Magnokal

Magnokal to lek o skojarzonym działaniu magnezu, potasu i kwasu asparaginowego. Uzupełnia niedobór tych substancji w organizmie oraz zapobiega rozwojowi ich deficytu zarówno w okresie zwiększonego zapotrzebowania, jak i w przypadku niedostatecznej ich podaży. Kwas asparaginowy bierze udział w metabolizmie komórek tkanki nerwowej, pełni rolę neuroprzekaźnika w ośrodkowym układzie nerwowym oraz wpływa pobudzająco na aktywność organizmu. Potas i magnez są jonami biorącymi udział w wielu przemianach metabolicznych organizmu.

Substancjami czynnymi leku są magnezu wodoroasparaginian czterowodny i potasu wodoroasparaginian półwodny.

1 tabletka zawiera:

• 250 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego (co odpowiada 17 mg jonów magnezu)
• 250 mg potasu wodoroasparaginianu półwodnego (co odpowiada 54 mg jonów potasu)

Substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana, powidon 25, magnezu stearynian.

Lek nie zawiera cukru.

• Leczenie wspomagające w chorobach układu krążenia i mięśnia sercowego
• W niemiarowości i nadpobudliwości serca – szczególnie na tle niedoborów magnezu i potasu
• W rekonwalescencji pozawałowej
• Profilaktycznie i leczniczo w stanach niedoboru magnezu i potasu
• W okresach zdrowienia po zabiegach chirurgicznych oraz przebytych chorobach zakaźnych
• Zatrucie glikozydami nasercowymi
• Uzupełniająco w czasie stosowania leków moczopędnych

Magnokal działa dzięki połączeniu trzech składników aktywnych:

• Kwas asparaginowy – bierze udział w metabolizmie komórek tkanki nerwowej, pełni rolę neuroprzekaźnika w ośrodkowym układzie nerwowym oraz wpływa pobudzająco na aktywność organizmu. Usprawnia pamięć, poprawia koncentrację i samopoczucie, łagodzi stany zmęczenia, poprawia rytm snu.
• Magnez – jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu, wpływa na proces skurczu mięśnia sercowego, stan pobudliwości nerwowo-mięśniowej i układ odpornościowy.
• Potas – warunkuje właściwą pobudliwość komórek oraz prawidłową pracę mięśni i układu krwionośnego.

Lek stosuje się doustnie od 2 do 6 tabletek na dobę w dwóch dawkach podzielonych, po posiłkach.

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Kiedy nie stosować leku Magnokal:

• Jeśli pacjent ma uczulenie na substancje czynne lub na którykolwiek z pozostałych składników leku
• Ciężka niewydolność nerek
• Zwiększone stężenie potasu lub magnezu w surowicy krwi
• Zakażenia dróg moczowych
• Zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (blok) serca
• Zmniejszenie częstości akcji serca (bradykardia)
• Myasthenia gravis – choroba charakteryzująca się osłabieniem i zmęczeniem mięśni
• Znaczne niedociśnienie tętnicze krwi

• Leku nie należy stosować w ostrym odwodnieniu, rozległym zniszczeniu tkanek (np. oparzenia dużych powierzchni ciała)
• Leku Magnokal nie należy stosować w czasie antybiotykoterapii i z innymi lekami zawierającymi potas
• Ostrożnie stosować w razie choroby wrzodowej żołądka
• Podczas stosowania leku należy monitorować stężenie potasu i magnezu w surowicy, przeprowadzić kontrolne badanie EKG oraz kontrolować czynność nerek
• U osób z niewydolnością nerek, przyjmujących inne preparaty potasu lub leki moczopędne oszczędzające potas należy liczyć się z koniecznością modyfikacji dawkowania zaleconą przez lekarza

Jak każdy lek, Magnokal może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niekiedy mogą wystąpić:

• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności i biegunka), które zwykle ustępują samoistnie
• Metaliczny smak w ustach
• Zaczerwienienie skóry
• Bezsenność
• Osłabienie mięśniowe

Duże dawki leku mogą wywołać zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

• Równoczesne stosowanie magnezu i antybiotyków z grupy tetracyklin oraz nitrofurantoiny osłabia ich wchłanianie – zaleca się stosować dwugodzinną przerwę pomiędzy podaniem leków
• Podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych pochodnych sulfonylomocznika z lekami zawierającymi magnez może spowodować zmniejszenie stężenia glukozy we krwi większe niż oczekiwane
• Sole potasu mogą osłabiać działanie glikozydów naparstnicy i powodować zaburzenia rytmu serca
• Równoczesne stosowanie soli potasu i leków moczopędnych oszczędzających potas, inhibitorów ACE lub leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych (np. indometacyny) może prowadzić do zbyt dużego stężenia potasu (hiperkaliemia)

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.