Lorinden N

Zwykle aplikuje się niewielką ilość na zmienione chorobowo miejsca na skórze, maksymalnie raz lub dwa razy dziennie. Nie zaleca się ciągłego stosowania przez więcej niż 2 tygodnie. Na twarz nie nakładać dłużej niż przez tydzień. W ciągu 7 dni nie powinna się zużyć więcej niż jedna tubka (15 g) kremu. Nie należy stosować kremu pod opatrunkiem okluzyjnym.

Lorinden N może powodować różne skutki uboczne. Mogą wystąpić objawy trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zanik naskórka i tkanki podskórnej, suchość skóry, nadmierne owłosienie lub łysienie, odbarwienie lub przebarwienie skóry, zanik i rozstępy skóry, rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych oraz stan zapalny skóry dookoła ust.
Jeśli lek jest stosowany na skórę powiek, może wystąpić jaskra lub zaćma. W przypadku długotrwałego stosowania leku, mogą pojawić się objawy ogólnoustrojowe, takie jak zahamowanie wzrostu i rozwoju u dzieci, zanik tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze czy zmniejszenie odporności.

Nie należy stosować leku Lorinden N:
– jeśli pacjent ma uczulenie na substancje czynne (flumetazonu piwalan, inne kortykosteroidy, neomycyny siarczan lub inne antybiotyki aminoglikozydowe), lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– w wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka zwykła), grzybiczych lub bakteryjnych (np. gruźlica) zakażeniach skóry,
– w nowotworach skóry,
– w trądziku pospolitym,
– w trądziku różowatym,
– w zapaleniu skóry wokół ust,
– w świądzie okolicy odbytu,
– w zapaleniu lub owrzodzeniu żylakowatym,
– na rozległe zmiany skórne, zwłaszcza przebiegające z ubytkiem skóry, np. w oparzeniach,
– u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

Jeśli wystąpią objawy przedawkowania leku, należy skontaktować się z lekarzem. Długotrwałe lub nieprawidłowe miejscowe stosowanie leku lub stosowanie na duże powierzchnie skóry, może doprowadzić do zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza,
hamowanie wzrostu i rozwoju u dzieci. Mogą wystąpić objawy przedawkowania flumetazonu, w postaci m.in. obrzęków,
nadciśnienia, zwiększonego stężenia glukozy we krwi, cukromoczu, zmniejszenia odporności, a w ciężkich przypadkach występowaniem choroby Cushinga. Nadmierne lub długotrwałe miejscowe stosowanie leku ze względu na zawartość neomycyny, może prowadzić do rozwoju opornych szczepów bakterii oraz uszkodzenia słuchu i nerek.