Klabax

Klabax to lek przeciwbakteryjny zawierający klarytromycynę – antybiotyk z grupy makrolidów. Preparat dostępny jest w postaci jasnożółtych, owalnych tabletek powlekanych zawierających 250 mg substancji czynnej. Klarytromycyna działa poprzez hamowanie produkcji białek w komórkach bakterii, co skutecznie powstrzymuje ich rozwój i namnażanie.

Lek jest przepisywany przez lekarza w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Klabax skutecznie zwalcza bakterie wrażliwe na klarytromycynę, działając zarówno na drobnoustroje tlenowe, jak i beztlenowe.

Lek jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń bakteryjnych:

Zakażenia układu oddechowego

• Zakażenia dolnych dróg oddechowych – takie jak zapalenie oskrzeli oraz zapalenie płuc.
• Zakażenia górnych dróg oddechowych – w tym zapalenie zatok oraz zapalenie gardła.
• Ostre zapalenie ucha środkowego – szczególnie u pacjentów z nawracającymi infekcjami.

Zakażenia skóry i tkanek miękkich

Klabax jest skuteczny w leczeniu zakażeń skóry, takich jak liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej oraz ropnie skórne.

Zakażenia jamy ustnej i zębów

Lek stosuje się w przypadku ropni okołowierzchołkowych oraz zapalenia ozębnej – problemów wymagających antybiotykoterapii.

Zakażenia wywołane przez mykobakterie

Klarytromycyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie z rodzaju Mycobacterium, w tym rozsiane lub zlokalizowane zakażenia takimi drobnoustrojami jak Mycobacterium avium, Mycobacterium intracellulare, Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum czy Mycobacterium kansasii.

U pacjentów zakażonych wirusem HIV z niską liczbą limfocytów CD4 (poniżej 100 komórek na milimetr sześcienny) lek stosuje się również zapobiegawczo, aby chronić przed rozsianymi zakażeniami wywołanymi przez kompleks Mycobacterium avium.

Eradykacja bakterii Helicobacter pylori

U pacjentów z owrzodzeniem dwunastnicy spowodowanym zakażeniem bakterią Helicobacter pylori Klabax podaje się w skojarzeniu z lekami hamującymi wydzielanie kwasu żołądkowego oraz innym antybiotykiem, aby skutecznie wyeliminować bakterię i umożliwić gojenie się wrzodu.

Lek należy przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia

Standardowe dawkowanie w zakażeniach dróg oddechowych, skóry i ostrego zapalenia ucha środkowego:

• Zazwyczaj stosowana dawka to 250 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin).
• W cięższych zakażeniach lekarz może zwiększyć dawkę do 500 mg dwa razy na dobę.
• Leczenie trwa zwykle od 5 do 14 dni, przy czym w zapaleniu płuc i zapaleniu zatok może być konieczne przedłużenie kuracji do 6-14 dni.

Zakażenia jamy ustnej i zębów:

• Zazwyczaj 250 mg dwa razy na dobę przez około 5 dni.

Zakażenia wywołane przez mykobakterie:

• Zalecana dawka to 500 mg dwa razy na dobę.
• Leczenie należy kontynuować tak długo, jak obserwuje się poprawę kliniczną i bakteriologiczną.
• Klarytromycynę stosuje się w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowym.

Zapobieganie zakażeniom MAC u pacjentów z AIDS:

• Zalecana dawka to 500 mg dwa razy na dobę.

Eradykacja Helicobacter pylori:

• Stosuje się 500 mg dwa razy na dobę przez 7 do 14 dni.
• Lek podaje się w skojarzeniu z inhibitorem pompy protonowej i innym antybiotykiem.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U osób z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania:

• Gdy klirens kreatyniny wynosi poniżej 30 ml/min, dawkę należy zmniejszyć o połowę do 250 mg raz na dobę lub 250 mg dwa razy na dobę w cięższych zakażeniach.
• Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni.

Dzieci w wieku 12 lat i młodsze

U dzieci w wieku 12 lat i młodszych nie zaleca się stosowania tabletek powlekanych. Dla tej grupy wiekowej dostępna jest klarytromycyna w postaci zawiesiny doustnej.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Można je przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu. Przyjmowanie tabletek z posiłkiem może nieznacznie zwiększyć wchłanianie leku, ale nie ma to istotnego znaczenia klinicznego.

Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na klarytromycynę – jeśli kiedykolwiek wystąpiła reakcja alergiczna na klarytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Jednoczesne stosowanie niektórych leków – w tym alkaloidów sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina), astemiozolu, cyzaprydu, domperidonu, pimozidu, terfenadyny, tikagreloru, iwabradyny, ranolazyny oraz doustnego midazolamu.
• Problemy z sercem – w tym wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, arytmie komorowe w przeszłości lub zaburzenia elektrolitowe (niski poziom potasu lub magnezu we krwi).
• Jednoczesne stosowanie niektórych statyn – zwłaszcza lowastyny i symwastyny, które są metabolizowane przez ten sam enzym co klarytromycyna.
• Jednoczesne stosowanie kolchicyny – istnieje ryzyko wystąpienia toksyczności kolchicyny.
• Ciężka niewydolność wątroby połączona z zaburzeniem czynności nerek – w takich przypadkach stosowanie leku jest niebezpieczne.
• Jednoczesne stosowanie lomitapidu – ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby.

Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Klarytromycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczna jest ostrożność. Podczas stosowania leku notowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym zapalenia wątroby z żółtaczką. Jeśli wystąpią objawy takie jak jadłowstręt, żółtaczka, ciemny mocz, świąd lub ból brzucha, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

U pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek również wymagana jest ostrożność i dostosowanie dawkowania.

Problemy kardiologiczne

Klarytromycyna może wydłużać odstęp QT w zapisie EKG, co zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:

• Chorobą wieńcową serca.
• Ciężką niewydolnością serca.
• Zaburzeniami przewodzenia w sercu.
• Klinicznie istotną bradykardią (wolnym biciem serca).

Badania epidemiologiczne wykazały rzadkie, ale zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca, zawału mięśnia sercowego lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych związane ze stosowaniem makrolidów.

Ciężkie reakcje skórne

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka czy ostra uogólniona osutka krostkowa. W przypadku wystąpienia wysypki, pęcherzy lub innych niepokojących objawów skórnych należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Biegunka i rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego

Stosowanie antybiotyków może prowadzić do rozwoju biegunki wywołanej przez bakterię Clostridium difficile. Jeśli podczas lub po leczeniu wystąpi uporczywa lub ciężka biegunka, należy poinformować o tym lekarza. Nie wolno stosować leków przeciwbiegunkowych bez konsultacji medycznej.

Jednoczesne stosowanie innych leków

Klarytromycyna wchodzi w interakcje z wieloma lekami, w tym z:

• Statynami – ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
• Doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi – ryzyko krwawień.
• Lekami przeciwcukrzycowymi i insuliną – ryzyko hipoglikemii (niskiego poziomu cukru we krwi).
• Lekami przeciwarytmicznymi – ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Benzodiazepinami – nasilenie działania uspokajającego.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach diety i ziołach.

Oporność bakterii

Niewłaściwe stosowanie antybiotyków może prowadzić do rozwoju oporności bakterii. Dlatego ważne jest stosowanie leku dokładnie według zaleceń lekarza i dokończenie pełnego kursu leczenia, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej.

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania klarytromycyny w okresie ciąży nie zostało w pełni ustalone. Niektóre badania sugerują zwiększone ryzyko poronienia po zastosowaniu leku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży. Dane dotyczące ryzyka wad wrodzonych są sprzeczne. Z tego powodu nie zaleca się stosowania leku w ciąży, chyba że lekarz uzna, że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Kobiety w ciąży powinny zawsze skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem jakiegokolwiek leku.

Karmienie piersią

Klarytromycyna przechodzi do mleka matki w małych ilościach. Szacuje się, że niemowlę karmione wyłącznie piersią otrzymałoby około 1,7% dawki leku dostosowanej do masy ciała matki. Bezpieczeństwo stosowania podczas karmienia piersią nie zostało w pełni potwierdzone, dlatego przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, który oceni stosunek korzyści do ryzyka.

Klarytromycyna może powodować zawroty głowy, w tym pochodzenia błędnikowego, splątanie i dezorientację. Przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn należy upewnić się, że lek nie wywołuje u Ciebie takich objawów. Jeśli zauważysz jakiekolwiek zaburzenia koncentracji lub równowagi, unikaj czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.

Jak każdy lek, Klabax może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość reakcji niepożądanych ma łagodne nasilenie i ustępuje po zakończeniu leczenia.

Najczęstsze działania niepożądane

• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe – ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia.
• Zaburzenia smaku – zmiana lub utrata smaku, która zazwyczaj jest przemijająca.
• Ból głowy – może wystąpić u niektórych pacjentów.

Działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej

• Ciężkie reakcje alergiczne – obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, anafilaksja.
• Ciężkie reakcje skórne – pęcherze, łuszczenie się skóry, wysypka z gorączką.
• Objawy uszkodzenia wątroby – żółtaczka, ciemny mocz, jadłowstręt, ból w prawym górnym kwadrancie brzucha.
• Ciężka biegunka – zwłaszcza z krwią lub śluzem, mogąca wskazywać na rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.
• Zaburzenia rytmu serca – kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia.
• Objawy rabdomiolizy – silne bóle mięśniowe, osłabienie, ciemne zabarwienie moczu (u pacjentów przyjmujących jednocześnie statyny).

Inne działania niepożądane

Mogą również wystąpić:

• Zakażenia grzybicze (np. kandydoza jamy ustnej lub pochwy).
• Zaburzenia słuchu, dzwonienie w uszach.
• Bezsenność, lęk, koszmary senne.
• Zawroty głowy.
• Zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (np. zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiany w morfologii krwi).

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy lub działania niepożądane, które nie zostały wymienione, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku mogą wystąpić nasilone objawy niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka. Odnotowano również przypadki zmian w stanie psychicznym, zachowań paranoidalnych oraz zaburzeń elektrolitowych (niski poziom potasu we krwi) i hipoksemii (niskiego poziomu tlenu we krwi).

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania polega na usunięciu niewchłoniętego leku (np. poprzez płukanie żołądka) oraz objawowym postępowaniu wspierającym.

• Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Substancja czynna: Jedna tabletka powlekana zawiera 250 mg klarytromycyny.

Substancje pomocnicze: Celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, powidon, magnezu stearynian, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas stearynowy oraz substancja powlekająca Opadry zawierająca hipromellozę, hydroksypropylocelulozy, glikol propylenowy, wanilinę, tytanu dwutlenek, talk oraz żółcień chinolinową (barwnik E 104).

Postać: Tabletki powlekane są jasnożółte, owalne, dwuwypukłe, z wytłoczonym napisem „C1″ na jednej stronie.

Klabax dostępny jest w blistrach zawierających różne ilości tabletek: 1, 2, 10, 12, 14, 15, 20, 42, 50, 56 lub 100 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie.

• Klabax to lek na receptę – można go otrzymać wyłącznie po konsultacji z lekarzem.
• Nie należy stosować leku dłużej niż zalecił lekarz ani samodzielnie zmieniać dawkowania.
• Ważne jest dokończenie pełnego kursu leczenia, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej – przedwczesne przerwanie terapii może prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakterii.
• Jeśli po kilku dniach leczenia nie następuje poprawa lub objawy się nasilają, należy skontaktować się z lekarzem.
• Przed rozpoczęciem leczenia poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, chorobach przewlekłych oraz ewentualnych alergiach.