Popularne

Metronidazol 0,5% firmy Fresenius jest lekiem w postaci roztworu do infuzji. Substancją czynną preparatu jest metronidazol, chemioterapeutyk z grupy pochodnych imidazolu o działaniu bakteriobójczym i pierwotniakobójczym. Preparat jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe lub pierwotniaki chorobotwórcze, takich jak: posocznica (w tym posocznica połogowa), zapalenie otrzewnej, płuc lub szpiku, zakażenia kości i stawów, zakażenia dolnych dróg oddechowych, ropień wątroby, ropień mózgu, zapalenie przymacicza, zapalenie błony śluzowej macicy, zakażenia ran pooperacyjnych, zakażenia przewodu pokarmowego, zapalenie wsierdzia oraz w zapobieganiu zakażeniom pooperacyjnym wywołanym przez bakterie beztlenowe.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Metronidazol Fresenius to lek w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 5 mg/ml, przeznaczony do podawania dożylnego. Każdy pojemnik zawiera 100 ml roztworu, co odpowiada 500 mg substancji czynnej – metronidazolu. Produkt należy do grupy pochodnych nitroimidazolu i jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci w leczeniu oraz profilaktyce zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe wrażliwe na metronidazol.
Metronidazol to stabilny związek, który wnika do drobnoustrojów beztlenowych. W warunkach beztlenowych, dzięki specjalnym enzymom bakteryjnym, z metronidazolu powstają aktywne rodniki nitrozowe, które działają bezpośrednio na DNA bakterii. Rodniki te łączą się z materiałem genetycznym drobnoustroju, prowadząc do pękania łańcucha DNA, co w konsekwencji powoduje śmierć komórki bakteryjnej. Warto podkreślić, że sam metronidazol nie wykazuje działania przeciwbakteryjnego – musi zostać najpierw aktywowany w organizmie bakterii.
Lek jest wskazany w leczeniu różnorodnych zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe, które wymagają podania leku dożylnie. Metronidazol Fresenius stosuje się w następujących sytuacjach:
Metronidazol Fresenius jest również stosowany zapobiegawczo przed zabiegami chirurgicznymi, podczas których istnieje ryzyko zakażenia bakteriami beztlenowymi. Dotyczy to szczególnie operacji w obrębie przewodu pokarmowego, żeńskich narządów płciowych, jamy ustnej i gardła. Profilaktyczne podanie leku pomaga zapobiec takim powikłaniom jak zapalenie otrzewnej, ropnie podprzeponowe czy zakażenia miednicy.
Lek jest skuteczny w leczeniu zakażeń ginekologicznych wywołanych przez pierwotniaki, takie jak:
Dawkowanie metronidazolu zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku i masy ciała pacjenta oraz odpowiedzi organizmu na leczenie. Lek podaje się dożylnie w powolnej infuzji, z szybkością około 5 ml na minutę. Pojedyncza infuzja 100 ml roztworu powinna trwać nie krócej niż 20 minut.
W leczeniu zakażeń beztlenowych u osób ważących około 70 kg standardowa dawka to 1500 mg metronidazolu raz na dobę lub 500 mg trzy razy na dobę. W profilaktyce okołooperacyjnej podaje się 500 mg najpóźniej godzinę przed zabiegiem, a następnie powtarza się dawkę po 8 i 16 godzinach.
U dzieci w wieku powyżej 8 tygodni stosuje się zazwyczaj dawkę 20-30 mg na kilogram masy ciała na dobę, podawaną w pojedynczej dawce lub podzieloną na mniejsze dawki co 8 godzin. W zależności od ciężkości zakażenia dawkowanie można zwiększyć do 40 mg/kg mc. na dobę. U noworodków poniżej 40 tygodnia wieku ciążowego stosuje się mniejsze dawki – 15 mg/kg mc. raz na dobę lub podzielone na dawki co 12 godzin. U najmłodszych dzieci może dojść do kumulacji leku w organizmie, dlatego po kilku dniach leczenia zaleca się kontrolowanie stężenia metronidazolu we krwi.
Leczenie Metronidazolem Fresenius nie powinno przekraczać 10 dni. Przedłużenie terapii jest możliwe tylko w wyjątkowych sytuacjach, po ocenie lekarza, ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak neuropatia obwodowa. Leczenie zwykle trwa 7 dni, ale może być dostosowane indywidualnie w zależności od odpowiedzi klinicznej i bakteriologicznej.
Leku nie należy stosować u osób z nadwrażliwością na metronidazol, inne pochodne nitroimidazolu lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie. Reakcje alergiczne mogą objawiać się świądem, pokrzywką, obrzękiem lub w skrajnych przypadkach wstrząsem anafilaktycznym.
Jeśli leczenie trwa dłużej niż 10 dni, konieczne jest regularne kontrolowanie stanu klinicznego pacjenta oraz wyników badań laboratoryjnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na morfologię krwi, ponieważ metronidazol może powodować zmiany w liczbie białych krwinek.
U osób z zaawansowaną niewydolnością wątroby eliminacja metronidazolu jest wydłużona, co może prowadzić do kumulacji leku w organizmie. U pacjentów z encefalopatią wątrobową wysokie stężenie metronidazolu może nasilać objawy choroby. Dlatego u takich osób należy zmniejszyć dawkę leku do jednej trzeciej dawki dobowej i podawać ją raz na dobę, a także uważnie monitorować stężenie metronidazolu we krwi.
U pacjentów z zespołem Cockayne’a (rzadką chorobą genetyczną) po rozpoczęciu leczenia metronidazolem zgłaszano przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby, w tym ostrej niewydolności wątroby zakończonej zgonem. U tych pacjentów metronidazol można stosować tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko i nie ma alternatywnych metod leczenia. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy regularnie kontrolować czynność wątroby. Pacjenci powinni natychmiast zgłosić lekarzowi wszelkie objawy mogące świadczyć o uszkodzeniu wątroby, takie jak żółtaczka, ciemny mocz, jasne stolce, nudności czy bóle brzucha.
Metronidazol należy stosować ostrożnie u osób z chorobami układu nerwowego. W rzadkich przypadkach, szczególnie podczas długotrwałego leczenia wysokimi dawkami, mogą wystąpić drgawki, neuropatia obwodowa (drętwienie, mrowienie lub ból kończyn) oraz zmiany w móżdżku widoczne w badaniu rezonansu magnetycznego. Objawy te zazwyczaj ustępują po przerwaniu leczenia. W przypadku pojawienia się zaburzeń neurologicznych lekarz powinien niezwłocznie ocenić, czy kontynuowanie terapii jest bezpieczne.
U osób z zaburzeniami czynności serca podawanie Metronidazolu Fresenius może prowadzić do niewydolności układu krążenia ze względu na zwiększenie objętości płynów w naczyniach krwionośnych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów podatnych na obrzęki oraz u tych, którzy otrzymują kortykosteroidy, ponieważ może wystąpić zatrzymanie sodu i wody w organizmie.
Jeśli podczas stosowania Metronidazolu Fresenius lub w kolejnych tygodniach po zakończeniu leczenia wystąpi ciężka i przedłużająca się biegunka, może to świadczyć o rzekomobłoniastym zapaleniu jelita grubego – groźnym powikłaniu wywołanym przez bakterie Clostridium difficile. W takim przypadku należy natychmiast przerwać podawanie leku i wprowadzić odpowiednie leczenie. Nie wolno stosować leków hamujących perystaltykę jelit.
Produkt zawiera 13,5 mmol (310 mg) sodu w 100 ml roztworu, co stanowi około 15,5% maksymalnego zalecanego dziennego spożycia sodu u dorosłych. Należy to uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej oraz u osób, u których konieczne jest ograniczenie ilości przyjmowanych płynów.
Metronidazol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich stosowanych preparatach.
Metronidazol nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna. U pacjentów przyjmujących te leki konieczne jest dostosowanie dawki i regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi.
Nie wolno spożywać alkoholu podczas stosowania metronidazolu i przez co najmniej 48 godzin po zakończeniu leczenia. Połączenie alkoholu z metronidazolem może wywołać nieprzyjemne objawy, takie jak rumień twarzy i szyi, nudności, wymioty, bóle i zawroty głowy – są to objawy podobne do działania disulfiramu, leku stosowanego w terapii uzależnienia od alkoholu.
Jednoczesne stosowanie soli litu i metronidazolu może prowadzić do wzrostu stężenia litu we krwi i wystąpienia objawów jego toksyczności, takich jak drżenie, drgawki czy uszkodzenie nerek. Przed rozpoczęciem leczenia metronidazolem należy zmniejszyć dawkę litu lub go odstawić, a w trakcie terapii regularnie kontrolować stężenie litu i funkcję nerek.
Metronidazol może wpływać na działanie wielu innych leków, w tym:
Pomimo braku dowodów na szkodliwe działanie metronidazolu na płód, w pierwszym trymestrze ciąży lek można stosować tylko w sytuacjach zagrażających życiu matki. W drugim i trzecim trymestrze Metronidazol Fresenius należy stosować wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Metronidazol łatwo przenika przez łożysko, dlatego decyzja o leczeniu powinna być szczególnie przemyślana.
Metronidazol przenika do mleka matki, osiągając w nim ponad 50% stężenia występującego w osoczu. Dlatego podczas stosowania leku należy przerwać karmienie piersią lub zaprzestać terapii metronidazolem.
Metronidazol może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W czasie leczenia mogą wystąpić senność, zawroty głowy, dezorientacja, omamy, drgawki lub przejściowe zaburzenia widzenia. Objawy te są bardziej nasilone na początku terapii oraz podczas spożywania alkoholu. Dlatego pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność i unikać prowadzenia pojazdów oraz obsługi skomplikowanych urządzeń.
Jak każdy lek, Metronidazol Fresenius może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych należą nudności, zaburzenia smaku i neuropatie podczas długotrwałego leczenia.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Szczególnie ważne jest zgłoszenie ciężkich reakcji alergicznych, zaburzeń neurologicznych, ciężkiej biegunki czy objawów uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, jasne stolce).
W przypadku prawidłowego, dożylnego podawania leku zgodnie z zaleconym dawkowaniem ryzyko przedawkowania jest znikome. Objawami przedawkowania są nudności, wymioty, niepokój, niezborność ruchów, napady drgawek oraz neuropatie obwodowe (mrowienie, ból, niedowład). Metronidazol można skutecznie usunąć z organizmu przez hemodializę. W razie podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Metronidazol Fresenius należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem. Nie zamrażać. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu.
Opakowanie po otwarciu nie może być przechowywane i stosowane powtórnie. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Stosować tylko przezroczysty roztwór bez widocznych zanieczyszczeń. Nie używać, jeśli zauważy się zmianę zabarwienia lub uszkodzenie opakowania.
Metronidazol Fresenius podaje się w powolnej infuzji dożylnej z szybkością około 5 ml na minutę. Infuzja 100 ml roztworu powinna trwać co najmniej 20 minut. Lek należy podawać zgodnie z zasadami aseptyki, przez wykwalifikowany personel medyczny.
Substancją czynną leku jest metronidazol w stężeniu 5 mg w 1 ml roztworu. Każdy pojemnik o pojemności 100 ml zawiera 500 mg metronidazolu.
Substancje pomocnicze to: sodu chlorek, disodu fosforan dwunastowodny, kwas cytrynowy jednowodny oraz woda do wstrzykiwań. Produkt zawiera sód – 13,5 mmol (310 mg) w 100 ml roztworu, co należy uwzględnić u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
Metronidazol Fresenius dostępny jest w pojemnikach polietylenowych KabiPac z kapslem o pojemności 100 ml. W opakowaniu znajduje się 1 pojemnik lub 40 pojemników w tekturowym pudełku.
Metronidazol Fresenius to lek na receptę, który powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem lekarza. Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania i bezwzględnie przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i czasu trwania terapii. Wszelkie wątpliwości należy konsultować z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawkowania bez konsultacji z lekarzem.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Metronidazol Fresenius, roztwór do infuzji, 5 mg/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Metronidazol Fresenius dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Metronidazol Fresenius stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Metronidazol Fresenius to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 5 mg/ml |
| Postać | Roztwór do infuzji |
| Producent | Producentem Metronidazol Fresenius jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Metronidazol Fresenius są Metronidazol 0 i Metronidazole B. Braun |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Leczenie nie powinno przekraczać 10 dni. Przedłużenie terapii jest możliwe tylko w wyjątkowych przypadkach, po ocenie lekarza, ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak neuropatia obwodowa.
Nie, bezwzględnie nie wolno spożywać alkoholu podczas stosowania metronidazolu i przez co najmniej 48 godzin po zakończeniu leczenia. Połączenie alkoholu z metronidazolem może wywołać reakcję disulfiramopodobną z objawami takimi jak rumień twarzy, nudności, wymioty i bóle głowy.
W pierwszym trymestrze ciąży metronidazol można stosować tylko w sytuacjach zagrażających życiu matki. W drugim i trzecim trymestrze lek należy stosować wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.
Nie, podczas stosowania Metronidazolu Fresenius należy przerwać karmienie piersią, ponieważ lek przenika do mleka matki, osiągając w nim ponad 50% stężenia występującego w osoczu.
Do najczęstszych działań niepożądanych należą nudności, zaburzenia smaku (metaliczny smak w ustach) oraz neuropatie podczas długotrwałego leczenia. Może również wystąpić zapalenie żył w miejscu podania infuzji.
Tak, metronidazol może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas leczenia mogą wystąpić senność, zawroty głowy, dezorientacja, omamy lub zaburzenia widzenia, szczególnie na początku terapii.

PŁEĆ
WIEK
LEK
Metronidazol Fresenius, Gynalgin

PŁEĆ
WIEK
LEK
Enterol Probiotyk, Metronidazol Fresenius


PŁEĆ
WIEK
LEK
Metronidazol Fresenius, Sirdalud MR

PŁEĆ
WIEK
LEK
Betadine, Metronidazol Fresenius

PŁEĆ
WIEK
LEK
Metronidazol Fresenius

Nie daj się jesieni