Medoxa

Medoxa to lek zawierający prednizon – syntetyczny glikokortykosteroid, czyli hormon kory nadnerczy. Działa przeciwzapalnie, immunosupresyjnie (osłabia odpowiedź układu odpornościowego) i przeciwalergicznie. Prednizon wpływa na metabolizm, równowagę elektrolitową oraz czynność różnych tkanek w organizmie. Lek dostępny jest wyłącznie na receptę i stosowany w leczeniu wielu poważnych schorzeń, które wymagają ogólnoustrojowego podania glikokortykosteroidów.

Medoxa znajduje zastosowanie w terapii szerokiego spektrum chorób – od schorzeń autoimmunologicznych, przez choroby reumatyczne, po stany zapalne i alergie. Lek może być stosowany u dorosłych, dzieci w każdym wieku oraz młodzieży.

Niewydolność kory nadnerczy i stany stresowe

Medoxa stosuje się jako terapię zastępczą w przypadku niewydolności kory nadnerczy (np. choroba Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy, stan po usunięciu nadnerczy). Lek podaje się również w stanach stresowych u osób długotrwale leczonych kortykosteroidami.

Choroby reumatyczne i zapalne

Lek jest wskazany w aktywnych fazach układowego zapalenia naczyń, takich jak guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic czy polimialgia reumatyczna. Stosuje się go także w ciężkich postaciach reumatoidalnego zapalenia stawów, toczniu rumieniowatym układowym, zapaleniu wielomięśniowym oraz zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa. W przypadku młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (choroba Stilla) Medoxa jest pomocna, gdy inne metody leczenia zawodzą.

Astma i choroby płuc

Prednizon podaje się w astmie oskrzelowej (jednocześnie z lekami rozszerzającymi oskrzela) oraz w zaostrzeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Lek stosuje się również w śródmiąższowych chorobach płuc, takich jak zwłóknienie płuc, zarostowe zapalenie oskrzelików czy przewlekła sarkoidoza. U wcześniaków Medoxa służy profilaktyce zespołu niewydolności oddechowej.

Ciężkie alergie i katar sienny

W przypadku ciężkich postaci kataru siennego i alergicznego nieżytu nosa, gdy leczenie miejscowe nie przynosi efektów, można zastosować Medoxę. Lek pomaga także w ostrym zwężeniu krtani i dróg oddechowych (obrzęk Quinckego, pseudokrup).

Choroby skóry

Medoxa jest skuteczna w leczeniu poważnych chorób skóry, których nie można leczyć preparatami miejscowymi. Do takich schorzeń należą: pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, toksyczna martwica naskórka (zespół Lyella), łuszczyca krostkowa, wyprysk atopowy, alergiczne zapalenie naczyń, zapalenie skórno-mięśniowe czy opryszczka ciążowa.

Choroby krwi i nowotwory

Lek stosuje się w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, idiopatycznej plamicy małopłytkowej oraz w leczeniu niektórych nowotworów, takich jak ostra białaczka limfoblastyczna, ziarnica złośliwa, chłoniaki czy szpiczak mnogi. Medoxa może być również stosowana w terapii paliatywnej chorób nowotworowych w celu łagodzenia objawów.

Choroby oczu i układu nerwowego

Prednizon pomaga w leczeniu chorób oczu, takich jak zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie twardówki czy alergiczne zapalenie spojówek. W neurologii lek stosuje się w miastenii, przewlekłym zespole Guillaina-Barrégo, stwardnieniu rozsianym oraz w pewnych postaciach padaczki u niemowląt (zespół Westa).

Inne wskazania

Medoxa jest także stosowana w ciężkich chorobach zakaźnych (np. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, chorobie Leśniowskiego-Crohna, autoimmunologicznym zapaleniu wątroby oraz w kłębuszkowym zapaleniu nerek.

Substancją czynną leku jest prednizon (Prednisonum). Jedna tabletka zawiera 50 mg prednizonu.

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana (kukurydziana), sodu stearylofumaran.

Lek nie zawiera laktozy ani glutenu (zawiera skrobię kukurydzianą).

Prednizon to syntetyczny glikokortykosteroid – pochodna kortyzolu. Po przyjęciu doustnym jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego i w wątrobie przekształcany w aktywną formę – prednizolon.

Działanie przeciwzapalne

Prednizon hamuje rozwój objawów zapalenia, nie wpływając na jego przyczynę. Zmniejsza gromadzenie się komórek zapalnych w ognisku zapalnym, ogranicza przepuszczalność naczyń włosowatych i zapobiega powstawaniu obrzęków.

Działanie immunosupresyjne

Lek osłabia odpowiedź układu odpornościowego, hamując komórkowe reakcje immunologiczne. Zmniejsza wydzielanie hormonu ACTH przez przysadkę, co prowadzi do ograniczenia wytwarzania kortykosteroidów i androgenów w korze nadnerczy.

Wpływ na metabolizm

Prednizon nasila rozpad białek i zwiększa dostępność glukozy, co prowadzi do wzrostu stężenia cukru we krwi. Może powodować ujemny bilans azotowy oraz nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej po długotrwałym stosowaniu.

Wpływ na metabolizm mineralny

Lek zmniejsza stężenie wapnia w organizmie, co może prowadzić do zahamowania wzrostu kości u dzieci i młodzieży oraz rozwoju osteoporozy. Prednizon może także powodować retencję sodu i wody oraz zwiększone wydalanie potasu (hipokaliemia).

Lek należy przyjmować doustnie, rano, podczas posiłku lub bezpośrednio po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu. Tabletki należy połykać w całości.

Dawkowanie u dorosłych

Dawka zależy od rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Zazwyczaj stosuje się względnie duże dawki początkowe (w ostrych ciężkich postaciach wyższe niż w chorobach przewlekłych), które następnie stopniowo zmniejsza się do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej (zwykle od 5 do 15 mg prednizonu na dobę).

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie u dzieci ustala lekarz indywidualnie w zależności od wskazania, wieku i masy ciała. Medoxa może być stosowana u dzieci w każdym wieku, jednak wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zahamowania wzrostu.

Dawkowanie u osób starszych

Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u seniorów, jednak ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych (osteoporoza, nadciśnienie, cukrzyca, infekcje) wymagana jest szczególna ostrożność.

Jak odstawiać lek?

Nie wolno nagle przerywać leczenia! Dawkę należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza, aby uniknąć zespołu odstawienia i ostrej niewydolności nadnerczy. Po długotrwałym leczeniu oś podwzgórze-przysadka-nadnercza może być zahamowana przez kilka miesięcy po odstawieniu leku.

Leku nie należy stosować w przypadku:

• Nadwrażliwości na prednizon lub którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Układowych zakażeń grzybiczych.

Uwaga: Nie ma innych przeciwwskazań do krótkotrwałego stosowania w stanach zagrożenia życia.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:

• Cukrzycą lub predyspozycją do cukrzycy (prednizon może podnosić poziom cukru we krwi).
• Osteoporozą (lek nasila utratę masy kostnej).
• Nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca.
• Ciężką niewydolnością nerek lub wątroby.
• Chorobami psychicznymi w wywiadzie (prednizon może wywoływać zaburzenia psychiczne).
• Jaskrą lub zaćmą.
• Wrzodami żołądka lub dwunastnicy.
• Ciężką miastenią.
• Opryszczką czy półpaścem.

Unikać kontaktu z osobami chorymi na ospę wietrzną i odrę podczas leczenia Medoxą, ponieważ lek osłabia układ odpornościowy i zwiększa ryzyko ciężkich infekcji.

Leki, które mogą wchodzić w interakcje z Medoxą:

• NLPZ i salicylany – zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego i owrzodzeń.
• Leki indukujące enzymy wątrobowe (barbiturany, fenytoina, ryfampicyna) – osłabienie działania prednizonu.
• Doustne środki antykoncepcyjne i leki zawierające estrogeny – nasilenie działania i działań niepożądanych prednizonu.
• Leki hipoglikemizujące – zmniejszenie ich skuteczności.
• Glikozydy nasercowe – zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca przy hipokaliemii.
• Leki moczopędne – nasilenie utraty potasu.
• Leki przeciwzakrzepowe – osłabienie lub nasilenie ich działania.
• Leki immunosupresyjne – zwiększone ryzyko infekcji.
• Szczepionki zawierające żywe wirusy – ryzyko ciężkich infekcji (szczepienia należy unikać podczas leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu).

Żywność

Zaleca się dietę bogatą w białko, potas, wapń i witaminę D, z ograniczeniem sodu. Należy unikać grejpfruta, który może wpływać na metabolizm leku.

Jak każdy lek, Medoxa może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ryzyko i nasilenie działań niepożądanych zależy od dawki i czasu trwania leczenia.

Bardzo częste i częste działania niepożądane:

• Zespół Cushinga – twarz księżycowata, otyłość typu centrycznego, garb bawoli.
• Zahamowanie wzrostu u dzieci.
• Wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki (szczególnie w sytuacjach stresowych).
• Ujawnienie lub pogorszenie cukrzycy.
• Zwiększenie masy ciała, zwiększone łaknienie.
• Zaburzenia psychiczne – euforia, depresja, bezsenność, omamy, objawy schizofrenii (najczęściej w ciągu pierwszych 2 tygodni leczenia, szczególnie przy dawkach powyżej 40 mg prednizonu na dobę).
• Jaskra, zaćma, zaburzenia widzenia.
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe – nudności, wymioty, wrzody żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego.
• Osłabienie mięśni, miopatia steroidowa.
• Osteoporoza, złamania kompresyjne kręgosłupa, martwica aseptyczna kości.
• Zaburzenia gojenia ran.
• Trądzik, rozstępy skórne, nadmierne owłosienie.
• Zaburzenia miesiączkowania.
• Nadciśnienie tętnicze, zwiększone ryzyko zakrzepicy.
• Zwiększona podatność na infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze).
• Zaburzenia elektrolitowe – hipokaliemia, retencja sodu i wody.

Co robić w przypadku działań niepożądanych?

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące, należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawki leku.

Ciąża

Prednizon może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Lek przenika przez łożysko. Noworodki matek przyjmujących glikokortykosteroidy wymagają monitorowania pod kątem objawów niewydolności nadnerczy. Medoxa jest stosowana w ciąży w takich wskazaniach jak opryszczka ciążowa czy liszajec opryszczkowaty.

Karmienie piersią

Glikokortykosteroidy przenikają do mleka kobiecego. Przy dawkach do 25 mg prednizonu dziennie karmienie piersią jest możliwe, jednak należy obserwować niemowlę pod kątem objawów niepożądanych. Przy wyższych dawkach zaleca się przerwę w karmieniu piersią co najmniej 4 godziny po przyjęciu leku.

Medoxa może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia, przy zmianie dawki lub w połączeniu z alkoholem. Mogą wystąpić zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy zaburzenia psychiczne.

Ostre przedawkowanie Medoxy nie stanowi zagrożenia życia. Nie ma specyficznego antidotum. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i podtrzymujące. Przy długotrwałym stosowaniu zbyt wysokich dawek mogą wystąpić objawy zespołu Cushinga (twarz księżycowata, otyłość centralna, nadciśnienie, cukrzyca, osteoporoza, zaburzenia psychiczne).

Medoxę należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Chronić przed dziećmi. Okres ważności leku wynosi 3 lata.

Podczas długotrwałego leczenia Medoxą konieczne jest regularne monitorowanie:

• Ciśnienia tętniczego.
• Stężenia glukozy we krwi.
• Elektrolitów (szczególnie potasu).
• Gęstości mineralnej kości.
• Wzrostu u dzieci.
• Ciśnienia wewnątrzgałkowego.
• Masy ciała.

Zaleca się również wykonywanie badań kontrolnych w kierunku infekcji utajonych (np. gruźlica).

Podczas leczenia Medoxą zaleca się:

• Dietę bogatą w białko, potas, wapń i witaminę D, z ograniczeniem sodu.
• Suplementację wapnia i witaminy D w celu zapobiegania osteoporozie, szczególnie przy długotrwałym leczeniu.
• Suplementację potasu przy hipokaliemii.
• Unikanie nadmiernego spożycia cukrów prostych.

Polpharma SA
Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański
Polska