Hydroxyzine Orion

Hydroxyzine Orion to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną hydroksyzynę chlorowodorek w dawce 10 mg w każdej tabletce powlekanej. Lek należy do grupy leków psycholeptycznych i anksjolitycznych, które pomagają w łagodzeniu objawów lęku oraz zmniejszaniu świądu skóry. Tabletki mają okrągły kształt, białą lub prawie białą barwę i średnicę 5,5 mm.

Lek jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach klinicznych:

• Objawowe leczenie lęku u dorosłych – gdy inne dostępne leki nie są odpowiednie lub nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Lek pomaga złagodzić uczucie niepokoju i napięcia.
• Objawowe leczenie świądu i pokrzywki – lek skutecznie zmniejsza uczucie swędzenia skóry oraz łagodzi objawy pokrzywki, dzięki swoim właściwościom przeciwhistaminowym.

Hydroksyzyna działa na kilka sposobów w organizmie. Przede wszystkim blokuje receptory histaminowe, co pomaga w zmniejszaniu reakcji alergicznych i swędzenia skóry. Dodatkowo lek wpływa na pewne obszary mózgu znajdujące się pod korą mózgową, co skutkuje działaniem uspokajającym i przeciwlękowym. Nie hamuje on bezpośrednio czynności kory mózgu, co odróżnia go od niektórych innych leków psychotropowych.

Lek wykazuje również działanie rozszerzające oskrzela, przeciwwymiotne oraz łagodne działanie przeciwbólowe. Ma słabe powinowactwo do receptorów muskarynowych, co oznacza, że jego działanie przeciwcholinergiczne jest ograniczone.

Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg hydroksyzyny chlorowodorku jako substancję czynną. Dodatkowo w składzie znajdują się substancje pomocnicze, które nadają tabletce odpowiednią formę i ułatwiają jej przyjmowanie:

• Laktoza jednowodna (53,3 mg w każdej tabletce 10 mg) – osoby z nietolerancją laktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem leku.
• Wapnia fosforan, skrobia żelowana kukurydziana, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
• Otoczka tabletki zawiera: tytanu dwutlenek, hypromелozę oraz makrogol 400.

Dawkowanie leku powinno być zawsze dostosowane indywidualnie przez lekarza, w zależności od stanu zdrowia pacjenta i wskazań do leczenia. Lek należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce, przez możliwie jak najkrótszy czas.

Świąd i pokrzywka

• Dorośli i młodzież (12 lat i więcej): Dawka początkowa wynosi od 25 mg do 50 mg wieczorem.
• Dzieci (od 5 do 11 lat): Dawka wynosi od 10 mg do 25 mg wieczorem.

Leczenie lęku u dorosłych

• Dorośli: Od 10 mg do 50 mg na dobę, podzielone na 2 lub 3 dawki w ciągu dnia.

Maksymalne dawki dobowe

• U dorosłych i dzieci o masie ciała 40 kg lub więcej: maksymalnie 100 mg na dobę.
• U dzieci o masie ciała poniżej 40 kg: maksymalnie 2 mg na kilogram masy ciała na dobę.
• U osób w podeszłym wieku: maksymalnie 50 mg na dobę.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością wody. Można je przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od jedzenia. W niektórych przypadkach korzystne może być podzielenie dawki dobowej na 2 lub 3 mniejsze dawki.

Istnieją sytuacje, w których kategorycznie nie można stosować Hydroxyzine Orion:

• Uczulenie na hydroksyzynę, cetyryzynę, inne pochodne piperazyny, aminofilinę, etylenodiaminę lub którykolwiek składnik leku.
• Porfirie – rzadkie zaburzenia metaboliczne.
• Ciąża i karmienie piersią – lek przenika przez łożysko i może wpływać na płód oraz przenika do mleka matki.
• Znane wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG – może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.
• Czynniki ryzyka wydłużenia odstępu QT, takie jak: choroby serca, zaburzenia elektrolitowe (niski poziom potasu lub magnezu), nagła śmierć sercowa w rodzinie, znaczne spowolnienie rytmu serca.
• Jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT – takich jak niektóre leki przeciwarytmiczne, przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, antybiotyki czy leki przeciwmalaryczne.

Działanie na układ krążenia

Hydroksyzyna może wpływać na pracę serca, wydłużając odstęp QT w zapisie EKG, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Jeśli podczas leczenia wystąpią objawy takie jak kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia czy duszność, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i przerwać stosowanie leku.

Osoby w podeszłym wieku

U starszych pacjentów nie zaleca się stosowania hydroksyzyny ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak senność, zawroty głowy czy działanie przeciwcholinergiczne. Jeśli lekarz uzna leczenie za konieczne, dawka powinna być znacznie zmniejszona.

Dzieci

Młodsze dzieci są bardziej narażone na działania niepożądane ze strony układu nerwowego, w tym na drgawki. Leczenie dzieci wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza.

Pacjenci z chorobami współistniejącymi

Szczególną ostrożność należy zachować u osób z:

• Jaskrą – lek może zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe.
• Zatrzymaniem moczu – hydroksyzyna może nasilać ten problem.
• Zaburzeniami czynności wątroby lub nerek – konieczne jest zmniejszenie dawki.
• Osłabioną perystaltyką jelit – lek może dodatkowo spowalniać ruchy jelit.
• Otępieniem – zwiększone ryzyko udaru mózgu.

Higiena jamy ustnej

Po zastosowaniu większych dawek może wystąpić suchość w jamie ustnej. Pacjenci powinni szczególnie dbać o higienę zębów i jamy ustnej podczas leczenia.

Leki, których nie wolno łączyć z hydroksyzyną

Nigdy nie należy przyjmować hydroksyzyny jednocześnie z lekami, które wydłużają odstęp QT, takimi jak:

• Niektóre leki przeciwarytmiczne (chinidyna, amiodaron, sotalol).
• Niektóre leki przeciwpsychotyczne (haloperydol).
• Niektóre leki przeciwdepresyjne (cytalopram, escytalopram).
• Niektóre antybiotyki (erytromycyna, moksyfloksacyna).
• Metadon.

Leki wymagające ostrożności

• Leki uspokajające i nasenne – hydroksyzyna może nasilać ich działanie.
• Alkohol – należy całkowicie unikać picia alkoholu podczas leczenia.
• Cymetydyna – zwiększa stężenie hydroksyzyny we krwi.
• Inhibitory MAO – nie zaleca się jednoczesnego stosowania.
• Adrenalina – hydroksyzyna może osłabiać jej działanie.

Badania alergiczne

Przed wykonaniem skórnych testów alergicznych należy przerwać stosowanie leku na co najmniej 5 dni, ponieważ hydroksyzyna może wpływać na wyniki tych badań.

Hydroxyzine Orion jest bezwzględnie przeciwwskazany w czasie ciąży i podczas karmienia piersią.

Lek przenika przez łożysko i osiąga wyższe stężenia w organizmie płodu niż u matki. U noworodków, których matki przyjmowały hydroksyzynę, obserwowano poważne objawy, takie jak osłabienie napięcia mięśniowego, zaburzenia ruchowe, problemy z oddychaniem czy zatrzymanie moczu.

Główny metabolit leku, cetyryzyna, przenika do mleka matki. Obserwowano ciężkie działania niepożądane u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące hydroksyzynę. Jeśli leczenie jest konieczne, karmienie piersią musi zostać przerwane.

Hydroxyzine Orion wywiera umiarkowany do znacznego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia koordynacji ruchowej. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń wymagających koncentracji i sprawności fizycznej, dopóki nie poznają swojej reakcji na lek.

Jak każdy lek, Hydroxyzine Orion może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

• Senność – występuje u około 14% pacjentów (najczęstsze działanie niepożądane).
• Ból głowy – dotyczy około 2% osób.
• Zmęczenie – występuje u około 1,4% pacjentów.
• Suchość w jamie ustnej – dotyczy około 1,2% osób.

Inne działania niepożądane

W zależności od częstości występowania, mogą pojawić się również:

• Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, drżenie, bezsenność, drgawki, omdlenia.
• Zaburzenia psychiczne: pobudzenie, splątanie, dezorientacja, omamy, depresja.
• Zaburzenia serca: kołatanie serca, zaburzenia rytmu (w tym groźne zaburzenia typu torsade de pointes).
• Zaburzenia układu pokarmowego: nudności, wymioty, zaparcia, biegunka.
• Zaburzenia skóry: wysypka, świąd, pokrzywka, w rzadkich przypadkach ciężkie reakcje skórne.
• Zaburzenia układu moczowego: trudności w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu.
• Reakcje alergiczne: od łagodnych do ciężkich, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym.

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią:

• Objawy zaburzeń rytmu serca: kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia.
• Drgawki.
• Ciężkie reakcje alergiczne: obrzęk twarzy, języka, gardła, trudności w oddychaniu.
• Ciężkie reakcje skórne: pęcherze, złuszczanie skóry.
• Silne pobudzenie, omamy, dezorientacja.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może być niebezpieczne. Objawy przedawkowania obejmują:

• Nadmierna senność lub paradoksalne pobudzenie.
• Nudności i wymioty.
• Przyspieszenie akcji serca, gorączka.
• Splątanie, omamy.
• W ciężkich przypadkach: drgawki, śpiączka, zaburzenia oddychania, zapaść krążeniowa, groźne zaburzenia rytmu serca.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. Leczenie polega na podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych i leczeniu objawowym. Nie istnieje swoiste odtrutka.

• Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.
• Okres ważności leku wynosi 3 lata.

Niewykorzystanych leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Lek zawiera laktozę (53,3 mg w każdej tabletce 10 mg). Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.

Zawartość sodu

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”.

Farmakoterapia lęku

Leczenie lęku hydroksyzyną powinno być zawsze traktowane jako uzupełnienie innych form terapii. Jeśli to możliwe, leczenie powinno być prowadzone przez tego samego lekarza od początku do końca. Czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy, a dawka jak najmniejsza skuteczna.