Myleran

Myleran to produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych zawierających 2 mg busulfanu – substancji czynnej o działaniu przeciwnowotworowym. Busulfan należy do grupy leków nazywanych środkami alkilującymi, które działają poprzez wiązanie się z DNA komórek nowotworowych i hamowanie ich namnażania. Lek ten jest stosowany wyłącznie na receptę i wymaga ścisłego nadzoru lekarza specjalisty doświadczonego w leczeniu nowotworów.

Myleran znajduje zastosowanie w kilku poważnych schorzeniach krwi. Najczęściej jest przepisywany w następujących przypadkach:

Przygotowanie do przeszczepu komórek macierzystych

Lek stosuje się jako część leczenia kondycjonującego przed przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego. W tej sytuacji Myleran jest podawany w połączeniu z innym lekiem – cyklofosfamidem. Takie leczenie przygotowuje organizm pacjenta do przyjęcia przeszczepionego materiału.

Przewlekła białaczka szpikowa

Myleran jest skuteczny w leczeniu paliatywnym przewlekłej fazy przewlekłej białaczki szpikowej. Pomaga kontrolować liczbę nieprawidłowych białych krwinek we krwi, łagodzi objawy choroby i poprawia stan kliniczny pacjenta. Chociaż lek nie prowadzi do całkowitego wyleczenia, skutecznie zmniejsza całkowitą masę granulocytów – rodzaju białych krwinek.

Czerwienica prawdziwa

Lek wywołuje długotrwałą remisję czerwienicy prawdziwej, szczególnie u pacjentów ze znaczną nadpłytkowością, czyli zbyt dużą liczbą płytek krwi. Jest to schorzenie, w którym organizm wytwarza nadmiar czerwonych krwinek.

Inne schorzenia krwi

Myleran może być również skuteczny w leczeniu niektórych przypadków nadpłytkowości samoistnej oraz mielofibrozy – choroby polegającej na zwłóknieniu szpiku kostnego.

Jedna tabletka powlekana zawiera 2 mg busulfanu jako substancję czynną. Tabletki mają okrągły kształt, są obustronnie wypukłe i białe, z wytłoczonym oznakowaniem „GX EF3″ po jednej stronie i „M” po drugiej stronie.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Jedna tabletka zawiera 92,5 mg laktozy jako substancję pomocniczą. Osoby z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.

Pozostałe substancje pomocnicze to skrobia żelowana, magnezu stearynian oraz składniki otoczki tabletek: hypromeloza, tytanu dwutlenek i triacetyna.

Najważniejsze zasady: Dawkę leku dobiera się indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę stan kliniczny i wyniki badań krwi. Lekarz może zalecić stosowanie leku w sposób ciągły lub w powtarzających się cyklach. Tabletki należy połykać w całości – nie wolno ich dzielić.

Dawkowanie przed przeszczepem komórek macierzystych

U dorosłych zalecana dawka to 1 mg na kilogram masy ciała co 6 godzin przez cztery dni, rozpoczynając siedem dni przed przeszczepieniem. U dzieci i młodzieży dawkowanie ustala się na podstawie powierzchni ciała – zazwyczaj od 30 do 37,5 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała co 6 godzin przez 4 dni.

Dawkowanie w przewlekłej białaczce szpikowej

Faza indukcji (wprowadzenie leczenia): Leczenie rozpoczyna się zwykle natychmiast po rozpoznaniu choroby. Stosuje się dawkę 0,06 mg na kilogram masy ciała na dobę, maksymalnie do 4 mg dziennie. Lek można przyjmować jednorazowo. Podczas tej fazy parametry krwi należy kontrolować co najmniej raz w tygodniu.

Ważne: Leczenie przerywa się, gdy liczba białych krwinek zmniejszy się do 15-25 tysięcy w mikrolitrze, co następuje zwykle po 12-20 tygodniach. Po przerwaniu stosowania leku liczba białych krwinek może nadal spadać przez około 2 tygodnie.

Leczenie podtrzymujące: Celem jest utrzymanie liczby białych krwinek w granicach 10-15 tysięcy w mikrolitrze. Zwykle dawka podtrzymująca wynosi od 0,5 do 2 mg na dobę. Jeśli pacjent wymaga dawki mniejszej niż jedna tabletka, można wprowadzić jednodniowe lub dłuższe przerwy w przyjmowaniu leku.

Dawkowanie w czerwienicy prawdziwej

Zwykle podaje się od 4 do 6 mg na dobę przez 4 do 6 tygodni. Podczas leczenia należy szczególnie uważnie kontrolować liczbę płytek krwi. Kolejne cykle stosuje się po wystąpieniu nawrotu choroby.

Dawkowanie w mielofibrozie

Początkowa dawka wynosi zwykle od 2 do 4 mg na dobę. Ze względu na bardzo dużą wrażliwość szpiku kostnego w tym schorzeniu, konieczna jest bardzo staranna kontrola parametrów krwi.

Dawkowanie w nadpłytkowości samoistnej

Dawka wynosi zwykle od 2 do 4 mg na dobę. Leczenie należy przerwać, jeśli liczba białych krwinek zmniejszy się poniżej 5 tysięcy w mikrolitrze lub gdy liczba płytek krwi spadnie poniżej 500 tysięcy w mikrolitrze.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli pacjent ma uczulenie na busulfan lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli u pacjenta wcześniej stwierdzono, że choroba jest oporna na leczenie busulfanem – czyli lek okazał się nieskuteczny.

Kontrola parametrów krwi

Aby zapobiec nadmiernemu zahamowaniu produkcji komórek krwi i wystąpieniu nieodwracalnej aplazji szpiku kostnego (stanu, w którym szpik kostny przestaje wytwarzać komórki krwi), konieczna jest bardzo staranna i regularna kontrola parametrów morfologii krwi przez cały okres leczenia.

Szczepienia ochronne

Nie należy szczepić pacjentów żywymi szczepionkami podczas leczenia Myleranem, ponieważ ich układ odpornościowy jest osłabiony i szczepienie mogłoby wywołać infekcję zamiast chronić przed nią.

Problemy z układem oddechowym

Jeśli wystąpią objawy uszkodzenia płuc (suchy kaszel, duszność, problemy z oddychaniem), należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Pacjenci wymagający znieczulenia ogólnego powinni poinformować anestezjologa o leczeniu Myleranem.

Radioterapia

Zwykle nie należy stosować Myleran jednocześnie z radioterapią ani wkrótce po jej zakończeniu.

Problemy z nerkami i wątrobą

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie. Pacjenci z przewlekłą białaczką szpikową często mają podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi – przed rozpoczęciem leczenia należy skorygować te zaburzenia. Podczas leczenia zaleca się odpowiednie nawodnienie i podawanie allopurynolu.

Leczenie dużymi dawkami (przed przeszczepem)

Pacjentom otrzymującym duże dawki Myleran należy profilaktycznie podawać leki przeciwdrgawkowe. Jednym z poważniejszych powikłań może być choroba zarostowa żył wątrobowych – szczególnie narażeni są pacjenci, którzy uprzednio byli poddawani radioterapii lub otrzymali wiele cykli chemioterapii.

Ryzyko nowotworów wtórnych

Myleran może zwiększać ryzyko wystąpienia innych nowotworów, w tym ostrej białaczki. U młodszych pacjentów oraz u pacjentów bez objawów klinicznych choroby należy unikać stosowania leku w leczeniu czerwienicy prawdziwej i nadpłytkowości samoistnej.

Wpływ na płodność

Lek może zaburzać prawidłowy przebieg wytwarzania komórek rozrodczych u obu płci, prowadząc do niepłodności. Mężczyźni przed rozpoczęciem leczenia powinni rozważyć możliwość zdeponowania nasienia w banku komórek rozrodczych.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie Myleran lub nasilać jego działania niepożądane:

• Itrakonazol i metronidazol – zwiększają stężenie busulfanu we krwi, co może prowadzić do wzmożonej toksyczności. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania metronidazolu z dużymi dawkami busulfanu.
• Fenytoina – może zmniejszać skuteczność dużych dawek busulfanu.
• Paracetamol – może zmniejszać wydalanie busulfanu z organizmu.
• Deferazyroksu – zwiększa stężenie busulfanu we krwi, wymaga regularnej kontroli.
• Inne leki cytotoksyczne – mogą nasilać działanie toksyczne na płuca.

Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty.

Ciąża

Gdy tylko jest to możliwe, należy unikać stosowania Myleran w okresie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze. Lek może powodować wady wrodzone u dziecka. Kobiety i mężczyźni w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. W każdym przypadku lekarz musi rozważyć potencjalne zagrożenie dla płodu wobec oczekiwanej korzyści terapeutycznej dla matki.

Karmienie piersią

Nie wolno karmić piersią podczas przyjmowania Myleran, ponieważ nie wiadomo, czy lek przenika do mleka matki.

Płodność

Myleran może prowadzić do zahamowania czynności jajników i braku miesiączki u kobiet oraz zahamowania wytwarzania plemników u mężczyzn. Może to powodować niepłodność u obu płci. U kobiet może wystąpić ciężka i trwała niewydolność jajników. U młodych dziewczynek może uniemożliwić osiągnięcie dojrzałości płciowej.

Jak każdy lek, Myleran może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość i nasilenie działań niepożądanych może zależeć od dawki i jednoczesnego stosowania innych leków.

Najczęstsze działania niepożądane

• Zahamowanie czynności szpiku kostnego – objawia się zmniejszeniem liczby białych krwinek i płytek krwi. Wymaga regularnej kontroli parametrów krwi.
• Problemy z płucami – może wystąpić idiopatyczne zapalenie płuc, szczególnie po dużych dawkach, objawiające się suchym kaszlem, dusznością i problemami z oddychaniem.
• Problemy żołądkowo-jelitowe – nudności, wymioty, biegunka, owrzodzenia jamy ustnej (szczególnie po dużych dawkach).
• Problemy z wątrobą – żółtaczka, podwyższony poziom bilirubiny, choroba zarostowa żył wątrobowych (po dużych dawkach).
• Łysienie – częste po zastosowaniu dużych dawek.
• Zaburzenia czynności jajników – brak miesiączki z objawami menopauzy u kobiet w wieku rozrodczym.
• Niepłodność u mężczyzn – brak plemników w nasieniu, zanik jąder.

Inne działania niepożądane

• Białaczka wtórna do leczenia onkologicznego.
• Niedokrwistość aplastyczna (rzadko).
• Napady drgawkowe przy dużych dawkach.
• Zaćma i zmiany w rogówce (rzadko).
• Tamponada serca u pacjentów z talasemią (często po dużych dawkach).
• Przebarwienia skóry, szczególnie u osób o ciemnej karnacji.
• Reakcje skórne takie jak pokrzywka, wysypka, suchość skóry.
• Krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego (w skojarzeniu z cyklofosfamidem).

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia:

• Objawów infekcji (gorączka, dreszcze).
• Nietypowych siniaków lub krwawień.
• Duszności, suchego kaszlu, problemów z oddychaniem.
• Silnych nudności i wymiotów.
• Żółtaczki (ожółknięcie skóry i białek oczu).

Głównym objawem przedawkowania jest zahamowanie czynności szpiku kostnego i zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów komórek krwi. Nie istnieje specyficzne antidotum. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Może być konieczne zastosowanie dializoterapii i odpowiedniego leczenia wspomagającego.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowywać w temperaturze do 25°C.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu (termin ważności: 3 lata).
• Lek jest dostarczany w butelce ze szkła oranżowego w tekturowym pudełku.

Środki ostrożności podczas kontaktu z lekiem: Jeśli otoczka tabletki nie jest uszkodzona, dotykanie tabletek jest bezpieczne. Tabletek nie należy dzielić. Osoby przygotowujące lek do podania powinny postępować zgodnie z przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.

Usuwanie niewykorzystanych tabletek: Wszelkie niewykorzystane resztki produktu należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami dotyczącymi usuwania niebezpiecznych związków.

Myleran dostępny jest w opakowaniach zawierających 25 lub 100 tabletek powlekanych.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.