może prowadzić do licznych zaburzeń charakterystycznych dla nadmiernej aktywności hormonów kory nadnerczy.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Nie ma swoistego antidotum na przedawkowanie prednizolonem.
Encortolon należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Substancją czynną leku jest prednizolon. Jedna tabletka zawiera 5 mg prednizolonu.
Substancje pomocnicze to: laktoza jednowodna (82,6 mg w jednej tabletce), skrobia ziemniaczana, żelatyna i magnezu stearynian.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Encortolon, tabletki, 5 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Encortolon dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Encortolon stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Encortolon to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 5 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Encortolon jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Nie, nagłe przerwanie leczenia Encortolonem może spowodować wystąpienie niewydolności kory nadnerczy. Dawkę należy zawsze zmniejszać stopniowo, pod kontrolą lekarza.
Nie należy szczepić się żywymi szczepionkami wirusowymi podczas leczenia Encortolonem. Podanie inaktywowanych szczepionek może nie wywołać oczekiwanej odpowiedzi immunologicznej.
Encortolon może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Zawsze należy poinformować lekarza o ciąży lub jej planowaniu.
Czas bezpiecznego stosowania zależy od wskazań i dawki. Długotrwałe leczenie zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Lekarz ustala optymalny czas terapii i regularnie monitoruje stan pacjenta.
Nie, jednoczesne stosowanie prednizolonu i alkoholu znacząco zwiększa ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego.
Tak, prednizolon może podwyższać poziom glukozy we krwi i zmniejszać tolerancję węglowodanów. U osób z cukrzycą może być konieczne zwiększenie dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.
Jeśli zapomniałeś przyjąć dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, chyba że zbliża się czas na kolejną dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.


Nie daj się jesieni