Popularne

Wybierz wariant produktu
Methofill SD występuje w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Jest to produkt leczniczy zawierający metotreksat — antymetabolit, antagonista kwasu foliowego. Jest stosowany w leczeniu wielu schorzeń m.in. reumatoidalnego zapalenia stawów i opornej na leczenie łuszczycy czy choroby Leśniowskiego-Crohna. Lek Methofill SD modyfikuje i spowalnia postęp choroby.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Methofill to lek zawierający metotreksat w postaci roztworu do wstrzykiwań w wygodnej ampułko-strzykawce. Jest to produkt leczniczy stosowany w leczeniu różnych przewlekłych chorób zapalnych, który działa poprzez hamowanie procesów zapalnych i wpływanie na układ odpornościowy. Lek dostępny jest w różnych dawkach, od 7,5 mg do 30 mg metotreksatu, co pozwala na precyzyjne dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Ważna informacja: Methofill podaje się tylko raz w tygodniu, nie codziennie. To bardzo istotne, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych.
Lek jest wskazany w leczeniu kilku poważnych schorzeń:
Metotreksat należy do grupy leków zwanych antagonistami kwasu foliowego. Działa poprzez hamowanie pewnych procesów w komórkach, co prowadzi do zmniejszenia ich namnażania się. W przypadku chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy łuszczyca, lek działa przeciwzapalnie i wpływa na układ odpornościowy, który w tych chorobach jest nadmiernie aktywny i atakuje własne tkanki organizmu.
Dokładny mechanizm, dzięki któremu metotreksat pomaga w tych chorobach, nie jest do końca poznany. Naukowcy uważają, że może on zwiększać stężenie pewnych substancji w miejscach zapalenia, co prowadzi do zmniejszenia objawów choroby.
Methofill powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy mających doświadczenie w jego stosowaniu. Lek podaje się podskórnie, raz w tygodniu. Zaleca się wybranie określonego dnia tygodnia jako stałego dnia podawania leku.
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 7,5 mg raz w tygodniu. Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę co tydzień o 2,5 mg, w zależności od tego, jak organizm reaguje na leczenie. Maksymalna zalecana dawka to zazwyczaj 20 mg tygodniowo, choć w wyjątkowych przypadkach może być większa.
Dawka jest obliczana na podstawie powierzchni ciała dziecka i wynosi zazwyczaj 10-15 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała na tydzień. W trudniejszych przypadkach może być zwiększona do 20 mg. Nie stosuje się u dzieci poniżej 3 lat ze względu na brak wystarczających danych o bezpieczeństwie.
Leczenie rozpoczyna się od dawki próbnej 5-10 mg, aby sprawdzić, czy nie wystąpią nietypowe reakcje. Następnie stosuje się dawkę początkową 7,5 mg raz w tygodniu, którą można stopniowo zwiększać, nie przekraczając maksymalnej dawki 25 mg tygodniowo.
W fazie rozpoczynania leczenia stosuje się 25 mg tygodniowo podskórnie. Po uzyskaniu poprawy (zazwyczaj po 8-12 tygodniach) przechodzi się na dawkę podtrzymującą 15 mg tygodniowo.
Methofill jest dostarczany w gotowej do użycia ampułko-strzykawce. Pierwsze wstrzyknięcie powinno być wykonane pod nadzorem lekarza. Jeśli lekarz uzna, że pacjent może sam podawać sobie lek, powinien dokładnie przeszkolić go w zakresie prawidłowej techniki wykonywania wstrzyknięć.
Najbardziej odpowiednie miejsca do wstrzyknięcia to górna część uda lub brzuch (z wyjątkiem okolicy pępka). Należy oczyścić miejsce wstrzyknięcia, na przykład wacikiem nasączonym alkoholem.
Ważne: Należy wykorzystać całą zawartość ampułko-strzykawki. Produkt jest przeznaczony tylko do jednorazowego użycia.
Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:
Methofill podaje się tylko raz w tygodniu, nie codziennie! Błędy w dawkowaniu mogą prowadzić do bardzo poważnych, a nawet śmiertelnych działań niepożądanych.
Podczas leczenia konieczne są regularne badania kontrolne, które pozwolą lekarzowi na wczesne wykrycie ewentualnych problemów:
Należy być szczególnie ostrożnym w przypadku:
Podczas leczenia należy całkowicie unikać spożywania alkoholu, ponieważ znacząco zwiększa on ryzyko uszkodzenia wątroby.
Lek osłabia układ odpornościowy, co zwiększa ryzyko zakażeń. Należy natychmiast zgłosić lekarzowi wszelkie objawy zakażenia, takie jak gorączka, ból gardła, kaszel czy inne oznaki infekcji.
W rzadkich przypadkach metotreksat może powodować poważne problemy z płucami. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli pojawi się suchy kaszel, duszność lub gorączka.
Methofill jest bezwzględnie przeciwwskazany w czasie ciąży. Metotreksat może powodować poważne wady wrodzone, poronienia i śmierć płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu.
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży, wykonując test ciążowy. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas leczenia lub w ciągu sześciu miesięcy po jego zakończeniu, musi natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Mężczyźni aktywni seksualnie lub ich partnerki powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu. Mężczyzna nie powinien być dawcą nasienia w tym okresie.
Methofill jest całkowicie przeciwwskazany podczas karmienia piersią. Metotreksat przenika do mleka ludzkiego i może powodować poważne działania niepożądane u dziecka.
Metotreksat może wpływać na płodność zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, powodując zaburzenia miesiączkowania u kobiet i zmniejszenie liczby plemników u mężczyzn. W większości przypadków objawy te ustępują po przerwaniu leczenia.
Methofill może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty.
Podczas leczenia należy także unikać nadmiernego spożycia kawy, napojów zawierających kofeinę i czarnej herbaty.
Jak każdy lek, Methofill może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
To nie jest pełna lista działań niepożądanych. Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Przedawkowanie metotreksatu jest bardzo poważną sytuacją wymagającą natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania dotyczą głównie układu krwiotwórczego.
W przypadku przypadkowego przedawkowania istnieje specyficzna odtrutka – folinian wapnia, który neutralizuje toksyczne działanie metotreksatu. Musi być podany w ciągu godziny od przedawkowania.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.
Substancja czynna: metotreksat (w postaci metotreksatu disodowego) – 50 mg w 1 ml roztworu.
Dostępne są ampułko-strzykawki zawierające różne dawki metotreksatu, od 7,5 mg do 30 mg, w odpowiednich objętościach roztworu (od 0,15 ml do 0,60 ml).
Substancje pomocnicze: chlorek sodu, wodorotlenek sodu (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.
Każda ampułko-strzykawka zawiera mniej niż 1 mmol sodu, czyli produkt jest praktycznie „wolny od sodu”.
Methofill to przejrzysty roztwór o barwie od żółtej do brązowej, znajdujący się w gotowej do użycia ampułko-strzykawce ze szkła. Każda ampułko-strzykawka jest zamknięta sztywną osłoną i posiada dodatkową osłonę zabezpieczającą igłę, która automatycznie zakrywa igłę po wykonaniu wstrzyknięcia.
Kobiety w ciąży nie powinny podawać ani obsługiwać produktu leczniczego Methofill. Należy unikać kontaktu metotreksatu ze skórą i błonami śluzowymi. W przypadku przypadkowego kontaktu, zanieczyszczoną powierzchnię należy natychmiast obficie spłukać wodą.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi usuwania leków cytotoksycznych.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Methofill podaje się tylko raz w tygodniu, nie codziennie. Zaleca się wybranie stałego dnia tygodnia jako dnia podawania leku.
Nie, podczas leczenia Methofillem należy całkowicie unikać spożywania alkoholu, ponieważ znacząco zwiększa on ryzyko uszkodzenia wątroby.
W zależności od choroby, odpowiedzi na leczenie można spodziewać się po około 4-8 tygodniach w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów, po 2-6 tygodniach w łuszczycy, lub po 8-12 tygodniach w chorobie Leśniowskiego-Crohna.
Nie, Methofill jest całkowicie przeciwwskazany w czasie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu.
Jeśli pominięto dawkę, należy skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania porady. Nie należy podawać podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Konieczne są regularne badania krwi (morfologia z rozmazem), badania czynności wątroby i nerek oraz badanie jamy ustnej. Badania wykonuje się co najmniej raz w miesiącu przez pierwsze sześć miesięcy, a potem przynajmniej raz na trzy miesiące.
Tak, jeśli lekarz uzna, że jest to możliwe i odpowiednio przeszkoli pacjenta w zakresie prawidłowej techniki wykonywania wstrzyknięć podskórnych. Pierwsze wstrzyknięcie musi być wykonane pod nadzorem lekarza.
Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie jamy ustnej, niestrawność, nudności, zmniejszenie apetytu, ból brzucha oraz nieprawidłowe wyniki badań wątroby.

Nie daj się jesieni