Medoxa

Medoxa to preparat zawierający prednizon – syntetyczny glikokortykosteroid, czyli hormon kory nadnerczy. Lek ten działa na wiele procesów w organizmie: wpływa na metabolizm, równowagę elektrolitową (zawartość soli w organizmie) oraz czynność różnych tkanek. Medoxa jest stosowana w leczeniu wielu schorzeń, które wymagają ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów.

Prednizon zawarty w preparacie Medoxa to pochodna kortyzolu – naturalnego hormonu wytwarzanego przez organizm. Lek działa na kilka sposobów:

Działanie przeciwzapalne

Medoxa hamuje rozwój objawów zapalenia, nie wpływając jednak na jego przyczynę. Działa poprzez zmniejszenie gromadzenia się komórek zapalnych w miejscu stanu zapalnego oraz zmniejszenie przepuszczalności naczyń włosowatych, co prowadzi do zahamowania tworzenia się obrzęków.

Działanie immunosupresyjne

Lek zmniejsza aktywność układu odpornościowego, zapobiegając lub hamując komórkowe reakcje immunologiczne. Dlatego jest stosowany w chorobach autoimmunologicznych – takich, w których układ odpornościowy atakuje własne tkanki organizmu.

Wpływ na hormony

Medoxa hamuje wydzielanie hormonu ACTH przez przysadkę mózgową, co prowadzi do zmniejszenia produkcji kortykosteroidów i androgenów w korze nadnerczy. Z tego powodu lek może być stosowany jako terapia zastępcza u osób z niewydolnością kory nadnerczy.

Wpływ na metabolizm

Prednizon wpływa na metabolizm białek (może prowadzić do ich rozpad), węglowodanów (zwiększa poziom glukozy we krwi) oraz tłuszczy (może powodować nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej w organizmie). Może także zmniejszać stężenie wapnia w organizmie, co przy długotrwałym stosowaniu może prowadzić do osteoporozy.

Medoxa jest lekiem o bardzo szerokim zastosowaniu. Stosuje się ją w wielu różnych schorzeniach wymagających ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidów:

Terapia zastępcza

Medoxa jest stosowana w niewydolności kory nadnerczy (np. choroba Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy, stan po usunięciu nadnerczy) po zakończeniu wzrostu. Lek stosuje się także w stanach stresowych u osób po długotrwałej terapii kortykosteroidami.

Choroby reumatyczne

Lek jest szeroko stosowany w aktywnych fazach chorób reumatycznych, takich jak:

• Toczeń rumieniowaty układowy – choroba autoimmunologiczna obejmująca wiele narządów.
• Reumatoidalne zapalenie stawów – szczególnie w ciężkich, postępujących postaciach z szybkim zniszczeniem stawów.
• Zapalenie wielomięśniowe – choroba powodująca osłabienie i bóle mięśni.
• Zapalenie naczyń – w tym guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera.
• Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa obejmujące inne stawy.
• Łuszczycowe zapalenie stawów.
• Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów – u dzieci i młodzieży.

Choroby układu oddechowego

Medoxa jest stosowana w:

• Astmie oskrzelowej – jednocześnie z lekami rozszerzającymi oskrzela.
• Zaostrzeniu POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) – zalecany czas leczenia do 10 dni.
• Śródmiąższowych chorobach płuc – takich jak ostre zapalenie pęcherzyków płucnych, zwłóknienie płuc, przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc.
• Sarkoidozie płuc w stadium drugiego i trzeciego – w przewlekłych postaciach z dusznością, kaszlem i pogorszeniem parametrów czynnościowych płuc.
• Profilaktyce zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków.

Choroby alergiczne

Lek stosuje się w:

• Ciężkich postaciach kataru siennego i alergicznego nieżytu nosa – gdy leczenie glikokortykosteroidami podawanymi donosowo nie przynosi efektu.
• Obrzęku Quinckego – nagłym obrzęku błon śluzowych.
• Ostrej pokrzywce i reakcjach anafilaktoidalnych.

Choroby skóry

Medoxa jest stosowana w ciężkich chorobach skóry, których nie można odpowiednio leczyć kortykosteroidami stosowanymi miejscowo:

• Reakcje alergiczne – ostra pokrzywka, alergiczny wyprysk kontaktowy.
• Ciężkie dermatozy – wielopostaciowy rumień wysiękowy, zespół Lyella, zespół Sweeta.
• Wyprysk atopowy i kontaktowy.
• Choroby pęcherzowe – pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy.
• Zapalenia naczyń skóry.
• Choroby autoimmunologiczne skóry – zapalenie skórno-mięśniowe, twardzina układowa, toczeń rumieniowaty.
• Łuszczyca krostkowa, erytrodermia.
• Dermatozy ciążowe – opryszczka ciążowa, liszajec opryszczkowaty.

Choroby krwi i onkologia

Lek stosuje się w:

• Autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej – gdy organizm niszczy własne krwinki czerwone.
• Idiopatycznej plamicy małopłytkowej (choroba Werlhofa).
• Ostrej białaczce limfoblastycznej.
• Chorobie Hodgkina, chłoniakach nieziarniczych, szpiczaku mnogim.
• Hiperkalcemii związanej z chorobą nowotworową.
• Profilaktyce i leczeniu wymiotów wywołanych chemioterapią.
• Terapii paliatywnej chorób nowotworowych – w celu złagodzenia objawów takich jak brak apetytu, nadmierna utrata wagi, ogólne osłabienie.

Choroby neurologiczne

Medoxa jest stosowana w:

• Miastenii – chorobie powodującej osłabienie mięśni.
• Przewlekłym zespole Guillaina-Barrégo.
• Zespole Tolosa-Hunta.
• Polineuropatii związanej z gammapatią monoklonalną.
• Stwardnieniu rozsianym – przy doustnym stopniowym zmniejszaniu dawek po wcześniejszym podawaniu dużych dawek glikokortykosteroidów dożylnie w przebiegu ostrego rzutu choroby.
• Zespole Westa – napadach padaczkowych u niemowląt.

Choroby oczu

Lek stosuje się w chorobach układowych obejmujących oczy oraz w procesach immunologicznych w obrębie oczodołu i oka, takich jak:

• Neuropatia nerwu wzrokowego.
• Choroba Behçeta, sarkoidoza, orbitopatia endokrynologiczna.
• Odrzucenie przeszczepu oka.
• Zapalenie twardówki, nadtwardówki, rogówki, błony naczyniowej oka – gdy leczenie miejscowe jest nieskuteczne.
• Alergiczne zapalenie spojówek.

Choroby przewodu pokarmowego

Medoxa jest stosowana w:

• Wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego.
• Chorobie Leśniowskiego-Crohna – w okresach zaostrzenia.
• Autoimmunologicznym zapaleniu wątroby.
• Oparzeniu przełyku.

Choroby nerek

Lek stosuje się w:

• Kłębuszkowym zapaleniu nerek – w tym w postaciach submikroskopowych i szybko postępujących.
• Zespole nerczycowym.
• Idiopatycznym włóknieniu zaotrzewnowym.

Medoxa należy stosować dokładnie według zaleceń lekarza. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od rodzaju choroby, jej nasilenia oraz reakcji pacjenta na leczenie.

Sposób podawania

Tabletki Medoxa należy przyjmować doustnie, całe, popijając płynem. Najlepiej przyjmować lek rano.

Zasady dawkowania

Na początku leczenia stosuje się zazwyczaj względnie duże dawki początkowe, które w ostrych, ciężkich postaciach chorób muszą być wyższe niż w chorobach przewlekłych. Po uzyskaniu pożądanego efektu leczniczego wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki do najmniejszej skutecznej (zwykle od 5 do 15 mg prednizonu na dobę).

Ważne informacje

Nie należy nagle przerywać leczenia – przed planowanym odstawieniem leku dawkę należy zmniejszać stopniowo. Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do poważnych powikłań, w tym kryzysu nadnerczowego.

Lekarz ustali odpowiedni schemat dawkowania oznaczony jako SD: od „a” do „e” w zależności od wskazania i ciężkości choroby. Szczegółowe dawki są ustalane indywidualnie.

Medoxa nie może być stosowana w przypadku:

• Nadwrażliwości na prednizon lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.
• Układowych zakażeń grzybiczych.

W stanach zagrożenia życia nie ma innych przeciwwskazań do krótkotrwałego stosowania poza wymienionymi powyżej.

Jak każdy lek, Medoxa może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość występowania poniższych działań niepożądanych nie może być określona na podstawie dostępnych danych:

Zaburzenia hormonalne

• Zespół Cushinga – objawy obejmują charakterystyczne rozmieszczenie tkanki tłuszczowej (okrągła twarz, gromadzenie się tłuszczu na karku), rozstępy na skórze.
• Wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki – szczególnie niebezpieczna w sytuacjach stresowych.
• Ujawnienie cukrzycy – zwiększone zapotrzebowanie na insulinę u pacjentów z cukrzycą.
• Zaburzenia cyklu miesiączkowego.
• Hirsutyzm – nadmierne owłosienie typu męskiego u kobiet.

Zaburzenia metaboliczne

• Zwiększenie masy ciała.
• Zwiększone łaknienie.
• Ujemny bilans azotowy – związany z rozpadem białek.
• Zwiększenie stężenia glukozy we krwi i w moczu.

Zaburzenia psychiczne

Mogą wystąpić objawy schizofrenii, manii lub majaczenia. Zaburzenia psychiczne występują u 15 do 50 procent pacjentów, są zależne od dawki i pojawiają się najczęściej w ciągu pierwszych dwóch tygodni leczenia. Występują najczęściej u pacjentów leczonych dawkami 40 mg prednizonu na dobę lub wyższymi.

Układ kostno-mięśniowy

• Osteoporoza – zmniejszenie gęstości kości, zwiększone ryzyko złamań.
• Osłabienie mięśni.
• Zahamowanie wzrostu u dzieci – podczas długotrwałego stosowania.

Układ pokarmowy

• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
• Zwiększone ryzyko wrzodów i krwawień z przewodu pokarmowego, szczególnie w skojarzeniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ).

Układ sercowo-naczyniowy

• Nadciśnienie tętnicze.
• Zwiększone ryzyko zakrzepicy.

Inne działania niepożądane

• Zwiększone ryzyko infekcji – ze względu na działanie immunosupresyjne leku.
• Zaburzenia widzenia.
• Zaburzenia gojenia ran.
• Twardzinowy przełom nerkowy u pacjentów z twardziną skóry – objawy obejmują podwyższenie ciśnienia krwi i zmniejszenie wytwarzania moczu.

Długotrwałe leczenie

Podczas długotrwałego leczenia Medoxą konieczne jest regularne monitorowanie:

• Ciśnienia krwi.
• Poziomu glukozy we krwi.
• Poziomu elektrolitów (szczególnie potasu).
• Gęstości kości (ryzyko osteoporozy).
• Wzrostu u dzieci.

Ryzyko infekcji

Działanie immunosupresyjne leku zwiększa podatność na infekcje, w tym infekcje oportunistyczne. Lek może maskować objawy infekcji. W ciężkich chorobach zakaźnych Medoxa powinna być stosowana tylko w skojarzeniu z odpowiednią antybiotykoterapią.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Medoxa może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, takich jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia, zaburzenia psychiczne.

Ciąża i karmienie piersią

Lek może być stosowany w ciąży po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza. Prednizon jest stosowany w niektórych ciężkich chorobach skóry występujących w ciąży (opryszczka ciążowa, liszajec opryszczkowaty). Może wpływać na rozwój płodu.

Glikokortykoidy przenikają do mleka kobiecego. Należy zachować ostrożność podczas karmienia piersią.

Dzieci

Medoxa jest stosowana u dzieci w każdym wieku, w tym u niemowląt i wcześniaków, pod ścisłym nadzorem lekarza. Może powodować zahamowanie wzrostu u dzieci podczas długotrwałego stosowania, dlatego konieczne jest monitorowanie wzrostu.

Medoxa może wchodzić w liczne interakcje z różnymi grupami leków, w tym:

• NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) – zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
• Leki immunosupresyjne – mogą być stosowane w skojarzeniu.
• Antybiotyki.
• Leki przeciwzakrzepowe.
• Leki przeciwcukrzycowe – może zwiększyć zapotrzebowanie na insulinę.
• Leki wpływające na układ sercowo-naczyniowy.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Substancja czynna: prednizon (Prednisonum). Każda tabletka zawiera 25 mg prednizonu.

Substancje pomocnicze:

• Celuloza mikrokrystaliczna.
• Skrobia żelowana (kukurydziana).
• Sodu stearylofumaran.

Lek nie zawiera laktozy. Zawiera skrobię kukurydzianą żelowaną, ale nie zawiera glutenu.

Polpharma SA
Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański