Efferalgan

Efferalgan to lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym zawierający paracetamol. Obniża podwyższoną temperaturę ciała występującą w czasie choroby, nie obniżając temperatury prawidłowej. Efferalgan jest dostępny w różnych postaciach, w tym jako czopki doodbytnicze, które są szczególnie przydatne, gdy podanie leku doustnie jest utrudnione, np. podczas wymiotów, snu lub problemów z przełykaniem.

Substancją czynną leku jest paracetamol.

Pozostałe składniki to: tłuszcz stały z dodatkami, w tym lecytyna pochodząca z oleju sojowego.

• Gorączka
• Leczenie objawowe stanów grypopodobnych i przeziębienia
• Bóle różnego pochodzenia (bóle głowy, zębów, stawowe, miesiączkowe, nerwobóle i inne)

Paracetamol zawarty w leku Efferalgan wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe poprzez hamowanie aktywności ośrodkowej cyklooksygenazy odpowiedzialnej za powstawanie czynników podnoszących temperaturę ciała i pobudzających receptory bólowe. Związek nie wywiera wpływu przeciwzapalnego ani nie zmniejsza syntezy prostaglandyn na obwodzie, dzięki czemu powoduje mniej efektów niepożądanych w porównaniu do leków z grupy NLPZ.

U dzieci należy przestrzegać dawkowania w odniesieniu do masy ciała. Zalecana dawka jednorazowa paracetamolu wynosi około 15 mg/kg masy ciała.

Dawkowanie czopków 300 mg:

• Przeznaczone dla dzieci o masie ciała 15-30 kg (w wieku około 3-9 lat)
• Dawka jednorazowa: 1 czopek (300 mg paracetamolu)
• W razie konieczności dawkę można powtarzać, nie częściej niż co 6 godzin
• Nie należy stosować więcej niż 4 czopki na dobę (maksymalna dawka dobowa paracetamolu wynosi 1200 mg)

Regularne stosowanie produktu pozwala zapobiec okresowym nasileniom bólu lub gorączki. U dzieci należy zachować równe 6-godzinne odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami zarówno w dzień, jak i w nocy. Nie stosować dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem.

Dorośli i dzieci o masie ciała powyżej 50 kg: całkowita dawka paracetamolu nie może być większa niż 4 g na dobę, uwzględniając wszystkie produkty zawierające paracetamol.

• Nadwrażliwość na paracetamol, chlorowodorek propacetamolu lub którąkolwiek substancję pomocniczą
• Ciężka niewydolność wątroby lub czynna niewyrównana choroba wątroby
• Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD, może prowadzić do anemii hemolitycznej)
• Leczenie inhibitorami MAO (leki stosowane m.in. w depresji) oraz okres do 14 dni po zakończeniu leczenia
• Jednoczesne stosowanie leków przeciwbólowych o działaniu agonistyczno-antagonistycznym (buprenorfina, nalbufina, pentazocyna)
• Przebyte ostatnio zapalenie odbytu, odbytnicy lub krwawienie z odbytu

Jak każdy lek, Efferalgan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Objawy niepożądane w czasie stosowania Efferalganu należą do rzadkości. Mogą wystąpić m.in.:

• Reakcje uczuleniowe, pokrzywka, rumień, wysypka
• Nudności, wymioty, zaburzenia trawienia, bóle brzucha, biegunka
• Zmiany w obrazie krwi (bardzo rzadko): trombocytopenia, leukopenia, neutropenia
• Skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy i inne leki z grupy NLPZ
• Ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko, ale mogą być śmiertelne)

Efferalgan zawiera paracetamol. Aby uniknąć przedawkowania, należy sprawdzić, czy inne leki (w tym wydawane na receptę i bez recepty) przyjmowane przez pacjenta, nie zawierają paracetamolu.

Należy zachować szczególną ostrożność:

• Istnieje ryzyko miejscowego podrażnienia, którego częstość i nasilenie wzrasta wraz z czasem leczenia, częstością stosowania i dawką leku
• Nie stosować u dzieci z biegunką
• Nie stosować dawek większych niż zalecane – przedawkowanie może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby i śmierci
• Podczas leczenia nie spożywać alkoholu i nie zażywać leków zawierających alkohol (ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby, szczególnie u osób głodzonych i regularnie pijących alkohol)

Należy zachować ostrożność w przypadku:

• Niewydolności wątroby (w tym zespół Gilberta)
• Ciężkiej niewydolności nerek
• Choroby alkoholowej, nadmiernego spożywania napojów alkoholowych (3 lub więcej dziennie)
• Odwodnienia, anoreksji, bulimii lub kacheksji, hipowolemii
• U pacjentów długotrwale niedożywionych, z małymi rezerwami glutationu w wątrobie (z zaburzeniami łaknienia, mukowiscydozą, zakażonych wirusem HIV, głodzonych lub wyniszczonych, z posocznicą)

Nie należy stosować równocześnie z inhibitorami MAO oraz w ciągu 2 tygodni po zakończeniu leczenia tymi lekami. Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi salicylamid może wydłużać czas wydalania paracetamolu.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i:

• Leków zwiększających metabolizm wątrobowy, takich jak: leki przeciwpadaczkowe, barbiturany, ryfampicyna, izoniazyd
• Niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) – zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek
• Doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, w tym warfaryny
• Fenytoiny (lek stosowany w padaczce)
• Probenecydu (lek stosowany w dnie moczanowej)
• Flukloksacyliny (antybiotyk)

Paracetamol można podawać kobietom w ciąży, jeśli jest to konieczne. Należy stosować możliwie najmniejszą dawkę skutecznie łagodzącą ból lub obniżającą gorączkę i przyjmować lek przez możliwie jak najkrótszy czas.

Ten lek może być stosowany w okresie karmienia piersią tylko za zgodą lekarza i w indywidualnych przypadkach.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.