Gabapentin Teva

Gabapentin Teva to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną gabapentyną. Każda kapsułka twarda zawiera 100 mg gabapentyny. Jest to lek z grupy leków przeciwpadaczkowych, który wykorzystuje się w leczeniu padaczki oraz przewlekłych bólów nerwowych. Kapsułki mają charakterystyczny wygląd – szare wieczko i korpus z białym lub białawym proszkiem w środku, oznaczone numerami “93” i “38”.

Gabapentin Teva ma dwa główne zastosowania:

Leczenie padaczki

Lek stosuje się jako wsparcie w leczeniu określonego rodzaju napadów padaczkowych zwanych napadami częściowymi. Napady te mogą występować samodzielnie lub przechodzić w napady uogólnione, obejmujące cały mózg. Gabapentin Teva może być stosowany u dorosłych i dzieci od 6. roku życia jako lek dodatkowy do już przyjmowanych leków przeciwpadaczkowych. U dorosłych i młodzieży od 12. roku życia może być również stosowany jako jedyny lek przeciwpadaczkowy.

Leczenie bólów nerwowych

Lek jest skuteczny w leczeniu przewlekłych bólów wynikających z uszkodzenia nerwów obwodowych. Dotyczy to szczególnie bólu występującego w przebiegu cukrzycowej choroby nerwów oraz bólu, który utrzymuje się po przebytym półpaścu. Ten rodzaj bólu jest inny niż zwykły ból – ma charakter palący, kłujący lub przeszywający i często towarzyszy mu uczucie mrowienia, drętwienia lub nadwrażliwości skóry.

Gabapentyna to substancja, która wpływa na pracę układu nerwowego w sposób złożony. Po przyjęciu szybko przedostaje się do mózgu, gdzie łączy się z określonymi strukturami w komórkach nerwowych zwanymi podjednostkami alfa-2-delta kanałów wapniowych. To połączenie prowadzi do zmniejszenia uwalniania substancji pobudzających w układzie nerwowym.

W przypadku padaczki działanie to pomaga zapobiegać nadmiernej aktywności elektrycznej w mózgu, która prowadzi do napadów drgawkowych. Jeśli chodzi o ból nerwowy, gabapentyna działa zarówno na poziomie rdzenia kręgowego, jak i wyższych ośrodków w mózgu, blokując przekazywanie sygnałów bólowych i aktywując naturalne mechanizmy łagodzące ból.

Ważną zaletą gabapentyny jest to, że nie wchodzi w interakcje z receptorami GABA (głównego neuroprzekaźnika hamującego w mózgu) i nie wpływa na metabolizm tej substancji, co odróżnia ją od wielu innych leków przeciwpadaczkowych.

Lek należy przyjmować dokładnie tak, jak zalecił lekarz. Kapsułki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością wody. Można je przyjmować niezależnie od posiłków.

Rozpoczynanie leczenia

Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się stopniowo według następującego schematu:

• Dzień pierwszy: 300 mg raz dziennie.
• Dzień drugi: 300 mg dwa razy dziennie.
• Dzień trzeci: 300 mg trzy razy dziennie.

Dawkowanie w padaczce

U dorosłych i młodzieży skuteczna dawka zwykle wynosi od 900 do 3600 mg na dobę, podzielona na trzy równe dawki. Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę co 2-3 dni, zwiększając ją o 300 mg dziennie, aż do osiągnięcia dawki najlepiej kontrolującej napady. Maksymalny odstęp między kolejnymi dawkami nie powinien być dłuższy niż 12 godzin, aby zapewnić ciągłą ochronę przed napadami.

U dzieci od 6. roku życia dawkę ustala się w oparciu o masę ciała – zazwyczaj wynosi ona od 25 do 35 mg na kilogram masy ciała dziennie, również podzielona na trzy dawki.

Dawkowanie w bólu neuropatycznym

U dorosłych leczenie można rozpocząć od stopniowego zwiększania dawki lub od razu od 900 mg dziennie w trzech dawkach. Następnie, w zależności od odpowiedzi na leczenie, dawkę można zwiększać do maksymalnie 3600 mg na dobę.

Ważne informacje o dawkowaniu

U osób starszych (powyżej 65. roku życia) może być konieczne zmniejszenie dawki ze względu na naturalne pogarszanie się funkcji nerek wraz z wiekiem. U pacjentów z chorobami nerek dawkowanie musi być dostosowane do stopnia zaburzenia funkcji nerek – czasami konieczne jest znaczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami.

Jeśli lekarz zdecyduje o przerwaniu leczenia, nie należy tego robić nagle. Dawkę należy zmniejszać stopniowo przez co najmniej tydzień, aby uniknąć objawów odstawienia i powrotu napadów padaczkowych.

Gabapentin Teva nie może być stosowany, jeśli pacjent ma uczulenie na gabapentyną lub którykolwiek inny składnik leku. Uczulenie może objawiać się wysypką, swędzeniem, trudnościami w oddychaniu, obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła.

Poważne reakcje skórne

W rzadkich przypadkach gabapentyna może wywołać ciężkie reakcje skórne, które mogą być zagrożeniem dla życia. Obejmują one zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcję polekową z eozynofilią i objawami układowymi. Jeśli pojawi się wysypka, zwłaszcza z pęcherzami, łuszczeniem się skóry, gorączką lub powiększeniem węzłów chłonnych, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Reakcje alergiczne

Gabapentyna może wywoływać nagłe, poważne reakcje alergiczne objawiające się trudnościami w oddychaniu, obrzękiem warg, gardła i języka oraz spadkiem ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.

Myśli samobójcze

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych, gabapentyna może w rzadkich przypadkach wywoływać myśli samobójcze lub nastroje depresyjne. Pacjent i jego rodzina powinni być czujni wobec zmian nastroju, pojawienia się myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zawroty głowy i senność

Lek może powodować zawroty głowy, senność i zaburzenia równowagi, co zwiększa ryzyko upadków i urazów, szczególnie u osób starszych. Dlatego na początku leczenia należy zachować szczególną ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających sprawności fizycznej.

Problemy z oddychaniem

Gabapentyna może w rzadkich przypadkach powodować spowolnienie lub osłabienie oddechu. Szczególnie narażone są osoby z chorobami układu oddechowego, chorobami neurologicznymi, zaburzeniami czynności nerek oraz osoby starsze. Jeśli u pacjenta występują trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Jednoczesne stosowanie z opioidami

Łączenie gabapentyny z lekami przeciwbólowymi z grupy opioidów (takimi jak morfina, tramadol, kodeina) wymaga szczególnej ostrożności. Takie połączenie może zwiększać ryzyko nadmiernej senności, spowolnienia oddechu, a w skrajnych przypadkach – śpiączki. Jeśli konieczne jest przyjmowanie obu leków jednocześnie, lekarz może zmniejszyć dawki jednego lub obu produktów.

Zapalenie trzustki

W rzadkich przypadkach podczas leczenia gabapentyną może rozwinąć się ostre zapalenie trzustki. Jeśli wystąpi silny ból brzucha, nudności i wymioty, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Dzieci i młodzież

Nie ma wystarczających badań dotyczących długotrwałego wpływu gabapentyny na rozwój, uczenie się i inteligencję u dzieci. Dlatego przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia u dziecka należy dokładnie rozważyć korzyści i potencjalne zagrożenia.

Ryzyko uzależnienia

Gabapentyna może powodować uzależnienie, szczególnie u osób, które w przeszłości nadużywały substancji psychoaktywnych lub miały problemy z uzależnieniami. Lekarz powinien regularnie oceniać, czy pacjent nie wykazuje objawów niewłaściwego stosowania leku, takich jak zwiększanie dawki na własną rękę czy poszukiwanie leku u różnych lekarzy.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych bez recepty.

Opioidy i inne leki działające uspokajająco

Jak już wspomniano, jednoczesne stosowanie gabapentyny z opioidami lub innymi lekami działającymi uspokajająco na układ nerwowy może nasilać senność i spowalniać oddech. Dotyczy to również alkoholu.

Leki przeciwbólowe zawierające morfinę

Badania wykazały, że morfina może zwiększać stężenie gabapentyny we krwi o około 44%. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki jednego lub obu leków.

Leki neutralizujące sok żołądkowy

Preparaty zawierające glin i magnez (zwane potocznie lekami na zgagę) mogą zmniejszać wchłanianie gabapentyny o około 24%. Dlatego gabapentyną należy przyjmować co najmniej 2 godziny po przyjęciu takich leków.

Inne leki przeciwpadaczkowe

Dobrą wiadomością jest to, że gabapentyna nie wchodzi w interakcje z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak fenobarbital, fenytoina, kwas walproinowy czy karbamazepina. Nie zmienia ich stężenia we krwi, co ułatwia prowadzenie terapii skojarzonej.

Doustne środki antykoncepcyjne

Gabapentyna nie wpływa na skuteczność tabletek antykoncepcyjnych zawierających noretyndron i etynyloestradiol.

Ciąża

Kobiety w wieku rozrodczym powinny przed rozpoczęciem leczenia przedyskutować z lekarzem specjalistą kwestię planowania ciąży. Jeśli kobieta planuje zajść w ciążę, lekarz powinien ponownie ocenić konieczność kontynuowania leczenia przeciwpadaczkowego.

Gabapentyna przenika przez łożysko i dociera do rozwijającego się płodu. Duże badania obserwacyjne obejmujące ponad 1700 ciąż nie wykazały zwiększonego ryzyka ciężkich wad wrodzonych ani zaburzeń rozwoju neurologicznego u dzieci narażonych na działanie gabapentyny w pierwszym trymestrze ciąży. Istnieją jednak pewne dowody na możliwe zwiększone ryzyko niskiej masy urodzeniowej i przedwczesnego porodu.

U noworodków, których matki przyjmowały gabapentyną podczas ciąży, mogą wystąpić objawy odstawienia po urodzeniu. Dlatego noworodki takie powinny być uważnie obserwowane przez personel medyczny.

Ważne jest, aby u kobiet leczonych z powodu padaczki nie przerywać nagle stosowania leku, gdyż może to spowodować niebezpieczne napady drgawkowe zagrażające zarówno matce, jak i dziecku.

Karmienie piersią

Gabapentyna przenika do mleka kobiecego. Wpływ leku na karmione piersią niemowlę nie jest w pełni poznany. Decyzja o karmieniu piersią podczas leczenia gabapentyną powinna być podjęta przez lekarza po dokładnym rozważeniu korzyści dla matki i potencjalnego ryzyka dla dziecka.

Gabapentin Teva ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek może wywoływać senność, zawroty głowy i inne objawy wpływające na sprawność psychofizyczną. Nawet jeśli objawy te są niewielkie, mogą być niebezpieczne podczas prowadzenia samochodu lub obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Szczególną ostrożność należy zachować na początku leczenia oraz po każdym zwiększeniu dawki. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki pacjent nie pozna swojej reakcji na lek.

Jak każdy lek, Gabapentin Teva może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najważniejsze działania niepożądane uporządkowane według częstości występowania.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Senność i uczucie zmęczenia.
• Zawroty głowy.
• Zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów (ataksja).
• Gorączka.
• Zakażenia wirusowe.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zapalenie płuc, zakażenia układu oddechowego i dróg moczowych.
• Zmniejszenie liczby białych krwinek.
• Zmniejszenie lub zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała.
• Wrogość, splątanie, labilność emocjonalna, depresja, lęk, nerwowość.
• Napady drgawkowe, niekontrolowane ruchy, trudności z mówieniem, zaburzenia pamięci, drżenie.
• Bezsenność, ból głowy.
• Zaburzenia czucia takie jak mrowienie, drętwienie.
• Mimowolne ruchy gałek ocznych, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Duszność, zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, kaszel, katar.
• Wymioty, nudności, biegunka, ból brzucha, niestrawność, zaparcia.
• Suchość w jamie ustnej lub gardle, wzdęcia.
• Problemy z zębami, zapalenie dziąseł.
• Obrzęk twarzy, siniaki (wynikające z urazów), wysypka, świąd, trądzik.
• Bóle stawów, bóle mięśni, bóle pleców, drganie mięśni.
• Zaburzenia potencji u mężczyzn.
• Obrzęki obwodowe (najczęściej nóg), zaburzenia chodu, osłabienie, ból, złe samopoczucie.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Reakcje alergiczne (np. pokrzywka).
• Zwiększenie poziomu cukru we krwi (najczęściej u osób z cukrzycą).
• Pobudzenie.
• Kołatanie serca.
• Trudności w przełykaniu.
• Upadki.
• Obrzęki uogólnione.
• Podwyższone wartości testów wątrobowych.

Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane

• Zmniejszenie poziomu cukru we krwi (najczęściej u osób z cukrzycą).
• Utrata przytomności.
• Spowolnienie lub osłabienie oddechu.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu)

• Zmniejszenie liczby płytek krwi.
• Obniżenie poziomu sodu we krwi.
• Reakcje anafilaktyczne (ciężkie reakcje alergiczne).
• Zespół nadwrażliwości z gorączką, wysypką, zapaleniem wątroby, powiększeniem węzłów chłonnych.
• Myśli samobójcze, omamy, uzależnienie od leku.
• Zaburzenia ruchowe (niekontrolowane ruchy, sztywność mięśni).
• Szumy uszne.
• Zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, żółtaczka.
• Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
• Obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy.
• Wypadanie włosów.
• Rozpad mięśni (rabdomioliza).
• Ostra niewydolność nerek, nietrzymanie moczu.
• Powiększenie piersi u mężczyzn, zaburzenia czynności seksualnych.
• Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia (niepokój, bezsenność, nudności, bóle, pocenie się, drżenie, ból głowy).
• Zwiększenie poziomu enzymu fosfokinazy kreatynowej we krwi.
• Ból w klatce piersiowej.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się na pogotowie, jeśli wystąpią:

• Objawy ciężkiej reakcji alergicznej (trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, języka).
• Wysypka z pęcherzami, łuszczenie się skóry, gorączka.
• Myśli samobójcze lub nastroje depresyjne.
• Silny ból brzucha z nudnościami i wymiotami.
• Trudności z oddychaniem.
• Utrata przytomności.

Zgłaszano przypadki przedawkowania gabapentyną dawkami do 49 gramów. Objawy przedawkowania mogą obejmować: zawroty głowy, podwójne widzenie, niewyraźną mowę, senność, utratę przytomności, ospałość i łagodną biegunkę. W większości przypadków pacjenci w pełni wyzdrowieli po zastosowaniu leczenia wspomagającego.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Warto zabrać ze sobą opakowanie leku, aby personel medyczny wiedział, jaką substancję przyjęto.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek może być konieczne usunięcie gabapentyny z organizmu przez hemodializę.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Blistry z kapsułkami powinny pozostawać w oryginalnym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Każda kapsułka twarda Gabapentin Teva 100 mg zawiera 100 mg gabapentyny jako substancję czynną.

Inne składniki to: talk, skrobia żelowana kukurydziana (w zawartości kapsułki), żelatyna, czarny tlenek żelaza (E172), dwutlenek tytanu (E171) (w otoczce kapsułki), szelak, czarny tlenek żelaza (E172), glikol propylenowy (w tuszu drukarskim).

Lek dostępny jest w opakowaniach zawierających 10, 20, 28, 50, 90, 100, 200, 500 lub 1000 kapsułek twardych w blistrach. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Gabapentin Teva to lek na receptę stosowany w leczeniu określonych rodzajów padaczki oraz przewlekłych bólów nerwowych. Działa poprzez wpływ na układ nerwowy, zmniejszając nadmierną aktywność elektryczną w mózgu i blokując przekazywanie sygnałów bólowych. Lek wymaga stopniowego zwiększania dawki na początku leczenia i stopniowego zmniejszania przy odstawianiu.

Najczęstsze działania niepożądane to senność, zawroty głowy i uczucie zmęczenia. Lek wymaga ostrożności u osób starszych, z chorobami nerek, przyjmujących opioidy oraz u kobiet w ciąży. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i regularnie zgłaszać się na wizyty kontrolne.