Ważne informacje przed rozpoczęciem leczenia
Nie rozpoczynaj leczenia Symbicortem podczas zaostrzenia astmy – lek jest przeznaczony do długotrwałego, systematycznego stosowania, a nie do nagłego opanowania ostrego napadu.
Zawsze miej przy sobie lek do stosowania doraźnego – Symbicort (jeśli stosujesz schemat B) lub oddzielny szybko działający lek rozszerzający oskrzela (jeśli stosujesz schemat A).
Przyjmuj dawkę podtrzymującą regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet gdy nie masz objawów astmy.
Sytuacje wymagające szczególnej uwagi
Jeśli objawy astmy nie ustępują lub nasilają się mimo leczenia Symbicortem, koniecznie skontaktuj się z lekarzem. Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli astmy może zagrażać życiu.
Po każdej inhalacji dawki podtrzymującej płucz usta wodą – to bardzo ważne dla zapobiegania grzybicy jamy ustnej i gardła. Jeśli mimo to wystąpi grzybica (pleśniawki), płucz usta także po inhalacjach doraźnych.
Szczególna ostrożność u pacjentów z dodatkowymi schorzeniami
Symbicort należy stosować ostrożnie, jeśli masz:
- Nadczynność tarczycy lub guz chromochłonny nadnerczy.
- Cukrzycę – może być konieczna częstsza kontrola poziomu cukru we krwi.
- Choroby serca i naczyń, takie jak choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu, nadciśnienie tętnicze, tętniak.
- Wydłużony odstęp QTc w EKG.
- Niskie stężenie potasu we krwi (hipokaliemia).
- Czynną lub przebytą gruźlicę płuc.
- Grzybicze lub wirusowe zakażenia dróg oddechowych.
Interakcje z innymi lekami
Symbicortu nie wolno stosować jednocześnie z:
- Beta-blokerami (także w postaci kropli do oczu) – osłabiają działanie formoterolu.
- Silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna) – znacznie zwiększają stężenie budezonidu w organizmie. Jeśli nie można uniknąć ich stosowania, przerwa między lekami powinna być jak najdłuższa.
Ostrożność wymagana jest także przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych, pochodnych ksantynowych oraz innych kortykosteroidów – może dojść do niebezpiecznego obniżenia stężenia potasu we krwi.
Działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów
Długotrwałe stosowanie dużych dawek wziewnych kortykosteroidów może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak:
- Zespół Cushinga.
- Zahamowanie czynności nadnerczy.
- Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży.
- Zmniejszenie gęstości mineralnej kości.
- Zaćma i jaskra.
- Zaburzenia psychiczne (niepokój, depresja, agresja, zaburzenia snu).
Dlatego tak ważne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i regularne kontrole u lekarza.
Dzieci
U dzieci stosujących długotrwale wziewne kortykosteroidy zaleca się regularną kontrolę wzrostu. Jeśli wzrost jest spowolniony, lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki lub zmianę leczenia.