Popularne

Mercaptopurinum VIS zawiera merkaptopurynę, lek przeciwnowotworowy, antymetabolit, analog puryn. Stosowany jest w celu wywołania remisji i w leczeniu podtrzymującym w: ostrej białaczce limfoblastycznej, ostrej białaczce mieloblastycznej. Może być stosowany w przewlekłej białaczce granulocytowej, a także w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Mercaptopurinum VIS to produkt leczniczy zawierający 6-merkaptopurynę w dawce 50 mg w jednej tabletce. Jest to lek cytostatyczny, czyli substancja hamująca wzrost i namnażanie się komórek nowotworowych. Preparat dostępny jest w postaci jasnożółtych tabletek z rowkiem ułatwiającym dzielenie, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Lek znajduje zastosowanie głównie w leczeniu różnych typów białaczek. Jest wykorzystywany zarówno do wywołania remisji, jak i w terapii podtrzymującej u pacjentów z:
Dodatkowo, Mercaptopurinum VIS może być stosowany w leczeniu przewlekłych chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz choroba Leśniowskiego-Crohna.
Merkaptopuryna to substancja określana jako prolek, co oznacza, że sama w sobie jest nieaktywna i musi zostać przekształcona w organizmie do aktywnych form. Po podaniu, w komórkach organizmu przekształca się w metabolity, które hamują syntezę puryn – kluczowych składników DNA. Dzięki temu zaburza proces powstawania kwasów nukleinowych, co prowadzi do zatrzymania wzrostu i podziału komórek nowotworowych. Aktywne metabolity leku wbudowują się również w materiał genetyczny komórek, co dodatkowo wzmacnia jego działanie przeciwnowotworowe.
Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej po posiłku, popijając wodą. Dawkowanie jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza i zależy od wielu czynników, w tym rodzaju choroby, masy ciała pacjenta oraz jednoczesnego stosowania innych leków.
W terapii białaczek u dorosłych i dzieci zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na kilogram masy ciała na dobę lub 50-75 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała na dobę. Jeśli po czterech tygodniach leczenia nie obserwuje się pożądanego efektu, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, maksymalnie do 5 mg na kilogram masy ciała na dobę.
W przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego stosowana jest mniejsza dawka, wynosząca 1-1,5 mg na kilogram masy ciała na dobę.
U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek konieczne jest zmniejszenie standardowej dawki. Podobnie, osoby w podeszłym wieku wymagają szczególnej uwagi i regularnego monitorowania funkcji tych narządów.
Bardzo istotna informacja: Jeśli jednocześnie z merkaptopuryną stosuje się allopurinol, tiopurinol lub oksypurinol (leki stosowane w leczeniu dny moczanowej), konieczne jest zmniejszenie dawki merkaptopuryny do jednej czwartej standardowej dawki. Wynika to z tego, że te leki znacząco przedłużają i nasilają działanie merkaptopuryny.
Mercaptopurinum VIS nie może być stosowany w następujących sytuacjach:
Merkaptopuryna hamuje czynność szpiku kostnego, co prowadzi do zmniejszenia liczby białych krwinek, płytek krwi, a rzadziej czerwonych krwinek. Dlatego podczas leczenia konieczne jest regularne wykonywanie morfologii krwi. W okresie indukcji remisji badania należy wykonywać codziennie, a podczas leczenia podtrzymującego – z częstotliwością zależną od stanu pacjenta. Jeśli liczba leukocytów lub płytek krwi spada zbyt mocno, leczenie należy natychmiast przerwać.
Osłabienie układu odpornościowego spowodowane działaniem leku zwiększa podatność na infekcje, opóźnia gojenie się ran i może powodować krwawienia z dziąseł. Dlatego zaleca się utrzymywanie dobrej higieny jamy ustnej oraz zakończenie planowanych zabiegów stomatologicznych przed rozpoczęciem terapii. W uzasadnionych przypadkach lekarz może zalecić profilaktyczne stosowanie antybiotyków.
Ze względu na osłabienie odpowiedzi immunologicznej, podczas stosowania merkaptopuryny nie należy szczepić się szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje.
Lek może uszkadzać wątrobę, dlatego co tydzień należy kontrolować parametry jej czynności, takie jak AspAT, AlAT i bilirubina. Jeśli pojawi się żółtaczka, pacjent powinien natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Podczas leczenia, szczególnie w fazie indukcji remisji, dochodzi do szybkiego rozpadu komórek nowotworowych, co prowadzi do zwiększonego wydzielania kwasu moczowego. Może to prowadzić do powstania kamieni nerkowych lub innych problemów z nerkami. Dlatego należy regularnie kontrolować poziom kwasu moczowego we krwi i moczu.
Niektórzy ludzie mają wrodzony niedobór enzymu zwanego metylotransferazą tiopurynową (TPMT), który jest odpowiedzialny za rozkład merkaptopuryny. U takich osób lek może działać znacznie silniej i powodować gwałtowne zahamowanie czynności szpiku. Jeśli u pacjenta zdiagnozowano małą aktywność tego enzymu, dawkę należy zmniejszyć do jednej czwartej standardowej dawki.
Osoby z mutacją genu NUDT15 są bardziej narażone na ciężkie działania toksyczne merkaptopuryny, w szczególności zahamowanie czynności szpiku. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zlecić badanie genetyczne w celu wykrycia tej mutacji. U pacjentów z potwierdzoną mutacją konieczne jest zmniejszenie dawki leku.
Mercaptopurinum VIS może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na skuteczność lub bezpieczeństwo terapii:
Należy zawsze informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Merkaptopuryna może wywoływać poważne wady rozwojowe u płodu i działać toksycznie na rozwijające się dziecko. Dlatego nie należy rozpoczynać leczenia tym lekiem w okresie ciąży. Jeśli terapia jest absolutnie konieczna, lekarz musi dokładnie rozważyć potencjalne ryzyko dla płodu w stosunku do korzyści dla matki. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczne metody antykoncepcyjne podczas leczenia merkaptopuryną.
Merkaptopuryna przenika do mleka kobiecego, dlatego matki otrzymujące ten lek nie powinny karmić piersią.
Wpływ merkaptopuryny na płodność nie jest do końca poznany. Istnieją doniesienia o przejściowej oligospermii (zmniejszonej liczbie plemników) u mężczyzn leczonych tym lekiem, która ustępowała po zakończeniu terapii. Ogólnie przyjmuje się, że leczenie w dzieciństwie i okresie dojrzewania nie wpływa trwale na płodność.
Jak każdy lek, Mercaptopurinum VIS może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Mimo licznych możliwych działań niepożądanych, merkaptopuryna jest na ogół dość dobrze tolerowana przez pacjentów, szczególnie w porównaniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.
Długotrwałe stosowanie merkaptopuryny może zwiększać ryzyko wystąpienia wtórnych nowotworów, w tym zespołów limfoproliferacyjnych, raka skóry (czerniak i inne), mięsaków oraz raka szyjki macicy.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie pilnej konsultacji wymaga wystąpienie żółtaczki, silnych nudności i wymiotów, gorączki, objawów infekcji, nietypowych krwawień lub siniaków.
Wczesnymi objawami przedawkowania mogą być dolegliwości ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka lub brak apetytu. W przypadku przewlekłego przedawkowania dochodzi do znacznego zmniejszenia liczby białych krwinek i płytek krwi. Może również wystąpić uszkodzenie wątroby oraz zapalenie żołądka i jelit.
Nie istnieje specyficzne antidotum na merkaptopurynę. W przypadku przedawkowania konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi i stosowanie odpowiedniego leczenia objawowego, w tym w razie potrzeby transfuzji krwi. Aktywowany węgiel drzewny lub płukanie żołądka mogą być skuteczne tylko wtedy, gdy zostaną zastosowane w ciągu 60 minut od zażycia leku.
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w suchym miejscu, w oryginalnym opakowaniu. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Okres ważności wynosi 3 lata.
Lek należy przyjmować najlepiej po posiłku, popijając wodą. Podczas dzielenia tabletki należy zachować szczególną ostrożność – nie wolno dopuszczać do rozprzestrzeniania się pyłu lub drobin tabletki ani dotykać ich gołą ręką. Wszelkie niewykorzystane resztki leku należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji leków cytostatycznych.
Każda tabletka zawiera 50 mg 6-merkaptopuryny (substancja czynna). Substancje pomocnicze to: skrobia ziemniaczana, laktoza, powidon, talk i magnezu stearynian. Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Mercaptopurinum VIS, tabletki, 50 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Mercaptopurinum VIS dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Mercaptopurinum VIS stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Mercaptopurinum VIS to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 50 mg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Mercaptopurinum VIS jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Nie zaleca się szczepień zawierających żywe drobnoustroje podczas stosowania merkaptopuryny ze względu na osłabienie układu odpornościowego. Decyzję o szczepieniu szczepionkami inaktywowanymi powinien podjąć lekarz prowadzący.
W okresie indukcji remisji morfologię krwi wykonuje się codziennie, natomiast podczas leczenia podtrzymującego częstotliwość badań ustala lekarz w zależności od stanu pacjenta i odpowiedzi na leczenie.
Wyłysienie należy do bardzo rzadkich działań niepożądanych merkaptopuryny i występuje znacznie rzadziej niż w przypadku innych leków przeciwnowotworowych.
Merkaptopuryna jest lekiem cytostatycznym o działaniu toksycznym. Kontakt ze skórą z pyłem lub drobinami rozdrobnionej tabletki może być szkodliwy, dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas dzielenia tabletek.
Należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Żółtaczka może świadczyć o uszkodzeniu wątroby, które wymaga pilnej interwencji medycznej.
Wpływ merkaptopuryny na płodność nie jest trwały. Odnotowano przypadki przejściowej oligospermii u mężczyzn, która ustępowała po zakończeniu terapii. Przed podjęciem decyzji o potomstwie należy skonsultować się z lekarzem.

Nie daj się jesieni