Popularne
Wybierz wariant produktu
Substancją czynną tabletek Milurit jest allopurynol. Allopurynol należy do grupy leków nazywanych inhibitorami enzymów. Substancje te są skuteczne w kontrolowaniu tempa niektórych zmian zachodzących w organizmie. Milurit stosuje się długotrwale w celu zapobiegania dnie moczanowej i może być stosowany w innych stanach związanych z nadmiarem kwasu moczowego w organizmie.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Milurit to lek zawierający allopurynol w dawce 200 mg, który pomaga obniżyć poziom kwasu moczowego we krwi i w moczu. Działa poprzez hamowanie działania enzymu zwanego oksydazą ksantynową, który odpowiada za wytwarzanie kwasu moczowego w organizmie. Dzięki temu zapobiega gromadzeniu się nadmiaru kwasu moczowego, który może prowadzić do problemów zdrowotnych.
Lek występuje w postaci białych lub szarawych, owalnych tabletek z napisem „E354″ na jednej stronie i linią podziału na drugiej. Tablety można dzielić na równe dawki, co ułatwia dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb.
Milurit jest stosowany w leczeniu stanów, w których organizm wytwarza zbyt dużo kwasu moczowego lub nie potrafi go prawidłowo usuwać. Główne wskazania do stosowania obejmują:
Lek jest przeznaczony dla osób z dnią moczanową, szczególnie gdy dieta sama nie wystarcza do kontrolowania poziomu kwasu moczowego. Pomaga w leczeniu jawnej dny oraz zapobiega jej powikłaniom, takim jak uszkodzenie nerek czy powstawanie kamieni moczanowych.
Milurit stosuje się w przypadku nawracającej kamicy nerkowej z kamieniami o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym, gdy inne metody leczenia (płyny, dieta) nie przynoszą efektów.
W przypadku chorób nowotworowych i zespołów mieloproliferacyjnych, gdzie komórki szybko się rozpadają (samoczynnie lub w wyniku leczenia chemioterapią), organizm wytwarza duże ilości kwasu moczowego. Milurit pomaga zapobiec powikłaniom związanym z nadmiernym poziomem kwasu moczowego.
Lek znajduje zastosowanie w leczeniu niektórych wrodzonych zaburzeń enzymatycznych prowadzących do nadprodukcji kwasu moczowego, takich jak zespół Lescha-Nyhana czy choroby spichrzeniowe glikogenu.
Milurit przyjmuje się doustnie, raz na dobę, po posiłku. Przyjmowanie leku po jedzeniu zmniejsza ryzyko dolegliwości żołądkowych. W przypadku dawek większych niż 300 mg na dobę, gdy pojawią się problemy żołądkowe, można podzielić dawkę na kilka mniejszych porcji w ciągu dnia.
Leczenie rozpoczyna się od małej dawki, zwykle 100 mg na dobę, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Dawkę zwiększa się stopniowo, jeśli jest to konieczne:
U dzieci poniżej 15 lat zalecana dawka to od 10 do 20 mg na kilogram masy ciała na dobę, maksymalnie 400 mg na dobę, podzielona na trzy dawki. Stosowanie u dzieci jest rzadko wskazane, głównie w przypadku białaczki i niektórych zaburzeń enzymatycznych.
U osób w podeszłym wieku oraz z zaburzoną czynnością nerek należy stosować mniejsze dawki. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek dawka może wynosić 100 mg na dobę lub być podawana w dłuższych odstępach czasu. Jeśli pacjent jest dializowany, zaleca się podanie 300-400 mg tuż po każdym zabiegu dializy.
Nie należy rozpoczynać leczenia podczas ostrego napadu dny, ponieważ może to wywołać kolejne napady. W pierwszym miesiącu leczenia zaleca się dodatkowe przyjmowanie leków przeciwzapalnych lub kolchicyny w celu zapobiegania napadom dny.
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Milurit jest nadwrażliwość (alergia) na allopurynol lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
Najważniejszym ostrzeżeniem dotyczącym Milurit jest możliwość wystąpienia poważnych reakcji skórnych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka. Są to ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje. Jeśli podczas leczenia pojawią się jakiekolwiek zmiany skórne (wysypka, zaczerwienienie, pęcherze), należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
U osób pochodzenia chińskiego (Han), tajskiego lub koreańskiego występuje zwiększone ryzyko ciężkich reakcji skórnych związane z obecnością allelu HLA-B*5801. Przed rozpoczęciem leczenia u osób z tych grup etnicznych zaleca się wykonanie testu genetycznego. Jeśli wynik jest pozytywny, nie należy rozpoczynać leczenia, chyba że nie ma innych opcji terapeutycznych.
Szczególną ostrożność należy zachować u osób z zaburzoną czynnością nerek lub wątroby. U takich pacjentów konieczne jest zmniejszenie dawki leku i regularne kontrolowanie funkcji tych narządów. Osoby z przewlekłą niewydolnością nerek jednocześnie stosujące leki moczopędne są szczególnie narażone na wystąpienie reakcji nadwrażliwości.
Podczas leczenia należy pić dużo płynów (co najmniej 2 litry dziennie), aby zapobiec powstawaniu kamieni. W rzadkich przypadkach może dojść do odkładania się złogów ksantyny w drogach moczowych, dlatego właściwe nawodnienie jest bardzo istotne.
Lek zawiera niewielką ilość sodu, ale jest to ilość tak mała, że można uznać go za produkt zasadniczo wolny od sodu.
Milurit może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych.
Jednoczesne stosowanie z azatiopryną lub 6-merkaptopuryną wymaga znacznego zmniejszenia dawki tych leków (do 25% pierwotnej dawki), ponieważ Milurit wydłuża ich działanie i może prowadzić do zatrucia.
Stosowanie ampicyliny lub amoksycyliny razem z allopurynolem zwiększa ryzyko wystąpienia wysypek skórnych. Jeśli to możliwe, zaleca się stosowanie innych antybiotyków.
Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych, szczególnie tiazydowych, zwiększa ryzyko reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u osób z upośledzoną czynnością nerek.
Bezpieczeństwo stosowania Milurit w ciąży nie jest w pełni udokumentowane. Lek można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a sama choroba stanowi zagrożenie dla matki lub dziecka. Decyzję o stosowaniu leku podczas ciąży powinien podjąć lekarz po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka.
Allopurynol i jego metabolit przechodzą do mleka matki, dlatego nie zaleca się stosowania Milurit podczas karmienia piersią.
Milurit może wywoływać senność, zawroty głowy i zaburzenia koordynacji ruchowej. Należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dopóki nie upewni się, że lek nie wpływa negatywnie na zdolność wykonywania tych czynności.
Jak każdy lek, Milurit może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych ma niewielkie nasilenie, ale niektóre mogą być poważne.
Mogą wystąpić nudności, wymioty i biegunka, szczególnie na początku leczenia. Przyjmowanie leku po posiłku znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia tych objawów.
Bardzo rzadko mogą wystąpić: zaburzenia widzenia, zawroty głowy, bóle głowy, bóle mięśniowe, zaburzenia czynności nerek, depresja, zaburzenia smaku.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek zmiany skórne, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Opisywano przypadki przyjęcia bardzo dużych dawek allopurynolu (nawet do 22,5 g) bez poważnych konsekwencji. Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę i zawroty głowy.
W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na odpowiednim nawodnieniu organizmu, które wspomaga wydalanie leku przez nerki. W razie potrzeby można zastosować hemodializę.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących przechowywania. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 3 lata.
Substancją czynną leku jest allopurynol w dawce 200 mg w jednej tabletce. Substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), żelatyna, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian.
Milurit 200 mg dostępny jest w butelkach ze szkła brunatnego zawierających 30, 50, 60, 70, 80, 90, 100 lub 120 tabletek.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Milurit, tabletki, 200 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Milurit dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Milurit stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Milurit to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 200 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Milurit jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Milurit to lek stosowany przewlekle, często przez wiele lat. Długość leczenia zależy od indywidualnej sytuacji pacjenta i jest określana przez lekarza. Nie należy przerywać leczenia samodzielnie, nawet jeśli objawy ustąpiły, ponieważ może to prowadzić do nawrotu choroby.
Alkohol może zwiększać poziom kwasu moczowego we krwi i osłabiać działanie leku. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowitą rezygnację z niego podczas leczenia Milurit, szczególnie w przypadku dny moczanowej.
Należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Wysypka może być objawem poważnej reakcji alergicznej wymagającej pilnej interwencji medycznej. Nie wolno ponownie rozpoczynać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.
Nie należy rozpoczynać leczenia Milurit podczas ostrego napadu dny, ponieważ może to nasilić objawy. Jeśli jednak pacjent już przyjmuje lek i wystąpi napad, należy kontynuować leczenie nie zmieniając dawki i jednocześnie stosować odpowiedni lek przeciwzapalny.
Tak, zaleca się dietę ubogą w puryny oraz picie dużych ilości płynów (co najmniej 2 litry dziennie). Należy ograniczyć spożycie mięsa czerwonego, podrobów, owoców morza oraz alkoholu. Odpowiednia dieta wspomaga działanie leku i pomaga kontrolować poziom kwasu moczowego.
Obniżenie poziomu kwasu moczowego we krwi można zaobserwować już po kilku dniach leczenia, ale pełny efekt terapeutyczny może wymagać kilku tygodni lub miesięcy. Regularne kontrole poziomu kwasu moczowego pozwalają na dostosowanie dawki leku do indywidualnych potrzeb.



PŁEĆ
WIEK
LEK
Propranolol WZF, Milurit



Nie daj się jesieni