Menu

Lek na receptę

Dolcur

tabletki • 500 µg

Dolcur to lek na receptę zawierający kolchicynę w dawce 500 mikrogramów w postaci tabletek. Stosuje się go w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej oraz w zapobieganiu napadom podczas rozpoczynania terapii allopurynolem. Kolchicyna działa przeciwzapalnie, hamując migrację białych krwinek do miejsca zapalenia w stawie. Lek ma wąski indeks terapeutyczny i wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza. Przeciwwskazany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Skład produktu

Kolchicyna

Wskazania do stosowania

Dna moczanowa (podagra)

Chcesz zadać pytanie o produkt ?

Zadaj je farmaceucie

Zapytaj

Dolcur to lek na receptę w postaci tabletek, który zawiera substancję czynną kolchicynę w dawce 500 mikrogramów. Jest to specjalistyczny preparat stosowany w leczeniu dny moczanowej – schorzenia charakteryzującego się nagłymi i bardzo bolesnymi napadami zapalenia stawów. Lek działa poprzez hamowanie procesu zapalnego wywołanego przez odkładające się w stawach kryształy kwasu moczowego.

Dolcur jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów w dwóch głównych sytuacjach. Po pierwsze, stosuje się go w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej – gdy pojawia się nagły, silny ból stawu, obrzęk i zaczerwienienie. Po drugie, lek znajduje zastosowanie w zapobieganiu napadom dny moczanowej podczas rozpoczynania długotrwałego leczenia innymi lekami obniżającymi stężenie kwasu moczowego, takimi jak allopurynol.

Kolchicyna, substancja czynna leku Dolcur, działa poprzez zahamowanie migracji białych krwinek (granulocytów) do miejsca zapalenia w stawie. Gdy kryształy kwasu moczowego odkładają się w stawie, organizm reaguje stanem zapalnym – białe krwinki napływają do tego miejsca, powodując ból, obrzęk i zaczerwienienie. Kolchicyna blokuje ten proces, łagodząc objawy zapalenia. Lek zaczyna działać po około 12 godzinach od przyjęcia, a maksymalne działanie osiąga po 1-2 dniach. Kolchicyna oddziałuje również z mikrotubulinami – strukturami wewnątrz komórek – co dodatkowo przyczynia się do jej działania przeciwzapalnego.

Każda tabletka Dolcur zawiera 500 mikrogramów kolchicyny jako substancji czynnej. Oprócz tego w składzie znajdują się substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (59 mg w każdej tabletce), celuloza mikrokrystaliczna, skrobia preżelowana, skrobi glikolan sodowy oraz magnezu stearynian. Tabletki są białe do prawie białych, okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami, z wytłoczoną liczbą “0.5” po jednej stronie. Ich średnica wynosi 6 mm.

Sposób dawkowania zależy od celu leczenia. W leczeniu ostrego napadu dny moczanowej należy przyjąć początkowo 1 mg (2 tabletki), a następnie 500 mikrogramów (1 tabletkę) po upływie 1 godziny. Przez kolejne 12 godzin nie wolno przyjmować więcej tabletek. Po upływie 12 godzin, jeśli objawy nadal utrzymują się, można wznowić leczenie maksymalną dawką 500 mikrogramów (1 tabletka) co 8 godzin, aż do złagodzenia objawów. Ważne jest, aby w trakcie całego cyklu leczenia nie przyjąć więcej niż 6 mg (12 tabletek). Po zakończeniu cyklu leczenia nie należy rozpoczynać kolejnego przez co najmniej 3 dni (72 godziny). W profilaktyce napadów dny moczanowej podczas rozpoczynania leczenia allopurynolem zalecana dawka to 500 mikrogramów dwa razy na dobę. Decyzję o czasie trwania takiego leczenia zapobiegawczego podejmuje lekarz, biorąc pod uwagę częstość występowania napadów, czas trwania choroby oraz obecność guzków moczanowych. Na podstawie dostępnych danych klinicznych leczenie profilaktyczne można kontynuować przez okres do 6 miesięcy. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie należy ich rozgryzać ani kruszyć.

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lek należy stosować ostrożnie, pod ścisłą kontrolą lekarza. U osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek konieczne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami. Tacy pacjenci wymagają uważnego monitorowania pod kątem wystąpienia działań niepożądanych. Osoby z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie mogą stosować tego leku. Podobnie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie i pod kontrolą lekarza. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby stanowią przeciwwskazanie do stosowania Dolcur. U osób w podeszłym wieku lek należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności, gdyż są one bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych.

Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach: przy nadwrażliwości na kolchicynę lub którykolwiek składnik preparatu, przy zaburzeniach składu krwi, w czasie ciąży, podczas karmienia piersią, u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących odpowiedniej antykoncepcji, przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek lub wątroby, u pacjentów poddawanych hemodializie (kolchicyny nie można usunąć za pomocą dializy). Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, którzy przyjmują jednocześnie inhibitory glikoproteiny P (takie jak cyklosporyna, werapamil, chinidyna) lub silne inhibitory izoenzymu CYP3A4 (takie jak rytonawir, atazanawir, indynawir, klarytromycyna, telitromycyna, itrakonazol, ketokonazol).

Kolchicyna jest lekiem potencjalnie toksycznym i ma wąski indeks terapeutyczny, co oznacza, że różnica między dawką leczniczą a toksyczną jest niewielka. Dlatego niezwykle ważne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza i nieprzekraczanie przepisanej dawki. Jeśli wystąpią objawy toksyczności, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha lub biegunka, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Kolchicyna może powodować poważne zahamowanie czynności szpiku kostnego, prowadzące do agranulocytozy (niedoboru białych krwinek), niedokrwistości aplastycznej lub małopłytkowości. Zmiany te mogą rozwijać się stopniowo lub pojawić się nagle. W przypadku niedokrwistości aplastycznej śmiertelność jest szczególnie wysoka. Dlatego podczas leczenia konieczna jest okresowa kontrola obrazu krwi. Jeśli pojawią się objawy sugerujące zaburzenia krwi, takie jak gorączka, zapalenie jamy ustnej, ból gardła, przedłużające się krwawienia, siniaki lub zmiany skórne, należy natychmiast przerwać leczenie i zgłosić się do lekarza w celu wykonania pełnego badania krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, u osób w podeszłym wieku oraz osłabionych, a także u pacjentów z zaburzeniami morfologii krwi.

Kolchicyna wchodzi w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi i wystąpienia toksyczności, w tym przypadków zakończonych zgonem. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak makrolidy – klarytromycyna i erytromycyna, ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, inhibitory proteazy HIV, blokery kanału wapniowego – werapamil i diltiazem, disulfiram) oraz inhibitorami glikoproteiny P (cyklosporyna, werapamil, chinidyna). U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby, którzy muszą przyjmować te leki, zaleca się zmniejszenie dawki kolchicyny lub przerwanie jej stosowania. Podczas jednoczesnego podawania z silnymi inhibitorami zaleca się 4-krotne zmniejszenie dawki kolchicyny, a z umiarkowanymi inhibitorami – 2-krotne zmniejszenie dawki. Inne substancje, takie jak cymetydyna i tolbutamid, również zmniejszają metabolizm kolchicyny, zwiększając jej stężenie w osoczu. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego podczas leczenia kolchicyną, ponieważ może on zwiększać stężenie leku we krwi. Jednoczesne stosowanie kolchicyny ze statynami, fibratami, cyklosporyną lub digoksyną zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii (choroby mięśni) i rabdomiolizy (groźnego dla życia rozpadu tkanek mięśniowych).

Często występującymi działaniami niepożądanymi są: ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Są to zazwyczaj objawy żołądkowo-jelitowe związane z mechanizmem działania leku. Do działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania należą: zahamowanie czynności szpiku kostnego z agranulocytozą, niedokrwistością aplastyczną i małopłytkowością, zapalenie nerwów obwodowych, neuropatia, krwawienie z przewodu pokarmowego, hepatotoksyczność (uszkodzenie wątroby), łysienie, wysypka, miopatia i rabdomioliza, uszkodzenie nerek, brak miesiączki, bolesne miesiączkowanie, oligospermia (zmniejszona liczba plemników), brak plemników w nasieniu.

Kolchicyna jest bardzo toksyczna w przypadku przedawkowania. Objawy ostrego zatrucia mogą wystąpić z opóźnieniem, średnio po 3 godzinach. Wczesne objawy to nudności, wymioty, ból brzucha, krwawienie z przewodu pokarmowego. W ciągu 24-72 godzin mogą pojawić się zaburzenia zagrażające życiu: niewydolność wielonarządowa, ostra niewydolność nerek, splątanie, śpiączka, neuropatia, zaburzenia rytmu serca, niewydolność oddechowa. Zgon jest zazwyczaj wynikiem depresji oddechowej i zapaści krążeniowej. Dawka śmiertelna dla dorosłych jest zróżnicowana (od 7 mg do 65 mg), ale zazwyczaj wynosi około 20 mg. Nie istnieje antidotum na zatrucie kolchicyną. W razie przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do szpitala, nawet jeśli nie ma jeszcze objawów. Leczenie jest objawowe i wspomagające.

Kolchicyna wykazuje działanie genotoksyczne i w badaniach na zwierzętach stwierdzono jej działanie teratogenne (powodujące wady rozwojowe płodu). Dlatego stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. Kolchicyna przenika do mleka ludzkiego, dlatego jej stosowanie jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią. W badaniach na zwierzętach podawanie kolchicyny powodowało znaczne zmniejszenie płodności.

Każda tabletka Dolcur zawiera 59 mg laktozy jednowodnej. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Brak dostępnych danych dotyczących wpływu kolchicyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak mieć na uwadze możliwość wystąpienia senności i zawrotów głowy podczas stosowania leku.

Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Okres ważności wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest uznawany za wolny od sodu.

Charakterystyka Dolcur

Tabela charakterystyki leku

Dolcur, tabletki, 500 µg
Dostępne opakowania	Lek Dolcur dostępny jest w opakowaniach: Dolcur 20 tabl. (5909991260347) Dolcur 50 tabl. (5903060631175)
Wskazania do stosowania	Dolcur stosuj na: Dna moczanowa (podagra)
Skład	Substancje czynne zawarte w Dolcur to: Kolchicyna
Kategorie	Układ mięśniowo-szkieletowy
Moc	Dawka 500 µg
Postać	tabletki
Producent	Producentem Dolcur jest
Dostępność	Lek dostępny na receptę (RX)

Opinie o Dolcur

Jak pacjenci oceniają ten produkt?

Średnia ocena produktu:

Ten produkt jeszcze nie został przez nikogo oceniony.
Dodaj własną opinię jako pierwszy!

Dodaj własną opinię

Zamienniki Dolcur
oraz produkty podobne

Poradniki dla pacjenta

Powiązane wg kategorii

Dolcur

tabletki • 500 µg

DOSTĘPNE WARIANTY

20 tabl.
Aktualnie brak ofert dla tego produktu
50 tabl.
Cena od 84.99 zł Dostępny
w 1 aptekach

Ceny produktu

Gdzie kupić najtaniej?

Ceny dla wariantu: 20 tabl.

Ładowanie cen…

Zobacz historię cen

FAQ

Najczęściej zadawane pytania

Jak szybko działa Dolcur w napadzie dny moczanowej?

Dolcur zaczyna działać po około 12 godzinach od przyjęcia pierwszej dawki, a maksymalne działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne osiąga po 1-2 dniach.

Czy można stosować Dolcur długotrwale?

W leczeniu ostrych napadów Dolcur stosuje się krótkotrwale – maksymalnie do przyjęcia 6 mg w jednym cyklu. W profilaktyce napadów podczas rozpoczynania leczenia allopurynolem można go stosować przez okres do 6 miesięcy.

Dlaczego nie wolno przekraczać dawki Dolcur?

Kolchicyna ma wąski indeks terapeutyczny, co oznacza małą różnicę między dawką leczniczą a toksyczną. Przekroczenie dawki może prowadzić do poważnego zatrucia zagrażającego życiu.

Czy Dolcur wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Tak, Dolcur wchodzi w liczne interakcje, szczególnie z antybiotykami makrolidowymi, lekami przeciwgrzybiczymi, blokerami kanału wapniowego oraz statynami. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Czy można pić sok grejpfrutowy podczas stosowania Dolcur?

Nie, soku grejpfrutowego nie wolno spożywać podczas leczenia Dolcur, ponieważ zwiększa on stężenie kolchicyny we krwi, co może prowadzić do toksyczności.

LEKsykon wiedzy

Wybierz pozycje z listy aby przejść do rozdziału

Dawkowanie leku Działania niepożądane i skutki uboczne Interakcje z lekami i alkoholem Profil bezpieczenstwa Przeciwwskazania Przedawkowanie leku Skład leku Stosowanie u dzieci Stosowanie w ciąży Wskazania – na co działa?

Dodatkowe informacje

Dowiedz się więcej o produkcie

Dawkowanie i sposób podawania

U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek konieczne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami. Tacy pacjenci powinni być uważnie monitorowani pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie i pod kontrolą lekarza. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby stanowią przeciwwskazanie do stosowania Dolcur.

Przeciwwskazania

Leku nie wolno stosować u pacjentów poddawanych hemodializie, ponieważ nie można go usunąć za pomocą dializy. Kolchicyna jest przeciwwskazana u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, którzy przyjmują inhibitory glikoproteiny P (np. cyklosporyna, werapamil, chinidyna) lub silne inhibitory izoenzymu CYP3A4 (np. rytonawir, atazanawir, indynawir, klarytromycyna, itrakonazol).

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Kolchicyna jest potencjalnie toksyczna i ma wąski indeks terapeutyczny, co oznacza, że różnica między dawką leczniczą a toksyczną jest niewielka. Należy przerwać podawanie, jeśli wystąpią objawy toksyczności, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka. Okresowa kontrola obrazu krwi jest konieczna.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, a także u osób w podeszłym wieku oraz osłabionych.

Interakcje z innymi lekami

Kolchicyna wchodzi w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do wzrostu jej stężenia we krwi i wystąpienia toksyczności. Cymetydyna i tolbutamid zmniejszają metabolizm kolchicyny, co może prowadzić do zwiększenia jej stężeń. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego podczas leczenia kolchicyną, ponieważ może on zwiększać stężenie leku we krwi. Jednoczesne stosowanie z statynami, fibratami, cyklosporyną lub digoksyną zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy.

Działania niepożądane

Do działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania należą: krwawienia z przewodu pokarmowego, hepatotoksyczność, łysienie, wysypka, miopatia i rabdomioliza, uszkodzenie nerek, brak miesiączki, bolesne miesiączkowanie, oligospermia (zmniejszona liczba plemników), brak plemników w nasieniu.

Przedawkowanie

Kolchicyna jest bardzo toksyczna w przypadku przedawkowania. Objawy ostrego przedawkowania mogą wystąpić z opóźnieniem (średnio po 3 godzinach). Wczesne objawy to nudności, wymioty, ból brzucha, krwawienie z przewodu pokarmowego. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do szpitala, nawet w przypadku braku wczesnych objawów. Leczenie jest objawowe i wspomagające, a dawka śmiertelna dla dorosłych jest bardzo zróżnicowana, zazwyczaj wynosi około 20 mg.