Popularne

Theospirex retard to lek w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu. Substancją czynną tego preparatu jest teofilina. Związek ten jest pochodną metyloksantyny, a jego działanie polega na rozkurczaniu mięśniu oskrzeli oraz zmniejszaniu uwalniania mediatorów stanów zapalnego z komórek tucznych. Wskazaniem do stosowania leku Theospirex retard jest zapobieganie skurczom oskrzeli w przebiegu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Theospirex retard to lek dostępny wyłącznie na receptę, zawierający teofilinę w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu. Każda tabletka zawiera 150 mg teofiliny bezwodnej. Produkt został zaprojektowany w taki sposób, aby substancja czynna uwalniała się stopniowo przez dłuższy czas, co pozwala na przyjmowanie leku rzadziej – zazwyczaj dwa razy dziennie. Tabletki są białe, okrągłe, z linią podziału po obu stronach, dzięki czemu można je podzielić na dwie równe dawki, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Lek jest przeznaczony do zapobiegania skurczom oskrzeli w dwóch głównych schorzeniach układu oddechowego:
Ważne: Theospirex retard nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia nagłych, ciężkich napadów astmy (tak zwanych stanów astmatycznych) ani ostrych zaburzeń oddychania wywołanych nagłym skurczem oskrzeli. W takich sytuacjach należy skorzystać z innych, szybko działających leków.
Należy również pamiętać, że teofilina nie powinna być pierwszym wyborem w leczeniu astmy u dzieci – istnieją inne, bezpieczniejsze opcje terapeutyczne.
Teofilina należy do grupy leków zwanych metyloksantynami. Jej działanie jest wielokierunkowe i wpływa na wiele procesów w organizmie:
Teofilina wpływa również na inne układy narządowe. Rozszerza naczynia krwionośne, rozkurcza mięśnie gładkie w innych częściach ciała (na przykład w pęcherzyku żółciowym czy przewodzie pokarmowym), działa pobudzająco na serce (zwiększa częstość i siłę skurczów), pobudza mięśnie szkieletowe oraz zwiększa wydalanie moczu. Może także zwiększać wydzielanie kwasu solnego w żołądku.
Dawkowanie tego leku jest zawsze dobierane indywidualnie przez lekarza, który bierze pod uwagę skuteczność leczenia oraz to, jak organizm pacjenta toleruje lek. Najlepiej, gdy dawkę ustala się po oznaczeniu stężenia teofiliny we krwi – skuteczne stężenie powinno wynosić od 5 do 12 mikrogramów na mililitr.
Dorośli i młodzież powyżej 16 lat: Zazwyczaj 2 tabletki (300 mg) dwa razy dziennie.
Młodzież 13-16 lat: Od 1,5 do 2 tabletek (225-300 mg) dwa razy dziennie.
Dzieci 10-12 lat: 1,5 tabletki (225 mg) dwa razy dziennie.
Dzieci 6-9 lat: 1 tabletka (150 mg) dwa razy dziennie.
Ważne: Theospirex retard nie może być stosowany u dzieci poniżej 6 roku życia.
Jeśli początkowa dawka nie przynosi wystarczającej poprawy, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę – zazwyczaj o około 25% co 3 dni, aż do osiągnięcia poprawy lub maksymalnej bezpiecznej dawki. Maksymalna dawka dobowa zależy od wieku i bez możliwości kontrolowania stężenia leku we krwi nie powinna przekraczać:
Osoby palące tytoń mogą potrzebować większych dawek, ponieważ ich organizm szybciej usuwa teofilinę. Natomiast osoby, które rzucają palenie, muszą być szczególnie ostrożne – stężenie leku we krwi może u nich wzrosnąć.
Osoby starsze, z chorobami serca, wątroby lub nerek zazwyczaj potrzebują mniejszych dawek, ponieważ ich organizm wolniej usuwa teofilinę.
Leku bezwzględnie nie wolno stosować w następujących sytuacjach:
Istnieje wiele sytuacji, w których Theospirex retard można stosować, ale wymaga to szczególnej ostrożności i ścisłego nadzoru lekarskiego:
W tych przypadkach konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia teofiliny we krwi oraz obserwacja pacjenta pod kątem działań niepożądanych.
Ważna informacja: Osoby starsze oraz pacjenci ciężko chorzy są szczególnie narażeni na działanie toksyczne teofiliny. U tych osób konieczne jest bardzo staranne monitorowanie leczenia.
Teofilina wchodzi w interakcje z wieloma innymi lekami. Niektóre z nich mogą zwiększać jej stężenie we krwi (co grozi przedawkowaniem), inne – zmniejszać (co obniża skuteczność leczenia).
Następujące leki mogą powodować gromadzenie się teofiliny w organizmie, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych:
W przypadku stosowania tych leków może być konieczne zmniejszenie dawki teofiliny. Na przykład przy jednoczesnym stosowaniu cyprofloksacyny dawkę teofiliny zmniejsza się do 60% normalnej dawki, a przy enoksacynie – aż do 30%.
Te leki przyspieszają usuwanie teofiliny z organizmu, co może zmniejszyć skuteczność leczenia:
Teofilina może osłabiać działanie leków beta-adrenolitycznych (stosowanych w chorobach serca), a także nasilać działanie leków moczopędnych i glikozydów naparstnicy. Może również wpływać na stężenie litu we krwi u osób leczonych tym lekiem.
Bardzo ważne: Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz – również tych bez recepty, suplementach diety i ziołach.
Bezpieczeństwo stosowania teofiliny w czasie ciąży nie zostało w pełni ustalone. Teofilina przenika przez łożysko i może wpływać na płód, wywołując u niego działanie podobne do działania leków sympatykomimetycznych.
Theospirex retard nie powinien być stosowany w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, chyba że lekarz uzna, że korzyści dla matki wyraźnie przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. W drugim i trzecim trymestrze lek można stosować tylko w wyjątkowych sytuacjach.
U kobiet w ciąży może być konieczne zmniejszenie dawki leku, ponieważ ich organizm wolniej usuwa teofilinę. Stosowanie leku pod koniec ciąży może osłabiać skurcze macicy. Noworodki, których matki przyjmowały teofilinę, powinny być dokładnie obserwowane.
Theospirex retard nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. Teofilina przechodzi do mleka matki w znacznych ilościach (60-90% stężenia we krwi matki) i może wywoływać działania niepożądane u karmionego dziecka.
Theospirex retard może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas leczenia mogą wystąpić senność oraz zawroty głowy, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy wykonywaniu czynności wymagających koncentracji i sprawności psychoruchowej.
Jak każdy lek, Theospirex retard może wywoływać działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Część z nich występuje bardzo często, inne rzadziej.
Ze strony układu nerwowego:
Ze strony serca i naczyń krwionośnych:
Ze strony układu oddechowego:
Ze strony układu pokarmowego:
Ze strony nerek i układu moczowego:
Zmiany w badaniach laboratoryjnych:
Gdy stężenie teofiliny we krwi przekracza 20 mikrogramów na mililitr, mogą wystąpić objawy przedawkowania. Jeśli stężenie jest jeszcze wyższe (powyżej 25 mikrogramów na mililitr), mogą pojawić się ciężkie objawy zagrażające życiu:
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Substancja czynna: Jedna tabletka zawiera 150 mg teofiliny bezwodnej.
Substancje pomocnicze: Amoniowego metakrylanu kopolimer, powidon, talk, magnezu stearynian, woda oczyszczona, hypromeloza, tytanu dwutlenek, triacetyna, makrogol 6000.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Theospirex retard, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Theospirex retard dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Theospirex retard stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Theospirex retard to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 150 mg |
| Postać | Tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu |
| Producent | Producentem Theospirex retard jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Nie, Theospirex retard nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia nagłych napadów astmy ani stanów astmatycznych. To lek o przedłużonym działaniu, który służy do zapobiegania skurczom oskrzeli, a nie do ich szybkiego leczenia.
Tak, tabletki można podzielić na dwie równe dawki wzdłuż linii podziału. Jednak nie wolno ich żuć ani kruszyć – należy połykać w całości lub podzielone na pół.
Theospirex retard można stosować u dzieci od 6 roku życia. Nie wolno go podawać dzieciom młodszym. Dawkowanie u dzieci jest dobierane indywidualnie w zależności od wieku i masy ciała.
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia, ponieważ alkohol zwiększa stężenie teofiliny we krwi, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub przedawkowania.
Tak, osoby palące tytoń zazwyczaj potrzebują większych dawek leku, ponieważ ich organizm szybciej usuwa teofilinę. Jednak osoby rzucające palenie muszą być ostrożne, bo stężenie leku we krwi może u nich wzrosnąć.
Czas trwania leczenia zależy od rodzaju, nasilenia i przebiegu choroby. Decyzję o czasie leczenia podejmuje lekarz prowadzący, oceniając odpowiedź na terapię i stan pacjenta.
Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej. Jeśli minął niewielki czas, można przyjąć zapomnianą dawkę, ale jeśli zbliża się pora na następną dawkę, należy pominąć zapomnianą i kontynuować leczenie według ustalonego schematu.

Nie daj się jesieni