Levofloxacin Aurovitas

Levofloxacin Aurovitas to lek przeciwbakteryjny dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 500 mg lewofloksacyny. Substancja czynna należy do grupy fluorochinolonów – nowoczesnych antybiotyków o szerokim spektrum działania. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor i kształt kapsułki, a także linię podziału umożliwiającą podzielenie na dwie równe dawki po 250 mg każda. Lek jest przepisywany wyłącznie na receptę i wymaga dokładnego przestrzegania zaleceń lekarza.

Lewofloksacyna to syntetyczny antybiotyk, który działa bezpośrednio na bakterie wywołujące zakażenie. Jej mechanizm polega na blokowaniu dwóch kluczowych enzymów bakteryjnych – gyrazy DNA oraz topoizomerazy IV. Enzymy te są niezbędne do prawidłowego namnażania się bakterii. Kiedy zostają zablokowane, bakterie nie mogą się rozmnażać i w konsekwencji giną. Działanie leku zależy od stężenia substancji czynnej we krwi – im wyższe stężenie w stosunku do wrażliwości bakterii, tym skuteczniejsze leczenie.

Levofloxacin Aurovitas przepisywany jest w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych. Lek znajduje zastosowanie w następujących sytuacjach:

• Ostre bakteryjne zapalenie zatok – gdy inne powszechnie stosowane antybiotyki nie są odpowiednie.
• Ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc – w tym zapalenie oskrzeli.
• Pozaszpitalne zapalenie płuc – zakażenie płuc nabyte poza szpitalem.
• Zakażenia skóry i tkanek miękkich – szczególnie te o powikłanym przebiegu.
• Zakażenia układu moczowego – zarówno niepowikłane zakażenia pęcherza, jak i bardziej poważne zakażenia nerek (ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek) oraz powikłane zakażenia dróg moczowych.
• Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego – długotrwałe zakażenie prostaty.
• Płucna postać wąglika – zarówno w zapobieganiu po kontakcie z bakteriami, jak i w leczeniu.

Ważne jest, aby wiedzieć, że lewofloksacyna nie jest lekiem pierwszego wyboru w większości tych zakażeń. Lekarz przepisuje ją wtedy, gdy inne, powszechnie stosowane antybiotyki nie są odpowiednie lub skuteczne w danej sytuacji.

Tabletki przyjmuje się raz lub dwa razy dziennie, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. Dawkowanie ustala lekarz na podstawie konkretnej sytuacji klinicznej.

Typowe schematy dawkowania u osób z prawidłową czynnością nerek

• Ostre zapalenie zatok: 500 mg raz dziennie przez 10-14 dni.
• Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 500 mg raz dziennie przez 7-10 dni.
• Zapalenie płuc: 500 mg raz lub dwa razy dziennie przez 7-14 dni.
• Zakażenia nerek: 500 mg raz dziennie przez 7-10 dni.
• Powikłane zakażenia układu moczowego: 500 mg raz dziennie przez 7-14 dni.
• Niepowikłane zakażenie pęcherza: 250 mg raz dziennie przez 3 dni.
• Zapalenie gruczołu krokowego: 500 mg raz dziennie przez 28 dni.
• Zakażenia skóry: 500 mg raz lub dwa razy dziennie przez 7-14 dni.
• Wąglik płucny: 500 mg raz dziennie przez 8 tygodni.

Jak przyjmować tabletki?

Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie należy ich rozgryzać. Jeśli lekarz zaleci mniejszą dawkę, tabletkę można podzielić wzdłuż linii podziału. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno podczas jedzenia, jak i między posiłkami.

Ważne zasady podczas przyjmowania leku

Jeśli przyjmujesz inne leki zawierające żelazo, cynk, magnez lub glin (np. leki zobojętniające sok żołądkowy), musisz zachować co najmniej dwugodzinną przerwę przed lub po przyjęciu lewofloksacyny. Te substancje mogą znacznie zmniejszyć wchłanianie antybiotyku i osłabić jego działanie.

Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie Levofloxacin Aurovitas jest bezwzględnie zabronione:

• Uczulenie na lewofloksacynę lub inne chinolony – jeśli kiedykolwiek miałeś alergiczną reakcję na ten lub podobne antybiotyki.
• Padaczka – lek może obniżać próg drgawkowy i wywoływać napady.
• Wcześniejsze zapalenie ścięgna po fluorochinolonach – jeśli w przeszłości miałeś problemy ze ścięgnami podczas stosowania tej grupy antybiotyków.
• Dzieci i młodzież w okresie wzrostu – lek może uszkadzać rozwijające się chrząstki stawowe.
• Ciąża – ze względu na ryzyko dla rozwijającego się dziecka.
• Karmienie piersią – lek może przenikać do mleka matki.

Problemy ze ścięgnami

Jednym z najpoważniejszych ryzyk związanych ze stosowaniem lewofloksacyny jest uszkodzenie ścięgien. Może dojść do zapalenia ścięgna, a nawet jego całkowitego zerwania – najczęściej dotyczy to ścięgna Achillesa (z tyłu kostki). Ryzyko jest wyższe u osób starszych, osób z problemami z nerkami, osób po przeszczepach narządów oraz u tych, którzy jednocześnie przyjmują kortykosteroidy (sterydy).

Jeśli zauważysz: ból, obrzęk lub stan zapalny w okolicy ścięgna – natychmiast przerwij przyjmowanie leku i skontaktuj się z lekarzem. Nie obciążaj chorej kończyny.

Działania niepożądane dotyczące układu nerwowego

Lewofloksacyna może wpływać na układ nerwowy, powodując zawroty głowy, bóle głowy, senność, a w rzadkich przypadkach nawet drgawki. Może również wystąpić uszkodzenie nerwów obwodowych (neuropatia), objawiające się mrowieniam, drętwienieniem lub bólem w kończynach. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Problemy z sercem

Lek może wydłużać tak zwany odstęp QT w badaniu EKG, co zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Jeśli masz problemy z sercem, przyjmujesz leki na serce lub masz zaburzenia elektrolitów (np. niski poziom potasu), poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Ciężka biegunka

Jeśli podczas leczenia lub nawet kilka tygodni po jego zakończeniu wystąpi u Ciebie ciężka, uporczywa lub krwawa biegunka, może to być objaw poważnego zakażenia jelit bakterią Clostridium difficile. W takiej sytuacji natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Nie przyjmuj leków przeciwbiegunkowych na własną rękę.

Problemy z wątrobą

W rzadkich przypadkach lewofloksacyna może powodować uszkodzenie wątroby, w tym ciężkie zapalenie wątroby. Jeśli zauważyszожелtenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz, świąd lub ból brzucha, natychmiast zgłoś się do lekarza.

Reakcje alergiczne i skórne

Lek może wywoływać reakcje alergiczne – od łagodnej wysypki po ciężkie, zagrażające życiu reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona. Lewofloksacyna zwiększa również wrażliwość skóry na światło słoneczne, dlatego podczas leczenia unikaj intensywnego nasłonecznienia i solarium.

Problemy z cukrem we krwi

U osób z cukrzycą lek może powodować zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom cukru we krwi. Jeśli masz cukrzycę, regularnie kontroluj poziom glukozy podczas leczenia.

Lewofloksacyna może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, dlatego zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.

Leki zmniejszające wchłanianie lewofloksacyny

Sole żelaza, cynku, leki zobojętniające sok żołądkowy (zawierające magnez lub glin), sukralfat oraz niektóre preparaty przeciwwirusowe znacznie zmniejszają wchłanianie antybiotyku. Dlatego należy zachować co najmniej dwugodzinną przerwę między przyjęciem tych leków a lewofloksacyną.

Leki wpływające na serce

Jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (niektóre leki na serce, depresję, psychozy) zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Inne ważne interakcje

• Leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna): lewofloksacyna może nasilać ich działanie, zwiększając ryzyko krwawień. Konieczne są częstsze kontrole krzepliwości krwi.
• Cyklosporyna: lewofloksacyna wydłuża czas jej działania w organizmie.
• Teofilina i niesteroidowe leki przeciwzapalne: mogą obniżać próg drgawkowy.
• Probenecyd i cymetydyna: zmniejszają wydalanie lewofloksacyny przez nerki.

Osoby z problemami z nerkami

Jeśli masz zaburzenia czynności nerek, lekarz dostosuje dawkę leku. Im gorsza funkcja nerek, tym mniejsze dawki i dłuższe przerwy między kolejnymi podaniami są konieczne. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek dawkowanie może wymagać znacznej modyfikacji.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawki, chyba że występują problemy z nerkami. Należy jednak pamiętać, że ryzyko niektórych działań niepożądanych (jak problemy ze ścięgnami czy wydłużenie odstępu QT) jest u nich wyższe.

Ciąża i karmienie piersią

Lewofloksacyna jest bezwzględnie przeciwwskazana w ciąży i podczas karmienia piersią. Badania na zwierzętach wykazały, że fluorochinolony mogą uszkadzać rozwijające się chrząstki stawowe. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.

Jak każdy lek, Levofloxacin Aurovitas może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często występujące działania niepożądane

• Biegunka – jeden z najczęstszych objawów.
• Nudności i wymioty.
• Ból głowy.
• Zawroty głowy.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych – wykrywane w badaniach krwi.

Niezbyt często występujące działania niepożądane

• Zakażenia grzybicze – np. kandydoza (drożdżyca).
• Bezsenność, niepokój, nerwowość.
• Senność, drżenie mięśniowe.
• Zaburzenia smaku.
• Duszność, problemy z oddychaniem.
• Ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, zaparcia.
• Wysypka, świąd skóry.
• Bóle stawów i mięśni.
• Zapalenie ścięgien.
• Osłabienie, gorączka.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Zerwanie ścięgna – wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
• Drgawki padaczkowe.
• Ciężkie reakcje alergiczne – obrzęk twarzy, gardła, trudności w oddychaniu (wstrząs anafilaktyczny).
• Zaburzenia rytmu serca – kołatanie serca, omdlenia.
• Ciężkie reakcje skórne – pęcherze, złuszczanie skóry (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
• Uszkodzenie wątroby – żółtaczka, ciemny mocz.
• Neuropatia obwodowa – mrowienie, drętwienie, ból w kończynach.
• Zaburzenia psychiczne – depresja, majaczenie, omamy, myśli samobójcze.
• Ciężka biegunka – krwawa biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.
• Zaburzenia widzenia lub słuchu.

Długotrwałe i potencjalnie nieodwracalne działania niepożądane

W bardzo rzadkich przypadkach zgłaszano długotrwałe (trwające miesiące lub lata), zaburzające codzienne funkcjonowanie i potencjalnie nieodwracalne działania niepożądane. Mogą one dotyczyć wielu układów organizmu jednocześnie i obejmować zapalenie ścięgien, bóle stawów i kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie z mrowieniem, depresję, zmęczenie, zaburzenia pamięci, problemy ze snem oraz upośledzenie słuchu, wzroku, smaku i węchu. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym wymienione w tej ulotce, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie. Dotyczy to również działań niepożądanych, których nie wymieniono w ulotce.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz – pomoże to chronić środowisko.

• Dokończ całe leczenie – nawet jeśli poczujesz się lepiej, przyjmuj lek przez cały zalecony okres.
• Zachowaj odstępy – jeśli przyjmujesz suplementy z żelazem, cynkiem lub leki na żołądek, pamiętaj o dwugodzinnej przerwie.
• Uważaj na słońce – podczas leczenia unikaj intensywnego nasłonecznienia i solarium.
• Monitoruj objawy – jeśli zauważysz ból lub obrzęk w okolicy ścięgien, ciężką biegunkę, wysypkę, problemy z oddychaniem lub inne niepokojące objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
• Informuj lekarza – zawsze powiedz lekarzowi o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach.
• Nie prowadź, jeśli czujesz zawroty głowy – lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.