Popularne

Salofalk to lek o działaniu przeciwzapalnym, którego substancją czynną jest mesalazyna. Stosowany jest głównie w leczeniu chorób zapalnych jelita grubego. Jako zawiesina doodbytnicza, Salofalk działa bezpośrednio na zapalne zmiany w tkance łącznej i błonie śluzowej jelita. Jest szczególnie zalecany w leczeniu ostrych rzutów wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Salofalk to lek w postaci zawiesiny doodbytniczej, który zawiera 4 gramy mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego) w każdej 60-mililitrowej butelce. Mesalazyna to substancja o działaniu przeciwzapalnym, która jest szczególnie skuteczna w leczeniu schorzeń jelita grubego. Zawiesina ma jednorodną konsystencję i kolor od kremowego do jasnobrązowego.
Salofalk w postaci zawiesiny doodbytniczej jest przeznaczony do leczenia ostrego rzutu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Jest to choroba zapalna, która powoduje stan zapalny i owrzodzenia w błonie śluzowej jelita grubego, prowadząc do takich objawów jak biegunka, ból brzucha czy krwawienia z przewodu pokarmowego.
Mesalazyna zawarta w leku Salofalk działa bezpośrednio na zapalną błonę śluzową jelita grubego. Choć dokładny mechanizm jej działania nie został w pełni poznany, badania wskazują na kilka sposobów, w jakie substancja ta pomaga w leczeniu zapalenia:
Po podaniu doodbytniczym mesalazyna wywiera silne działanie miejscowe bezpośrednio na błonę śluzową i tkankę podśluzową jelita, co pozwala skutecznie łagodzić objawy zapalenia.
Lek podaje się raz na dobę, wieczorem przed snem, w postaci wlewu doodbytniczego. Najlepsze rezultaty osiąga się, gdy zawiesina jest stosowana bezpośrednio po opróżnieniu jelit. Bardzo ważne jest regularne i konsekwentne stosowanie leku – tylko wtedy można uzyskać pożądany efekt terapeutyczny.
Przygotowanie:
Właściwe ułożenie ciała:
Podawanie zawiesiny:
Czas trwania leczenia ustala lekarz prowadzący. Po zakończeniu terapii na ogół nie należy kontynuować stosowania Salofalk w tej postaci.
Nie stosuj tego leku, jeśli:
Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie lekarz powinien regularnie kontrolować Twój stan zdrowia poprzez:
Pierwsze badania wykonuje się po 14 dniach od rozpoczęcia leczenia, następnie 2-3 razy w odstępach 4-tygodniowych. Jeśli wyniki są prawidłowe, badania powtarza się co trzy miesiące.
Zaburzenia składu krwi: Bardzo rzadko mesalazyna może powodować poważne zaburzenia składu krwi. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie niewyjaśnione krwotoki, siniaki, plamica, niedokrwistość, gorączka lub ból gardła.
Reakcje ze strony serca: Rzadko zgłaszano zapalenie mięśnia sercowego i zapalenie osierdzia wywołane mesalazyną. W takim przypadku należy natychmiast przerwać stosowanie leku.
Ciężkie reakcje skórne: Mesalazyna może powodować poważne reakcje skórne. Przerwij stosowanie leku i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli pojawią się wysypka, zmiany na błonach śluzowych lub inne oznaki nadwrażliwości.
Osoby z nietolerancją sulfasalazyny: Jeśli w przeszłości miałeś działania niepożądane po sulfasalazynie, leczenie mesalazyną możesz rozpocząć tylko pod ścisłą kontrolą lekarza. Jeśli wystąpią ostre objawy nietolerancji (drgawki, skurcze brzucha, ostry ból brzucha, gorączka, silne bóle głowy, wysypka), natychmiast odstaw lek.
Poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz. Szczególnie ważne jest to w przypadku:
Ciąża: Dostępne dane dotyczące stosowania mesalazyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży czy rozwój płodu, jednak opisano jeden przypadek niewydolności nerek u noworodka, którego matka długotrwale przyjmowała mesalazynę w dużych dawkach. Lek można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem.
Karmienie piersią: Mesalazyna i jej metabolit przenikają do mleka matki w niewielkich ilościach. Nie można wykluczyć wystąpienia reakcji nadwrażliwości u niemowlęcia, np. biegunki. Jeśli u dziecka pojawi się biegunka, należy przerwać karmienie piersią.
Płodność: Mesalazyna może powodować przemijającą oligospermię (zmniejszenie liczby plemników) u mężczyzn.
Jak każdy lek, Salofalk może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Inne działania niepożądane: Mesalazyna może powodować czerwonobrązowe przebarwienie moczu po kontakcie z wybielaczem (podchlorynem sodu). Jest to normalne zjawisko i nie stanowi powodu do niepokoju.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub zauważysz jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, powiadom lekarza lub farmaceutę.
Substancja czynna: Każda butelka zawiera 4 gramy mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego) w 60 ml zawiesiny.
Substancje pomocnicze:
Mesalazyna nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dane dotyczące przedawkowania mesalazyny są bardzo ograniczone i nie wskazują na możliwość wystąpienia działań toksycznych w obrębie nerek lub wątroby. Nie istnieje swoiste antidotum. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i podtrzymujące. Jeśli podałeś zbyt dużą dawkę leku, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Salofalk, zawiesina doodbytnicza, 4 g/60 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Salofalk dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Salofalk stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Salofalk to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 4 g/60 ml |
| Postać | zawiesina doodbytnicza |
| Producent | Producentem Salofalk jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Czas trwania leczenia określa lekarz prowadzący. Po zakończeniu zaleconego okresu terapii na ogół nie należy kontynuować stosowania Salofalk w postaci zawiesiny doodbytniczej.
Salofalk można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem. Decyzję o stosowaniu leku w ciąży powinien podjąć lekarz prowadzący.
Ważne jest, aby po podaniu zawiesiny pozostać w pozycji leżącej przez co najmniej 30 minut. Jeśli mimo to lek wypłynie, skonsultuj się z lekarzem. W miarę możliwości zawiesina powinna pozostać w odbytnicy przez całą noc.
W ulotce nie ma bezpośrednich przeciwwskazań dotyczących spożywania alkoholu, jednak alkohol może podrażniać jelita i pogarszać objawy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Najlepiej skonsultować tę kwestię z lekarzem.
Mesalazyna może powodować czerwonobrązowe przebarwienie moczu po kontakcie z wybielaczem podchlorynem sodu, który znajduje się w niektórych środkach czyszczących do toalet. Jest to normalne zjawisko i nie stanowi powodu do niepokoju.

Nie daj się jesieni