Mimpara

Mimpara to lek na receptę zawierający cynakalcet, który pomaga kontrolować poziom hormonu przytarczycznego (PTH) oraz wapnia we krwi. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o mocy 90 mg. Każda tabletka ma charakterystyczny jasnozielony kolor i owalny kształt z napisem „AMG” z jednej strony oraz „90″ z drugiej.

Produkt działa poprzez wpływanie na receptory wapniowe w przytarczycach – małych gruczołach znajdujących się na szyi. Dzięki temu obniża nadmierną produkcję hormonu przytarczycznego, co z kolei pomaga ustabilizować poziom wapnia w organizmie.

Lek jest przepisywany w kilku konkretnych sytuacjach zdrowotnych:

Wtórna nadczynność przytarczyc u osób dializowanych

Mimpara jest stosowana u dorosłych oraz dzieci od 3. roku życia ze schyłkową chorobą nerek, którzy są poddawani długotrwałej dializie. W tej sytuacji nerki nie działają prawidłowo, co prowadzi do zaburzeń w gospodarce wapniowo-fosforanowej. Przytarczyce zaczynają nadmiernie produkować hormon PTH, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.

Lek można stosować samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami – preparatami wiążącymi fosforany oraz witaminą D, jeśli jest to potrzebne.

Rak przytarczyc

Mimpara pomaga zmniejszyć zbyt wysoki poziom wapnia we krwi u dorosłych pacjentów z rakiem przytarczyc – rzadkim nowotworem złośliwym tych gruczołów.

Pierwotna nadczynność przytarczyc

Lek jest również stosowany u dorosłych z pierwotną nadczynnością przytarczyc, gdy poziom wapnia we krwi jest na tyle wysoki, że normalnie zalecana byłaby operacja usunięcia przytarczyc, ale z różnych powodów zabieg taki nie może być wykonany.

Bardzo ważne: Tabletki należy przyjmować dokładnie tak, jak zalecił lekarz. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawki ani sposobu przyjmowania leku.

Podstawowe zasady przyjmowania

• Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzając, nie krusząc ani nie dzieląc ich.
• Lek przyjmuje się podczas posiłku lub zaraz po jedzeniu – to zwiększa jego wchłanianie i skuteczność.
• Dawkę dobiera się indywidualnie dla każdego pacjenta.

Dawkowanie u dorosłych ze schyłkową chorobą nerek

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 30 mg raz na dobę. Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę co 2-4 tygodnie, aby osiągnąć odpowiedni poziom hormonu PTH. Maksymalna dawka wynosi 180 mg na dobę.

Dawkowanie u dzieci

U dzieci od 3. roku życia dawka jest ustalana na podstawie masy ciała. Leczenie rozpoczyna się od małej dawki, która może być stopniowo zwiększana pod ścisłą kontrolą lekarza.

Dawkowanie przy raku przytarczyc i pierwotnej nadczynności przytarczyc

W tych przypadkach zwykle rozpoczyna się od dawki 30 mg dwa razy na dobę. Dawka może być zwiększana co 2-4 tygodnie, w zależności od poziomu wapnia we krwi.

Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jest się uczulonym na cynakalcet lub którykolwiek inny składnik leku.
• Gdy poziom wapnia we krwi jest zbyt niski (hipokalcemia) – w takiej sytuacji Mimpara mogłaby jeszcze bardziej obniżyć poziom wapnia, co jest niebezpieczne.
• U osób z rzadką, dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub złym wchłanianiem glukozy i galaktozy – lek zawiera laktozę.

Kontrola poziomu wapnia

To najważniejszy aspekt bezpiecznego stosowania Mimpara. Lek obniża poziom wapnia we krwi, dlatego konieczne są regularne badania krwi:

• W ciągu tygodnia od rozpoczęcia leczenia lub zmiany dawki.
• Po ustaleniu odpowiedniej dawki – raz w miesiącu u dorosłych, częściej u dzieci.

Objawy zbyt niskiego poziomu wapnia

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią:

• Mrowienie lub drętwienie w okolicach ust, rąk lub stóp.
• Skurcze lub bóle mięśni.
• Drgawki.
• Sztywność mięśni (tężyczka).

Szczególna ostrożność u dzieci

U dzieci i młodzieży kontrola poziomu wapnia jest jeszcze bardziej istotna. Ważne jest również, aby dziecko lub opiekun rozumiał znaczenie regularnego przyjmowania leku i kontrolnych badań krwi.

Problemy z sercem

Zbyt niski poziom wapnia może wpływać na pracę serca, powodując zaburzenia rytmu. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z:

• Chorobami serca.
• Niewydolnością serca.
• Wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT.
• Przyjmujących inne leki wpływające na rytm serca.

Drgawki

U osób, które wcześniej miały drgawki, istnieje zwiększone ryzyko ich wystąpienia podczas leczenia Mimpara, szczególnie gdy poziom wapnia jest zbyt niski.

Problemy z wątrobą

U osób z umiarkowanymi lub ciężkimi problemami z wątrobą konieczna jest szczególna ostrożność i dokładne monitorowanie podczas leczenia.

Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych bez recepty, suplementach diety i ziołach.

Leki wymagające szczególnej uwagi

Nie wolno przyjmować Mimpara jednocześnie z etelkalcetydem – innym lekiem obniżającym poziom wapnia. Takie połączenie może prowadzić do bardzo niskiego poziomu wapnia.

Ostrożność wymagają także:

• Leki przeciwdepresyjne – takie jak dezypramina, nortryptylina, klomipramina.
• Leki na zaburzenia rytmu serca – flekainid, propafenon, metoprolol.
• Leki przeciwgrzybicze – ketokonazol, itrakonazol, worykonazol.
• Niektóre antybiotyki – telitromycyna, ryfampicyna.
• Leki stosowane w HIV – rytonawir.

Palenie tytoniu

Palenie papierosów wpływa na sposób, w jaki organizm przetwarza Mimpara. Jeśli pacjent zacznie lub przestanie palić podczas leczenia, może być konieczna zmiana dawki leku.

Jak każdy lek, Mimpara może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Nudności i wymioty – są to najczęstsze dolegliwości. U większości osób mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i z czasem ustępują.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zawroty głowy i bóle głowy.
• Mrowienie lub drętwienie.
• Zmniejszony apetyt.
• Dolegliwości żołądkowo-jelitowe: niestrawność, biegunka, ból brzucha, zaparcia.
• Bóle mięśni, skurcze mięśni, bóle pleców.
• Osłabienie.
• Wysypka.
• Kaszel, duszność, infekcje górnych dróg oddechowych.
• Obniżone ciśnienie krwi.

Poważne działania niepożądane

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią:

• Objawy zbyt niskiego poziomu wapnia (wymienione wcześniej).
• Drgawki.
• Objawy reakcji alergicznej: obrzęk twarzy, warg, języka, trudności w oddychaniu, pokrzywka.
• Nasilenie problemów z sercem u osób z niewydolnością serca.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nieopisane w tej informacji, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio do krajowego systemu zgłaszania.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, planuje ciążę lub karmi piersią, powinna skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania Mimpara.

Ciąża

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży. Lek może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przeważają nad możliwym zagrożeniem dla płodu. Decyzję podejmuje lekarz po dokładnym rozważeniu sytuacji.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy cynakalcet przenika do mleka kobiecego. Lekarz pomoże podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy zaprzestać przyjmowania leku, biorąc pod uwagę korzyści karmienia dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.

Mimpara może poważnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas leczenia mogą wystąpić zawroty głowy lub drgawki. Jeśli pacjent odczuwa takie objawy, nie powinien prowadzić samochodu ani obsługiwać maszyn do czasu, gdy objawy ustąpią.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
• Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki – zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.

Każda tabletka Mimpara 90 mg zawiera 90 mg cynakalcetu (w postaci chlorowodorku) oraz 8,21 mg laktozy.

Tabletki są jasnozielone, owalne, o długości około 13,9 mm i szerokości 8,7 mm, z napisem „AMG” z jednej strony i „90″ z drugiej.

Lek jest dostępny w blistrach po 14 tabletek (opakowania: 14, 28 lub 84 tabletki) oraz w butelkach po 30 tabletek.