Meprelon

Lekarz ustali dawkę leku indywidualnie dla danego pacjenta w zależności od rodzaju schorzenia i indywidualnej reakcji pacjenta.
Na ogół stosowane są względnie duże dawki początkowe (od 4 mg do 48 mg). Muszą one być wyraźnie większe w ostrych, ciężkich postaciach chorób niż w schorzeniach przewlekłych. W zależności od przebiegu choroby można zmniejszać dawkę do możliwie małej dawki podtrzymującej (na ogół od 4 do 12 mg metyloprednizolonu na dobę). Szczególnie w leczeniu chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe leczenie z użyciem małych dawek podtrzymujących.

Meprelon, jak każdy lek, może wywołać różne skutki uboczne. Możliwe skutki uboczne to zmiany w składzie krwi, ciężkie reakcje alergiczne, zwiększone ryzyko zakażeń, problemy z układem endokrynologicznym, takie jak wysokie ciśnienie krwi, zespół Cushinga, niedoczynność nadnerczy oraz zaburzenia wydzielania hormonów płciowych.
Inne skutki uboczne to zaburzenia metabolizmu i odżywiania, jak zespół rozpadu guza u pacjentów z nowotworami.
Może także wystąpić osłabienie mięśni, splątanie, utrata widzenia, duszność, drgawki, nieregularne bicie serca lub niewydolność nerek.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na metyloprednizolon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent ma układowe zakażenia grzybicze.

Na ogół lek Meprelon jest tolerowany bez powikłań nawet po krótkotrwałym stosowaniu w dużych dawkach. Nie ma konieczności stosowania szczególnych środków. W przypadku stwierdzenia
nasilonych albo nietypowych działań niepożądanych należy zgłosić się do lekarza.