Meprelon

Lekarz ustali dawkę leku indywidualnie dla danego pacjenta w zależności od rodzaju schorzenia i indywidualnej reakcji pacjenta.
Na ogół stosowane są względnie duże dawki początkowe (od 4 mg do 48 mg). Muszą one być wyraźnie większe w ostrych, ciężkich postaciach chorób niż w schorzeniach przewlekłych. W zależności od przebiegu choroby można zmniejszać dawkę do możliwie małej dawki podtrzymującej (na ogół od 4 do 12 mg metyloprednizolonu na dobę). Szczególnie w leczeniu chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe leczenie z użyciem małych dawek podtrzymujących.

Lek Meprelon może powodować różne skutki uboczne, jednak nie u każdego pacjenta one występują. Możliwe są zmiany w morfologii krwi oraz osłabienie układu odpornościowego, co zwiększa ryzyko zakażeń. Lek może również wpływać na funkcjonowanie układu hormonalnego, powodując między innymi zespół Cushinga, niedoczynność lub zanik kory nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz zaburzenia hormonów płciowych. Nagłe przerwanie stosowania leku może prowadzić do gorączki, utraty apetytu, osłabienia czy zmniejszenia masy ciała.
W przypadku wystąpienia skurczów mięśni, utraty lub zaburzenia widzenia, nieregularnego bicia serca, drgawek czy ciemniejszego koloru moczu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek może również prowadzić do zwiększenia stężenia cukru we krwi.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na metyloprednizolon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent ma układowe zakażenia grzybicze.

Na ogół lek Meprelon jest tolerowany bez powikłań nawet po krótkotrwałym stosowaniu w dużych dawkach. Nie ma konieczności stosowania szczególnych środków. W przypadku stwierdzenia
nasilonych albo nietypowych działań niepożądanych należy zgłosić się do lekarza.