Regularne badania kontrolne
Podczas leczenia Leflunomide Zentiva konieczne są regularne badania kontrolne. Przed rozpoczęciem terapii oraz w trakcie leczenia należy systematycznie kontrolować:
- Aktywność enzymów wątrobowych (AlAT/SGPT).
- Morfologię krwi, w tym liczbę białych krwinek i płytek.
Te badania wykonuje się co dwa tygodnie przez pierwsze sześć miesięcy leczenia, a następnie co osiem tygodni.
Ryzyko uszkodzenia wątroby
Lek może wpływać na wątrobę, dlatego podczas leczenia absolutnie nie wolno spożywać alkoholu. Jeśli aktywność enzymów wątrobowych wzrośnie 2-3 razy powyżej normy, lekarz może zmniejszyć dawkę leku z 20 mg do 10 mg. Jeśli wzrost jest większy (ponad 3 razy), konieczne jest przerwanie leczenia i rozpoczęcie procedury wymywania leku z organizmu.
Wpływ na układ krwiotwórczy
Lek może wpływać na produkcję komórek krwi. Ryzyko jest większe u osób, które już przed leczeniem miały niedokrwistość, zmniejszoną liczbę białych krwinek lub płytek. W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń hematologicznych konieczne jest przerwanie leczenia.
Zakażenia
Jako lek osłabiający układ odpornościowy, Leflunomide Zentiva może zwiększać podatność na zakażenia, w tym zakażenia oportunistyczne (występujące u osób z obniżoną odpornością). Infekcje te mogą przebiegać ciężko i wymagać natychmiastowego leczenia.
Reakcje skórne
W przypadku wystąpienia wrzodziejącego zapalenia jamy ustnej należy przerwać leczenie. Zgłaszano bardzo rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Jeśli pojawią się niepokojące zmiany na skórze lub błonach śluzowych, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i wdrożyć procedurę wymywania.
Problemy z oddychaniem
Podczas leczenia mogą wystąpić śródmiąższowe choroby płuc. Pojawienie się takich objawów jak kaszel i duszność powinno być sygnałem do odstawienia leku i przeprowadzenia odpowiednich badań diagnostycznych.
Neuropatia obwodowa
Odnotowano przypadki uszkodzenia nerwów obwodowych u pacjentów przyjmujących lek. Ryzyko jest większe u osób powyżej 60 roku życia, chorych na cukrzycę oraz przyjmujących inne leki działające toksycznie na nerwy.