Imuran

Imuran to lek zawierający azatioprynę, substancję o działaniu immunosupresyjnym, czyli osłabiającą naturalną odpowiedź układu odpornościowego. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 25 mg substancji czynnej. Każda tabletka ma charakterystyczną pomarańczową barwę i oznaczenie „IM 2″.

Każda tabletka powlekana Imuran 25 mg zawiera 25 mg azatiopryny jako substancję czynną. Ważną informacją jest to, że jedna tabletka zawiera również 37 mg laktozy jednowodnej – substancji pomocniczej, która może mieć znaczenie dla osób z nietolerancją laktozy.

Lek Imuran znajduje zastosowanie w kilku ważnych obszarach medycyny. Przede wszystkim jest stosowany w skojarzeniu z innymi lekami, zwykle kortykosteroidami, w celu kontrolowania odpowiedzi układu odpornościowego. Warto wiedzieć, że działanie lecznicze może ujawnić się dopiero po tygodniach lub miesiącach stosowania.

Przeszczepienie narządów

Imuran odgrywa kluczową rolę w wydłużaniu czasu przeżycia przeszczepionych narządów, takich jak nerki, serce i wątroba. Pomaga również zmniejszyć zapotrzebowanie na kortykosteroidy u osób, które otrzymały przeszczep nerki.

Zapalne choroby jelit

Lek jest wskazany w leczeniu umiarkowanych do ciężkich zapalnych chorób jelit, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Jest szczególnie pomocny u pacjentów, którzy wymagają leczenia kortykosteroidami, nie tolerują ich lub u których choroba nie reaguje na inne standardowe metody leczenia.

Choroby autoimmunologiczne

Imuran przynosi korzyści kliniczne w leczeniu wielu schorzeń autoimmunologicznych, często umożliwiając zmniejszenie dawki lub przerwanie podawania kortykosteroidów. Do tych schorzeń należą:

• Ciężkie reumatoidalne zapalenie stawów.
• Toczeń rumieniowaty układowy.
• Zapalenie skórno-mięśniowe i zapalenie wielomięśniowym.
• Autoimmunologiczne przewlekłe aktywne zapalenie wątroby.
• Pęcherzyca zwykła.
• Guzkowe zapalenie tętnic.
• Autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna.
• Przewlekła oporna samoistna plamica małopłytkowa.

Dawkowanie leku Imuran jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza i zależy od wielu czynników, w tym od wskazania do leczenia, odpowiedzi organizmu na terapię oraz tolerancji hematologicznej, czyli tego, jak organizm reaguje pod względem parametrów krwi.

Ogólne zasady dawkowania

W przypadku przeszczepienia narządów, w pierwszym dniu leczenia można podać dawkę do 5 mg na kilogram masy ciała na dobę. Dawka podtrzymująca zwykle wynosi od 1 do 4 mg na kilogram masy ciała na dobę i jest dostosowywana w zależności od potrzeb klinicznych.

W innych wskazaniach, dawka początkowa zazwyczaj wynosi od 1 do 3 mg na kilogram masy ciała na dobę. Po uzyskaniu wyraźnej odpowiedzi terapeutycznej, lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki do najmniejszej dawki utrzymującej działanie lecznicze. Jeśli w ciągu 3 miesięcy stan pacjenta nie poprawi się, należy rozważyć przerwanie stosowania leku. Wyjątkiem są pacjenci z zapalnymi chorobami jelit, u których odpowiedź na leczenie może być widoczna dopiero po 3 do 4 miesiącach.

Sposób przyjmowania

Tabletki Imuran można przyjmować z jedzeniem lub na pusty żołądek, ale ważne jest, aby wybrać jedną metodę i jej konsekwentnie przestrzegać. Niektórzy pacjenci odczuwają nudności po pierwszym podaniu leku – w takim przypadku przyjmowanie tabletek po posiłkach może łagodzić ten objaw. Bardzo ważne jest, aby nie przyjmować dawek z mlekiem lub produktami mlecznymi – lek należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po spożyciu mleka lub produktów mlecznych.

Specjalne grupy pacjentów

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki. Dzieci z nadwagą mogą wymagać podawania dawek z górnej granicy zalecanego zakresu. Pacjenci w podeszłym wieku również mogą wymagać dostosowania dawkowania, szczególnie jeśli występują u nich zaburzenia czynności nerek lub wątroby.

Leku Imuran nie można stosować w przypadku nadwrażliwości na azatioprynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Ciebie nadwrażliwość na 6-merkaptopurynę (inny lek o podobnym działaniu), lekarz powinien być tego świadomy, ponieważ może to wskazywać na prawdopodobną nadwrażliwość również na azatioprynę.

Konieczność regularnego monitorowania

Leczenie lekiem Imuran wymaga regularnego i dokładnego monitorowania przez lekarza. W pierwszych 8 tygodniach leczenia konieczne jest wykonywanie pełnego badania morfologii krwi wraz z oznaczaniem liczby płytek raz w tygodniu. W późniejszym okresie częstość badań można zmniejszyć, ale zaleca się wykonywanie pełnego badania morfologii krwi co miesiąc lub nie rzadziej niż raz na 3 miesiące.

Musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek objawy zakażenia, wybroczyny bez znanych przyczyn, krwawienia lub inne objawy supresji szpiku kostnego.

Szczepienia

Podczas przyjmowania leku Imuran nie wolno stosować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje, ponieważ mogą one wywołać zakażenie u osób z osłabionym układem odpornościowym. Po zakończeniu leczenia należy odczekać co najmniej 3 miesiące przed przyjęciem takiej szczepionki. Odpowiedź na szczepionki inaktywowane również może być osłabiona.

Ryzyko nowotworów

Stosowanie leczenia immunosupresyjnego, w tym leku Imuran, zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów, zwłaszcza nowotworów skóry (czerniaków i nowotworów nieczerniakowych), mięsaków oraz raka szyjki macicy. Ryzyko zależy od stopnia i czasu trwania immunosupresji. Dlatego pacjenci przyjmujący Imuran powinni ograniczyć ekspozycję na światło słoneczne i promieniowanie UV, nosić odzież chroniącą skórę oraz stosować kremy o wysokim współczynniku ochrony.

Zakażenia

Lek Imuran osłabia układ odpornościowy, co zwiększa podatność na różne zakażenia wirusowe, grzybicze i bakteryjne. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku kontaktu z osobami chorymi na ospę wietrzną lub półpasiec, jeśli nigdy wcześniej nie przeszedłeś tych chorób.

Specjalne testy genetyczne

Niektóre osoby mają wrodzone zmiany w genach odpowiedzialnych za metabolizm leku (geny TPMT i NUDT15), co sprawia, że są bardziej wrażliwe na działania niepożądane azatiopryny. W takich przypadkach może być konieczne znaczne zmniejszenie dawki lub całkowita rezygnacja z leku. Lekarz może zalecić przeprowadzenie testów genetycznych przed rozpoczęciem leczenia.

Czynność wątroby

Imuran ma działanie hepatotoksyczne, czyli może uszkadzać wątrobę, dlatego podczas leczenia należy rutynowo kontrolować czynność wątroby. Musisz natychmiast poinformować lekarza o wystąpieniu objawów żółtaczki.

Interakcje z innymi lekami

Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Szczególnie istotne jest to w przypadku:

• Allopurynolu – w przypadku jednoczesnego stosowania z lekiem Imuran, dawkę Imuranu należy zmniejszyć do 25% zwykle stosowanej dawki.
• Rybawiryny – nie zaleca się jednoczesnego podawania z lekiem Imuran.
• Leków zwiotczających stosowanych podczas zabiegów chirurgicznych – przed zabiegiem anestezjolog powinien wiedzieć, że przyjmujesz Imuran.

Ciąża

Azatiopryna przenika przez łożysko do płodu. Leku Imuran nie należy stosować u kobiet w ciąży lub mogących zajść w ciążę bez dokładnej oceny ryzyka względem korzyści wynikających z leczenia. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia.

Opisywano przypadki porodów przedwczesnych, urodzeń noworodków z małą masą urodzeniową oraz leukopenii i małopłytkowości u noworodków, których matki przyjmowały azatioprynę podczas ciąży. Sporadycznie zgłaszano również występowanie cholestazy ciążowej w związku z leczeniem.

Karmienie piersią

6-merkaptopuryna (czynny metabolit azatiopryny) przenika do mleka ludzkiego w małych ilościach. Kobiety przyjmujące Imuran nie powinny karmić piersią, chyba że spodziewane korzyści dla dziecka przewyższają potencjalne ryzyko. W przypadku podjęcia decyzji o karmieniu piersią, niemowlę należy ściśle monitorować.

Jak każdy lek, Imuran może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najważniejsze działania niepożądane

Do najważniejszych działań niepożądanych należą:

• Zahamowanie czynności szpiku kostnego – objawia się najczęściej jako zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), płytek krwi (małopłytkowość) lub czerwonych krwinek (niedokrwistość).
• Zakażenia – zwiększona podatność na zakażenia wirusowe, grzybicze i bakteryjne.
• Uszkodzenie wątroby – może być zagrażające życiu.
• Reakcje nadwrażliwości – w rzadkich przypadkach bardzo ciężkie, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.

Często występujące działania niepożądane

• Zmniejszenie liczby białych krwinek.
• Zahamowanie czynności szpiku kostnego.
• Zmniejszenie liczby płytek krwi.
• Nudności (szczególnie po pierwszym podaniu).

Inne działania niepożądane

Mogą wystąpić również: niedokrwistość, zapalenie trzustki, zastój żółci, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, łysienie, biegunka, reakcje nadwrażliwości, zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów (w tym chłoniaków, nowotworów skóry), zapalenie płuc oraz wiele innych.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy niepokojące, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie ważne jest zgłaszanie objawów zakażenia, krwawień, wybroczyn, żółtaczki lub innych nietypowych objawów.

Lek należy przechowywać w temperaturze do 25°C, w miejscu chronionym od światła. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Okres ważności leku wynosi 5 lat – nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Imuran 25 mg jest dostępny w opakowaniach zawierających 100 tabletek powlekanych (4 blistry po 25 sztuk). Tabletki są okrągłe, obustronnie wypukłe, o barwie pomarańczowej, z oznaczeniem „IM 2″.

Imuran to silny lek immunosupresyjny wymagający ścisłego nadzoru lekarskiego i regularnych badań kontrolnych. Nigdy nie zmieniaj dawkowania samodzielnie i zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz o jakichkolwiek niepokojących objawach. Stosowanie leku wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi oraz czynności wątroby.