Pentasa

Pentasa to nowoczesny lek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 1 gram mesalazyny w każdej tabletce. Produkt został opracowany specjalnie dla osób zmagających się z przewlekłymi chorobami zapalnymi jelit. Charakterystyczne białe do jasnobrązowe, nakrapiane tabletki owalne z wytłoczonym napisem „PENTASA” zapewniają wygodne i skuteczne leczenie.

Lek Pentasa jest przeznaczony do leczenia dwóch głównych schorzeń jelitowych:

• Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – w łagodnej i umiarkowanej postaci choroby. Lek może być stosowany zarówno w fazie aktywnej choroby, jak i w leczeniu podtrzymującym, aby zapobiec nawrotom.
• Choroba Crohna – zarówno w okresie zaostrzenia, jak i w terapii podtrzymującej długoterminową poprawę stanu zdrowia.

Mesalazyna, substancja czynna Pentasy, to związek o działaniu przeciwzapalnym, który działa bezpośrednio w miejscu zmian chorobowych w jelitach. Nie jest to lek działający ogólnoustrojowo – jego skuteczność wynika z bezpośredniego kontaktu ze zmienioną zapalnie błoną śluzową jelit.

Pentasa ma unikalną budowę – tabletki rozpadają się na specjalne mikrogranulki powleczone etylocelulozą, które uwalniają mesalazynę stopniowo na całej długości przewodu pokarmowego. Dzięki temu lek dociera dokładnie tam, gdzie jest potrzebny, niezależnie od stopnia kwasowości w jelitach czy spożycia posiłku.

Mesalazyna działa wielokierunkowo na proces zapalny:

• Hamuje wędrówkę białych krwinek do miejsca zapalenia.
• Zmniejsza produkcję substancji wywołujących stan zapalny, takich jak cytokiny i leukotrieny.
• Usuwa szkodliwe wolne rodniki.
• Wpływa na mechanizmy komórkowe odpowiedzialne za rozwój zapalenia.

Dawkowanie leku należy zawsze dostosować indywidualnie do potrzeb pacjenta. Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzając ani nie żując. Można je umieścić w niewielkiej ilości wody lub soku, zamieszać i natychmiast wypić powstałą zawiesinę – ułatwi to połknięcie.

Dorośli pacjenci

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego w fazie aktywnej: dawka ustalana indywidualnie, maksymalnie do 4 gramów na dobę, można przyjmować jednorazowo lub podzielić na mniejsze dawki w ciągu dnia.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – leczenie podtrzymujące: zalecana dawka to 2 gramy raz dziennie.

Choroba Crohna (aktywna i podtrzymująca): dawka ustalana indywidualnie, maksymalnie do 4 gramów na dobę w dawkach podzielonych.

Dzieci i młodzież (od 6 lat)

W fazie aktywnej: zwykle od 30 do 50 miligramów na kilogram masy ciała dziennie w dawkach podzielonych. Maksymalna dawka to 75 miligramów na kilogram masy ciała, ale nie więcej niż 4 gramy dziennie.

Leczenie podtrzymujące: zwykle od 15 do 30 miligramów na kilogram masy ciała dziennie w dawkach podzielonych, maksymalnie 2 gramy na dobę.

Jako ogólną zasadę można przyjąć, że dzieci o masie ciała do 40 kilogramów otrzymują połowę dawki dla dorosłych, a dzieci ważące powyżej 40 kilogramów – pełną dawkę dla dorosłych.

Ważne: Regularne i konsekwentne przyjmowanie zaleconych dawek jest kluczowe dla uzyskania pożądanego efektu leczniczego.

Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na mesalazynę, salicylany lub którykolwiek składnik preparatu.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek.
• Choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy.
• Skaza krwotoczna (zaburzenia krzepnięcia krwi).

Reakcje skórne

W rzadkich przypadkach mesalazyna może wywołać ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Jeśli zauważysz wysypkę, zmiany na błonach śluzowych lub inne objawy nadwrażliwości, natychmiast przerwij stosowanie leku i skontaktuj się z lekarzem.

Objawy nietolerancji

W przypadku wystąpienia ostrych objawów takich jak skurczowe bóle brzucha, ostry ból brzucha, gorączka, silny ból głowy lub wysypka, należy natychmiast przerwać leczenie i zgłosić się do lekarza.

Kontrola wątroby i nerek

Przed rozpoczęciem leczenia i regularnie w jego trakcie lekarz zleci badania kontrolne:

• Badania czynności wątroby (enzymy wątrobowe).
• Badania czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy).
• Badanie moczu (za pomocą testów paskowych).
• Badanie krwi (morfologia).

Pierwsze badanie kontrolne powinno być wykonane po 14 dniach od rozpoczęcia leczenia, następnie jeszcze 2-3 razy w odstępach czterotygodniowych. Jeśli wyniki są prawidłowe, kolejne kontrole przeprowadza się co 3 miesiące.

Inne ważne informacje

• Pacjenci z astmą oskrzelową lub innymi zaburzeniami płuc powinni być ściśle monitorowani podczas leczenia.
• W czasie terapii należy przyjmować odpowiednią ilość płynów, aby zapobiec tworzeniu się kamieni w układzie moczowym.
• Rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości serca, takie jak zapalenie mięśnia sercowego czy zapalenie osierdzia.
• Bardzo rzadko notowano poważne zaburzenia składu krwi.

Jeśli przyjmujesz inne leki, poinformuj o tym lekarza. Szczególnie ważne jest zgłoszenie, jeśli stosujesz:

• Azatioprynę, 6-merkaptopurynę lub tioguaninę – równoczesne stosowanie z mesalazyną może zwiększać ryzyko zaburzeń układu krwiotwórczego. Wymagane jest regularne monitorowanie krwinek białych i ewentualne dostosowanie dawek.
• Warfarynę – istnieją pewne dowody, że mesalazyna może zmniejszać działanie przeciwkrzepliwe warfaryny.

Ciąża

Pentasa należy stosować w ciąży ostrożnie i tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają możliwe ryzyko. Mesalazyna przenika przez łożysko, ale jej stężenie w krwi pępowinowej jest dziesięciokrotnie mniejsze niż w krwi matki.

Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży czy rozwój płodu. Ograniczone dane z badań u ludzi nie wskazują na zwiększenie ryzyka wad wrodzonych. Niektóre dane sugerują zwiększony odsetek porodów przedwczesnych, poronień i małej masy urodzeniowej, jednak te zdarzenia są również związane z samą aktywną chorobą zapalną jelit.

Notowano pojedyncze przypadki zaburzeń krwi u noworodków matek leczonych Pentasą oraz jeden przypadek niewydolności nerek u noworodka po długotrwałym stosowaniu dużej dawki mesalazyny przez matkę.

Karmienie piersią

Mesalazyna przenika do mleka kobiecego, choć w mniejszym stężeniu niż we krwi matki. Doświadczenie w stosowaniu u kobiet karmiących piersią jest ograniczone. Nie można wykluczyć reakcji nadwrażliwości, takich jak biegunka u dziecka. Jeśli u niemowlęcia wystąpi biegunka, należy przerwać karmienie piersią.

Płodność

Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność. Zgłaszano przypadki przemijającej oligospermii (zmniejszonej liczby plemników) u mężczyzn.

Jak każdy lek, Pentasa może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy pamiętać, że wiele z wymienionych objawów może być również związanych z samą chorobą zapalną jelit.

Najczęstsze działania niepożądane (u więcej niż 1 na 100 osób)

• Biegunka.
• Nudności i wymioty.
• Ból brzucha.
• Ból głowy.
• Wysypka.

Rzadkie działania niepożądane (u mniej niż 1 na 1000 osób)

• Zaburzenia krwi: niedokrwistość, zmniejszenie liczby białych krwinek, małopłytkowość.
• Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcja anafilaktyczna.
• Zawroty głowy, zaburzenia czucia obwodowego.
• Zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia.
• Reakcje alergiczne płuc: duszność, kaszel, skurcz oskrzeli.
• Zapalenie trzustki.
• Zaburzenia czynności wątroby (zwiększone enzymy wątrobowe, zapalenie wątroby).
• Zaburzenia czynności nerek (w tym zapalenie nerek, zespół nerczycowy).
• Ból mięśni i stawów.
• Gorączka polekowa.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 000 osób)

• Ciężkie reakcje skórne: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
• Ciężkie zaburzenia krwi: agranulocytoza, pancytopenia.
• Niewydolność wątroby.
• Kamica układu moczowego.
• Przemijająca oligospermia (zmniejszenie liczby plemników).

Ważne: Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. W przypadku ciężkich reakcji skórnych, ostrego bólu brzucha, gorączki czy trudności w oddychaniu należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku i zgłosić się do lekarza.

Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania Pentasy jest ograniczone i nie wskazuje na toksyczne działanie na nerki czy wątrobę. Ponieważ jednak mesalazyna należy do aminosalicylanów, mogą wystąpić objawy zatrucia salicylanami, takie jak:

• Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.
• Przyspieszony oddech.
• Obrzęk płuc.
• Wymioty i odwodnienie.
• Obniżony poziom cukru we krwi.

Nie istnieje specyficzna odtrutka. W przypadku przedawkowania leczenie jest objawowe i podtrzymujące, wymaga hospitalizacji i ścisłego monitorowania czynności nerek.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu (termin ważności: 3 lata).
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C.
• Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz.

Substancja czynna: mesalazyna 1 gram w jednej tabletce o przedłużonym uwalnianiu.

Substancje pomocnicze: powidon, etyloceluloza, magnezu stearynian, talk, celuloza mikrokrystaliczna.

Opakowanie: 60 tabletek w blistrach aluminiowych (6 blistrów po 10 tabletek) w tekturowym pudełku.

Nie zaobserwowano wpływu mesalazyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Możesz bezpiecznie prowadzić samochód i wykonywać czynności wymagające koncentracji podczas stosowania tego leku.