Levoxa

Levoxa to lek przeciwbakteryjny na receptę, który zawiera substancję czynną lewofloksacynę w dawce 500 mg. Należy do grupy leków nazywanych fluorochinolonami. Lek działa poprzez niszczenie bakterii wywołujących zakażenia w organizmie. Lewofloksacyna jest syntetycznym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, co oznacza, że działa na wiele różnych rodzajów bakterii.

Preparat dostępny jest w postaci różowych, owalnych tabletek powlekanych z linią podziału, co umożliwia podzielenie tabletki na równe części w razie potrzeby. Każda tabletka zawiera 500 mg lewofloksacyny w postaci lewofloksacyny półwodnej.

Levoxa jest przepisywana przez lekarza w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych. Lek stosuje się w następujących przypadkach:

• Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek – ciężkie zakażenie nerek.
• Powikłane zakażenia układu moczowego – zakażenia dróg moczowych o skomplikowanym przebiegu.
• Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego – długotrwałe zakażenie prostaty.
• Płucna postać wąglika – zarówno w zapobieganiu zakażeniom po kontakcie z bakteriami wąglika, jak i w leczeniu tej choroby.

Levoxa może być również stosowana w leczeniu innych zakażeń, gdy lekarz uzna, że inne antybiotyki nie są odpowiednie:

• Ostre bakteryjne zapalenie zatok – infekcja zatok przynosowych.
• Ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym zapalenia oskrzeli.
• Pozaszpitalne zapalenie płuc – zapalenie płuc nabyte poza szpitalem.
• Powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich – ciężkie infekcje skóry.
• Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego – proste zakażenie pęcherza.

Lek może być również stosowany w celu kontynuacji leczenia u pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali lewofloksacynę w postaci dożylnej (kroplówka) i nastąpiła u nich poprawa stanu zdrowia.

Levoxa należy przyjmować dokładnie według wskazań lekarza. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością wody. Można je dzielić wzdłuż linii podziału, jeśli lekarz zaleci mniejszą dawkę.

Typowe dawkowanie dla dorosłych z prawidłową czynnością nerek:

• Ostre bakteryjne zapalenie zatok: 500 mg raz dziennie przez 10-14 dni.
• Zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc: 500 mg raz dziennie przez 7-10 dni.
• Pozaszpitalne zapalenie płuc: 500 mg raz lub dwa razy dziennie przez 7-14 dni.
• Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek: 500 mg raz dziennie przez 7-10 dni.
• Powikłane zakażenia układu moczowego: 500 mg raz dziennie przez 7-14 dni.
• Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego: 250 mg raz dziennie przez 3 dni.
• Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego: 500 mg raz dziennie przez 28 dni.
• Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 500 mg raz lub dwa razy dziennie przez 7-14 dni.
• Płucna postać wąglika: 500 mg raz dziennie przez 8 tygodni.

Kiedy przyjmować tabletki?

Levoxa można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno przed jedzeniem, jak i po nim. Ważne jest jednak, aby nie przyjmować tabletek jednocześnie z niektórymi innymi lekami. Należy zachować co najmniej 2-godzinną przerwę przed lub po przyjęciu:

• Leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających magnez lub glin.
• Preparatów zawierających żelazo lub cynk.
• Sukralfatu (lek na żołądek).
• Niektórych preparatów zawierających dydanozynę.

Szczególne grupy pacjentów:

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą wymagać zmniejszenia dawki leku. Lekarz dostosuje odpowiednią dawkę w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają dostosowania dawki, chyba że mają zaburzoną czynność nerek.

Nie należy przyjmować leku Levoxa w następujących przypadkach:

• Jeśli ma się alergię (nadwrażliwość) na lewofloksacynę, inne chinolony lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Jeśli ma się padaczkę – lek może obniżać próg drgawkowy i wywoływać napady.
• Jeśli w przeszłości wystąpiło zapalenie ścięgna związane ze stosowaniem fluorochinolonów.
• Jeśli jest się dzieckiem lub młodzieżą w okresie wzrostu – lek może uszkadzać chrząstki stawowe.
• Jeśli jest się w ciąży lub karmi się piersią.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Levoxa należy poinformować lekarza o wszystkich swoich chorobach i przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:

Zapalenie i zerwanie ścięgna

Levoxa może powodować zapalenie lub zerwanie ścięgna, zwłaszcza ścięgna Achillesa. Ryzyko jest większe u osób starszych, przyjmujących kortykosteroidy oraz osób z przeszczepionymi narządami. Jeśli pojawi się ból, obrzęk lub stan zapalny ścięgna, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Nie należy obciążać dotkniętej kończyny.

Ciężkie, długotrwałe działania niepożądane

W rzadkich przypadkach fluorochinolony mogą wywoływać ciężkie, długotrwałe i potencjalnie nieodwracalne działania niepożądane, które mogą wpływać na układ nerwowy, mięśniowo-szkieletowy i zmysły. Objawy mogą obejmować ból stawów i mięśni, mrowienie, drętwienie, zaburzenia pamięci, depresję, problemy ze snem. Jeśli pojawią się takie objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Reakcje alergiczne

Levoxa może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, nawet po pierwszej dawce. Objawy mogą obejmować obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, gwałtowną wysypkę. W takim przypadku należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wezwać pomoc medyczną.

Problemy z sercem

Lek może wydłużać odstęp QT w zapisie EKG, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (niski poziom potasu lub magnezu), przyjmujących leki wpływające na rytm serca, oraz u osób starszych i kobiet.

Zaburzenia poziomu cukru we krwi

Levoxa może powodować zbyt niski lub zbyt wysoki poziom cukru we krwi, zwłaszcza u osób z cukrzycą. Osoby z cukrzycą powinny regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi podczas leczenia.

Problemy neurologiczne

Lek może wywoływać zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia oraz inne objawy ze strony układu nerwowego. Może to wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli wystąpią mrowienie, drętwienie, ból lub osłabienie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Biegunka

Jeśli podczas lub po leczeniu wystąpi ciężka lub długotrwała biegunka, zwłaszcza z krwią, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Może to być objaw ciężkiego zakażenia jelit wymagającego leczenia.

Nadwrażliwość na światło

Podczas stosowania leku należy unikać nadmiernego narażenia na słońce i lampy UV (solarium), ponieważ skóra może stać się bardziej wrażliwa na światło.

Tętniak aorty i problemy z zastawkami serca

Fluorochinolony mogą zwiększać ryzyko tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz niedomykalności zastawek serca. Jeśli wystąpi nagły, silny ból brzucha, klatki piersiowej lub pleców, duszność, kołatanie serca lub obrzęk nóg, należy natychmiast udać się na oddział ratunkowy.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ Levoxa może wchodzić w interakcje z innymi produktami leczniczymi:

• Leki zobojętniające sok żołądkowy, preparaty żelaza, cynku – zmniejszają wchłanianie Levoxa. Należy zachować co najmniej 2-godzinną przerwę między przyjęciem tych leków a Levoxa.
• Sukralfat – zmniejsza wchłanianie leku. Przyjmować sukralfat 2 godziny po Levoxa.
• Teofilina, niesteroidowe leki przeciwzapalne – mogą zwiększać ryzyko drgawek.
• Probenecyd, cymetydyna – mogą zmniejszać wydalanie Levoxa przez nerki.
• Kortykosteroidy – zwiększają ryzyko zapalenia i zerwania ścięgien.
• Warfaryna i inne leki przeciwzakrzepowe – Levoxa może nasilać ich działanie, konieczna jest kontrola parametrów krzepnięcia krwi.
• Leki wydłużające odstęp QT (np. niektóre leki przeciwarytmiczne, przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne) – zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Jak każdy lek, Levoxa może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często występujące (u 1 do 10 na 100 osób):

• Biegunka, nudności, wymioty.
• Ból głowy, zawroty głowy.
• Bezsenność, niepokój.

Niezbyt często występujące (u 1 do 10 na 1000 osób):

• Zakażenia grzybicze, w tym kandydoza.
• Zmniejszenie liczby białych krwinek, eozynofilia.
• Reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy.
• Utrata apetytu, obniżenie poziomu cukru we krwi.
• Stan splątania, nerwowość.
• Senność, drżenia, zaburzenia smaku.
• Zaburzenia widzenia.
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
• Przyspieszenie akcji serca, kołatanie serca.
• Ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, zaparcia.
• Wysypka, świąd, pokrzywka, nadmierna potliwość.
• Ból stawów, ból mięśni.

Rzadko występujące (u 1 do 10 na 10 000 osób):

• Zmniejszenie liczby płytek krwi, neutropenię.
• Wstrząs anafilaktyczny.
• Śpiączka hipoglikemiczna (u osób z cukrzycą).
• Reakcje psychotyczne (omamy, paranoja), depresja, koszmary senne.
• Drgawki, mrowienie, obwodowa neuropatia.
• Przemijająca utrata widzenia.
• Szumy uszne, utrata słuchu.
• Ciężkie zaburzenia rytmu serca, wydłużenie odstępu QT.
• Duszność, skurcz oskrzeli.
• Krwawa biegunka, zapalenie trzustki.
• Żółtaczka, ciężkie uszkodzenie wątroby.
• Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
• Zapalenie ścięgna, osłabienie siły mięśni.

Bardzo rzadko lub o częstości nieznanej:

• Pancytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna.
• Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego.
• Myśli lub próby samobójcze.
• Zaburzenia węchu i smaku.
• Zapalenie błony naczyniowej oka.
• Rabdomioliza, zerwanie ścięgna, zerwanie więzadła lub mięśnia.
• Ostra niewydolność nerek.
• Tętniak i rozwarstwienie aorty, niedomykalność zastawek serca.

Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza ciężkie reakcje alergiczne, ból ścięgien, drgawki, ciężka biegunka, nagły ból w klatce piersiowej lub brzuchu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się na oddział ratunkowy.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 2 lata od daty produkcji.

Każda tabletka powlekana Levoxa 500 mg zawiera 500 mg lewofloksacyny (w postaci lewofloksacyny półwodnej) oraz substancje pomocnicze, w tym 7,68 mg laktozy jednowodnej. Osoby z nietolerancją laktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Pozostałe substancje pomocnicze to: sodu stearylofumaran, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, kopowidon, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana oraz substancje w otoczce tabletki (laktoza jednowodna, hypromeloza, tytanu dwutlenek, triacetyna, barwniki).

Levoxa jest przeciwwskazana w ciąży i podczas karmienia piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały ryzyko uszkodzenia chrząstek u rozwijającego się płodu. Lewofloksacyna może przenikać do mleka matki, dlatego nie należy jej stosować podczas karmienia piersią.

Levoxa może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ może powodować zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia i inne objawy ze strony układu nerwowego. Jeśli wystąpią takie objawy, należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn wymagających pełnej koncentracji uwagi.

Levoxa to skuteczny antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Należy go przyjmować dokładnie według wskazań lekarza, przez cały zalecony okres leczenia, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej. Nie należy przerywać leczenia samodzielnie, ponieważ może to prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakterii na antybiotyk.

W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.