Ryzyko teratogenności – najważniejsze ostrzeżenie
Lenalidomid ma budowę zbliżoną do talidomidu, który powoduje ciężkie wady wrodzone. Wszystkie kobiety mogące zajść w ciążę muszą:
- Stosować co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed, podczas i przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia
- Wykonywać regularne testy ciążowe (co 4 tygodnie)
- Zrozumieć ryzyko i konsekwencje ewentualnej ciąży
Mężczyźni przyjmujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw podczas stosunku z kobietą w ciąży lub mogącą zajść w ciążę, przez cały czas leczenia i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia.
Zaburzenia hematologiczne
Lek może powodować ciężkie zaburzenia krwi:
- Neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek) – zwiększa ryzyko zakażeń
- Trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi) – zwiększa ryzyko krwawień
- Niedokrwistość (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek)
Konieczne jest regularne wykonywanie morfologii krwi: co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, następnie co miesiąc. W niektórych schematach leczenia badania wykonuje się częściej.
Zakrzepica żył i tętnic
Lenalidomid, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem, zwiększa ryzyko zakrzepicy (zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, zawału serca, udaru). Pacjenci powinni:
- Zwracać uwagę na objawy: duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki nóg
- Zgłaszać natychmiast takie objawy lekarzowi
- Otrzymywać profilaktyczne leki przeciwzakrzepowe
Drugie nowotwory pierwotne
Lenalidomid może zwiększać ryzyko wystąpienia drugich nowotworów, w tym ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych oraz raków skóry. Ryzyko jest szczególnie podwyższone u pacjentów otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem.
Zakażenia
Pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko zakażeń, w tym zapalenia płuc. Należy natychmiast zgłaszać lekarzowi pierwsze objawy zakażenia (gorączka, kaszel).
Zaburzenia czynności wątroby
Zgłaszano przypadki niewydolności wątroby, w tym zakończone zgonem. Należy regularnie kontrolować czynność wątroby, szczególnie u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby w wywiadzie.
Reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne
Mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna rozpływna martwica naskórka. W przypadku pojawienia się wysypki, należy skonsultować się z lekarzem.
Inne istotne ostrzeżenia
- Zaburzenia czynności tarczycy – zaleca się kontrolowanie czynności tarczycy
- Zespół rozpadu guza – może wystąpić u pacjentów z dużym rozmiarem guza
- Nadciśnienie płucne – zgłaszano przypadki nadciśnienia płucnego
- Zaburzenia żołądka i jelit – zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego