Leczenie profilaktyczne, nie doraźne
Pacjenci muszą rozumieć, że Budesonide Easyhaler to lek profilaktyczny, który należy stosować regularnie, nawet gdy nie występują objawy astmy. Leczenia nie wolno nagle przerywać. Przy nagłych napadach duszności zawsze należy używać szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela.
Niewydolność kory nadnerczy
Pacjenci, którzy wcześniej długotrwale przyjmowali kortykosteroidy doustne lub wymagali leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, mogą mieć zaburzoną czynność nadnerczy. U tych osób istnieje ryzyko wystąpienia objawów niewydolności nadnerczy w sytuacjach dużego stresu (np. operacje, ciężkie choroby, urazy). W takich przypadkach może być konieczne podanie dodatkowych kortykosteroidów doustnych.
Zmiana z kortykosteroidów doustnych na wziewne
Przejście z leczenia kortykosteroidami doustnymi na wziewne wymaga szczególnej ostrożności i nadzoru lekarskiego. Odstawianie kortykosteroidów doustnych musi być stopniowe (np. zmniejszanie dawki o 2,5 mg prednizolonu miesięcznie). Podczas tego procesu mogą ujawnić się objawy wcześniej tłumione przez leki doustne, takie jak alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, wyprysk, bóle mięśni i stawów. U niektórych pacjentów może wystąpić niespecyficzne pogorszenie samopoczucia, pomimo poprawy czynności oddechowej – w takich sytuacjach należy kontynuować leczenie wziewnym budezonidem i dalsze odstawianie leków doustnych.
Paradoksalny skurcz oskrzeli
Rzadko po przyjęciu leku może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli, objawiający się nasileniem świszczącego oddechu i duszności. W takim przypadku należy natychmiast zastosować szybko działający wziewny lek rozszerzający oskrzela, przerwać stosowanie budezonidu i skonsultować się z lekarzem w celu zmiany leczenia.
Zakażenia dróg oddechowych
Bakteryjne zakażenia dróg oddechowych mogą powodować zaostrzenie astmy i wymagać zastosowania antybiotyków, zwiększenia dawki budezonidu lub krótkotrwałego leczenia kortykosteroidami doustnymi. Pacjenci z aktywną lub nieaktywną gruźlicą płuc oraz z grzybiczymi, wirusowymi lub innymi zakażeniami dróg oddechowych wymagają szczególnej opieki i obserwacji.
Działania ogólnoustrojowe
Chociaż kortykosteroidy wziewne są znacznie bezpieczniejsze niż doustne, przy długotrwałym stosowaniu, zwłaszcza w dużych dawkach, mogą wystąpić ogólnoustrojowe działania niepożądane. Należą do nich: zespół Cushinga (charakterystyczne zmiany wyglądu), zahamowanie czynności nadnerczy, opóźnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz rzadziej zaburzenia psychiczne (nadmierna aktywność, zaburzenia snu, lęk, depresja, agresja – szczególnie u dzieci). Dlatego tak ważne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki.
Zaburzenia widzenia
Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może prowadzić do zaburzeń widzenia, w tym zaćmy, jaskry czy centralnej chorioretinopatii surowiczej. Jeśli pacjent zauważy nieostre widzenie lub inne problemy ze wzrokiem, powinien skonsultować się z okulistą.
Kandydoza jamy ustnej
Podczas stosowania kortykosteroidów wziewnych może wystąpić zakażenie grzybicze (kandydoza) jamy ustnej i gardła. Ryzyko to można zmniejszyć przez dokładne płukanie jamy ustnej lub mycie zębów po każdej inhalacji. Kandydoza może wymagać leczenia lekami przeciwgrzybiczymi, a w niektórych przypadkach konieczne może być przerwanie leczenia.
Dzieci i młodzież
U dzieci długotrwale leczonych kortykosteroidami wziewnymi należy regularnie monitorować wzrost. Jeśli proces wzrostu jest spowolniony, należy rozważyć zmniejszenie dawki do najmniejszej zapewniającej skuteczną kontrolę astmy oraz skierowanie dziecka do specjalisty chorób układu oddechowego.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z chorobami nerek eliminacja kortykosteroidów może być spowolniona, co zwiększa ich stężenie w organizmie i ryzyko działań niepożądanych. U tych pacjentów należy regularnie kontrolować czynność osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.