Monkasta

Monkasta to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Każda tabletka zawiera 10 mg montelukastu, substancji, która pomaga kontrolować objawy astmy i łagodzi dolegliwości związane z alergią. Montelukast działa poprzez blokowanie działania leukotrienów – naturalnych substancji w organizmie, które powodują zapalenie, obrzęk i skurcz oskrzeli. Dzięki temu lek pomaga w utrzymaniu drożności dróg oddechowych i ułatwia oddychanie.

Tabletki Monkasta mają charakterystyczny morelowy kolor, są okrągłe i lekko wypukłe. Lek należy przyjmować raz dziennie, wieczorem, niezależnie od posiłków.

Monkasta jest lekiem dodatkowym w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej – od postaci łagodnej do umiarkowanej. Lek przepisuje się pacjentom, u których same wziewne kortykosteroidy (leki przeciwzapalne podawane w inhalacji) nie zapewniają wystarczającej kontroli objawów astmy, a doraźne stosowanie krótkodziałających leków rozszerzających oskrzela nie daje pełnej ulgi.

Lek może być również stosowany u osób z astmą, u których występuje jednocześnie sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (katar sienny). W takich przypadkach Monkasta pomaga łagodzić objawy zarówno astmy, jak i alergii.

Dodatkowo Monkasta jest wskazana w zapobieganiu astmie wysiłkowej – czyli sytuacji, w której głównym objawem jest skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym.

Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia to jedna tabletka 10 mg na dobę, przyjmowana wieczorem. Tabletki należy przyjmować regularnie, nawet gdy objawy astmy są pod kontrolą, ponieważ lek działa profilaktycznie i zapobiega zaostrzeniom choroby.

Monkastę można przyjmować zarówno przed, jak i po posiłku – nie ma to wpływu na skuteczność leku. Działanie lecznicze pojawia się już w ciągu pierwszej doby od rozpoczęcia terapii, co oznacza, że poprawa w kontroli objawów astmy jest zauważalna stosunkowo szybko.

Ważne informacje dotyczące dawkowania:

• Nie należy przyjmować Monkasty jednocześnie z innymi lekami zawierającymi montelukast.
• U osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowywanie dawki.
• Nie należy stosować tabletek 10 mg u dzieci poniżej 15 roku życia – dla młodszych pacjentów dostępne są inne postacie leku dostosowane do ich wieku.

Monkasta jest lekiem uzupełniającym, który dodaje się do dotychczas stosowanego leczenia astmy. Można ją stosować razem ze wziewanymi kortykosteroidami oraz lekami rozszerzającymi oskrzela stosowanymi doraźnie.

Bardzo ważne: Monkasta nie jest lekiem ratunkowym i nie należy jej stosować podczas ostrego napadu astmy. W przypadku nagłego pogorszenia objawów należy zawsze używać szybkodziałającego leku wziewnego (najczęściej w postaci inhalatora). Jeśli zauważysz, że potrzebujesz więcej inhalacji niż zwykle, koniecznie skontaktuj się z lekarzem.

Nie wolno nagle przerywać stosowania wziewnych kortykosteroidów i zastępować ich Monkastą. Wszelkie zmiany w leczeniu powinny odbywać się stopniowo i pod kontrolą lekarza.

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Monkasty jest uczulenie na montelukast lub którykolwiek inny składnik leku. Jeśli po przyjęciu leku wystąpią objawy reakcji alergicznej (takie jak wysypka, świąd, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu), należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Podczas stosowania Monkasty należy pamiętać o kilku ważnych kwestiach:

Działania neuropsychiatryczne

U niektórych osób przyjmujących montelukast mogły wystąpić zmiany w zachowaniu i nastroju, w tym: lęk, depresja, drażliwość, nadpobudliwość, zaburzenia snu (koszmary nocne, lunatykowanie), a w rzadkich przypadkach myśli samobójcze. Jeśli zauważysz u siebie lub u osoby bliskiej takie objawy podczas stosowania Monkasty, koniecznie skontaktuj się z lekarzem. Może być konieczne przerwanie leczenia.

Zespół Churga-Strauss

W bardzo rzadkich przypadkach u pacjentów leczonych lekami przeciwastmatycznymi, w tym Monkastą, może wystąpić zespół Churga-Strauss – rzadka choroba zapalna naczyń krwionośnych. Objawy mogą obejmować: pojawienie się wysypki przypominającej zapalenie naczyń, zwiększoną liczbę eozynofili (rodzaj białych krwinek) we krwi, zaostrzenie objawów płucnych, problemy z sercem lub objawy neuropatii (uszkodzenia nerwów). Jeśli wystąpią takie objawy, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Nadwrażliwość na aspirynę

Jeśli masz astmę i jesteś uczulony na aspirynę (kwas acetylosalicylowy), nadal powinieneś unikać aspiryny i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, nawet podczas leczenia Monkastą.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy

Każda tabletka Monkasty zawiera około 82 mg laktozy. Jeśli masz stwierdzoną nietolerancję niektórych cukrów (takich jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy), nie powinieneś przyjmować tego leku. Skonsultuj się z lekarzem w celu wybrania alternatywnego leczenia.

Monkasta można bezpiecznie stosować z większością leków używanych w leczeniu astmy, w tym z teofilinami, kortykosteroidami (zarówno wziewnymi, jak i doustnymi), lekami rozszerzającymi oskrzela oraz środkami antykoncepcyjnymi.

Należy jednak zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania niektórych leków:

• Fenobarbital (lek przeciwpadaczkowy) może zmniejszyć stężenie montelukastu we krwi o około 40 procent, co może wpłynąć na skuteczność leczenia.
• Gemfibrozyl (lek obniżający poziom tłuszczów we krwi) może znacząco zwiększyć stężenie montelukastu w organizmie. Chociaż zazwyczaj nie wymaga to zmiany dawki, lekarz powinien być świadomy tego faktu.
• Fenytoina i ryfampicyna mogą wpływać na metabolizm montelukastu, dlatego warto poinformować lekarza o ich stosowaniu.

Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach diety i ziołach, aby uniknąć niepożądanych interakcji.

Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu montelukastu na przebieg ciąży ani rozwój płodu. Dostępne dane z badań u kobiet w ciąży również nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych wad wrodzonych u dzieci.

Mimo to Monkastę można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne, po dokładnym rozważeniu korzyści i potencjalnych ryzyk.

Nie wiadomo, czy montelukast przenika do mleka kobiecego (badania na zwierzętach wykazały, że substancja przenika do mleka). Dlatego podczas karmienia piersią lek powinien być stosowany tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za niezbędne.

Monkasta nie wpływa lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać, że niektórzy pacjenci zgłaszali senność i zawroty głowy podczas stosowania leku. Jeśli zauważysz u siebie takie objawy, zachowaj ostrożność podczas prowadzenia pojazdów.

Jak każdy lek, Monkasta może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemija samoistnie.

Często występujące działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 100)

• Bóle głowy.
• Bóle brzucha.
• Gorączka.
• Wysypka skórna.
• Biegunka, nudności, wymioty.
• Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (wykrywana w badaniach krwi).
• Zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często).

Niezbyt często występujące działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 1000)

• Reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne.
• Zaburzenia snu (bezsenność, koszmary nocne, lunatykowanie).
• Niepokój, lęk, pobudzenie, agresywne zachowanie.
• Depresja, nadpobudliwość psychoruchowa.
• Zawroty głowy, senność.
• Mrowienie lub drętwienie skóry.
• Krwawienie z nosa.
• Suchość w jamie ustnej, niestrawność.
• Siniaki, pokrzywka, świąd.
• Obrzęk naczynioruchowy.
• Bóle stawów i mięśni, kurcze mięśni.
• Osłabienie, zmęczenie, złe samopoczucie, obrzęki.
• Kołatanie serca.
• Mimowolne oddawanie moczu u dzieci.

Rzadko występujące działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 10000)

• Zwiększona skłonność do krwawień.
• Zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci, tiki.
• Napady drgawkowe.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (u mniej niż 1 osoby na 10000)

• Zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia).
• Nacieki eozynofilowe w wątrobie.
• Omamy, dezorientacja, myśli i zachowania samobójcze.
• Objawy obsesyjno-kompulsyjne, zacinanie się w mowie.
• Zespół Churga-Strauss.
• Eozynofilia płucna (zwiększona liczba eozynofili w płucach).
• Zapalenie wątroby.
• Rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy.

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów, szczególnie te związane ze zmianami nastroju, zachowania lub myślami samobójczymi, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

W badaniach klinicznych podawano pacjentom nawet bardzo duże dawki montelukastu (do 900 mg na dobę przez tydzień) bez wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki przedawkowania u dorosłych i dzieci, w tym dawki tak duże jak 1000 mg. W większości przypadków nie wystąpiły żadne objawy.

Najczęstsze objawy przedawkowania obejmują: ból brzucha, senność, pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierną aktywność psychoruchową.

Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala. Nie ma specyficznego antidotum na montelukast. Leczenie polega na obserwacji pacjenta i leczeniu objawowym.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Tabletki powinny być przechowywane w oryginalnym opakowaniu (blistrze) w celu ochrony przed światłem. Nie ma szczególnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.

Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności leku wynosi 3 lata od daty produkcji.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Każda tabletka powlekana Monkasta zawiera 10 mg montelukastu w postaci montelukastu sodowego jako substancję czynną.

Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki: cellaktoza (mieszanina laktozy jednowodnej i celulozy w proszku), celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian.

Substancje pomocnicze w otoczce tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, glikol propylenowy, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty.

Każda tabletka zawiera około 82 mg laktozy, co jest istotne dla osób z nietolerancją laktozy.

Monkasta 10 mg to okrągłe, lekko wypukłe tabletki powlekane o kolorze morelowym ze ściętymi krawędziami. Tabletki są pakowane w blistry (aluminiowo-plastikowe opakowania jednostkowe).

Lek dostępny jest w opakowaniach zawierających: 7, 10, 14, 20, 28, 30, 49, 50, 56, 84, 90, 98, 100, 140 lub 200 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.

Monkasta to skuteczny lek uzupełniający w leczeniu astmy oskrzelowej i alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Działa poprzez blokowanie leukotrienów – substancji wywołujących zapalenie i skurcz oskrzeli. Przyjmowana raz dziennie, wieczorem, pomaga kontrolować objawy astmy i poprawia jakość życia pacjentów. Lek jest ogólnie dobrze tolerowany, ale wymaga regularnego stosowania i przestrzegania zaleceń lekarza. Nie jest lekiem ratunkowym i nie należy go stosować podczas ostrego napadu astmy.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania Monkasty, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.