Kiedy nie należy rozpoczynać stosowania leku
AirFluSal Forspiro nie jest przeznaczony do leczenia ostrych objawów astmy, w których konieczne jest zastosowanie szybko i krótko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Zawsze należy mieć przy sobie swój lek stosowany w celu złagodzenia ostrych objawów. Nie należy rozpoczynać stosowania tego leku w czasie zaostrzenia astmy lub gdy nastąpiło znaczące lub nagłe pogorszenie przebiegu choroby.
Kontrola objawów choroby
Jeśli po rozpoczęciu stosowania leku objawy nie ustępują lub się nasilają, należy kontynuować leczenie i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Zwiększone zapotrzebowanie na stosowanie doraźnego leku rozszerzającego oskrzela lub zmniejszenie odpowiedzi na taki lek wskazuje na pogorszenie kontroli objawów astmy. Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli objawów astmy jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu – pacjenta należy pilnie zbadać.
Nie należy nagle przerywać leczenia
U pacjentów z astmą nie wolno nagle przerywać stosowania AirFluSal Forspiro ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby. Dawkę należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza. U pacjentów z POChP przerwanie leczenia może także powodować nasilenie objawów choroby i powinno odbywać się pod nadzorem lekarza.
Szczególna ostrożność u niektórych pacjentów
Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z:
- Czynną lub przebytą gruźlicą płuc.
- Grzybiczymi, wirusowymi lub innymi zakażeniami dróg oddechowych.
- Ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub zaburzeniami rytmu serca.
- Cukrzycą.
- Nadczynnością tarczycy.
- Niewyrównaną hipokaliemią (małym stężeniem potasu we krwi).
Paradoksalny skurcz oskrzeli
Bezpośrednio po podaniu leku może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli z nagłym nasileniem świszczącego oddechu i dusznością. W takim przypadku należy natychmiast zastosować szybko działający lek rozszerzający oskrzela, przerwać stosowanie AirFluSal Forspiro i skontaktować się z lekarzem.
Działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów
Długotrwałe stosowanie dużych dawek kortykosteroidów wziewnych może powodować działania ogólnoustrojowe, takie jak: zespół Cushinga (charakterystyczne zmiany wyglądu związane z nadmiarem kortykosteroidów), zahamowanie czynności kory nadnerczy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz rzadziej objawy psychiczne lub behawioralne (nadmierna aktywność psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, depresja lub agresja). Dlatego ważne jest regularne kontrolowanie stanu pacjenta i stosowanie najmniejszej skutecznej dawki.
Ostry przełom nadnerczowy
Bardzo rzadko długotrwałe leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych może spowodować zahamowanie czynności kory nadnerczy i ostry przełom nadnerczowy. Sytuacje, które mogą to wywołać, to: uraz, zabieg chirurgiczny, zakażenie lub szybkie zmniejszenie dawki leku. Objawy mogą obejmować: jadłowstręt, ból brzucha, zmniejszenie masy ciała, zmęczenie, ból głowy, nudności, wymioty, niedociśnienie, zaburzenia świadomości, małe stężenie cukru we krwi i napady drgawek.
Zapalenie płuc u pacjentów z POChP
U pacjentów z POChP otrzymujących wziewne kortykosteroidy zaobserwowano zwiększenie częstości zapalenia płuc, w tym zapalenia wymagającego hospitalizacji. Lekarze powinni szczególnie wnikliwie obserwować takich pacjentów. Do czynników ryzyka należą: palenie tytoniu, starszy wiek, niski wskaźnik masy ciała oraz ciężka postać POChP.
Informacja dla osób z nietolerancją laktozy
Jedna dawka leku zawiera prawie 12 miligramów laktozy. Taka ilość zazwyczaj nie powoduje żadnych problemów u osób z nietolerancją laktozy, jednak osoby z ciężką postacią tej dolegliwości powinny o tym powiedzieć lekarzowi.
Zaburzenia widzenia
Podczas stosowania kortykosteroidów mogą wystąpić zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie. Jeśli takie objawy się pojawią, należy skontaktować się z lekarzem, który może skierować pacjenta do okulisty w celu ustalenia przyczyny (może to być zaćma, jaskra lub inne schorzenia oczu).